Ενημερωτικό σημείωμα για τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου

Το παρόν σημείωμα αποτελεί μια προσπάθεια ενημέρωσης και αποτίμησης των όσων συνέβησαν στη Λέσβο τις μέρες που προηγήθηκαν σε συνέχεια των προηγούμενων αντίστοιχων σημειωμάτων.

Αφίξεις – Αναχωρήσεις

11947704_1096793253672106_5546138248756667229_oΆποψη μέρους του καταυλισμού που υπήρχε στο λιμάνι της μυτιλήνης (Αρχές Σεπτεμβρίου)

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ροές μεταναστών/τριών που περνάνε από τα θαλάσσια σύνορα προς τη Λέσβο (αλλά και προς άλλα νησιά), εντείνονται όσο πλησιάζει ο χειμώνας που θα δυσχεράνει κατά πολύ τη θαλάσσια διέλευση από τα απέναντι τουρκικά παράλια. Έτσι, από τις αρχές Σεπτεμβρίου οι αφίξεις σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τις 2.000 σε ημερήσια βάση. Αυτό σε συνδυασμό με διάφορους περιορισμούς που υπήρξαν στον αριθμό των αναχωρήσεων από το νησί είχε ως αποτέλεσμα ο αριθμός των μεταναστών που βρίσκονταν στο νησί στις 7/9 να υπολογίζετε περίπου σε 30.000! Στη συνθήκη αυτή τόσο το κέντρο κράτησης και ταυτοποίησης της Μόριας και οι ελαιώνες γύρω από αυτό, όσο και ο άτυπος καταυλισμός στον Καρά Τεπέ όπου μένουν μόνο σύροι[1] παρέμειναν ασφυκτικά γεμάτα εντείνοντας την αθλιότητα διαβίωσης σε αυτά.

Τις τελευταίες μέρες, και ενώ ο μεγάλος αριθμός αφίξεων συνεχίζεται έχουν παρουσιαστεί προβλήματα στη συντομότερη δυνατή αναχώρηση για τους μετανάστες που το επιθυμούν. Πιο συγκεκριμένα η αδυναμία σύναψης συμβάσεων συνεργασίας πολλών τουριστικών πρακτορείων της πόλης με τις εταιρίες που έχουν ναυλώσει τα καράβια τους για την μετακίνηση των μεταναστών προς πειραιά έχει ως αποτέλεσμα το κάθε πρακτορείο να εκδίδει εισιτήρια για καράβια που μπορεί να έχουν αναχώρηση μέρες μετά, ενώ άλλα καράβια αναχωρούν νωρίτερα με άδειες θέσεις. Πέρα από τα ζητήματα στην έκδοση εισιτηρίων, προβλήματα παρουσιάζονται τις τελευταίες μέρες και στη σίτιση των μεταναστών που κρατούνται στα κέντρα κράτησης. Λόγω έλλειψης των αντίστοιχων κονδυλίων οι εταιρίες που είχαν αναλάβει το catering των κέντρων σταμάτησαν την τροφοδοσία.διαμαρτυρόμενες για χρωστούμενα ύψους 3.000.000€ (!) από την αρμόδια αστυνομική διεύθυνση Το κενό αυτό προσπαθούν να το καλύψουν μερικώς, ΜΚΟ και εθελοντές που δραστηριοποιούνται στο νησί και άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.

vroxiΣημαντικά ζητήματα όμως δημιουργούνται τις τελευταίες μέρες, με την επιδείνωση του καιρού. Από τη μία αυξάνεται η ανησυχία για την ασφαλή διέλευση του θαλάσσιου περάσματος προς τα νησιά του αιγαίου, και από την άλλη δυσχεραίνεται σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό η διαμονή χωρίς καμία υποδομή των μεταναστών στην ύπαιθρό, τα χωριά και τις πόλεις της Λέσβου.

Πέρα από όμως από τις εικόνες αυτές, καθημερινή εικόνα αποτελούν πλέον τα δημοσιεύματα των συνεχόμενων ναυαγίων στις ακτές της λέσβου και όχι μόνο. Οι ειδήσεις των ναυαγίων με δεκάδες νεκρούς και αγνοούμενους τείνουν να πάρουν καθημερινό χώρο στις στήλες των εφημερίδων. Μόνο μέσα στο Σεπτέμβριο στην περιοχή της λέσβου, υπήρξαν πάνω από δέκα ναυάγια με τους νεκρούς και τους αγνοούμενους να ξεπερνάνε τους 70!

 Για τα γεγονότα στο λιμάνι

Η χρήση ξύλινων και πτυσσόμενων γκλοπ προστέθηκε στον υπάρχον εξοπλισμό λιμενικών και μπάτσωνΗ χρήση ξύλινων και πτυσσόμενων γκλοπ προστέθηκε στον υπάρχον εξοπλισμό λιμενικών και μπάτσων

Τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, οι συνεχιζόμενες αυξημένες αφίξεις σε συνδυασμό με την –για αδιευκρίνιστο λόγο- μείωση του ρυθμού καταγραφών από πλευράς του λιμενικού, οδήγησε στη συσσώρευση 10.000 και πλέον ανθρώπων τόσο στο λιμάνι της Μυτιλήνης όσο και σε όλη την υπόλοιπη πόλη, οι οποίοι περίμεναν να καταγραφούν[2]. Οι παρουσία χιλιάδων άστεγων μεταναστών σε πάρκα, πλατείες, παραλίες ή απλώς σε σκιερές γωνίες στους δρόμους της πόλης και η –προκλητικά- απόλυτη έλλειψη στοιχειωδών υποδομών για τη διαβίωση τους (τουαλέτες, ντουζ, τρεχούμενο και πόσιμο νερό, φαγητό) δημιούργησαν ένα εφιαλτικό σκηνικό στο οποίο ξεδιπλώθηκαν όλες τάσεις και οι αντιθέσεις που υπάρχουν στην πόλη.

Η πρώτη κρατική απάντηση σε αυτή τη συνθήκη ιδιόμορφου εγκλεισμού και εξαθλίωσης που επιβλήθηκε στους μετανάστες ήταν η άφιξη μονάδων καταστολής, όπου άρχισαν να καταφτάνουν στο νησί από τις 2/9. Συνολικά 5 διμοιρίες ΥΜΕΤ και ΥΑΤ ήρθαν να προστεθούν στις υπάρχουσες αστυνομικές και λιμενικές δυνάμεις που επιτηρούσαν τους μετανάστες μέχρι στιγμής.

2…οι κατασταλτικές δυνάμεις ήταν εκεί ξυλοκοπώντας και τραμπουκίζοντας αδιάκριτα μετανάστες αλλά και αλληλέγγυους που έβρισκαν μπροστά τους

Σε συνθήκες απόλυτου συνωστισμού, χάους και εξαθλίωσης το άγριο και αδιάκριτο ξύλο από τα ματ και τις λιμενικές δυνάμεις στο λιμάνι έγινε καθημερινό φαινόμενο. Άλλοτε επειδή οι μετανάστες/στριες αντιδρούσαν στα καψόνια που τους έκαναν οι λιμενικοί σταματώντας τις καταγραφές χωρίς λόγο, άλλοτε με αφορμή αντεγκλήσεις μεταξύ τους (κυρίως λόγω της προτεραιότητας των σύρων, έναντι άλλων εθνικοτήτων) και άλλοτε σαν απάντηση στη προσπάθεια μεταναστών/στριών να επιβιβαστούν μαζικά σε καράβι που θα εκτελούσε το δρομολόγιο προς πειραιά, οι κατασταλτικές δυνάμεις ήταν εκεί ξυλοκοπώντας και τραμπουκίζοντας αδιάκριτα μετανάστες αλλά και αλληλέγγυους που έβρισκαν μπροστά τους. Αξίζει να σημειωθεί πως στα γεγονότα αυτά είχαμε την επανεμφάνιση “εργαλείων” καταστολής μιας άλλης εποχής όπως ξύλινα και πτυσσόμενα γκλοπ.

Ένα από τα τελευταία επεισόδια με τους καθημερινούς ξυλοδαρμούς παίχτηκε στις 04.09 όταν και αποφασίστηκε η εκκένωση του καταυλισμού, περί των 2.500 μεταναστών, που είχε στηθεί στο λιμάνι της πόλης με μαζική επίθεση των δυνάμεων ασφαλείας τα ξημερώματα της ημέρας.

 Και οι φασίστες ….

Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση προφανώς δεν θα μπορούσε να λείπει και το ρατσιστικό κομμάτι της κοινωνίας που εμφανίζεται κατά καιρούς με διάφορα ονόματα (αγανακτισμένοι πολίτες, πατριωτικές κινήσεις, χρυσή αυγή, κλπ). Πρόκειται, προς στιγμήν τουλάχιστον, κυρίως για μη οργανωμένες κινήσεις που ελάχιστα διαφέρουν στην κουλτούρα τους από τα διάφορα φασιστικά μορφώματα που ανά καιρούς αναδύονται, και τα όποια οπλίστηκαν από την πρωτόγνωρη συνθήκη του νησιού, και τον ρατσιστικό οχετό που διαχεόταν όλο αυτόν τον καιρό από τα τοπικά και εθνικά ΜΜΕ. Η εμφάνιση αυτών των κομματιών με επιθετικούς όρους κυρίως εκφραζόταν μέσω λεκτικών επιθέσεων και ξεσπασμάτων στο δρόμο προς μετανάστες, αλλά και με μερικά περιστατικά ληστειών σε βάρος μεταναστών που έβρισκαν απομονωμένους σε σημεία του νησιού. Σημαντικό όμως γεγονός αποτέλεσε η επίθεση με μολότοφ στις 5/9 από δύο δεκαεφτάχρονους σε δύο διαδοχικές εφορμήσεις τους, πρώτα στον δημοτικό κήπο της πόλης και στην συνέχεια στο πάρκο Χατζηδήμου, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό (ελαφρά) ενός ατόμου, καθώς και στα δύο μέρη παρέμεναν οικογένειες μεταναστών.

dsc0252…ο αλληλέγγυος με τους μετανάστες κόσμος έπαιρνε τη θέση του στο δρόμο, δίπλα στους μετανάστες και απέναντι στους φασίστες

Στις 7/9 καλέστηκε στο εμπορικό επιμελητήριο της πόλης έκτακτο δημοτικό συμβούλιο, με θέμα τη μετανάστευση και την διαχείριση της κατάστασης στο νησί. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια διαδικτυακή ομάδα με όνομα “Πατριωτική Κίνηση Μυτιλήνης”, βρήκε την ευκαιρία να παρουσιαστεί καλώντας σε συγκέντρωση τους «αγανακτισμένους»¨κατοίκους της πόλης. Αντιφασίστες/ριες, ορμώμενοι από αυτό το κάλεσμα, προχώρησαν σε παρέμβαση. Λιγοστοί φασίστες που βρίσκονταν εκεί, επιδόθηκαν αρχικά σε διάφορες λεκτικές επιθέσεις και έπειτα με την πλήρη συγκάλυψη των ματ, προσπάθησαν να προχωρήσουν και σε σωματικές επιθέσεις. Στο σημείο αυτό υπήρξε άμεση αντίδραση από την πλευρά των αντιφασιστών, με μικροσυμπλοκές για μικρό χρονικό διάστημα, οι οποίες έληξαν με την προσαγωγή ενός συντρόφου και τον τραυματισμό στο κεφάλι ενός δεύτερου από την αστυνομία. Παρακολουθώντας αυτές τις στιγμές οι μετανάστες/ριες, προχώρησαν σε αυθόρμητη κοινή πορεία μαζί με το υπόλοιπο σώμα της παρέμβασης μέχρι την πλατεία Σαπφούς[3]. Έπειτα από δύο ημέρες 9/9, υπήρχε καλεσμένη σε κεντρικό πάρκο της πόλης συγκέντρωση από την εν λόγο ομάδα στην προσπάθεια οργάνωσής της. Να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο χώρο. όπως και σε άλλα πάρκα της πόλης. διέμεναν προσωρινά αρκετοί/ες μετανάστες/ριες. Άμεσα καλέστηκε αντισυγκέντρωση στο ίδιο πάρκο από αντιφασίστες/ριες της πόλης η οποία και πραγματοποιήθηκε κάτω από την ασφυκτική πίεση των δυνάμεων καταστολής της αστυνομίας. Οι φασίστες ενώ παρέμεναν διάσπαρτοι γύρω από το πάρκο καθ’όλη τη διάρκεια της αντισυγκέντρωσης, μετά την αποχώρηση του κόσμου και με την κάλυψη και την φρούρηση της αστυνομία προχώρησαν σε πορεία στην προκυμαία μυτιλήνης.

Ως επακόλουθο αυτών των ημερών και των αντιστάσεων που ορθώθηκαν από τον αλληλέγγυο κόσμο, και όπως συνήθως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, υπήρξε η στοχοποιήση τόσο της ομάδας Musaferat και της Κατάληψης στο Μπίνειο, όσο και συντρόφων/ισσών μεμονωμένα με κοινοποίηση των προσώπων τους σε κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Δεκάδες αναρτήσεις εμφανίστηκαν σε ένα πλήθος ακροδεξιών-φασιστικών sites και blogs αλλά και από τα ίδια τοπικά sites τα οποία δεν είναι άλλα από αυτά που συνδράμουν συνεχώς στην διάχυση του ρατσιστικού και ξενοφοβικού οχετού.

 MME… και άλλοι κανίβαλοι

Δεν μπορούμε ωστόσο να μη μιλήσουμε για την “ευαισθητοποίηση” ενός κομματιού της κοινωνικής διαπλοκής, δηλαδή των ΜΜΕ εθνικών και μη. Η Λέσβος φαίνεται να έχει γίνει η αγαπημένη τους τοποθεσία, αφού τους τελευταίους μήνες έχουμε δει όλων των ειδών (εγχώρια και διεθνή) συνεργεία, ρεπόρτερ, φωτογράφους. Με τα δικά τους ιδιαίτερα και πολλές φορές “φιλανθρωπικά” ντυμένα ρεπορτάζ, ξεχύνονται στους δρόμους και παραλίες προσπαθώντας να χτυπήσουν φλέβα για το θέαμα, ψάχνοντας για την εικόνα που θα πλασάρουν στα δελτία των 8 και όχι μόνο. Ακροβατώντας ανάμεσα σε σχιζοφρενικές εικόνες που από τη μία περιλαμβάνουν το δράμα των προσφύγων (συνήθως με γυναίκες και παιδιά πρωταγωνιστές) με διάφορες ΜΚΟ και εθελοντές να τους φροντίζουν και από την άλλη παρουσιάζοντας τους μετανάστες σαν τον μεγαλύτερο δημόσιο κίνδυνο (σ’ αυτή την περίπτωση πρωταγωνιστούν ενήλικες άντρες συνήθως). Φυσικά στο δεύτερο σενάριο κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν οι «αγανακτισμένοι πολίτες» σε ρεσιτάλ ξενοφοβίας και διασποράς ψευδών ειδήσεων. Έτσι χτιζεται και αναπαράγεται πρώτον η αποτύπωση των μεταναστών είτε σαν κακόμοιρων και υποδεέστερων ανθρώπων είτε ως επικίνδυνων εγκληματικών στοιχείων και δεύτερον δημιουργείται ένας απαραίτητος για την κυριαρχία διαχωρισμός σε κάλους και κακούς μετανάστες. Προφανώς, δε μας προκαλεί εντύπωση που τα σύγχρονα κοράκια βρήκαν το hot θέμα της περιόδου να καλύψουν, αφού το θάνατος, ο ανθρώπινος πόνος, και ο φόβος πουλάνε. Άλλωστε αυτή είναι μία από τις ιδιότητες του θεάματος.

lesvosnewsΗ τοπική ειδησεογραφία ωστόσο δεν αποκλίνει ιδιαίτερα της διεθνούς. Οι ντόπιοι δημοσιογράφοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, καταφέρνουν να δημιουργούν γεγονότα, με το δικό τους μοναδικό τρόπο, που ποτέ δεν έχουν γίνει. Με αγωνία κάθε μέρα προσπαθούν να ανασκαλέψουν και να φτιάξουν μια είδηση για να διαχύσουν το ξενοφοβικό δηλητήριό τους, στην προσπάθειά τους να αναβαθμίσουν το ρόλο τους στα σκουπίδια εθνικής εμβέλειας μέσα στη μιντιακή χωματερή. Η κοινωνία του θεάματος άλλωστε επιφυλάσσει πάντα επαίνους και “δώρα” για κάποιους από αυτούς.

Όσον αφορά την τοπική μηχανή κερδοσκοπίας και αισχροκέρδειας συνεχίζει να λειτουργεί σε πλήρη ρυθμούς. Ανταποκρινόμενες στις ευκαιρίες που παρουσιάζονται από τις ανάγκες κάλυψης των αναγκών των μεταναστών που φθάνουν και παραμένουν στο νησί, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις και όχι μόνο, προσαρμόζουν τη γκάμα των εμπορευμάτων τους σε αυτές. Τα φαινόμενα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αφού οι αρμόδιες επιβλέπουσες αρχές είναι επιδεικτικά απούσες, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις που βλέπουν «μεμονωμένα κρούσματα»[4]. Ένα βραβείο για τα αντανακλαστικά του διεκδικεί μάλιστα και ο δήμαρχος Λέσβου, οποίος αντιλήφθηκε τα φαινόμενα αυτά μόλις στις 17 Σεπτεμβρίου (!), κατόπιν μάλιστα εκτενών ρεπορτάζ σε media εθνικής εμβέλειας, αποστέλλοντας και ανάλογη επιστολής τις αρμόδιες υπηρεσίες για την εντατικοποίηση των ελέγχων[5].

 “Λύσεις” και νέα συνθήκη

Μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και στη χαοτική κατάσταση που επικρατούσε δεν έλειψαν οι φωνές από επίσημα και ανεπίσημα χείλη, που είτε ζητούσαν να κηρυχτεί η Λέσβος σε “κατάσταση έκτακτης ανάγκης”[6] με ότι αυτό συνεπάγεται, είτε κυκλοφορούσαν φήμες για την εμπλοκή του στρατού στη διαχείριση της κατάστασης, που στόχο είχαν να εντείνουν το κλίμα που τρομοκρατίας που ήδη υπήρχε. Εν τέλει η εμπλοκή του στρατού περιορίστηκε στην παραγωγή κάποιων μερίδων ψωμιού αλλά και στην πρόθεση παραχώρησης ανενεργών στρατοπέδων για μελλοντική χρήση ως κέντρα κράτησης/ταυτοποίησης.

Στιγμιότυπο από τη μαζική καταγραφή στο γήπεδο Γ.Σκούφος της ΜυτιλήνηςΣτιγμιότυπο από τη μαζική καταγραφή στο γήπεδο Γ.Σκούφος της Μυτιλήνης

Μέχρι τη Δευτέρα 7/9 υπήρχε μια διαρκής κλιμάκωση της έντασης από όλες τις πλευρές. Βίαια σκεπάσματα και διαμαρτυρίες συνέβαιναν καθημερινά από τους μετανάστες/στριες μέσα στην πόλη, στον Καρά Τεπέ, στο λιμάνι. Οι μονάδες καταστολής οργίαζαν, φασίστες επιτέθηκαν με μολότοφ και απειλούσαν διαδικτυακά με πογκρόμ, και ο αλληλέγγυος με τους μετανάστες κόσμος έπαιρνε τη θέση του στο δρόμο, δίπλα στους μετανάστες και απέναντι στους φασίστες. Έτσι “ξαφνικά” το βράδυ της δευτέρας αποφασίστηκε η έναρξη των καταγραφών στο γήπεδο “Γεώργιος Σκούφος” (διπλά στο αστυνομικό μέγαρο) και έτσι “ξαφνικά” έγινε μέσα σε τρεις μέρες ότι δε γινόταν όλους τους προηγούμενους μήνες. Το αποτέλεσμα ήταν ότι από Δευτέρα 7/9 μέχρι την Πέμπτη 10/9 να έχουν καταγραφεί και αναχωρήσει από το νησί 29.260 (!) μετανάστες με έκτακτα και τακτικά δρομολόγια πλοίων.

Ωστόσο αν και οι μετανάστες έρχονται και φεύγουν, η νέα συνθήκη διαχείρισης του μεταναστευτικού φαίνεται πως ήρθε για να μείνει, καθώς μια σειρά νέων μέτρων είναι στα σκαριά. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν δύο νέα κέντρα κράτησης και καταγραφής, ένα στη βόρεια είσοδο της Μυτιλήνης (Στρατόπεδο Κουρτζή) και ένα ακόμα στην βόρεια πλευρά του νησιού. Ο αρχικός σχεδιασμός μιλούσε για ένα ανενεργό στρατόπεδο στην Πέτρα αλλά έπειτα από αντιδράσεις κατοίκων, ορμώμενων από τοπικά οικονομικά αλλά και μικροπολιτικά συμφέροντα, αναζητείται νέος χώρος εγκατάστασης. Σημαντικό στοιχείο της νέας συνθήκης διαχείρισης που πάει να διαμορφωθεί, βρίσκεται στην πρόταση που κατέθεσε ο δήμαρχος Λέσβου σε πλήθος θεσμικών φορέων και κάνει λόγο για τη στελέχωση και λειτουργία των νέων κέντρων κράτησης και καταγραφής αποκλειστικά από ΜΚΟ[7] ενώ επιπλέον δρομολογείται η χρήση του λιμανιού του Σιγρίου για τη μεταφορά μεταναστών προς την ηπειρώτική ελλάδα.

Παράλληλα την ώρα που γράφεται αυτό το σημείωμα βρίσκεται σε εξέλιξη η ευρωπαϊκή σύνοδος για το μεταναστευτικό από την οποία διαφαίνονται ως αποφάσεις η εντατικοποίηση των στρατιωτικο-αστυνομικών επιχειρήσεων στα σύνορα της ευρώπης και το σφράγισμα των συνόρων, αλλά και η μετάβαση σε ένα σύστημα καταγραφής και ταυτοποίησης μέσω της δημιουργίας των λεγόμενων Hotspots σημείων[8]. Για την ελλάδα προβλέπεται η δημιουργία του κεντρικού σημείου στον πειραιά αλλά με μικρότερες μονάδες να εγκαθίστανται σε νησιά του ανατολικού αιγαίου, συμπεριλαμβανόμενης και της λέσβου[9].

Στην παραπάνω ενημέρωση για τις λύσεις που προτείνονται από τις διάφορες μεριές, δεν μπορούμε όμως να μην συμπεριλάβουμε και την αξιοσημείωτη πρόταση της ένωσης ξενοδόχων λέσβου!!! Η ένωση που επανειλημμένα από τις αρχές του καλοκαιριού έχει επιδείξει την ρατσιστική της στάση απέναντι στο ζήτημα, έφτασε στο σημείο να καταθέσει πρόταση για την καθιέρωση του «Προσφυγικού Μεταναστευτικού Αποτυπώματος» στα πρότυπα του αντίστοιχου ενεργειακού[10]. Η αντιμετώπιση δηλαδή του μετανάστη ως πηγή ρύπανσης και υποβάθμισης του τόπου διαμονής ή ακόμα και διέλευσής του.

 Μια πρώτη αποτίμηση

Όλα όσα συνέβησαν στη Λέσβο και ειδικότερα στη Μυτιλήνη ούτε τυχαία ήταν ούτε περιορίζονται σε αυτόν το γεωγραφικό τόπο αποκλειστικά. Μια αρχική επισήμανση είναι ότι η συγκέντρωση και ο εγκλωβισμός τόσων μεταναστών στην πόλη κάτω από άθλιες συνθήκες που με τη σειρά του δημιούργησε μια άτυπη κατάσταση «κρίσης» είναι βέβαιο ότι μπορούσε να αποφευχθεί. Επίσης καθόλου τυχαία δεν ήταν η επιλογή αποστολής δυνάμεων καταστολής αντί προσωπικού που θα προχωρούσε είτε σε διαδικασίες καταγραφής (ώστε να εισακουστεί το αίτημα των μεταναστών για σύντομη παραμονή στο νησί) είτε στην κάλυψη κάποιων βασικών υποδομών που ήταν (και είναι) κάτι παραπάνω από αναγκαίες.

Με τα δικά μας μάτια εκείνες οι μέρες έμοιαζαν να διαπνέονται από την πολιτική στρατηγική του «να τους κάνουμε το βίο αβίωτο». Πιθανόν στην επιλογή αυτή να έπαιξαν σημαντικό ρόλο οι τοπικοί, και όχι μόνο, πολιτικοί ανταγωνισμοί που ενόψει εκλογών μεταχειρίστηκαν το μεταναστευτικό σαν πεδίο ανταγωνισμού προς άγρα ψήφων. Βέβαιο ωστόσο είναι, πως η στρατηγική της καταστολής των μεταναστευτικών πληθυσμών εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή στρατηγική που επιτάσσει άγριο ξύλο, εγκλωβισμό και υποτίμηση σε κάθε συνοριακό πέρασμα, όπως είδαμε να συμβαίνει στην Ειδομένη, στην Ουγγρική μεθόριο και σε τόσα άλλα σημεία του χάρτη.

Σε τοπικό επίπεδο, ενώ όλα φαινομενικά επιστρέφουν στους κανονικούς τους ρυθμούς[11], όλα τα ζητήματα του κοινωνικού ανταγωνισμού είναι κάτι παραπάνω από ανοιχτά. Καθώς όλη την προηγούμενη περίοδο δεν υπήρξε κανείς ο όποιος δεν πήρε θέση για το ζήτημα των μεταναστών. Όποια και αν ήταν αυτή. Σημαντικά κομμάτια της κοινωνίας έρχονται να νομιμοποιήσουν κοινωνικά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης καθώς, βγάζουν (ξενοφοβικά) εξανθήματα στην ιδέα ότι σε μια βόλτα στην πόλη θα αντικρίζει κανείς τη θλίψη, τη φτώχια, τις μαντίλες, τις άλλες γλώσσες, και την εξαγρίωση που η ίδια η συνθήκη γεννά, και μοιάζουν να απειλούν την «ασφάλεια» των γηγενών. Έτσι η προτεινόμενη λύση είναι να εναποτεθούν όλα τα προηγούμενα στο σημείο του «αόρατου», στη μαύρη τρύπα των προσφυγικών καταυλισμών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Επιπλέον πυκνώνουν οι φωνές που κάνουν λόγο για την εμπλοκή του στρατού στη διαχείριση του μεταναστευτικού ενισχύοντας έτσι την κυρίαρχη αφήγηση που κάνει λόγο για τους μετανάστες ως «εξωτερικός εχθρός», ως «επικίνδυνοι εισβολείς» και τόσα άλλα. Παράλληλα ενισχύεται κοινωνικά όλη η ρητορεία που απαιτεί περισσότερη «ασφάλεια» και φύλαξη των συνόρων ώστε να ανακοπεί (από τη Λέσβο) το κύμα μεταναστών, αγνοώντας επιδεικτικά το γεγονός ότι όπου και όποτε συνέβη αυτό οι ακτές γέμισαν με πτώματα.

Τέλος, επειδή όπως ήδη έχει γραφτεί ο καθένας πήρε τη θέση του στην κοινωνική σκακιέρα, ήταν πολλοί αυτοί που έστησαν τα δικά τους κοινωνικά αναχώματα (ατομικά και συλλογικά) απέναντι στον κανιβαλισμό των ήμερων και αντιλήφθηκαν τις ταξικές, πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις από της οποίες διέπεται το μεταναστευτικό. Που βοήθησαν με όποιο τρόπο μπορούσαν τους μετανάστες και που δεν τους είδαν ούτε σαν κατώτερους, ούτε σαν εισβολείς. Τους είδαν σαν ίσους.

Musaferat

Σεπτέμβρης 2015


[1] Ο καταυλισμός παρά τις παλιότερες σχετικές ανακοινώσεις για το κλείσιμο του συνεχίζει να λειτουργεί και να αποτελεί βασική δομή στον σχεδισασμό διαχείρισης των πληθυσμών που φτάνουν στο νησί.

[2] Όπως έχουμε αναφέρει και σε παλαιότερο σημείωμα η διαδικασία καταγραφής για τους σύρους είναι απαραίτητη για να εκδοθεί το υπηρεσιακό σημείωμα που τους επιτρέπει να ταξιδέψουν και να ολοκληρώσουν την διαδικασία ταυτοποίησης στη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Για τις υπόλοιπες εθνικότητες η ταυτοποίηση ολοκληρώνεται στο κέντρο κράτησης/ταυτοποιησης στη Μόρια και μόνο μετά το πέρας αυτής μπορούν να ταξιδέψουν.

[3] Μικρής διάρκειας βίντεο από την αυθόρμητη πορεία που ακολούθησε: https://vimeo.com/138537669

[4] Σχετικό δημοσίευμα εδώ: http://www.emprosnet.gr/article/76285-den-ypirxan-kerdoskopoi-soy-leo

[5] Ολόκληρη η επιστολή του Δημάρχου Λέσβου εδώ: http://www.kathimerini.gr/831503/article/epikairothta/ellada/dhmarxos-lesvoy-kapoioi-ekmetalleyontai-toys-prosfyges

[6]http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/politiki/epeigon-spyros-galinos-na-kyrihthei-amesa-nisi-se-katastasi

[7] Η ολοκληρωμένη πρόταση του δήμου για τη διαχείριση του ζητήματος μπορεί να βρεθεί εδώ: http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/politiki/olokliromeni-protasi-dimarhoy-lesvoy-gia-thema-ton-prosfygon

[8] Για μία εικόνα λειτουργίας των hotspots δείτε εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=OGpr0rGD2oU

[9] Για τις αποφάσεις της συνόδου δείτε εδώ: http://www.kathimerini.gr/832264/article/epikairothta/politikh/oi-apofaseis-ths-eyrwphs-gia-to-prosfygiko

[10] Η πρόταση της Ε.Ξ.Λ εδώ: http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/politiki/na-kathierothei-prosfygiko-metanasteytiko-apotypoma-rixikeleyth

[11] Μέχρι να επαναληφθεί το ίδιο έργο βέβαια, καθώς τη στιγμή μου γράφεται αυτό το κείμενο στο νησί βρίσκονται πάνω από 7.000 μετανάστες και τα πάρκα ξαναγεμίζουν από εξαντλημένους ανθρώπους

Συζήτηση – Εκδήλωση για το μεταναστευτικό ζήτημα (Ηράκλειο Κρήτης)

afisa-25-9-15-WEB

Συζήτηση/Ενημέρωση για το μεταναστευτικό ζήτημα και τα γεγονότα που έλαβαν μέρος το καλοκαίρι στην Λέσβο .

– Προβολή βίντεο : ” Μη με φωνάζεις ξένο ” (δείτε το trailer εδώ : https://vimeo.com/140115873 )

– Τηλεφωνική επικοινωνία με την Ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης στην Μυτιλήνη – Musaferat

Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου 2015 ,ώρα : 19:00

στην Κατάληψη Ευαγγελισμού

Αναρxική συλλογικότητα Sine dominis

Επικοινωνία : sinedominis@espiv.net

Περί μεταναστών και προσφύγων….

«η πολιτική ανοικτών συνόρων δημιουργεί αδιέξοδα (…) πρέπει να αντιμετωπίσουμε ένα υπαρκτό πρόβλημα, αυτό της εκρηκτικής αύξησης των προσφυγικών ροών, οργανωμένα, με σχέδιο και ανθρωπιά. Διαχωρίζοντας τους πρόσφυγες από τους παράνομους μετανάστες, αξιοποιώντας τους πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φυλάσσοντας αποτελεσματικά τα σύνορα της χώρας».

Β.Μεϊμαράκης 17/09/2015

Συνέντευξη στο ΑΜΠΕ

«Χαίρομαι που άκουσα, έστω και μετά από 7 μήνες, για πρώτη φορά ότι ο πρόεδρος της ΝΔ διαχώρισε τους πρόσφυγες από τους μετανάστες. Τους πήρε 7 μήνες να καταλάβουν ότι έχουμε προσφυγικές ροές και δεν μιλάμε τους όρους του μεταναστευτικού που μιλούσαμε την προηγούμενη περίοδο»

Α.Τσίπρας 13/09//2015

Συνέντευξη στο δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ

 

Οι εικόνες των χιλιάδων ανθρώπων που κατέφθαναν φέτος το καλοκαίρι στη προσπάθεια να βρουν μία καλύτερη ζωή αποτυπώθηκαν όσο ποτέ άλλοτε στο μυαλό όλων. Εικόνες που έφεραν πόνο, ανησυχία, αμφιβολία… Χιλιάδες κόσμου ταρακουνήθηκε και προσπάθησε να ανταποκριθεί με όποιο τρόπο πίστευε ότι του αντιστοιχούσε σε όσα συνέβαιναν. Δεκάδες κινήσεις αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας εκδηλώθηκαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της ελληνικής επικράτειας (και όχι μόνο) προσφέροντας ένα τεράστιο γόνιμο πεδίο για να τεθεί το πλήθος των ζητημάτων που διατρέχουν το μεταναστευτικό. Ζητημάτων που το διαπερνάνε και το ορίζουν. Των ίδιων ζητημάτων που διαπερνάνε και ορίζουν την «τάξη των από κάτω».

Ένα θέμα που αναδείχτηκε σε αυτή τη συνθήκη είναι η υιοθέτηση από ένα μεγάλο κομμάτι του ανταγωνιστικού κινήματος του λόγου και των όρων της κυριαρχίας. Όροι που δεν λειτουργούν απλώς απεικονιστικά αλλά φέρουν σοβαρά ζητήματα δημιουργίας διαχωριστικών ταυτοτήτων. Βασικό εργαλείο δημιουργίας διαχωρισμών ανάμεσα σε κοινωνικές ομάδες και αποκλεισμού κάποιων εξ αυτών είναι η ένταξη σε «προνομιακά» πεδία μίας μικρής μερίδας. Ο αποκλεισμός μερικών δηλαδή μέσω της ένταξης άλλων. Παρακολουθούμε λοιπόν εδώ και πολύ καιρό ένα μεγάλο μέρος κινήσεων αλληλεγγύης να εκδηλώνεται με τιτλοφορία «προς/στους», και διάφορα άλλα συζευκτικά, «πρόσφυγες». Έτσι, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, μεγάλο κομμάτι ενός πολιτικού χώρου με παρακαταθήκη στους αγώνες αλληλεγγύης με τους μετανάστες, βρίσκεται μετατοπισμένο και εστιασμένο σε μία μερίδα εξ αυτών.

Το διαχωριστικό αυτό εργαλείο έχει χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως και στο παρελθόν. Kατά τη διάρκεια των πρώτων μεταναστευτικών ρευμάτων του 1990 κάποιοι μιλούσαν για τους ομόθρησκους βαλκάνιους μετανάστες που ήταν καλοδεχούμενοι έναντι των αλλόθρησκων που δεν χωρούσαν, ή αργότερα για «νόμιμους» και «παράτυπους» μετανάστες. Στο τώρα όμως έρχεται να εδραιωθεί ένας άλλος εξίσου επικίνδυνος διαχωρισμός. Η διάκριση έρχεται πια ανάμεσα στους «πρόσφυγες» που καταφθάνουν έναντι των μεταναστών των οποίων η είσοδος δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται. Ο όρος «πρόσφυγας» αναγνωρίστηκε νομικά μέσα από τη συνθήκη της Γενεύης του 1951 και επέβαλε υποχρεώσεις στα κράτη μέλη του ΟΗΕ για την εξασφάλιση της ασφάλειας των ζωών όσων αναγνωρίζονταν υπό το καθεστώς αυτό. Οι υποχρεώσεις αυτές έχουν μεταφραστεί σε σειρά εθνικών νόμων των κρατών αυτών που ελέγχονται για την τήρησή τους. Όμως η αναγνώριση αυτού του καθεστώτος προστασίας δεν αφορά όλους τους μετανάστες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην προσπάθεια να εισέλθουν σε χώρες της ευρώπης. Αφενός κάποιοι και κάποιες δεν πληρούν τα κριτήρια επιλογής, και αφετέρου η αναγνώριση διέπεται κατά βάση από τις οικονομικο-στρατηγικές πολιτικές επιλογές της χώρας που δέχεται την αίτηση ασύλου. Πολιτικές που πέρα από την εξυπηρέτηση σοβαρότατων γεωπολιτικών ανταγωνισμών διέπονται και από ένα πλήθος ρατσιστικών και μισαλλόδοξων κοινωνικών προκαταλήψεων. Η διάκριση αυτή φυσικά δεν αποτελεί απλώς ελληνικό φαινόμενο αλλά αναπαράγεται σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Είδαμε χαρακτηριστικά την γερμανία να ανακοινώνει το άνοιγμα των συνόρων της για τη «φιλοξενία» σύρων προσφύγων ανακοινώνοντας ταυτόχρονα την αυστηριοποίηση των ευρωπαϊκών διαδικασιών απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους μετανάστες. Διαδικασίες που πέρα από την εντατικοποίηση των πολεμικών επιχειρήσεων αποτροπής εισόδου στα συνοριακά περάσματα θα περιλαμβάνουν τον άμεσο επαναπατρισμό όσων δεν δικαιούνται άσυλο και για όσους αυτό δεν είναι εφικτό ένα νέο καθεστώς συνεχιζόμενης κράτησης στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Στην ελλάδα επανειλημμένα και τα δύο κυρίαρχα κόμματα αλλά και σχεδόν το πλήθος των θεσμών στέκονται πάνω στη διάκριση αυτή αναπαράγοντας τους διαχωρισμούς αυτούς. Οι διαχωρισμοί όμως αυτοί δεν μπορούν να αναπαράγονται από το ίδιο το ανταγωνιστικό κίνημα. Διάφορα κομμάτια προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν τη συναισθηματική φόρτιση της εικόνας του πρόσφυγα πολέμου, για να αντλήσουν μία πρόσκαιρη κοινωνική συμπάθεια. Κάποιοι άλλοι πατώντας πάνω σε αυτές τις εικόνες προσπάθησαν αναδεικνύοντας τον πρόσφυγα ως το υποκείμενο αλληλεγγύης να αναδείξουν το καταστροφικό πρόσωπο ενός παγκόσμιου συστήματος εκμετάλλευση. Άλλοι τέλος απλώς βρέθηκαν εγκλωβισμένοι μέσα στο διάλογο που έθετε η ίδια η κυριαρχία αδυνατώντας να ξεπεράσουν τους όρους με τους οποίους αυτός τιθόταν. Η αναπαραγωγή όμως και η αδιάκριτη χρήση των διακριτών αυτών όρων ήρθε να ενισχύσει την κατοχύρωση στο κοινωνικό συνειδητό μίας διάκρισης που στρέφεται απέναντι σε ένα από τα πιο υποτιμημένα κοινωνικά κομμάτια. Σε μεγάλη μερίδα ανθρώπων που έφταναν αλλά και άλλων που βρίσκονταν χρόνια εδώ εισάγεται έτσι εκ του παραθύρου η αμφισβήτηση του δικαιώματος στη διαμονής τους.

Η έκφραση της αλληλεγγύης δεν μπορεί να εκφράζεται μόνο σε μερίδα από τους ανθρώπους που φτάνουν. Δεν μπορεί να αφορά μόνο ούτε τους «αναγνωρισμένους» ως πρόσφυγες αλλά και ούτε όσους βλέπουν την ελλάδα ως σημείο διέλευσης. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να γνωρίζει τέτοιες ταυτότητες.

Στεκόμαστε δίπλα σε όποιον-α έχει ανάγκη και αγωνιζόμαστε μαζί για να δώσουμε ένα τέλος στον κόσμο της εκμετάλλευσης, του ρατσισμού και της ιδιώτευσης.

 

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας

 

Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης…

Το κείμενο σε pdf εδώ

 

 

 

Musaferat

Σεπτέμβριος 2015

Εικόνες αποκάλυψης ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού

Ποια είναι περιγραφή που θα έκανε κάποιος προσπαθώντας να αφηγηθεί ότι συνέβη τους τελευταίους μήνες στο νησί (και θα συνεχίσει να συμβαίνει ακόμη πιο οξυμμένα;). Ποιες λέξεις θα επέλεγε προσπαθώντας να αποφύγει τα αποκρουστικά νοήματα που κρύβουν όλα αυτά που ακούμε για προσφυγικό τουρισμό, εισβολές και ωρολογιακές βόμβες; Αυτό που βλέπουμε εμείς είναι ότι στους τελευταίους πέντε μήνες συμπυκνώνεται αποκαλυπτικά όλη η ουσία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού όπως εφαρμόζεται στα σώματα (νεκρά ή ζωντανά) και στις συνειδήσεις ντόπιων και μεταναστών μέσω των αντιμεταναστευτικών πολιτικών. Ντόπιοι επιχειρηματίες, εγχώρια και διεθνή ΜΜΕ, κράτος και πολιτικά κόμματα τον αναπαράγουν και αναπαράγονται μέσα από αυτόν. Ταυτόχρονα σαν τραγωδία μέσα σε αυτό, κομμάτια της μεριάς που δέχεται την επέλαση του, στρέφονται το ένα ενάντια στο άλλο επισφραγίζοντας την υποτέλεια τους.

Τα σύνορα είναι πόλεμος

Μετά την κατασκευή του φράχτη στον Έβρο χιλιάδες μετανάστες/ριες αναγκάζονται να περάσουν τα θαλάσσια σύνορα για να ξεκινήσει η διαδρομή τους μέσα στην Ευρώπη. Εκεί βρίσκονται οι σύγχρονες τεχνολογίες παρακολούθησης, ο Ευρωπαϊκός στρατός και οι ελληνικές αρχές για να ελέγχουν, να ληστεύουν και εν δυνάμει να αποτρέπουν την είσοδο τους. Οι επιθέσεις και οι ληστείες που δέχονται από παρακρατικές ομάδες στα σύνορα, η κράτηση τους σε χώρους οπού τα σκουπίδια ξεπερνούν τους ανθρώπους και η αναγκαία ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη είναι αδύνατη, ο εξαναγκασμός σε ατέλειωτες ώρες περπατήματος και αναμονής σε ουρές, είναι μερικά από τα συστατικά της διαδικασίας μέσω τις οποίας επιβάλλεται ο τρόμος, η υποτίμηση και το τσάκισμα της αξιοπρέπειας των μεταναστών/ριων. Μια διαδικασία στην οποία κανείς δεν πρέπει να σηκώσει κεφάλι και αν το κάνει το κράτος θα είναι αμείλικτο. Τις καθιστικές και άλλες διαμαρτυρίες που έγιναν από τους μετανάστες με αίτημα τη γρηγορότερη αποχώρηση τους από το νησί, ακολούθησαν οι επιθέσεις φανατισμένων μπάτσων που συλλαμβάνανε και άνοιγαν κεφάλια αριστερά και δεξιά. Η αντιμεταναστευτική πολιτική όμως, είναι ταυτόχρονα και μια μηχανή που παράγει θάνατο. Μόνο την Κυριακή 13/9 35 μετανάστες ανασύρθηκαν νεκροί αφού η ξύλινη βάρκα στην οποία επενέβαιναν μαζί με άλλους/ες 76 βούλιαξε έξω από το Φαρμακονήσι. Τα νεκρά σώματα έρχονται να προστεθούν στα χιλιάδες προηγούμενα και αυξάνονται όσο γράφονται αυτές οι γραμμές. Οι μετανάστες/ριες για την Ευρώπη-φρούριο είναι υλικά σε μια γραμμή παραγωγής των οποίων η φύρα είναι προβλεπόμενο μέγεθος, δίπλα στις συλλήψεις και τις αποτροπές.

Lets talk about business…

Οι μετανάστες/ριες έρχονται αντιμέτωποι με ένα πλέγμα μικρών και μεγάλων αφεντικών, τα σάλια των οποίων τρέχουν για νόμιμο ή παράνομο χρήμα από τους/τις μετανάστες/ριες, που στην περίπτωση αυτή είναι μια εύκολα διαχειρίσιμη οικονομική μονάδα. Κάτι συνδέει το κράτος με τον ιδιοκτήτη φαστ-φουντ που χρεώνει τα δεκαπλάσια, τον βενζινά που βάζει εισιτήριο στην τουαλέτα, τον Τούρκο διακινητή, τον παρακρατικό “πειρατή”, τις εταιρίες catering και τις ακτοπλοϊκές εταιρίες και δεν είναι μόνο το υποκείμενο το οποίο κοιτούν απειλητικά. Όσο πιο εξοντωτική είναι η κρατική διαχείριση των μεταναστών/ριων και όσο μεγαλύτερος είναι ο φόβος και η υποτίμηση που παράγεται από αυτή, τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος του επιχειρηματία. Οι κραυγές λοιπόν για πτώση του τουρισμού σταμάτησαν προσωρινά και τα αφεντικά σήκωσαν τα μανίκια για να ελιχθούν μέσα στη νέα συνθήκη.

Σκηνοθετώντας την αναγκαιότητα του ολοκληρωτισμού.

Το μέγεθος της βαρβαρότητας που περιέχει η αντιμεταναστευτική διαχείριση δεν χωνεύεται εύκολα σε μια κοινωνία που θέλει να καυχιέται για την πολιτισμική της υπεροχή, τον ανθρωπισμό και την (τουριστική) φιλοξενία της. Τα ΜΜΕ λοιπόν αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν με θεαματικούς όρους μια πραγματικότητα που κάνει την ύπαρξη του ολοκληρωτισμού κοινωνικά αναγκαία. Με στρατιωτική διάλεκτο οι μετανάστες παρουσιάζονται σαν εισβολείς ενταγμένοι σε οργανωμένο σχέδιο και ο ελληνικός και ευρωπαϊκός στρατός βρίσκονται στα σύνορα για να αναχαιτίσουν τις ροές τους. Ο μετανάστης εικονίζεται σαν βιολογικά και πολιτισμικά κατώτερος από δημοσιογράφους που, επικαλούμενοι επιστημονικά δεδομένα που δεν είδε ποτέ κανείς, μιλούν για φορείς ασθενειών και υγειονομικές βόμβες. Ταυτόχρονα ο ξυπόλητος, η γυναίκα με το βρέφος, ο πνιγμένος, ο αιματοβαμμένος από το γκλοπ μετανάστης και όλο το κρατικό έκτρωμα είναι εικόνες που αν επενδυθούν με την κατάλληλη μουσική και το απαραίτητο συναίσθημα μπορούν να ανεβάσουν κατακόρυφα το οικονομικό κασέ του δημοσιογράφου.

Σκάβοντας το λάκκο μας.

Όποια κι αν είναι τα σχέδια που έχουν οι κυρίαρχοι για ένα πληθυσμό, η τελική έκβαση εξαρτάται πάντα από τη στάση που θα κρατήσει ο ίδιος αυτός πληθυσμός και όσοι είναι δίπλα του. Η ασφυκτική συνθήκη που διαμορφώθηκε συνειδητά μέσα στα κέντρα κράτησης και η ιεράρχηση των ανθρώπων στις διαδικασίες καταγραφής και αποχώρησης, οδήγησε στις συγκρούσεις μεταξύ μεταναστών/ριων για λόγους προτεραιότητας. Η συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων στο νησί, από την επιλογή των αρχών να εμποδίσουν τη αποχώρησή τους, σε συνδυασμό με την αντιμεταναστευτική κουλτούρα που εναγωνίως καλλιεργούσαν ΜΜΕ και πολιτικοί φορείς, ενεργοποίησε (έστω και στιγμιαία) τα όποια συντηρητικά αντανακλαστικά έχει ο καθένας/μια μέσα του/της. Ντόπιοι και μετανάστες στέκονται γυμνοί μπροστά στην υποτίμηση που τους επιβάλει το κράτος και τα αφεντικά και ανήμποροι να αντιπαρατεθούν, στρέφονταν ο ένας ενάντια στον άλλο. Τα περιστατικά της Δευτέρας 7/9 οπού οι δυνάμεις των ΜΑΤ σε συνεργασία με φασίστες, συγκρούστηκαν με ομάδα αντιφασιστών/ριων και τα περιστατικά της Τετάρτης 9/9 οπού τα ΜΑΤ περιφρούρησαν την πορεία ρατσιστικού μίσους 40 φασιστών με το ευφάνταστο όνομα Πατριωτική Κίνηση μας δείχνουν ένα απλό πράγμα. Κράτος και αφεντικά διψούν για κοινωνικό κανιβαλισμό σε σημείο που νιώθουν την ανάγκη να τον περιφρουρήσουν. Γιατί πρόκειται για την κοινωνική συνθήκη που επισφραγίζει την υποτέλεια μας και μας κρατά διαχωρισμένους και αδύναμους.

Μάντεψε ποιος έχει σειρά

Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός, όπως εφαρμόζεται, δεν ξεκινάει ούτε τελειώνει στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές. Αυτό είναι μόνο ένα κομμάτι στο ευρύτερο παζλ, ίσως το πιο αποκαλυπτικό αφού απειλεί ένα από τα πιο υποτιμημένα κομμάτια της τάξης μας. Πρόκειται απλά για ένα εργαλείο επιβολής των οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων που λέγεται καπιταλισμός, όταν αυτός βρίσκεται σε κρίση, με τα κοινωνικά συμβόλαια και τα στρογγυλά προσωπεία να έχουν καταρρεύσει. Τον είδαμε να λειτουργεί αποτελεσματικά στις ματωμένες από τις επεμβάσεις των ΜΑΤ απεργίες, στις δολοφονικές επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου της χρυσής αυγής, στις φυλακές τύπου Γ’, στην βίαιη αναδιάρθρωση των ζωών μας. Τα συστήματα παρακολούθησης μεταναστευτικών ροών, τα κέντρα κράτησης και η εκπαίδευση του στρατού και της αστυνομίας για τη διαχείριση πληθυσμών δεν υπάρχουν μόνο με φυλετικά ή πολιτισμικά κριτήρια. Είναι τα όπλα με τα οποία εφοδιάζει ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός τα κράτη και τα αφεντικά ώστε η επιβολή της κυριαρχίας τους σε όλους τους καταπιεσμένους να είναι πιο αποτελεσματική.

Για πόσο ακόμα;

Τη στιγμή που μοιράζεται αυτό το κείμενο ακόμα περισσότεροι στρατιώτες ευρωπαϊκών κρατών κατεβαίνουν στη Μεσόγειο για τον έλεγχο των συνόρων, χτίζονται φράχτες στα σύνορα των κρατών, κέντρα κράτησης φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και τα ναυάγια διαδέχονται το ένα το άλλο. Η μεγαλύτερη ήττα των από κάτω είναι ότι δεν έχουμε μπορέσει να διαμορφώσουμε τους όρους ώστε να ξεπεράσουμε την εικόνα του σύγχρονου τέρατος που γεννιέται. Δεν πρόκειται όμως ποτέ να ξεπεραστεί αν συνεχίζουμε να κοιτάμε ο ένας/μια τον άλλο/η ως αμυνόμενοι/ες απέναντι σε εισβολείς ή σαν φιλάνθρωποι απέναντι σε θύματα, ζητώντας την καλύτερη μεταχείρισή τους. Ας εξερευνήσουμε τις δυνατότητες που υπάρχουν για αλληλεγγύη στο δρόμο μέσα από κοινούς εξεγερτικούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΦΡΟΥΡΙΟ

ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΦΡΟΥΡΕΙ

 

MUSAFERAT

Σεπτέμβριος 2015

Αντιφασιστική Πορεία

antifaposterfisascolour

Στις 18 Σεπτέμβρη 2013, ο αντιφασίστας μουσικός Παύλος Φύσσας πέφτει νεκρός, μετά από συμπλοκή με ομάδα φασιστών. Έχουν περάσει 2 χρόνια από τη δολοφονία του, η οποία σηματοδότησε και την επικοινωνιακή αποκαθήλωση των νεοναζιστών στης Χρυσής Αυγής. Τα κροκοδείλια δάκρυα έδωσαν τη θέση τους σε τηλε-δίκες στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήρθε προ των ευθυνών της. Ήταν η ώρα να αναχαιτίσει την άνοδο αυτής της τόσο απροκάλυπτα επιθετικής κομματικής δύναμης, να της τραβήξει το αυτί και τη βάλει πίσω στη θέση που η ίδια της είχε ορίσει. Μεσα από μία σειρά ερευνών, συλλήψεων και δικών ορισμένων μελών της χρυσής αυγής, επιδιώχθηκε, φαινομενικά τουλάχιστον, ο έλεγχος της ανόδου του φασισμού…

Ο φασισμός όμως δεν πεθαίνει μέσα σε μία αίθουσα δικαστηρίου.

Ο φασισμός εξακολουθεί να υπάρχει. Υπάρχει στην ανάδυση ακροδεξιών μορφωμάτων, θιασωτών της βίας και του μίσους προς κάθε αδύναμο, της ξενοφοβίας, του κανιβαλισμού μεταξύ των από τα κάτω, πάντα πάνω στην κατάλληλη στιγμή, όπου ο κρατικός μηχανισμός φαίνεται να «μην κάνει καλά τη δουλειά του». Αγανακτισμένοι και διψασμένοι για περισσότερο κράτος, για περισσότερη τάξη και ασφάλεια από «αλλότριους εισβολείς» εμφανίζονται διαδικτυακά και επιδιώκουν συσπείρωση με διάφορα ονόματα.

Ως πατριωτική κίνηση, η οποία ελάχιστα διαφέρει ιδεολογικά από τη χρυσή αυγή, μία τέτοιου τύπου ομάδα έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνισή της στην πόλη της Μυτιλήνης στο ξεκίνημα της περασμένης εβδομάδας. Τη Δευτέρα 7/9 προσπάθησε να παρέμβει σε έκτακτο δημοτικό συμβούλιο σχετικά με το ζήτημα της μετανάστευσης που έγινε στο επιμελητήριο της πόλης, αλλά μόλις αποθήθηκε από ομάδα αντιφασιστών, επιχείρησε να επιτεθεί στους συγκεντρωμένους με τη βοήθεια των ΜΑΤ. Την Τετάρτη 9/9, κάλεσε σε συγκέντρωση σε αναψυκτήριο του πάρκου της Αγίας Ειρήνης. Τελικά, περιέφερε το ρατσιστικό της μίσος στο κέντρο της πόλης, κάνοντας πορεία η οποία κατέληξε στην πλατεία Σαπφούς.

Ο φασισμός υπάρχει. Υπάρχει στην κερδοσκοπία τόσων και τόσων ντόπιων καταστηματαρχών σε βάρος των μεταναστών. Υπάρχει στο οικονομικό κέρδος και την παράτυπη οικονομία που έχει στηθεί για τη μέγιστη εκμετάλλευση της παρουσίας και της κίνησης των ανθρώπων αυτών μέσα στη Λέσβο. Η λογική «αφού υπάρχουν και κινούνται ανάμεσά μας, ας δούμε πώς θα κονομήσουμε», πρακτικά σημαίνει υπερτιμολογημένο φαγητό και νερό, φόρτιση κινητών τηλεφώνων επί πληρωμή, ειδική (αυξημένη) τιμολόγηση ακτοπλοϊκών εισητηρίων για τους μετανάστες. Αυτά είναι μόνο ένα δείγμα μίας ολόκληρης μπίζνας αισχροκέρδιας με απώτερο σκοπό το οικονομικό ώφελος εκεί που θέση έχει η αλληλεγγύη.

Ο φασισμός υπάρχει. Υπάρχει στη ρατσιστική προπαγάνδα του τοπικού και εθνικού τύπου και των ΜΜΕ, γενικότερα. Διασπορά ψευδών ειδήσεων, στερεοτυπική παρουσίαση των μεταναστών ως «βρώμικων, επικίνδυνων, δυνάμει βιαστών και κλεφτών», μεταφορά ενός κλίματος φοβικού και διάχυση του πανικού. Τα δημοσιεύματα ποικίλα και ευφάνταστα, από αυτά που αποθάρρυναν ντόπιους οδηγούς να μεταφέρουν μετανάστες στα αυτοκίνητά τους, μέχρι αυτά που κραύγαζαν για επικείμενες επιδημίες και αρρώστιες, πάντα εναρμονισμένα με την κινδυνολογία που αντιστοιχεί σε κάθε τέτοια περίσταση. Στον αντίποδα όλων αυτών, τα νεκρά σώματα μεταναστών σε ακτές του βόρειου Αιγαίου γίνονται ένα πιασάρικο εμπόρευμα, αποπλαισιωμένο θέαμα στα δελτία ειδήσεων, όποτε η συγκυρία το σηκώνει.

Ο φασισμός υπάρχει. Υπάρχει και αναπαράγεται μέσα από την ίδια την κρατική διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος. Η στρατιωτική αντιμετώπιση που ορίζει την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων, δε μπορεί παρά να προκαλεί ακόμα περισσότερους νεκρούς στα σύνορα. Οι εντατικές προσπάθειες του λιμενικού να αποτρέψει την είσοδο ή να επαναπροωθήσει τα βαρκάκια προς τα τουρκικά ύδατα, αναπόφευκτα προκαλούν ναυάγια που συνήθως δε μαθαίνουμε ποτέ. Η όποια αντίδραση από πλευράς των μεταναστών απαντάται πάντα με ωμή καταστολή. Ξύλο και βία.

Όλα αυτά συμβαίνουν και μας θυμίζουν πως ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται μέσα από τους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, δεν ξεπερνιέται μέσα στα πλαίσια μιας φαινομενικής αστικής νομιμότητας. Αντιθέτως, είναι δομικός, δε χρειάζεται να φορά σβάστιγγα, ούτε να χαιρετά ναζιστικά, γιατί αντανακλάται στην καθημερινότητα, εδράζεται στην επιθυμία για ασφάλεια και στο συντηρητισμό, στο τρίπτυχο «πατρις-θρησκεία-οικογένεια».

Συχνά βέβαια, εκφράζεται περισσότερο εκωφαντικά και μπορεί να πάρει δολοφονικές διαστάσεις. Όπως στην περίπτωση των δύο νεαρών, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, οι οποίοι πέταξαν βόμβες μολότωφ στο πάρκο Χατζηδήμου στη Μυτιλήνη, ενώ εκεί είχαν κατασκηνώσει οικογένειες μεταναστών. Από τύχη δεν κινδύνεψε κανείς. Τα τοπικά μέσα δεν είπαν πολλά. Πάντως, το χέρι που παίρνει το ρόλο του τιμωρού, κάνοντας πράξη όσα ρατσιστικά σχόλια συχνά ακούγονται στα καφενεία, σηκώνεται, αφού πρώτα το οπλίσουν όλοι αυτοί: μέσα μαζικής ενημέρωσης, πατριώτες ιδιώτες που κερδοσκοπούν πάνω στους πρόσφυγες, θεσμικοί και κρατικοί φορείς που διαχειρίζονται το πρόβλημα, οργανωμένοι και μη φασίστες.

Εμείς, στόχο έχουμε να αφοπλίσουμε το χέρι αυτό, πριν τολμήσει να σηκωθεί. Με δεδομένη την αλληλεγγύη μας με τους μετανάστες, αλλά και την ανάγκη μας να συμπορευτούμε μαζί τους σε διεκδικήσεις και πιθανές κοινότητες αγώνα, σκοπεύουμε να μην αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης στο ρατσιστικό συρφετό να κερδίσει έδαφος στη Λέσβο.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, 18.00, Πλατεία Σαπφούς

 

Αντιφασίστες-στριες

Εκδήλωση/Συνέλευση συντονισμού δράσεων

REFU-SLAVES_web

Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΙ

ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ &

ΤΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

…όταν το κεφάλαιο δημιουργεί και διαχειρίζεται ροές μεταναστών, το ελληνικό κράτος μετατρέπεται σε διακινητή, τμήμα της ελληνικής κοινωνίας καταφεύγει στη φιλανθρωπία ως πλυντήριο συνειδήσεων ενώ ταυτόχρονα άλλοι (ΜΚΟ και  ιδιώτες) κονομάνε με κάθε τρόπο, οι φασίστες ακονίζουν τα μαχαίρια τους, τα ΜΜΕ  θυματοποιούν τους μετανάστες κι εμπορεύονται τις εικόνες νεκρών παιδιών ενώ συγκαλύπτουν τη δολοφονία από πυροβολισμούς 16χρονου μετανάστη στη Σύμη…

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ

την ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

εκδήλωση/συνέλευση συντονισμού δράσεων

  • ενημερώσεις από Κω, Ρόδο, Λέσβο, Ειδομένη/Ενημέρωση για τις ιατρικές ανάγκες

  • Συζήτηση για την οργάνωση της έμπρακτης αλληλεγγύης

  • Ανάλυση των «νέων» συνθηκών (ρόλος ΜΚΟ, κράτους, ιδιωτών στην εκμετάλλευση

    των μεταναστών – η συνθήκη των συνόρων ως ρύθμιση της ανθρώπινης κινητικότητας με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, 7μμ, Στέκι στο Βιολογικό

συνέλευση no lager στη θεσσαλονίκη

Antifa Cafe στο στέκι Ανατόπια Πάτρας

antifa-cafe-11-9-15

Στις 21.00: τηλεφωνική ενημέρωση για την κατάσταση στη Λέσβο από σύντροφο από τη συνέλευση Musaferat και για την κατάσταση στην Ειδομένη από σύντροφο από το No Lager Θεσσαλονίκης.

Εκπομπή / Συζήτηση γύρω απο το μεταναστευτικό

Το Σάββατο 12/09 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί εκπομπή – συζήτηση για το μεταναστευτικό ζήτημα. Κατα τη διάρκεια της εκπομπής θα μιλήσουν σύντροφοι απο την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες στο Πεδίο του Άρεως καθώς και απο την Μυτιλήνη, απο την ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης – Musaferat.

Σάββατο 12/09 στις 18:00 στην εκπομπή “Αντιγκάλοπ”

Ακούτε τον σταθμό στους 93.8fm και στο www.radio98fm.org.

H εκπομπή θα αναμεταδοθεί και απο τον αυτοοργανωμένο σταθμο της Μυτιλήνης 105fm

Ενημερωτικό σημείωμα για τα γεγονότα του καλοκαιριού

Το παρόν ενημερωτικό αποτελεί σημείωμα των προηγούμενων ημερών και αναφέρεται στα γεγονότα που έλαβαν μέρος τους καλοκαιρινούς μήνες. Θεωρούμε σκόπιμη την προσπάθεια μιας συνολικής ενημέρωσης για το τι συνέβη καθώς αποτέλεσε το προπαρασκευαστικό έδαφος για τα γεγονότα που εξελίσσονται αυτές τις μέρες στο νησί. Καθημερινές διαμαρτυρίες από τους μετανάστες, εισαγόμενα σώματα καταστολής, εμφάνιση ρατσιστικών ομάδων και ένας νέος κεντρικός σχεδιασμός που περιλαμβάνει νέα κέντρα κράτησης, ναυλωμένα καράβια, έκτακτο πολιτικό προσωπικό για την άυξηση των ρυθμών καταγραφής, αλλά και εμπλοκή του στρατού σε θέματα διαχείρισης αποτελούν το μωσαϊκό πάνω στο οποίο εξελίσσεται και διαμορφώνεται το μεταναστευτικό ζήτημα στο νησί της λέσβου. Τις επόμενες μέρες θα υπάρξει η προσπάθεια μίας συνολικής ενημέρωσης για τα γεγονότα των ημερών αυτών…

afixeisΑφίξεις
Όπως ήταν αναμενόμενο οι αφίξεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αυξήθηκαν κατακόρυφα. Πέρα από τους προφανείς λόγους των καλών καιρικών συνθηκών, πιθανή αιτία μπορεί να θεωρηθεί και η εντατικοποίηση της επιχείρησης TRITON στην κεντρική μεσόγειο που ήρθε να σπρώξει τα μεταναστευτικά ρεύματα στις πύλες της ανατολικής μεσογείου. Η αύξηση των αφίξεων είχε ήδη αρχίσει να φαίνεται από την άνοιξη, όμως μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες και ιδιαίτερα τον Αύγουστο κορυφώθηκε. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που προκύπτουν από τις αστυνομικές αρχές[1], για το πρώτο 7μηνο του 2015 στη λέσβο, συνελλήφθησαν για «παράνομη είσοδο και παραμονή» 61.636 μετανάστες, αριθμός που αντιστοιχεί στο 39% των συνολικών συλλήψεων στην ελληνική επικράτεια. Με τα νούμερα που καταγράφονται στον τοπικό τύπο όμως, οι αφίξεις μόνο για το μήνα αύγουστο ξεπερνάνε τις 85.000. Οι αριθμοί αυτοί δεν θυμίζουν σε τίποτα οτιδήποτε άλλο έχει ξαναδεί το νησί.

Καταυλισμός Καρά Τεπέ

kara tepeΑπό το Μάιο, είχαν αρχίσει να κορυφώνονται οι αντιδράσεις για την ολοένα και μεγαλύτερη παρουσία μεταναστών-ριών στο λιμάνι της μυτιλήνης, με το βασικό επιχείρημα που διατυπωνόταν από επαγγελματικούς συλλόγους, φορείς, και τον τοπικό τύπο να είναι ότι η εικόνα αυτή ερχόταν σε σύγκρουση με το τουριστικό προσωπείο που ήθελε να προβάλει το νησί. Οι τοπικές αρχές ανταποκρινόμενες στις ρατσιστικές αυτές φωνές προχώρησαν στη δημιουργία ενός άτυπου προσφυγικού καταυλισμού στο χώρο του Καρά Τεπέ, 2χλμ βόρεια της πόλης της μυτιλήνης στα τέλη Μαΐου (30/05)[2]. Ο χώρος αυτός δημιουργήθηκε μετά από παρέμβαση του δημάρχου λέσβου και προοριζόταν να «φιλοξενήσει» περί τους 300 μετανάστες, σε σκηνές της πολιτικής προστασίας που προσέφερε η Περιφέρεια Β.Αιγαίου. Οι μετανάστες οδηγούνταν εκεί αφού αρχικά εγκαταστάθηκε κλιμάκιο του λιμενικού σώματος, το οποίο είναι και υπεύθυνο για την αρχική καταγραφή των συλληφθέντων μεταναστών, έτσι ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να οδηγηθούν στο κέντρο ταυτοποίησης της Μόριας. Αποτελεί δηλαδή μία άτυπη ανοιχτή δομή, στην οποία βρίσκονται εγκλωβισμένοι οι μετανάστες-ριες λόγω των γραφειοκρατικών διαδικασιών που χρειάζονται να περάσουν για να πάρουν το χαρτί που θα τους επιτρέψει την έκδοση εισιτηρίου για τα καράβια που θα τους μεταφέρουν στον πειραιά ή την καβάλα. Βρίσκονται στην ουσία εγκλωβισμένοι χωρίς την απαραίτητη παρουσία μπάτσων, συρματοπλέγματος, κλπ…

Αποτέλεσμα της δημιουργίας του καταυλισμού ήταν να «αποσυμφορηθεί» το κέντρο του λιμανιού της μυτιλήνης από τους μετανάστες που περίμεναν για την σύλληψη και καταγραφή τους. Όπως όμως ήταν αναμενόμενο, οι μεγάλες σε αριθμό αφίξεις και η έλλειψη οποιασδήποτε στοιχειώδους υποδομής για την παραμονή ανθρώπων στον χώρο του καρά τεπέ[3], οδήγησε στο να δημιουργηθούν στην περιοχή καταστάσεις που με τη σειρά τους οδήγησαν σε σωρεία αντιδράσεων.

Διάφορες ρατσιστικές ανακοινώσεις εμφανίστηκαν στον τοπικό τύπο ασκώντας πίεση στις τοπικές αρχές να βρουν λύση σε ένα ζήτημα που είχε δημιουργηθεί μέσα από τις καιροσκοπικές και εντελώς επικοινωνιακές κινήσεις στις οποίες είχαν προβεί.

Παράλληλα όμως, κλιμακούμενες αντιδράσεις υπάρχουν και από τους ίδιους τους μετανάστες, οι οποίοι αντιδρώντας στη συνέχιση της εξαθλίωσής τους, προχωρούν σε διαμαρτυρίες, αποκλεισμούς δρόμων αλλά και βίαια ξεσπάσματα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατο να αποφευχθούν και οι συγκρούσεις μεταξύ τους. Συγκρούσεις που βρίσκουν κυρίως αφορμή στην προτεραιότητα που δίνουν οι αρχές στην διεκπεραίωση των απαραίτητων διαδικασιών για τους σύριους σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους αλλά και σε φυλετικές διακρίσεις που υπάρχουν και μεταξύ τους.

kara tepe 2Για να καμφθούν οι αντιδράσεις των λιγοστών κατοίκων της περιοχής αλλά και των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται εκεί, αλλά μετά και από το θάνατο ενός μετανάστη στις 24 ιουλίου[4], οι αρχές προχώρησαν σε δηλώσεις κλεισίματος του χώρου. Στην πραγματικότητα όμως προχώρησαν απλώς σε διαχωρισμό των μεταναστών που παρέμεναν εκεί, δημιουργώντας ένα άτυπο καθεστώς διαχωρισμού των σύριων με τους υπολοίπους. Μεταφέροντας τις διαδικασίες σύλληψης και καταγραφής στο χώρο του λιμανιού της πόλης, κράτησαν το χώρο για τη φιλοξενία κυρίως των σύριων και οι υπόλοιποι παραπέπονταν για διαμονή στους χώρους γύρω από το κέντρο κράτησης της μόριας. Με τα τεράστια νούμερα αφίξεων των τελευταίων ημερών όμως, ο σχεδιασμός αυτός έχει με τη σειρά του καταρρεύσει. Ομάδες σκηνών που στήνονται από μετανάστες έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε ολοένα και πιο πολλά σημεία της πόλης, με κυριότερα το λιμάνι, το πάρκο αγ. Ειρήνης και τον χώρο γύρω από το δημοτικό θέατρο.

Μόρια

moriaΟι διαδικασίες καταγραφής γίνονται πλέον παρουσία των δυνάμεων καταστολής

Οι εγκαταστάσεις του κέντρου κράτησης έχουν δοθεί εξολοκλήρου στην κάλυψη των αναγκών του κέντρου ταυτοποίησης, πλην της μίας πτέρυγας που προοριζόταν για το ΚΕΠΥ και παραμένει κλειστή λόγο κατασκευαστκών λαθών. Το προσωπικό για τις διαδικασίες ταυτοποίησης έχει αυξηθεί μέσα στο καλοκαίρι, και υπολογίζεται ότι περνάνε 600-700 άτομα την ημέρα, ενώ κάποια δημοσιεύματα αναφέρονται σε παραλαβή νέων μηχανημάτων ταυτοποίησης τις επόμενες μέρες, που θα αυξήσουν τις υπάρχουσες δυνατότητες. Ο μέσος χρόνος παραμονής για τους μετανάστες που περιμένουν την διαδικασία ταυτοποίησή τους στο κέντρο είναι 10-15 μέρες. Πρέπει να σημειωθεί οι διαδικασίες ταυτοποίησης γίνονται σε όλες τις υπόλοιπες εθνικότητες πλην των σύριων στους οποίους οι αστυνομικές αρχές εκδίδουν υπηρεσιακά σημειώματα, για να τους επιτραπεί το ταξίδι προς την αθήνα και να ολοκληρωθεί η διαδικασία στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην Πέτρου Ράλλη. Γύρω από το κέντρο κράτησης έχει δημιουργηθεί ένας δεύτερος άτυπος καταυλισμός. Εκατοντάδες μετανάστες στήνουν σκηνές στα γύρω οικόπεδα περιμένοντας τη σειρά τους για να περάσουν από τις εν λόγο διαδικασίες. Όπως και στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ δεν λείπουν και σε αυτό το σημείο τα φαινόμενα εκμετάλλευσης από ντόπιους αλλά και αυτά των συγκρούσεων ανάμεσα στους μετανάστες. Λίγο πριν τη δημοσίευση του παρόντος σημειώματος έγινε γνωστός ο θάνατος μίας σομαλής μετανάστριας τη Δευτέρα 31-08 από παθολογικά αίτια. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, στη γυναίκα της είχε υποδειχθεί από το ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου να παραμείνει κλινήρης, αλλά η ίδια επέλεξε να επιστρέψει στο κέντρο κράτησης όπου βρίσκονταν και η μητέρα και τα δύο παιδιά της, για να μην καθυστερήσει η έκδοση των εγγράφων τους.

Επιχειρήσεις αποτροπής εισόδου και επαναπροωθήσεις (Video στο τέλος)

Οι νέες πολιτικές ξεκίνησαν να επανεφαρμόζονται στα μέσα ιουλίου και βρήκαν χώρο στα πρωτοσέλιδα των τοπικών εφημερίδων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν οι δυνάμεις του λιμενικού και της Frontex[5] άρχισαν τις αποτροπές εισόδου στα σκάφη των μεταναστών που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το νησί, ενώ δεν λείπουν και οι αναφορές για ληστείες και επαναπροωθήσεις από άνδρες του λιμενικού αλλά και «άγνωστους κουκουλοφόρους»[6]. Οι επιχειρήσεις αυτές εξελίσσονται και σε συνεργασία με την τούρκικη ακτοφυλακή η οποία άγνωστο έναντι ποιον ανταλλαγμάτων ενταντικοποίησε τις περιπολίες της στην ανατολική πλευρά των συνόρων . Ένα πιθανό αποτέλεσμα των επιχειρήσεων αυτών ήταν να οδηγηθούν αρχικά οι ροές προς άλλα σημεία εισόδου του αιγαίου οδηγώντας στα γνωστά αποτελέσματα που παρακολουθήσαμε να λαμβάνουν μέρος στην Κω. Οι αντιδράσεις και το αδιέξοδο για τη διαχείριση της κατάστασης στην Κω, αλλά πολύ πιθανόν και η δημοσιοποίηση βίντεο και πληροφοριών από τις επιχειρήσεις αυτές, οδήγησαν στη χαλάρωση, αλλά όχι τον τερματισμό, των επιχειρήσεων αποτροπής ξανά. Θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο σχετίζονται οι επιχειρήσεις αυτές, άμεσα ή έμμεσα, με την αύξηση των ναυαγίων με θύματα τον τελευταίο καιρό. Την τελευταία βδομάδα, μόνο από τις ακτές της λέσβου έχουν ανασυρθεί 4 νεκροί από τουλάχιστον 3 διαφορετικά ναυάγια, ενώ συνεχίζουν να αγνοούνται 3 άτομα.

Κανιβαλισμός…

Τα περίπτερα της πόλης έχουν προσαρμοστεί πλήρως στις ανάγκες και τις διατροφικές συνθήκες των μεταναστώνΤα περίπτερα της πόλης έχουν προσαρμοστεί πλήρως στις ανάγκες και τις διατροφικές συνήθειες των μεταναστών

Σημαντικός χώρος όμως στην περιγραφή του ζητήματος των μεταναστευτικών ροών που διέρχονται του νησιού, χρειάζεται να αφιερωθεί στην εκμετάλλευση που υφίστανται από ντόπιους επιχειρηματίες και μη, αλλά και στη βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από τις ανάγκες των ανθρώπων που φθάνουν.

Ένα φαινόμενο που αναπτύσσεται στο νησί είναι τα λεγόμενα «κοράκια». Πρόκειται για ντόπιους οι οποίοι περιμένουν στις ακτές που καταφθάνουν οι μετανάστες κλέβοντας τις μηχανές από τις βάρκες και ότι άλλο τους φαίνεται χρήσιμο. Δημοσιογραφικά άρθρα εντάσσουν πολλούς από αυτούς σε κυκλώματα που επαναπροωθούν τις μηχανές πίσω στην τουρκία για την επανάληψη του ταξιδιού. Η εμφάνισή τους δεν γίνεται με καμία μυστικότητα, αφού υπάρχει και έντονος ανταγωνισμός μεταξύ τους, και είναι ευρέως γνωστοί στην τοπική κοινωνία. Προς εκμετάλλευση των μεταναστών, προστρέχουν και πολλοί άλλοι αποκομίζοντας σημαντικά οικονομικά οφέλη είτε από την πώληση ειδών πρώτης ανάγκης σε πολύ υψηλές τιμές (νερά, σκηνές, τροφή, φόρτιση κινητών τηλεφώνων κλπ), είτε από τη μεταφορά τους από τα σημεία εισόδου[7] προς την πόλη της μυτιλήνης για τις ανάγκες καταγραφής τους.

Κάθε λογής "μικροπωλητές" βρήκαν πεδίο εκμετάλλευσης στους καταυλισμούς που δημιουργήθηκανΚάθε λογής “μικροπωλητές” βρήκαν πεδίο εκμετάλλευσης στους καταυλισμούς που δημιουργήθηκαν

Παράλληλα σημαντικά οφέλη αποκομίζονται και από τη βιομηχανία κράτησης, σίτισης και στέγασης. Από την πρώτη στιγμή στους προαναφερόμενους καταυλισμούς βρέθηκαν καντίνες (άγνωστο ποιες διαδικασίες ακολουθήθηκαν για να βγάλουν τις άδειες λειτουργίας τους στο χώρο), και για κάποιες από αυτές υπάρχουν αναφορές για υπερκοστολόγηση των προϊόντων που διαθέτουν. Τεράστια κέρδη όμως υπολογίζονται για τις εταιρίες που έχουν τα συμβόλαια σίτισης για τους καταυλισμούς και το κέντρο κράτησης. Αν υπολογιστεί ότι η συμφωνηθείσα τιμή είναι 7,45€ την ημέρα για κάθε πρόσωπο (χωρίς ΦΠΑ)[8], και ιδιαίτερα μέσα στον ιούλιο και τον αύγουστο καλούνταν να καλύψουν τις ανάγκες για μέχρι 3000 άτομα την ημέρα, είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τα κέρδη που υπάρχουν από αυτό τον τομέα[9]. Καταγγελίες υπήρξαν και για την εταιρία ΑΝΕΚ, αφού στο πρώτο δρομολόγιο το οποίο και διεκπεραίωσε μεταφέροντας μετανάστες από Κω, Κάλυμνο, Λέρο και Λέσβο, χρέωσε το εισιτήριο της οικονομικής θέσης 60€ τη στιγμή που το αντίστοιχο εισιτήριο με τις υπόλοιπες εταιρίες είναι 46€και 47€ αντίστοιχα![10] Μέσα σε όλα αυτά, νέα κονδύλια συνολικού ύψους 30 εκ. ευρώ αναμένονται να εκταμιευθούν από την ευρωπαϊκή ένωση για την κατασκευή και το εκσυγχρονισμό κέντρων κράτησης στα νησιά του αιγαίου, με μεγάλο μέρος από αυτά να αναμένεται να κατευθυνθεί προς το κέντρο κράτησης της Μόριας.

Η ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού στην ελλάδα το κάνει πολύ δύσκολο στο να υπάρξουν ασφαλείς εκτιμήσεις για το τι να περιμένουμε τον επόμενο καιρό. Υπάρχουν πολλές πληροφορίες που αναφέρονται σε χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται στα παράλια της τουρκίας και θα προσπαθήσουν να προλάβουν το χειμώνα και να περάσουν στην ελλάδα, κάτι που όμως θα εξαρτηθεί κατά πολύ από τις επιχειρήσεις αποτροπής που θα αναπτυχθούν από τις λιμενικές δυνάμεις των δύο χωρών και της Frontex. Εμπόδια που έρχονται να κατασκευαστούν στη μέχρι πρότινος βασική διαδρομή των μεταναστών-ριων προς την κεντρική ευρώπη, αλλά και αλλαγές στις πολιτικές που εφαρμόζουν διάφορες χώρες μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στις διαδρομές που ακολουθούνται. Με ενδιαφέρον παρακολουθείται επίσης η πρόθεση της Ε.Ε και της ελλάδας για την κατασκευή ενός hot spot κέντρου στον πειραιά στα πρότυπα της σικελίας, και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις καταστάσεις που δημιουργούνται στα νησιά.

MUSAFERAT

Αύγουστος 2015

[1] http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&lang=%27..%27&perform=view&id=50610&Itemid=1240&lang=

[2] Ο χώρος προηγουμένως αποτελούσε εγκαταλελλημένο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής (!),

[3] Στο χώρο στα τέλη ιουλίου βρίσκονταν να παραμένουν παραπάνω από 3.500 μετανάστες την ημέρα, με τον καταυλισμό να έχει εξαπλωθεί στα παρακείμενα κτήματα, αλλά και πάνω στον κεντρικό δρόμο.

[4] Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι επρόκειτο για το δεύτερο θάνατο μετανάστη στον καταυλισμό του καρά τεπέ, χωρίς όμως να έχει μπορέσει να επιβεβαιωθεί.

[5] Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής (28-08) «…Στο ανατολικό Αιγαίο βρίσκονται και επιχειρούν αυτές τις μέρες έξι περιπολικά σκάφη, δύο ελικόπτερα και τέσσερα βαν με θερμικές κάμερες»

[6] Στη σάμο υπήρξαν και τρεις συλλήψεις μετά από εντοπισμό τους από ελικοπτέρο της Frontex με τις κατηγορίες. «Ερωτηματικά» προκαλεί πως είναι δυνατόν σε μία από τις περισσότερο εποπτευόμενες περιοχές της μεσογείου θα μπορούσαν να δρουν συμμορίες χωρίς τη γνώση των εν λόγω αρχών;;;

[7] Η αλλαγή του νομικού άρθρου που εν μέρει αποποινικοποιεί τη μεταφορά μη καταγεγραμμένων μεταναστών εφόσον αυτή γίνεται εν γνώσει των αρχών, έδωσε χώρο σε διάφορους νόμιμους και μη μεταφορείς, να χρεώνουν υπέρογκα ποσά για την μετακίνησή τους. Για παραπάνω σε σχέση με τις μετακινήσεις των μεταναστών εντός του νησιού δείτε το κείμενο της ομάδας: Ενάντια στην Ποινικοποίηση της Αλληλεγγύης

[8] Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού η προβλεπόμενη τιμή ήταν 5,88€ το άτομο ανά ημέρα. Η ίδια αυτή τιμή συνεχίζει να ισχύει και για τα περισσότερα κέντρα κράτησης αλλά και κρατητήρια τμημάτων. Όπως φαίνεται και στην επισυναπτόμενη απόφαση κατακύρωσης μειοδότη, το κατεπείγοντος του θέματος αλλά και η προσφορά από μόνο έναν υποψήφιο οδήγησε την επιτροπή να την κρίνει ως συμφέρουσα (;) αφού η άυξηση στην τιμή ήταν μόνο 27%!!!

[9] Διαμαρτυρίες ωστόσο υπάρχουν από τις εταιρίες σίτισης για τη μη καταβολή από το αρμόδιο υπουργείο των αποζημιώσεών τους από το μάρτιο.

[10] Αφότου έγινε γνωστό η εταιρία άλλαξε την τιμή στα 50€ για τα επόμενα ταξίδια που πραγματοποιεί.

 

Απόφαση κατακύρωσης μειοδότη για τη σίτιση των κρατούμενων στα κέντρα κράτησης


Το βαρέλι δεν έχει πάτο…

Λιβύη: «Πάνω από 200 νεκρά σώματα ανέσυρε την Παρασκευή η ακτοφυλακή της Λιβύης σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το λιμάνι Zuwara.»

Λέσβος: 4 νεκροί και άλλοι 3 αγνοούμενοι από τουλάχιστον 3 διαφορετικά ναυάγια στα παράλια της Λέσβου τον τελευταίο μήνα.

Αυστρία: «Οι αυστριακές αρχές απομάκρυναν περισσότερα από 70 πτώματα από φορτηγό που βρέθηκε την Πέμπτη εγκαταλελειμμένο σε λωρίδα έκτακτης ανάγκης εθνικής οδού στην ανατολική Αυστρία, κοντά στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία.»

 

Τρεις ειδήσεις για μερικούς ακόμα νεκρούς μετανάστες στην προσπάθεια τους να κυνηγήσουν κάποιες καλύτερες συνθήκες ζωής. 275 νεκροί άνθρωποι που έρχονται να προστεθούν στους πάνω από 2500 που έχουν χάσει τη ζωή τους από την αρχή του χρόνου, στην προσπάθεια να φτάσουν στην ευρώπη. Τα ναυάγια όμως έχουν γίνει δευτερεύουσες ειδήσεις που περνάνε στα ψιλά ανάμεσα στην υπόλοιπη επικαιρότητα. Οι νεκροί, είναι απλώς αριθμοί που χαλάνε την «ανθρωπιστική» εικόνα των κρατών-μελών της Ε.Ε. Τα ίδια κράτη που από τη μία διατάζουν βίαιες επαναπροωθήσεις και στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των μεταναστών που προσπαθούν να εισέλθουν στην ευρώπη, και από την άλλη μιλάνε για επιχειρήσεις διάσωσης. Από τη μία παρατάσσουν φράχτες, στρατό και αστυνομία στα σύνορα, και από την άλλη μιλάνε για το «δράμα των προσφύγων».

Παρακολουθούμε καραβάνια, να διασχίζουν θάλασσες και κομμάτια γης που το καθένα θέλει να κουβαλάει και ένα διαφορετικό όνομα. Τουρκία, ελλάδα, σκόπια ή μακεδονία, σερβία, ουγγαρία, αυστρία, γερμανία και τόσα αλλά. Στο καθένα από αυτά η ίδια συνθήκη. Δεκάδες ιστορίες με θύματα μετανάστες, που καταλήγουν να πιάνουν απλώς χώρο σε γωνιές των νεκροταφείων, συχνά με ένα νούμερο και μία ημερομηνία να υποδεικνύουν απλώς το σημείο ταφής τους. Και οι υπόλοιποι, να παρακολουθούν τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές και τα θύματα αυτών να εξελίσσονται σαν να παρακολουθούν κάποια τηλεοπτική σειρά. Τηλεθεατές της πραγματικής ζωής.

Στη Λέσβο οι ειδήσεις των ναυαγίων και των νεκρών με το ζόρι βρήκαν χώρο ανάμεσα στις υπόλοιπες. Εδώ το σημαντικό τώρα είναι οι χιλιάδες που παραμένουν εγκλωβισμένοι στο λιμάνι λόγω έλλειψης καραβιών. Άλλωστε αυτό που πρέπει να μας νοιάζει είναι το πότε θα ‘ξεκουμπιστούν’ από το νησί. Όχι το τι χρειάστηκε να περάσουν όσοι κατάφεραν να φτάσουν. Ούτε το τι τους επιφυλάσσει το μέλλον μόλις εγκατασταθούν κάπου, όταν ως ένα από τα πλέον υποτιμημένα κομμάτια της κοινωνίας, θα έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με την εκμετάλλευση από μικρά και μεγάλα αφεντικά, συνεχείς καταδιώξεις από τα αστυνομικά σώματα ή πογκρόμ από εθνικιστικές και ρατσιστικές γκρούπες.

Δύομιση χρόνια πριν, μετά από ένα ναυάγιο έξω από τη Θερμή με 22 νεκρούς κάποιοι σύντροφοι-ισσες γράφανε: «…Είναι μέρες σαν αυτές που όλοι και όλες εμείς, οι εν δυνάμει μετανάστες και μετανάστριες ενός πολέμου που τον ζούμε καθημερινά εδώ, πιάνουμε πάτο –γιατί δεν είμαστε ακόμα σε θέση να πούμε πως φτάνει πια, ως εδώ με την υποτίμηση, με τους εκβιασμούς, με τους θανάτους». Τελικά, λίγο καιρό μετά το μόνο που καταλαβαίνουμε είναι ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο

Musaferat

Σεπτέμβριος 2015