Παρουσίαση – Συζήτηση

Σάββατο 18 Νοεμβρίου

στις 20:00

στην Κατάληψη στο Μπίνειο


Παρουσίαση – Συζήτηση

με την Ομάδα Tabboush

της εικονογραφημένης έκδοσης

«Μία ιστορία που συνεχίζεται»

Πληροφορίες για την έκδοση: https://ongoingstory.espivblogs.net/el/

Προβολή – Καφενείο

Το Σάββατο 11/11 στις 20.00 στην Κατάληψη στο μπίνειο, θα πραγματοποιηθεί προβολή ντοκιμαντερ παρουσία του δημιουργού του και θα ακολουθήσει καφενείο.

Θα προηγηθεί ενημέρωση για την υπόθεση των 35 διωκόμενων για την εξέγερση της Μόριας στις 18 Ιουλίου.

Κυριακή 30/04 στην Κατάληψη Rosa Nera (Χανιά) – Εκδήλωση/Συζήτηση: Πληθυσμοί στο Στόχαστρο

Τηλεφωνική επικοινωνία στο πλαίσιο της εκδήλωσης-βιβλιοπαρουσίασης της έκδοσης Πληθυσμοί στο Στόχαστρο

Η εκδήλωση καλείται από την Πρωτοβουλία ενάντια στον μιλιταρισμό Κανάιμα (Χανιά) στην Κατάληψη Rosa Nera.

  • Κείμενο για την πρόσφατη στοχοποίηση της Κατάληψης Rosa Nera στα Χανιά από το Πολυτεχνείο Κρήτης, εδώ.

Μικροφωνική αλληλεγγύης στον Mohamed A.

 Άμεση Χορηγήση Ασύλου στον Mohamed A.

Ο Αιγύπτιος Mohamed A. βρίσκεται στη Λέσβο από τον περασμένο Απρίλιο. Χρειάστηκε να φύγει από την Αίγυπτο καθώς η επιλογή του να δημοσιοποιήσει βίντεο από τις ακρότητες του καθεστώτος Αλ Σίσι κατά αντικυβερνητικών διαδηλωτών τον έβαλε στο στόχαστρο του αιγυπτιακού κράτους δεχόμενος απειλές για τη ζωή του. Έτσι ακολουθώντας και αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι, τα επικίνδυνα περάσματα του Αιγαίου βρέθηκε στη Λέσβο, οπού και αιτήθηκε πολιτικού ασύλου. Η υπηρεσία ασύλου όμως επιλέγει να αγνοήσει εντελώς τόσο τις απειλές αυτές όσο και την κατάσταση που επικρατεί στην Αίγυπτο, με τις απαγωγές, βασανισμούς και δολοφονίες αντικαθεστωτικών να καταγράφονται καθημερινά από τους αρμόδιους οργανισμούς, και απορρίπτει το αίτημα του, οδηγώντας τον προς απέλαση. Μετά από 2 ολόκληρους μήνες κρατούμενος στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων προς απέλαση, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει και το τελευταίο μέσο που διαθέτει ξεκινώντας απεργία πείνας, διεκδικώντας την άρση της κράτησής του, την αναστολή της απέλασής του αλλά και τη χορήγηση του ασύλου που είχε αιτηθεί. Μία απεργία πείνας που βρήκε απέναντι της όλους τους μηχανισμούς του κράτους. Με τους μπάτσους να προσπαθούν να τον ξεγελάσουν και να τον οδηγήσουν εν μέσω της απεργίας σε απέλαση, με την επιβλέπουσα γιατρό που τον ανέλαβε αρχικά να τον απειλεί καθημερινά με εξιτήριο, κάτι που δεν δίστασε να κάνει στην 42η ημέρα της απεργίας, αλλά και τους νομικούς μηχανισμούς να παίζουν με την υγεία του οδηγώντας στα όρια του. Απέναντι όμως σε όλα αυτά ο αλύγιστος αγώνας του ίδιου αλλά και αλληλέγγυων σε Ελλάδα και Ευρώπη συνέβαλλε στο να κερδίσει προσωρινά την αναστολή απέλασής του και την επανεξέταση του αιτήματος ασύλου του.

Η απόφαση όμως για τη χορήγηση ασύλου στον Mohamed δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Πρόκειται για μία πολιτική απόφαση που αφορά αφενός τις διακρατικές σχέσεις Ελλάδας-Αιγύπτου, αφετέρου τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου στην Ελλάδα. Η Αίγυπτος αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ελληνικού κράτους στην προσπάθειά του να περιορίσει την γειτονική Τουρκία και τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο θάλασσα. Μαζί με την Κύπρο και το Ισραήλ έρχεται να διαμορφώσει νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή, και οι μεταξύ τους σχέσεις δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση. Επιπλέον, η οποιαδήποτε αλλαγή της αρνητικής πρώτης απόφασης για το αίτημα του Mohamed, μετά από τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση, θα έρθει να αναδείξει την «πλημμελή» εξέταση των αιτημάτων χιλιάδων μεταναστών-ριών. Αποφάσεις fast track σε ένα στημένο παιχνίδι που δεν αφορούν τον κάθε εξεταζόμενο και το δικαίωμα του προς το άσυλο ειδικά, αλλά έρχονται να ικανοποιήσουν τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές συμφωνίες μεταξύ των κρατών τις Ε.Ε. Έτσι, χιλιάδες έχουν οδηγηθεί σε απέλαση στην Τουρκία ή σε τρίτες χώρες με σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή τους. Η απόφαση από το υπουργείο να χειριστεί την υπόθεσή του σε κεντρικό επίπεδο φανερώνεται άλλωστε και από την επιλογή, την συνέντευξη του αιτήματός του να τη διεξάγει ο ίδιος ο προϊστάμενος της υπηρεσίας στο νησί Μάριος Καλέας, κάτι που δεν έχει επαναληφθεί σε καμία προηγούμενη περίπτωση.

Ο Mohamed δεν είναι μία μοναδική περίπτωση. Χιλιάδες μετανάστες-ριες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το αυθαίρετο καθεστώς διάκρισεων του ελληνικού κράτους. Μέσα από κάθετα σχεδιαζόμενες και οριζόντια εφαρμοζόμενες πολιτικές πολλοί-ες θα βρεθούν ως περισσευούμενοι-ες και θα αποτελούν τα νέα θύματα των αντιμεταναστευτικών πολιτικών της Ελλάδας και της Ευρώπης. Είναι αυτοί που είτε θα οδηγηθούν προς απέλαση με σαφή κίνδυνο για τη ζωή τους, ή στην παρανομία για να αποτελέσουν το πλέον υποτιμημένο και εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό για τα αφεντικά. Απέναντι όμως στο καθεστώς αορατότητας και παθητικότητας που προσπαθεί να επιβληθεί πάνω στους-ις μετανάστες-ριες είναι οι ίδιοι  που έρχονται να το διαρρήξουν. Ο αγώνας για τη δικαίωση του Mohamed A. αποτελεί ακόμα μία συνέχεια  των αγώνων των 300 απεργών πείνας της Υπατείας, των εξεγερμένων της Αμυγδαλέζας, της μετανάστριας εργάτριας Sanae Taleb, κ.α. Αγώνες απέναντι στον κόσμο των συνόρων, των διακρίσεων, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης.

Άμεση χορήγηση ασύλου στον Mohamed A.

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους

 

Musaferat

Απρίλιος 2017

Εκδήλωση – Συζήτηση: «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο»

Παρασκευή 24/3, 8:30μμ
Εκδήλωση – Συζήτηση: «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο»

  • Οι τρέχουσες εξελίξεις στην αντιμεταναστευτική πολιτική σε Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ [εισήγηση από ΡΕΣΑΛΤΟ]
  • Η υπόθεση της αλληλεγγύης [συζήτηση]: Τι έχει γίνει την τελευταία διετία, τι γίνεται στην παρούσα φάση, τι θεωρούμε σημαντικό να γίνει και να προωθηθεί κοινωνικά και ενδοκινηματικά;

 

Τα γραφεία κλείσανε, ο φασισμός είναι ακόμα εδώ…

Τα γραφεία κλείσανε…

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η είδηση του οριστικού κλεισίματος των γραφείων της τοπικής Χρυσής Αυγής. Τα γραφεία ήταν ανενεργά εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς τα τοπικά φασιστοειδή δεν περνούσαν να τα ανοίξουν ούτε τις καλεσμένες μέρες και ώρες. Γραφεία τα οποία άνοιγαν μόνο κάτω από άκρα μυστικότητα με σκοπιές στα παράθυρα για τυχόν «επισκέψεις» ή πίσω από μερικές δεκάδες μπάτσους για να τους προστατέψουν από τυχόν «συναντήσεις».  Αυτό οφειλόταν αφενός στις απαντήσεις που δινόντουσαν από την πρώτη στιγμή από το τοπικό αντιφασιστικό κίνημα, πότε με αποκλεισμούς ή και αιφνιδιαστικές «ανακαινίσεις» των γραφείων τους, ή με την απευθείας επικοινωνία διαφόρων μηνυμάτων σε όποιον τολμούσε να εκδηλώσει δημόσια την προτίμηση τους προς το νεοναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.  Αφετέρου όμως και στην άρνηση μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας να συνταχθεί στο πλευρό της οργάνωσης.

…Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ.

Το σφράγισμα όμως των γραφείων δεν αποτελεί και το τέλος της αναπαραγωγής των φασιστικών ιδεών στο νησί. Είναι ούτως ή άλλως αναμενόμενη η προσπάθεια ανασύνταξης της οργάνωσης στο νησί, αλλά ακόμα περισσότερο η συσπείρωση διαφόρων φασιστοειδών στην πατριωτική κίνηση μυτιλήνης, υπό την αιγίδα του Χ.Αθανασίου. Άλλωστε με τις μισαλλόδοξες, μισανθρωπικές ιδέες που εκπροσωπούν τα κάθε λογής φασιστοειδή βρισκόμαστε αντιμέτωποι-ες καθημερινά. Ιδέες που βρίσκουν εφαρμογή από τα διάφορα στρατιωτικοαστυνομικά σώματα που έχουν κατακλύσει το νησί, ιδέες που αναπαράγοντα απρόσκοπττα στα δεκάδες δημοσιεύματα που θρέφουν την ξενοφοβία και το ρατσισμό, στις ανακοινώσεις διαφόρων φορέων που έρχονται να δείξουν ως υπεύθυνους τους μετανάστες που φτάνουν ως υπεύθυνους-ες για τη συνεχιζόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Έτσι ο αντιφασιστικός αγώνας μας θα συνεχίζεται, ως ακόμα μία πτυχή του κοινωνικο-ταξικού ανταγωνισμού. Μέσα από αυτοοργανωμένους αγώνες ντόπιων και μεταναστών, απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης. Ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον πολιτισμό των συνόρων, των εθνών και των εθνικισμών.

Musaferat

Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο – Δεν θα ανεχθούμε την εξαθλίωση

Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο

Δεν θα ανεχθούμε την εξαθλίωση

24/07/2015 – Σύρος μετανάστης μεταφέρεται εσπευσμένα στην Αθήνα από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ, όπου έχασε τελικά τη μάχη με τη ζωή

27/07/2015 – 45χρονος Σύρος μετανάστης μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ.  Εκεί διαπιστώθηκε απλώς ο θάνατός του.

31/08/2015 – Γίνεται γνωστός ο θάνατος Σομαλής μετανάστριας από παθολογικά αίτια στο κέντρο κράτησης της Μόριας.

17/12/2015 – 4χρονο κοριτσάκι χάνει τη ζωή του. Ο θάνατός τους αποδίδεται σε πιθανή μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο. «Φιλοξενούνταν» στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ

30/12/2015 – Τραγικό θάνατο βρήκε ένα βρέφος 6 μηνών, από άγνωστα μέχρι στιγμής αίτια, στον καταυλισμό προσφύγων του Καρά Τεπέ.

02/03/2016 – Βρέφος 1 έτους χάνει τη ζωή του στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Το άτυχο βρέφος είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο από το hotspot της Μόριας, όπου είχε διαπιστωθεί ότι αντιμετώπιζε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

24/11/2016 – Μία εξηντάχρονη και ο εγγονός της χάνουν τη ζωή τους στον κέντρο κράτησης της Μόριας μετά από έκρηξη στο φιαλίδιο γκαζιού που χρησιμοποίησε προσπαθώντας να μαγειρέψει. Ακόμα 2 σοβαρά τραυματίες.

24/01/2017 – Ο 22χρονος Αιγύπτιος Άχμαντ βρίσκεται νεκρός στη σκηνή του. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

28/01/2017 – Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί ένας 46χρονος άντρας από τη Συρία μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

30/01/2017 – 20χρονος πακιστανός βρέθηκε νεκρός στον κέντρο κράτησης της Μόριας. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

 

Συνολικά 11 νεκροί μέσα σε ενάμιση χρόνο στα κέντρα κράτησης του νησιού. 11 νεκροί που έρχονται να προστεθούν στη μακρά λίστα των νεκρών των ναυαγίων, των κάτεργων εργασίας αλλά και των υπολοίπων κέντρων κράτησης. Στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκεί που οι μετανάστες-ριες αποτελούν απλώς αριθμούς στατιστικής. Ανώνυμοι και άγνωστες. Βιώνοντας την εξαθλίωση και τον αποκλεισμό. Εγκλωβισμένοι και απομονωμένες που πάνω στις ζωές τους χτίζονται πολιτικές πολέμου και πολιτικές θανάτου.

Όσοι και όσες αποφασίσουν να αντιδράσουν θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα εξαφανιστούν. Όπως συμβαίνει όλο αυτό το διάστημα με μετανάστες-ριες που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες στη Μυτιλήνη αλλά και μέσα στα κέντρα κράτησης και συλλαμβάνονται για να οδηγηθούν προς απέλαση. Όπως συνέβη με τον Mohamed A. που η αστυνομική διεύθυνση Λέσβου προσπάθησε να τον απελάσει ενώ βρισκόταν στη 30η μέρα της απεργίας πείνας που διεξάγει. Όπως συνέβη με τις 26 μετανάστριες από το κέντρο κράτησης του Ελληνικού, όπου οδηγήθηκαν εσπευσμένα στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη όταν ένωσαν τις φωνές τους με αυτές των αλληλέγγυων.

Η συνέχιση των αντιμεταναστευτικών θανατοπολιτικών επιβάλει την αορατότητα των ίδιων των υποκειμένων που τις υφίστανται άμεσα. Ένα πέπλο αορατότητας που διαρρηγνύεται μέσα από τις δυναμικές τους απαντήσεις. Μέσα από τη συνάντηση των αγώνων τους με τους αλληλέγγυους-ες που βρίσκονται στο πλευρό τους.

Άμεση απελευθέρωση του Mohamed A. και των 26 μεταναστριών του Ελληνικού

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους

Νέος χώρος εκδήλωσης

Λόγω ενδεχόμενης κακοκαιρίας η εκδήλωση που ήταν προγραμματισμένη για το Σάββατο 29 Οκτωβρίου στην Κατάληψη στο Μπίνειο, θα μεταφερθεί στο Χατζηγιάννειο Κτίριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην περιοχή Λαδάδικα Μυτιλήνης στις 08:00μμ.

%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b8%cf%85%cf%83%ce%bc%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%87%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf_%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c2_

Πληθυσμοί στο Στόχαστρο: 3 Εκδηλώσεις σε Λέσβο/Αθήνα/Θεσσαλονίκη

Οι δύο συλλογικότητες της έκδοσης «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο» (ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης «Musaferat» από τη Λέσβο & Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης από την Αθήνα) συνδιοργανώνουν 3 εκδηλώσεις-συζητήσεις σε Μυτιλήνη, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι:

  • Σάββατο 29 Οκτώβρη, Μυτιλήνη – Χατζηγιάννειο Κτίριο Παν.Αιγαίου (Λαδάδικα), 8μμ
  • Πέμπτη 10 Νοέμβρη, Αθήνα – Α.Σ.Ο.Ε.Ε., 7μμ
  • Σάββατο 12 Νοέμβρη, Θεσσαλονίκη – Στέκι στο Βιολογικό, 7μμ

.

Οι εισηγήσεις θα περιλαμβάνουν τοποθετήσεις γύρω από τα περιεχόμενα της διασυλλογικής έκδοσης, η οποία θα διανείμεται στους χώρους των εκδηλώσεων με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.

Ακολουθεί το κάλεσμα των εκδηλώσεων, σε μορφή αφίσας.

%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%b8%cf%85%cf%83%ce%bc%ce%bf%ce%af-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%87%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf_%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c_

Όσο τα κράτη, ο ενδοκυριαρχικός πόλεμος και η στρατιωτική μηχανή σπέρνουν τον θάνατο, τη φτώχεια και την απελπισία.

Όσο οι μετακινούμενοι πληθυσμοί βρίσκονται στο στόχαστρο ενός αστυνομικο-στρατιωτικού συμπλέγματος, με περισσότερους συνοριακούς φραγμούς, νέους μηχανισμούς επιτήρησης και απώθησης, συμφωνίες απελάσεων, εγκλεισμού και καταστολής.

Όσο ο φόβος, ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός διαχέονται στον «πολιτισμένο» δυτικό κόσμο βαθαίνοντας την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και εξυπηρετώντας τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς.

Όσο το δόγμα της ασφάλειας και η ιδεολογία του ανθρωπισμού στήνουν χέρι-χέρι ολοένα και περισσότερους «καλλωπισμένους» χώρους εξαίρεσης ξεριζωμένων ή «περισσευούμενων» πληθυσμών, καταστέλλοντας τις κοινωνικές αντιστάσεις και την αδιαμεσολάβητη αλληλεγγύη των «από κάτω».

Όσο οι υποτελείς αναμασούν τους κοινωνικούς/ταξικούς διαχωρισμούς και παραμένουν εγκλωβισμένοι στη ματαιότητα και την παραίτηση.

Τόσο οι κοινοί αυτοοργανωμένοι αγώνες ντόπιων και μεταναστών θα αποτελούν το μοναδικό ανάχωμα ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον πολιτισμό των συνόρων, των περιφράξεων και της εξατομίκευσης, των εθνών και των εθνικισμών.

Μέχρι και την καταστροφή του τελευταίου στρατοπέδου…

.

Το σύντομο καλοκαίρι του ανθρωπισμού έφτασε στο τέλος του

Μάιος 2016

Το σύντομο καλοκαίρι του ανθρωπισμού έφτασε στο τέλος του. Έχοντας θάψει κάτω από τόνους πολιτικού ρεαλισμού τις παλιές υποσχέσεις για γκρέμισμα του φράχτη στον Έβρο, η ελληνική κυβέρνηση αφήνει τώρα πίσω της ακόμα και την «ήπια διαχείριση του προσφυγικού». Το νέο δόγμα του ελληνικού κράτους για τους μετανάστες που διαπλέουν κατά χιλιάδες τον υγρό τάφο του Αιγαίου, δεν είναι παρά η πλήρης υιοθέτηση της ξενοφοβικής, ακροδεξιάς και βάρβαρης πολιτικής των κλειστών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τώρα φυλάσσεται από την ενισχυμένη Frontex και το ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη φρούριο σας καλωσορίζει.

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας αναγνωρίζει στο αυταρχικό καθεστώς της τουρκίας μια χώρα «ασφαλή για μετανάστες» και παίζει ένα κυνικό πινγκ-πονγκ με τις ζωές ανθρώπων, εγκαινιάζοντας τις μαζικές απελάσεις για όσους εκπίπτουν στην κατηγορία του «απλού» μετανάστη. Αυτό παράλληλα μεταφράζεται, για όλους όσους πέρασαν τα σύνορα μετά τις 20 Μαρτίου, σε φυλάκιση άγνωστης διάρκειας μέσα στα κλειδαμπαρωμένα και φυλασσόμενα από ένστολους του στρατού και των ΜΑΤ hot spot. Ταυτόχρονα πολλές φιλάνθρωπες ΜΚΟ παίζουν τα δικά τους παιχνίδια στρατηγικής και αποχωρούν από τα κέντρα-φυλακές και κάπως έτσι χιλιάδες άνθρωποι στη Λέσβο, στη Χίο και στα άλλα νησιά του ανατολικού Αιγαίου ζουν σε καθεστώς ποινικού κρατούμενου έχοντας διαπράξει το έγκλημα της μετανάστευσης. Η Ελλάδα περήφανα παρουσιάζει τις ολοκαίνουργιες Αμυγδαλέζες.

Την ίδια στιγμή, όσοι είχαν την «τύχη» να περάσουν τα ελληνοτουρκικά σύνορα πριν την ισχύ της νέας συμφωνίας παραμένουν μέχρι νεωτέρας διαταγής εγκλωβισμένοι στο απέραντο κέντρο υποδοχής προσφύγων που ονομάζεται Ελληνική Δημοκρατία. Παλιά στρατόπεδα, ανοιχτά γήπεδα, αχρησιμοποίητα camping και δεκάδες άλλες εκτάσεις περνούν στα χέρια του στρατού για να μετατραπούν μέσα σε λίγες ώρες σε αυτό που έλληνες και ευρωπαίοι αξιωματούχοι ονομάζουν «αξιοπρεπείς χώροι υποδοχής μεταναστών». Χώροι σε περιοχές απομακρυσμένες από τους αστικούς ιστούς διατηρώντας της αορατότητά τους που έρχεται να εξασφαλίσει την προκάλυψη από αυτό που πραγματικά είναι. Ένας νέος χώρος εγκλεισμού και υποτίμησης ανοίγει και κοντά σας…

Σε επίπεδο δημόσιου λόγου ο ρατσισμός τρέχει απ΄τα μπατζάκια κάθε είδους εξουσιαστών. Η λέξη «λαθρομετανάστης» έχει επανέλθει στον κυρίαρχο λόγο . Τα μέσα ενημέρωσης σιγοντάρουν κάθε φασισταριό, που θέλει τους μετανάστες απλώς πνιγμένους, βαφτίζοντας τον κανιβαλισμό τους «αναμενόμενες αντιδράσεις κατοίκων». Στην καρδιά της Ευρώπης, οι τυφλές επιθέσεις των τζιχαντιστών δένουν αρμονικά με τα επιχειρήματα περί της «απειλής από τον επιχειρούμενο εξισλαμισμό της Δύσης» και αποτελούν το ιδανικό άλλοθι για τη γενίκευση του καθεστώτος «έκτακτης ανάγκης». Οι σύγχρονες σταυροφορίες ξεκινούν από τις Βρυξέλλες.

Από την πλευρά μας στεκόμαστε απέναντι στις νέες συνθήκες πολεμικής διαχείρισης των μεταναστευτικών ρευμάτων των κρατών της Δύσης, κόντρα στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των κατ’επάγγελμα φιλάνθρωπων ΜΚΟ και κάθε μεγαλόσχημου ανθρωπιστή και ασφαλώς χωρίς καμιά διάθεση συνδιαλλαγής με τις ρατσιστικές αντιλήψεις και τις φασίζουσες πρακτικές κάθε «ανήσυχου πολίτη».

Επιμένουμε ότι οι αγνές προθέσεις και η υπερεπαναστατική συνθηματολογία της κυβερνώσας αριστεράς δεν μπορούν να κάνουν ανθρώπινο τον καπιταλισμό. Όποιος είχε ανάλογες προσδοκίες τις βλέπει τώρα να γκρεμίζονται πάνω στα σώματα των εγκλωβισμένων της Ειδομένης, των απελαθέντων της Λέσβου και των κρατούμενων των Hot Spot.

Ο πόλεμος δεν βρίσκεται μόνο σε κάποια κοντινή γειτονιά της Μέσης Ανατολής, ούτε μόνο στις πρωτεύουσες του «πολιτισμένου κόσμου». Ο πόλεμος είναι εδώ, εντός κι εκτός συνόρων και συνεχίζει να προκαλεί θύματα όσο εμείς συνεχίζουμε να αδιαφορούμε για τη στρατιωτικοποίηση της μαζικότερης μετακίνησης πληθυσμών στην Ευρώπη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ούτε πλαστοί διαχωρισμοί προσφύγων και μεταναστών, ούτε ποσοστώσεις, ούτε εγκλεισμός σε «ανθρώπινες συνθήκες».

 

Σύνορα ανοιχτά. Για όλους. Για πάντα.

 

MUSAFERAT

Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb

taleb afisa

Η ομάδα έμφυλου μυτιλήνης και η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat καλούν σε μικροφωνική-συγκέντρωση την Πέμπτη 14-04 στις 18:00 στην εθνική τράπεζα (ερμού) στο πλαίσιο της πανελλήνιας βδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στη Sanaa Taleb και τις συγκρατούμενές της.

20160414_184102

Τα κείμενα που μοιράστηκαν:

Ομάδα έμφυλου μυτιλήνης

Musaferat


Παράλληλες Δράσεις Αλληλεγγύης:

Διαδήλωση αλληλεγγύης στη φυλακισμένη μετανάστρια Sanaa Taleb από την Αντιφασιστική Συνεννόηση 65 (Πάτρα)

Πορεία στο κέντρο κράτησης μεταναστριών Ελληνικού από Αλληλέγγυες/οι των έγκλειστων μεταναστών/στριών

Παρέμβαση αλληλεγγύης για μετανάστες-ριες & Σαναα Τάλεμπ από την Κατάληψη Apertus (Αγρίνιο)

Ο πόλεμος είναι εδώ…

polemos


Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

…. και τον βιώνουμε καθημερινά, με τα ασθενοφόρα σε συνεχή κίνηση, με τα ελικόπτερα που πετάνε σε χαμηλά ύψη και όλων των ειδών τα στρατιωτικο-αστυνομικά σώματα να ενισχύουν τον ελεγκτικό και κατασταλτικό τους ρόλο. Οι ανακοινώσεις για τα καθημερινά πλέον ναυάγια έγιναν ρουτίνα όπως και η εικόνα του “εξαθλιωμένου μετανάστη” η οποία τρέφεται τόσο από πολιτικάντηδες όσο και από φιλάνθρωπους που δείχνουν πότε προς ανατολή και πότε προς δύση, αλλά ποτέ εδώ, για το ποιος φταίει για την κατάσταση αυτή.

Προτιμούν τα κροκοδείλια δάκρυα και βολεύονται σε μια εικόνα που λειτουργεί για την προβολή ολόκληρων πληθυσμών ως θύματα. Στη βουή των ΜΜΕ που σπεύδουν να απαθανατίσουν το ταξίδι, πιο σιωπηλοί αλλά ταυτόχρονα και πιο θορυβώδης από όλους, είναι τα νεκρά σώματα, που κείτονται σε όλο και περισσότερες παραλίες του νησιού. Εικόνες πολέμου! Ενός πολέμου που μαίνεται με μεγαλύτερη ένταση, όχι κάπου μακριά από εδώ, αλλά στις παραλίες, στα χωριά, στο λιμάνι, στα κέντρα κράτησης του νησιού. Ένας πόλεμος που διεξάγεται με υπερσύγχρονα μέσα και τη συναίνεση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Οι 3450 νεκροί και αγνοούμενοι μέχρι στιγμής στα νερά της μεσογείου, έρχονται να προστεθούν στις 25.000 που είχαν ήδη εξοντωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Ενώ στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανεξάρτητα από την ταμπέλα που φέρουν (hot spot, κέντρα ταυτοποίησης, κέντρα καταγραφής), όσοι και όσες μετανάστες και μετανάστριες φτάνουν, συνεχίζουν να δέχονται την υποτίμηση και επισφαλοποίηση με την καταγραφή και το φακέλωμα, με τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης, με ξύλο και εκφοβισμό από τους μπάτσους και με ντελικάτη μεταχείριση θεσμικής κατανάλωσης που βουλώνει συστημικές τρύπες (ΜΚΟ εγχώριες και διεθνής). Με αυτή τη διαδικασία όσοι και όσες συνεχίσουν το ταξίδι τους αλλά και όσοι και όσες θέλουν να παραμείνουν, προσφέρουν ένα άμεσα εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό έτοιμο να διατεθεί σε κάθε ντόπιο και ξένο αφεντικό. Ο δρόμος του ταξιδιού άλλωστε, προσφέρει απλόχερα σφαίρες, απελάσεις και μαύρη εργασία .

Στον πόλεμο αυτό, οικονομικό και κοινωνικό, είμαστε απέναντι στους οποιοδήποτε επίπλαστους διαχωρισμούς (ντόπιοι, ξένοι, πρόσφυγες ή μετανάστες) και σε αυτούς που μιλάνε για τις ευθύνες κάποιων άλλων (σε ευρώπη ή τουρκία) προσφέροντας κάλυψη στις ευθύνες της ντόπιας κυριαρχίας. Χτίζουμε κοινότητες αγώνα μέχρι την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και της υποτίμησης. Του κόσμου των κρατών, των εθνών και των συνόρων. Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.

 

ΔΕΝ ΘΑ ANEXTOYME ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΘΑ ΕΘΙΣΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ

Musaferat

Νοέμβριος 2015

Μα πόσο μαλάκες είστε;

afisa

Το ζήτημα της μετανάστευσης και των ανθρώπων που φτάνουν στα νησιά του ανατολικού αιγαίου έχει κυριαρχήσει στην καθημερινότητα τον τελευταίο καιρό. Όλοι κάτι έχουν να πουν. Οι ακροδεξιοί, κυβερνητικοί ή μη, που βλέπουν εθνικές απειλές, οι έμποροι που κατανοούν το δράμα αλλά η εικόνα των ταλαιπωρημένων μεταναστών τους χαλάει τη βιτρίνα του τουριστικού προϊόντος που έχουν προς πώληση, οι από φύσης φιλάνθρωποι που τρέχουν μεν να προσφέρουν βοήθεια στους «κακόμοιρους» μετανάστες, δεν διστάζουν όμως να τους παρουσιάζουν ως πρόβλημα και να κάνουν τουμπεκί στα πραγματικά αίτια του ζητήματος….

Φορείς όλων αυτών των εχθρικών απόψεων αλλά και διαμορφωτές άλλων τόσων, είναι καταρχήν τα τοπικά ΜΜΕ. Με πρωτοσέλιδα που αναφέρονται σε ωρολογιακές βόμβες (αλήθεια άμα αυτές υπάρχουν και σκάνε από ποια μεριά είναι οι νεκροί;), με άρθρα που έρχονται να δικαιολογήσουν την ρατσιστική βία αφού το «κράτος δεν αποτρέπει τις εισροές μεταναστών» ή που επανειλημμένα ζητάνε τη δημιουργία όχι ενός αλλά πολλαπλών στρατοπέδων συγκέντρωσης για τον εγκλεισμό των ανθρώπων που φτάνουν. Είναι αυτά τα παπαγαλάκια και τα μέσα τους που δεν ξεχνάνε να κλείνουν το μάτι σε όσους βλέπουν μία ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν από την παρουσία των ανθρώπων αυτών στο νησί μιλώντας ακόμα και για «Προσφυγικό Τουρισμό» (;;;), με «εύστοχα» σχόλια που μας ενημερώνουν για το πόσο πέραση έχει ο γύρος κοτόπουλο έναντι του χοιρινού στο λιμάνι της Μυτιλήνης τις τελευταίες μέρες… Είναι οι ίδιοι κονδυλοφόροι που πετάνε προβοκατόρικα άρθρα για δήθεν απόπειρες βιασμών ή συνωστισμούς σε οίκους ανοχής κι άλλα τέτοια πάντα βασισμένα σε «έγκυρες πήγες» και πάντα αναπόδεικτα για να ψαρέψουν στα θολά νερά της ξενοφοβίας.

Εμείς μόνο ένα πράγμα έχουμε να πούμε, και βάλτε το καλά στο μυαλό σας. Πρόβλημα δεν αποτελούν οι άνθρωποι αυτοί που φτάνουν εξαντλημένοι μέσα σε παιδικές φουσκωτές βάρκες. Πρόβλημα είναι όλα αυτά που τους εξαναγκάζουν να διασχίσουν τα σύνορα με αυτούς τους τρόπους. Πρόβλημα είναι τα σύνορα και τα κράτη που έρχονται να διαχωρίσουν πληθυσμούς με βάση φαντασιακά περί έθνους, φυλής και άλλων τέτοιων μαλακιών. Πρόβλημα είναι τα κέντρα κράτησης, όπου ως σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης έρχονται να υποτιμήσουν και να εξοντώσουν αυτούς τους πληθυσμούς που εμφανίζονται πια ως πλεονάζοντες για τη συνέχιση της κυριαρχίας και της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Πρόβλημα είναι τα καθάρματα που τρέχουν να ιδιοποιηθούν τις βάρκες των μεταναστών αδιαφορώντας για τους ανθρώπους που αυτές κουβαλούσαν. Πρόβλημα είναι οι μαυραγοριτές στο λιμάνι. Πρόβλημα είναι οι κανίβαλοι που κυνηγάνε τη «μεγάλη είδηση» δημιουργώντας οχετό και σκηνικό τρόμου. Πρόβλημα είναι όσοι-ες αφομοιώνοντας την κυρίαρχη προπαγάνδα έρχονται συνειδητά ή ασυνείδητα να παπαγαλίζουν τις ρατσιστικές κορώνες που τους ταΐζουν τα ΜΜΕ.

Και είμαστε σίγουροι-ες: Η ιστορία ξέρει να μιλάει. Ας φροντίσει ο καθένας/μια να αποτελέσει μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος

 

Ούτε «Δεξιά» Ούτε «Αριστερά»…

poreia 1

 

Τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αυτά της Αμυγδαλέζας και της Μόριας δεν αποτελούν κάτι καινούριο στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης Φρούριο. Είτε σαν κέντρα κράτησης Αλλοδαπών, είτε σαν Προαναχωρησιακά και Κέντρα Ταυτοποίησης, η πολιτική του διοικητικού εγκλεισμού αποτελούσε κατεξοχήν βασικό εργαλείο της αντιμεταναστευτικής φαρέτρας του σύγχρονου ολοκληρωτικού κράτους.

Κυνηγημένοι από την ιμπεριαλιστική πολιτική της καπιταλιστικής δύσης ή εγκλωβισμένοι στις εμφύλιες συγκρούσεις των κατά τόπους κυρίαρχων, η φυγή προς τον δυτικό κόσμο φαντάζει πολλές φορές ως μοναδική επιλογή. Για όσους καταφέρουν να περάσουν από τα σύνορα, η συνθήκη που τους περιμένει, θα τους υπενθυμίζει καθημερινά την απογυμνωμένη από δικαιώματα ζωή τους.

Όλα αυτά, χιλιοειπωμένα και ευρέως γνωστά δεν είναι πράγματα που δεν γνωρίζει και η νεότερη κυβέρνηση που έρχεται να παίξει το ρόλο του τελευταίου διαχειριστή μίας συστημο-οικονομικής κρίσης. Η πολιτική διαχείριση των μαζών ούτως ή άλλως επιβάλει μία κυκλική χρήση «μαστίγιου και καρότου» για να διασφαλιστεί η εντεινόμενη εκμετάλλευση και υποτίμηση των ζωών των «από κάτω».

Έτσι και ο νέος υπουργός «ΠροΠο», την ίδια στιγμή που δηλώνει υπέρμαχος του φράχτη έκτρωμα στον έβρο που έχει οδηγήσει χιλιάδες μετανάστες στα ακόμα πιο επικίνδυνα περάσματα του ανατολικού αιγαίου, ταυτόχρονα δηλώνει σοκαρισμένος με τις εικόνες που αντίκρισε στην Αμυγδαλέζα και αυτές που επικρατούν στα εν λόγω κέντρα και αστυνομικά τμήματα. Συνθήκες που έχουν οδηγήσει στο θάνατο 10 ανθρώπους τα τελευταία 2 χρόνια!

Μπορεί πάνω από τα φέρετρα των τελευταίων νεκρών, οι αρμόδιοι υπουργοί να μίλησαν περί βελτιώσεων των κέντρων κράτησης, αλλά επ’ουδενί δεν έθιξαν τον πυρήνα του θεσμοποιημένου ρατσισμού. Έτσι ήρθαν να μας πουν ότι οι μετανάστες φυσικά και θα κρατούνται, αλλά για μικρότερο χρονικό διάστημα και όπου αυτό γίνεται σε καλύτερες συνθήκες. Λες και ο εγκλεισμός με βάση τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη θρησκεία δεν είναι εγκληματικός από μόνος του, αλλά σημασία έχει μόνο η διάρκεια. Ακόμα και για αυτούς που ψέλλισαν ότι παράνομα κρατούνταν, η απόλυσή τους θα γίνεται μέσω της αστυνομικής επιτήρησης και εκπειθάρχησης, με δήλωση μονίμου κατοικίας και παρουσία στα αστυνομικά τμήματα. Για όσους δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν αυτό, η επιστροφή στα κέντρα κράτησης θεωρείται «δίκαιη και επιβεβλημένη»!

Οι εξαγγελίες βέβαια αφορούν φυσικά και μόνο τα προαναχωρησιακά κέντρα. Για τα κέντρα πρώτης υποδοχής ή ταυτοποίησης όπως αυτό της Μόριας δεν γίνεται πουθενά κουβέντα. Το «καλωσόρισμα» όσων εισέρχονται στην ευρωπαϊκή επικράτεια, μέσω του εγκλεισμού, του φακελώματος και της μαζικής υποτίμησης, παραμένει ως σταθερά για το σύγχρονο ολοκληρωτικό καθεστώς.

Είναι απαραίτητα ούτως ή άλλως για την μετάδοση του μηνύματος ότι σε αυτή τη γη δεν είναι όλοι ίσοι. Οι μετανάστες πρέπει να συνεχίσουν να εμφανίζονται σαν ξένο σώμα, που όποτε αυτό θα γίνεται ορατό, θα γίνεται είτε με όρους κινδυνολογίας που επιφέρει την στρατιωτικό-αστυνομική τους διαχείριση, ή με όρους μίας θυματοποιητικής φιλανθρωπίας απέναντι στους κακόμοιρους που χρήζουν τη βοήθεια μας..

Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές ο αγώνας ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και τα εργαλεία που αυτός μεταχειρίζεται δεν μπορεί παρά να παραμένει ανυποχώρητος.

Ούτε «δεξιά» ούτε «αριστερά»

Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά


Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ομορφαίνουν με υποσχέσεις

Γκρεμίζονται με εξεγέρσεις

Για τα γεγονοτα στο φαρμακονησι

 

farmakonhsi

Το έγκλημα στο Φαρμακονήσι δεν ήταν ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό, το έγκλημα είναι διαρκές και το μόνο που αλλάζει είναι ο τόπος στον οποίο συμβαίνει και ο αριθμός των δολοφονημένων. Είναι δυστυχώς άλλο ένα κομμάτι στο πάζλ του ολοκληρωτισμού, στο παζλ που φτιάχνουν το ελληνικό κράτος και οι διεθνείς του συνεργάτες (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ…) και που η τελική του εικόνα έχει σχεδόν διαμορφωθεί…

Θέλουμε στα αλήθεια να «ξεχνάμε» τις σφαίρες στη Μανωλάδα, τους πνιγμένους στη Θερμή, τη φρίκη της Λαμπεντούζας, τα δεκάδες (γνωστά) περιστατικά άγριων βασανιστηρίων  στα αστυνομικά τμήματα και τους λιμενικούς σταθμούς, τους μαχαιρωμένους από φασίστες, που απελαύνονται μόλις τολμήσουν να μιλήσουν για αυτό που τους συνέβη, τα συρμάτινα κλουβιά και τα χωρίς θέρμανση κοντέινερ που περιμένουν όσους δεν πνιγούν στο αιγαίο και που το κράτος αποκαλεί κέντρα φιλοξενίας;

Θέλουμε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής μέχρι του σημείου της στυγνής δολοφονίας θα περιοριστεί στους μετανάστες γιατί εμείς είμαστε στο κράτος «μας»; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι δικές μας ζωές θα παραμένουν πολύτιμες και ασφαλείς;  Θέλουμε να μη βλέπουμε τις συνεχείς αυτοκτονίες των εδώ απελπισμένων, τις στρατιές των ανέργων, να ξεχναμε ότι το κράτος «μας» βάζει λουκέτο στις «μη παραγωγικές» δομές (νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, ιδρύματα…). Θέλουμε να μη θυμόμαστε ότι στο ρόλο του ενόχου δεν ήταν πάντα οι μετανάστες, αλλά οι εργαζόμενοι του ιδιωτικου, οι εργαζόμενοι του δημοσίου,οι συνταξιούχοι, οι μαθητές, οι πλανόδιοι, οι φοιτητές, οι νοικοκυρές, οι κοντοί με πεταχτά αυτιά; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις βαρβαρότητες της αστυνομίας εναντίον οποιουδήποτε τόλμησε να αντισταθεί στη λαίλαπα, ακόμα και αν το έκανε με τον πλέον ειρηνικό τρόπο; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις μηχανές τις ομάδας διας να πέφτουν με φόρα πάνω σε άοπλους ανθρώπους;

Και αν αναρωτιόμαστε «ναι αλλά γιατί να τους πνίξουν;» η πρώτη απάντηση θα ήταν γιατί μπορούν και μάλιστα σχεδόν πάντα ατιμώρητα. Γιατί μπορεί να μην έχουν ακόμα ξεκάθαρες εντολές που να λένε «σκοτώστε», έχουν όμως εντολές που λένε κάντε τους το βίο αβίωτο δηλαδή «… άμα τους σκοτώσετε δεν έγινε και τίποτα». Γιατί, όπως έδειξαν ξεκάθαρα οι τελευταίες εκλογές ένα τεράστιο ποσοστό των σωμάτων ασφαλείας εκφράζεται μέσα από φασιστικές συμμορίες που ολοφάνερα ουρλιάζουν για αίμα μεταναστών.

Το ελληνικό κράτος και τα φιλαράκια του έχουν από καιρό ξεκινήσει μια διαδικασία φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλου μέρους των (νομιμότατων) κατοίκων του και ταυτόχρονα, με την πάντα πολύτιμη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης, κατασκευάζει εύκολους και ανίσχυρους ενόχους για τα πάντα. Η καθαρά δολοφονική του μηχανή κουρδίζεται και ήδη επιτίθεται στους «απ’ έξω» ανεπιθύμητους. Η σιωπηλή συνενοχή μας θα το βοηθήσει  να στραφεί γρηγορότερα και προς τα μέσα και ανεπιθύμητοι θα είναι κάθε φορά κάποιοι άλλοι. Η φιγούρα του μετανάστη, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και τα κρατικά γαυγίσματα, αυτή η όχι ακριβώς ανθρώπινη, απλά εκμεταλλεύσιμη σκιά δεν θα αργήσει καθόλου να ταιριάξει σε πολλούς περισσότερους.

Κατάληψη στο Μπίνειο

Ιανουάριος 2014

Το κείμενο σε pdf: Με αφορμή τα γεγονότα στο Φαρμακονήσι