Μικροφωνική αλληλεγγύης στον Mohamed A.

 Άμεση Χορηγήση Ασύλου στον Mohamed A.

Ο Αιγύπτιος Mohamed A. βρίσκεται στη Λέσβο από τον περασμένο Απρίλιο. Χρειάστηκε να φύγει από την Αίγυπτο καθώς η επιλογή του να δημοσιοποιήσει βίντεο από τις ακρότητες του καθεστώτος Αλ Σίσι κατά αντικυβερνητικών διαδηλωτών τον έβαλε στο στόχαστρο του αιγυπτιακού κράτους δεχόμενος απειλές για τη ζωή του. Έτσι ακολουθώντας και αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι, τα επικίνδυνα περάσματα του Αιγαίου βρέθηκε στη Λέσβο, οπού και αιτήθηκε πολιτικού ασύλου. Η υπηρεσία ασύλου όμως επιλέγει να αγνοήσει εντελώς τόσο τις απειλές αυτές όσο και την κατάσταση που επικρατεί στην Αίγυπτο, με τις απαγωγές, βασανισμούς και δολοφονίες αντικαθεστωτικών να καταγράφονται καθημερινά από τους αρμόδιους οργανισμούς, και απορρίπτει το αίτημα του, οδηγώντας τον προς απέλαση. Μετά από 2 ολόκληρους μήνες κρατούμενος στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων προς απέλαση, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει και το τελευταίο μέσο που διαθέτει ξεκινώντας απεργία πείνας, διεκδικώντας την άρση της κράτησής του, την αναστολή της απέλασής του αλλά και τη χορήγηση του ασύλου που είχε αιτηθεί. Μία απεργία πείνας που βρήκε απέναντι της όλους τους μηχανισμούς του κράτους. Με τους μπάτσους να προσπαθούν να τον ξεγελάσουν και να τον οδηγήσουν εν μέσω της απεργίας σε απέλαση, με την επιβλέπουσα γιατρό που τον ανέλαβε αρχικά να τον απειλεί καθημερινά με εξιτήριο, κάτι που δεν δίστασε να κάνει στην 42η ημέρα της απεργίας, αλλά και τους νομικούς μηχανισμούς να παίζουν με την υγεία του οδηγώντας στα όρια του. Απέναντι όμως σε όλα αυτά ο αλύγιστος αγώνας του ίδιου αλλά και αλληλέγγυων σε Ελλάδα και Ευρώπη συνέβαλλε στο να κερδίσει προσωρινά την αναστολή απέλασής του και την επανεξέταση του αιτήματος ασύλου του.

Η απόφαση όμως για τη χορήγηση ασύλου στον Mohamed δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Πρόκειται για μία πολιτική απόφαση που αφορά αφενός τις διακρατικές σχέσεις Ελλάδας-Αιγύπτου, αφετέρου τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου στην Ελλάδα. Η Αίγυπτος αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ελληνικού κράτους στην προσπάθειά του να περιορίσει την γειτονική Τουρκία και τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο θάλασσα. Μαζί με την Κύπρο και το Ισραήλ έρχεται να διαμορφώσει νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή, και οι μεταξύ τους σχέσεις δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση. Επιπλέον, η οποιαδήποτε αλλαγή της αρνητικής πρώτης απόφασης για το αίτημα του Mohamed, μετά από τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση, θα έρθει να αναδείξει την «πλημμελή» εξέταση των αιτημάτων χιλιάδων μεταναστών-ριών. Αποφάσεις fast track σε ένα στημένο παιχνίδι που δεν αφορούν τον κάθε εξεταζόμενο και το δικαίωμα του προς το άσυλο ειδικά, αλλά έρχονται να ικανοποιήσουν τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές συμφωνίες μεταξύ των κρατών τις Ε.Ε. Έτσι, χιλιάδες έχουν οδηγηθεί σε απέλαση στην Τουρκία ή σε τρίτες χώρες με σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή τους. Η απόφαση από το υπουργείο να χειριστεί την υπόθεσή του σε κεντρικό επίπεδο φανερώνεται άλλωστε και από την επιλογή, την συνέντευξη του αιτήματός του να τη διεξάγει ο ίδιος ο προϊστάμενος της υπηρεσίας στο νησί Μάριος Καλέας, κάτι που δεν έχει επαναληφθεί σε καμία προηγούμενη περίπτωση.

Ο Mohamed δεν είναι μία μοναδική περίπτωση. Χιλιάδες μετανάστες-ριες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το αυθαίρετο καθεστώς διάκρισεων του ελληνικού κράτους. Μέσα από κάθετα σχεδιαζόμενες και οριζόντια εφαρμοζόμενες πολιτικές πολλοί-ες θα βρεθούν ως περισσευούμενοι-ες και θα αποτελούν τα νέα θύματα των αντιμεταναστευτικών πολιτικών της Ελλάδας και της Ευρώπης. Είναι αυτοί που είτε θα οδηγηθούν προς απέλαση με σαφή κίνδυνο για τη ζωή τους, ή στην παρανομία για να αποτελέσουν το πλέον υποτιμημένο και εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό για τα αφεντικά. Απέναντι όμως στο καθεστώς αορατότητας και παθητικότητας που προσπαθεί να επιβληθεί πάνω στους-ις μετανάστες-ριες είναι οι ίδιοι  που έρχονται να το διαρρήξουν. Ο αγώνας για τη δικαίωση του Mohamed A. αποτελεί ακόμα μία συνέχεια  των αγώνων των 300 απεργών πείνας της Υπατείας, των εξεγερμένων της Αμυγδαλέζας, της μετανάστριας εργάτριας Sanae Taleb, κ.α. Αγώνες απέναντι στον κόσμο των συνόρων, των διακρίσεων, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης.

Άμεση χορήγηση ασύλου στον Mohamed A.

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους

 

Musaferat

Απρίλιος 2017

Ανάρτηση πανό αλληλεγγύης στις εκκενωμένες καταλήψεις της Θεσσαλονίκης και τους-ις διωκόμενους-ες συντρόφους

20160808_233653_resized

Σε ένδειξη αλληλεγγύης στις πρόσφατα εκκενωμένες καταλήψεις στέγης μεταναστών-ριών της Θεσσαλονίκης, το βράδυ της Δευτέρας 08 Αυγούστου αναρτήθηκε πανό στην κεντρική πλατεία της πόλης της Μυτιλήνης.

Αλληλεγγύη στους-ις διωκόμενους-ες συντρόφους-ισσες

Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών

Τϊποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται…

Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb

taleb afisa

Η ομάδα έμφυλου μυτιλήνης και η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat καλούν σε μικροφωνική-συγκέντρωση την Πέμπτη 14-04 στις 18:00 στην εθνική τράπεζα (ερμού) στο πλαίσιο της πανελλήνιας βδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στη Sanaa Taleb και τις συγκρατούμενές της.

20160414_184102

Τα κείμενα που μοιράστηκαν:

Ομάδα έμφυλου μυτιλήνης

Musaferat


Παράλληλες Δράσεις Αλληλεγγύης:

Διαδήλωση αλληλεγγύης στη φυλακισμένη μετανάστρια Sanaa Taleb από την Αντιφασιστική Συνεννόηση 65 (Πάτρα)

Πορεία στο κέντρο κράτησης μεταναστριών Ελληνικού από Αλληλέγγυες/οι των έγκλειστων μεταναστών/στριών

Παρέμβαση αλληλεγγύης για μετανάστες-ριες & Σαναα Τάλεμπ από την Κατάληψη Apertus (Αγρίνιο)

Ανάρτηση Γιγαντοπανό

Το σάββατο 02/04 η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat με τη βοήθεια συντρόφων-ισσων ανάρτησε γιγαντοπανό (60 τ.μ.) σε εγκαταλελλημένο πρωην βιομηχανικό κτήριο στην βόρεια είσοδο της πόλης.

Τα σύνορα είναι πόλεμος
Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Συγκέντρωση ενάντια στις επαναπροωθήσεις

received_237739643245693

Η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat και η Ομάδα Έμφυλου Μυτιλήνης καλούν στη συγκέντρωση ενάντια στις προγραμματισμένες επαναπροωθήσεις τη δευτέρα το πρωί στο λιμάνι της Μυτιλήνης.

Συγκέντρωση

Δευτέρα 04/04/2016

στις 08:00 π.μ.

στην είσοδο του λιμανιού απέναντι από το Blue Sea

Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb και στις συγκρατούμενές της (Translated)

Sanaa-black-white

Το κείμενο σε pdf

The note in english

La note en francais

Η 33χρονη Sanaa Taleb από το  Μαρόκο ζει στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια και εργαζόταν σε μαγαζί του κέντρου της Αθήνας μέχρι τις 4 Απριλίου του 2015 όπου συνελλήφθη επειδή δεν είχε χαρτιά. Όπως οι υπόλοιπες κρατούμενες μετανάστριες χωρίς χαρτιά στην Ελλάδα, οδηγήθηκε στο κέντρο κράτησης μεταναστών του Ελληνικού (Αθήνα). Ένα κέντρο κράτησης χωρητικότητας 120 ατόμων, το οποίο επανειλημμένα έχει καταγγελθεί πέραν όλων των άλλων για τις άθλιες συνθήκες κράτησης των κρατουμένων.

Ενώ πλησίαζε η συμπλήρωση των 6 μηνών μετά τους οποίους σύμφωνα με τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης, δεν θα επιτρεπόταν η συνέχιση της διοικητικής κράτησης μεταναστών για τη μη κατοχή των νομιμοποιητικών εγγράφων, η Σανάα ενημερώθηκε για την απόφαση του διευθυντή του τμήματος Αλλοδαπών Αττικής για παράταση της κράτησής της για άλλους 3 μήνες. Μαζί με μία ακόμη συγκρατούμενή της αλλά και με τη στήριξη αλληλέγγυων της περιοχής, αποφασίζουν να ξεκινήσουν αποχή συσσιτίου διαμαρτυρόμενες για την συνέχιση της κράτησής τους και για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνταν. Άλλες κρατούμενες που είχαν αρχικά συμφωνήσει να συμμετέχουν στην διαμαρτυρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από τις έμμεσες απειλές των δεσμοφυλάκων για τις συνέπειες που αυτό θα είχε, και ενώ είχε ήδη προηγηθεί απόπειρα βίαιης απέλασης για 5 από τις συγκρατούμενές τους.

Στις 5 Νοεμβρίου κι ενώ η βρισκόταν στην πέμπτη μέρα αποχής συσσιτίου της ανακοινώθηκε ότι θα αφεθεί ελεύθερη. Ο ενθουσιασμός  της Σανάα δεν κράτησε για πολύ. Μεταφέρθηκε με χειροπέδες σε περιπολικό και οδηγήθηκε στο υπόγειο πάρκινγκ της Πέτρου Ράλλη και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο. Όταν κατάλαβε ότι την προόριζαν για απέλαση αντιστάθηκε. Όπως καταγγέλλει, οι μπάτσοι που τη συνόδευαν την χτύπησαν, την τράβηξαν από τα μαλλιά και της έκλεισαν το στόμα με το χέρι. Κι όλα αυτά ενώ ήταν δεμένη χειροπόδαρα. Η Sanaa κατάφερε να αποτρέψει την απέλασή της, αλλά φορτώθηκε κατηγορίες για απείθεια και καταστροφή ξένης περιουσίας (για φθορές στο περιπολικό). Βρισκόμαστε έτσι μπροστά στην πρώτη φορά που μετανάστρια κατηγορείται για απείθεια επειδή δεν συναίνεσε στην απέλασή της. Παρόλο το επίμονο αίτημα της να καταθέσει παρουσία του δικηγόρου της για τις συνθήκες της παρ’ ολίγον απέλασής της, κάτι τέτοιο δεν της επιτράπηκε και έγινε προσπάθεια να της υφαρπάξουν κατάθεση την επόμενη μέρα χωρίς καμία νομική υποστήριξη.

Στις 6 Νοεμβρίου επέστρεψε στα κελιά του Ελληνικού όπου συνέχισε την αποχή συσσιτίου. Για να της ασκήσουν παραπάνω πίεση οι μπάτσοι αρνούνταν την παράδοση από αλληλέγγυους-ες συσκευασμένων τροφίμων στην ίδια αλλά και τις συγκρατούμενές της, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να τις στρέψουν εναντίον της και να την απομονώσουν. Παράλληλα αρνούνταν να της παραχωρήσουν τα χάπια που χρειαζόταν για να μπορεί να κοιμηθεί παρά και τις διαγνώσεις των γιατρών ότι η παρατεταμένη κράτησή της, έχει συνέπειες στην υγεία της. Έτσι στα τέλη Νοεμβρίου νοσηλεύτηκε φρουρούμενη σε νοσοκομείο (Δαφνί) και με βάση την ιατρική γνωμάτευση κατατέθηκε αίτημα αποφυλάκισης της το οποίο επίσης απορρίφθηκε. Το ηθικό της Sanaa όμως δεν κάμφθηκε. Πιο συγκεκριμένα, στις 14/12/2015 προχώρησε σε διήμερη απεργία πείνας μαζί με άλλες έγκλειστες καταφέρνοντας να κερδίσουν μέρος των αιτημάτων τους που είχε κυρίως να κάνει με τη βελτίωση των συνθηκών κράτησής τους.

Στις 8 Ιανουαρίου, η Sanaa Taleb «καταδικάστηκε» από τους μπάτσους σε ακόμα 3 μήνες φυλάκιση. Είναι πρώτη γνωστή φορά που μετανάστρια θα πρέπει να συμπληρώσει έναν ολόκληρο χρόνο κράτηση. Το χαρτί της απόφασης λέει ότι η φυλάκιση της παρατείνεται επειδή εκκρεμεί η απέλασή της, ένας ισχυρισμός που αγνοεί επιδεικτικά το γεγονός ότι η αίτηση για το άσυλό της δεν είχε ακόμα εξεταστεί! Η Sanaa αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει συνολικά ένα ποινικό δικαστήριο για της κατηγορίες που της πρόσαψαν κατά την απόπειρα απέλασής της ενώ παράλληλα αναμένει την εξέταση για την παροχή ασύλου. Για το ποινικό μέρος εχει μεταφερθεί τέσσερις φορές στα δικαστήρια, στις 9/11/2015, στις 17/11/2015, στις 26/1/2016 και στη 01/03/2016 αλλά και τις τέσσερις φορές η υπόθεσή της πήρε αναβολή. Το νέο δικαστήριο έχει οριστεί για τις 31 Μαΐου του 2016. Η αίτηση ασύλου που είχε καταθέσει εξετάστηκε στα μέσα Φεβρουαρίου και απορρίφθηκε. Αντίρρηση για την απόφαση αυτή έχει ήδη κατατεθεί από το δικηγόρο της, αλλά η  εξέταση που ήταν προγραμματισμένη για τις 09 Μαρτίου αναβλήθηκε επίσης.

Στο πρόσωπο της δεν βλέπουμε απλώς μία μετανάστρια που ορθώνει το ανάστημά της απέναντι σε ένα ρατσιστικό αντιμεταναστευτικό μηχανισμό που την έχει οδηγήσει έγκλειστη σε ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μπορούμε να διακρίνουμε έναν ταυτόχρονο αγώνα απέναντι σε έναν πατριαρχικό κόσμο που περιμένει από τις κρατούμενες να αποδέχονται παθητικά τη μοίρα τους. Βλέπουμε έναν ταξικό αγώνα απέναντι στην εκμετάλλευση και την αορατότητα στην οποία οδηγούνται τα πλέον υποτιμημένα κομμάτια αυτού του κόσμου. Έναν αγώνα απέναντι σε ένα σύστημα επίπλαστων διαχωρισμών, όπως μεταξύ και προσφύγων και μεταναστών, που από τη μια κλείνει το μάτι στους πρώτους προετοιμάζοντας τους ως το νέο φτηνό εργατικό δυναμικό και από την άλλη επιδεικνύει τα ακονισμένα του δόντια σε όλους-ες τους-ις υπόλοιπους-ες. Γιατί ο εγκλεισμός στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι του πολέμου που έχει κηρυχθεί στους-στις μετανάστες-ριες. Ενός πολέμου που εξελίσσεται στα σύνορα που πεθαίνουν ή εγκλωβίζονται, στα μητροπολιτικά γκέτο που καταλήγουν να μένουν και στα εργοστάσια και τα χωράφια που βρίσκονται εκμεταλλευόμενοι-ες από μικρά και μεγάλα αφεντικά!

Στεκόμαστε στο πλευρό της Σανάα και των συγκρατούμενών της για όλους τους λόγους του κόσμου.  Για να φανεί για ακόμα μία φορά ότι ο αγώνας ενάντια στον κόσμος του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης δε γνωρίζει σύνορα. Καλούμε όλους-ες τους-ις συντρόφους-ισσες να οργανώσουν δράσεις αλληλεγγύης στον αγώνα της Σανάα Ταλεμπ και των συγκρατούμενών της διαρρηγνύοντας μία και καλή το τείχος αορατότητας που προσπαθεί να επιβληθεί, αλλά και κάθε μορφή διάκρισης που προσπαθεί να μας διχάσει.

 

Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών που της έχουν αποδοθεί.

 Χαρτιά για όλους και όλες τους μετανάστες και μετανάστριες.

 Ελεύθερη μετακίνηση για όλους-ες

 

Musaferat

Μάρτιος 2016

 

Παρεμβάσεις στην Ημερίδα του ΑΠΕ-ΜΠΕ (Μυτιλήνη)

2

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Το λεσβιακό καρναβάλι ξεκίνησε…

Ενώ τα ναυάγια στο αιγαίο συνεχίζονται μετρώντας εκατοντάδες νεκρούς. Ενώ οι νατοϊκές δυνάμεις αναπτύσσονται στην περιοχή αποκαλύπτοντας και στον τελευταίο δύσπιστο τον ολοκληρωτικό πόλεμο που έχει κηρύξει η δύση στους μετανάστες. Ενώ όσοι και όσες καταφέρνουν να περάσουν συνεχίζουν εξαθλιωμένοι-ες μία πορεία προς το άγνωστο, καθώς κανένας και καμία τους δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το που ακριβώς θα καταλήξει, στη μυτιλήνη διοργανώθηκε ημερίδα καρνάβαλος για την «προσφυγική κρίση».

Πιο συγκεκριμένα το Σάββατο 13 φλεβάρη στην ημερίδα που διοργάνωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής συγκεντρώθηκαν στελέχη αυτού του κόσμου που εφαρμόζει τις θανατοπολιτικές της ευρώπης-ελλάδας φρούριο. Ήρθαν για να μοιραστούν μεταξύ τους αλλά και στο φιλοθεάμων κοινό τους, τα τρομερά επιτεύγματά τους. Αυτά που οδήγησαν τον τελευταίο μόνο χρόνο στο αιγαίο περί τα 1000 άτομα στο θάνατο, εκατοντάδες χιλιάδες στην εξαθλίωση και δεκάδες σημεία στην ελλάδα, μεταξύ των οποίων και η λέσβος, σε τόπους εξαθλίωσης και κανιβαλισμού. Προεξέχων βρέθηκε ο υφυπουργός Μεταναστευτική Πολιτικής Γ. Μουζάλας ως πολιτικός προϊστάμενος για να περιγράψει τις τεράστιες «επιτυχίες» του προηγούμενου αυτού διαστήματος αλλά και για να ρίξει τις ευθύνες για ακόμα μία φορά στην τουρκία και στην ευρώπη για τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές που η ελλάδα εφαρμόζει. Ο υπουργός που στις μέρες του πολλαπλασιάζονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κλείνουν τα σύνορα και προστίθεται ακόμα ένας επίπλαστος διαχωρισμός μεταξύ μεταναστών και προσφύγων, για να ορίσει το δικαίωμα στο όνειρο για μία αξιοπρεπέστερη ζωή. Αν και δε βρέθηκαν τελικά κοντά μας, τα μηνύματά τους στείλανε επίσης ο Ν. Τόσκας που ως υπουργός Προ.Πο έχει συμβάλει τα μέγιστα στην πλήρη επαναλειτουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες αλλά και στην επανεκκίνηση των βίαιων απελάσεων αλλά και ο Θ. Δρίτσας που ως υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής φρόντισε να υπενθυμίσει στο ντόπιο και στο εφοπλιστικό κεφάλαιο τις χρυσές ευκαιρίες που δημιουργεί η «προσφυγική κρίση». Θεατές και συμμετέχοντες όλοι και όλες που μέσα από τις θέσεις τους στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους διεθνείς οργανισμούς, στα επιτελεία των ΜΜΕ, στη ακαδημαϊκή κοινότητα και τις ΜΚΟ αποτελούν τις ψηφίδες του μωσαϊκού ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Έναν ολοκληρωτισμό που περισσότερο από ποτέ τον βιώνουμε πάνω στο νησί τον τελευταίο χρόνο. Εκεί που τα υπάρχοντα στρατόπεδα συγκέντρωσης φανήκαν ανεπαρκή για τον καλύψουν και έτσι συνεχίζουν να επεκτείνονται. Με πολυάριθμες ελληνικές και ξένες στρατιωτικο-αστυνομικές μονάδες να απλώνονται σε κάθε γωνιά του νησιού για την καταστολή ντόπιων και μεταναστών. Με υπερσύγχρονα πολεμικά καράβια ελληνικών και διεθνών δυνάμεων να περικυκλώνουν το νησί για τον πλήρη έλεγχο του. Με τελευταίας γενιάς συστήματα παρακολούθησης να επιτηρούν και να κατασκοπεύουν τη ζωή αλλά και το θάνατο στο νησί και τις ακτές του. Στον τόπο που ο θάνατος και η εξαθλίωση ανθρώπων παρουσιάστηκε ως ευκαιρία για κερδοσκοπία. Εκεί που η αλληλεγγύη καταδιώκεται για να μην διαταράσσει τη συνέχεια αυτού του κόσμου που εγγυώνται η φιλανθρωπία και ο άκριτος-απολίτικος εθελοντισμός.

Κερασάκι της γιορτής και η βράβευση του αγαπημένου δημοσιογράφου του νησιού Στρ. Μπαλάσκα. Μία βράβευση για την «…έγκαιρη και έγκυρη δημοσιογραφία που παρέχει…» όπως μας ενημερώνουν. Και τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς, για αυτόν τον άνθρωπο που θα τον θυμόμαστε πάντα για τα ρεπορτάζ του από την εποχή των αγώνων για το κλείσιμο του κολαστηρίου της Παγανής που παρομοίαζε τους διαδηλωτές με βάνδαλους που θέλανε να κάψουν την πόλη μέχρι τα πρόσφατα εύστοχα σχόλια του που ταύτιζε τους μετανάστες με τουρίστες.

Αν και δεν μας κάλεσαν δεν μπορούσαμε παρά να είμαστε εκεί. Να αποδώσουμε και εμείς τις τιμές και τα διαπιστευτήριά μας. Έτσι το Σάββατο πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από το κτήριο της γενικής γραμματείας με πανό, τρικάκια και συνθήματα για να υπενθυμίσουμε τις ευθύνες του ελληνικού κράτους για τα πτώματα που ξεβράζονται καθημερινά στις ακτές του αιγαίου. Για να εκδηλώσουμε το άσβεστο ταξικό μας μίσος απέναντι στους φορείς του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Παράλληλα στο απογευματινό πανηγύρι της βράβευσης του δημοσιογράφου Στρ. Μπαλάσκα και των εκτελεστών του λιμενικού σώματος ομάδα συντροφισσών-ων βρέθηκε εκεί για να διαταράξει την εορταστική τους διάθεση. Πραγματοποιήθηκε δυναμική παρέμβαση παρά την αρχική προσπάθεια της ασφάλειας μυτιλήνης για την απομάκρυνσή μας από το χώρο. Οι προτροπές του υφ. Γ.Μουζάλα για να ανέβουμε στο βήμα μόνο ως ειρωνικές μπορούν να γίνουν αντιληπτές. Οι αγώνες μας δεν αποτελούν κομμάτι του τηλεοπτικού σας προγράμματος ούτε θα καλουπωθούν στο πλαίσιο ενός «δημοκρατικού» διαλόγου. Οι αγώνες μας θα συνεχίσουν να δίνονται με όλα τα μέσα στους δρόμους, τα πανεπιστήμια και τους χώρους εργασίας μας. Εκεί που οι διαχωρισμοί μεταξύ ντόπιων και μεταναστών δεν έχουν θέση. Για την οργάνωση των δικών μας οριζόντιων, αδιαμεσολλάβητων αγώνων.

Τα πανό που αναρτήθηκαν αντίστοιχα στις δύο παρεμβάσεις ανέγραφαν:

 

Γέμισε το αιγαίο κορμιά μεταναστών

Είναι και οι έλληνες φονιάδες των λαών

 

Κοράκια δεν κλέβουν μόνο μηχανές

Χτίζουνε καριέρες με ανθρώπινες ζωές

Antifa Cafe στο στέκι Ανατόπια Πάτρας

antifa-cafe-29-11-15-page-001

Από τις 19.00 μέχρι τις 21.00 θα γίνουν τηλεφωνικές επικοινωνίες με συντρόφους και συντρόφισσες από άλλες πόλεις (Μυτιλήνη, Βόλος, Αθήνα) και στις 21.00 ακριβώς θα ξεκινήσει η προβολή του ντοκιμαντέρ «το μακρύ χέρι του παρακράτους».

Ενημέρωση από πορεία (Μυτιλήνη)

12063870_903880176334576_1075935413212326838_n

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Το σάββατο 31/10, με αφορμή το κάλεσμα για πορεία -συγκέντρωση στην πόλη απο το “χωριό όλοι μαζί”, την κινητοποιήση σε πολλές περιοχές των βαλκανίων αλλά και τα συνεχόμενα πολύνεκρα ναυάγια, βγήκαμε δυναμικά στον δρόμο. Καλέστηκε συγκέντρωση απο την λεσβιακή πρωτοβουλία αλληλεγγύης στις/ους μετανάστριες/ες στην πλατεία Σαπφούς στις 19:00. Επειδή και σε αυτή την περίπτωση, όπως και στην πορεία για τον φράχτη του έβρου, υπήρχε περίπτωση να συμμετέχει ο συριζα με μπλογκ ή μέσω της νεολαίας του, η δικιά μας απόφαση ήταν πως προφανώς και θα μπλοκαριστούν αν εμφανιστούν ως μπλογκ.
Απο νωρίς η πλατεία άρχιζε να γεμίζει κόσμο.Η πορεία ξεκίνησε απο την πλατεία σαπφούς και προχώρησε στο λιμάνι, μέσα στο οποίο κοιμούνται εκατοντάδες μετανάστες/ριες. Στην πορεία μέχρι το λιμάνι συμμετείχαν γύρω στα 550-600 άτομα.Οι δυνατές εικόνες του λιμανιού σίγουρα θα μείνουν αξέχαστες,καθώς η πορεία πρίν ακόμα φτάσει στο λιμάνι πλαισίωθηκε απο αρκετούς μετανάστες/ριες, απο την στιγμή που μπήκαμε στο μέρος του λιμανιού, γίναμε ένα σώμα, εκατοντάδες μετανάστες/ριες και διαδηλωτές/ριες είμασταν μαζί, φωνάζαμε μαζί, αγκαλιαζόμασταν όλοι μαζί. Δείχνωντας ότι μόνο οι κοινοί μας αγώνες θα σπάσουν τα σύνορα αυτού του κόσμου.
Στην συνέχεια έγινε εικαστική παρέμβαση με μπογιές στο κτήριο που στεγάζεται το λιμενικό και πραγματοποιήθηκε πορεία μέσα στις γειτονιές της μυτιλήνης απο την πρωτοβουλία..

Για έναν κόσμο Αλληλεγγύης-Ισότητας-Ελευθερίας.

Λεσβιακή πρωτοβουλία αλληλεγγύης στις/ους μετανάστριες/ες..

Αντιφασιστικές Συγκεντρώσεις

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

antifa_mytilene

Αντιφασιστικές συγκεντρώσεις με αφορμή την προγραμματιζόμενη επίσκεψη του Γ. Λαγού στη Μυτιλήνη

Το κείμενο της συνέλευσης αντιφασιστών-ριών:

Όσες και όσοι κατοικούν στο νησί

της Λέσβου βιώσαν και συνεχίζουν να βιώνουν το τελευταίο διάστημα, είτε ως αλληλέγγυοι /ες είτε ως απλοί θεατές, σε μικρό η σε μεγάλο βαθμό, το μεγαλύτερο προσφυγικό ρεύμα μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Πνιγμένα μωρά και οικογένειες, άνθρωποι να κοιμούνται σε σκηνές ο ένας επάνω στον άλλον, έλλειψη τροφίμων και πρώτων ειδών ανάγκης κ.α και όλα αυτά να τα συμπληρώνει η ‘’ευγενική χορηγία’’ των ραμπο της ελληνικής αστυνομίας με καθημερινό ξύλο και εξευτελισμό.

Υπό τη γνώση και το φόβο των ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντανακλαστικών που πυροδοτούνται σε τέτοιες καταστάσεις θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε και συγκρίνοντας τα γεγονότα που συνέβησαν στα υπόλοιπα νησιά του αιγαίου πως η πλειοψηφία των ανθρώπων εδώ αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει τις κρίσιμες αυτές στιγμές με ανθρωπιά, αλληλεγγύη και κατανόηση. Φυσικά στην αντίπερα όχθη οι μισάνθρωποι, απολίτιστοι, ημιμαθείς συνωμοσιολογοι της μαφίας της χρυσής αυγής.

Προκλητικά ενώ συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, σε ένα κρεσέντο αδιαφορίας για τους συνανθρώπους τους, καθώς οτιδήποτε δεν περιέχει βία και μίσος τους είναι άγνωστο, η τοπική συμμορία της χρυσής αυγής Λέσβου αποφασίζει να καλέσει το σαββατο 17/10 στο νησί για ομιλία τον υπόδικο φασίστα μπράβο βουλευτή της χρυσής αυγής Γιάννη ΛΑΓΟ.

Το πλούσιο βιογραφικό του, που περιέχει από παράνομη οπλοφορία μέχρι διακίνηση γυναικών ήρθε να συμπληρώσει η κατάθεση της μητέρας του Παύλου Φύσσα, τον οποίο δολοφόνησαν χρυσαυγιτες, στην εν εξελίξει δίκη της χρυσής αυγής πως ο ίδιος (γιαννης λαγος) έδωσε την εντολή για το χτύπημα στον αντιφασίστα μουσικό.

Να σημειωθεί εδω πως ενώ συχνά παρατηρούμε μορφές εκδικητικότητας, πολιτικής τιμωρίας και παρατάσεις επί παρατάσεων σε προφυλακισθέντες, στη περίπτωση του λαγού φαίνεται να υπάρχει μια ανεκτικότητα καθώς δημιουργεί ερωτήματα το γεγονός πως ενώ βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό τον οποίο και έχει ήδη παραβιάσει στο παρελθόν προαναγγέλλει ομιλίες και συναντήσεις. Αυτός ο τραμπούκος λοιπόν συνοψίζει ως προφίλ και τα πολιτικά χαρακτηριστικά των χρυσαυγιτων. Μαφιόζικες πρακτικές νύχτας, βία, στοχοποίηση αδύναμων και μειονοτικών ομάδων, εκμετάλλευση και φυσικά έλλειψη οποιασδήποτε ικανότητας κριτικής αντίληψης .

Το αντιφασιστικό κίνημα έχει πάμπολλες φορές αποδείξει πως φορείς τέτοιων σάπιων ιδεών δεν έχουν χώρο στη Μυτιλήνη και είναι ανεπιθύμητοι. Στον αντίποδα της ρατσιστικής εκδήλωσης των μίζερων φασιστών καλούμε

To Σαββατο 17/10 σε: Αντφασιστικη Συγκεντρωση στις 12:00 και Αντιφασιστικη Συναυλία στις 18:00 Στα Κεντρικα Λυκεια

O κόσμος του αγώνα στους δρόμους και οι λαγοί στις τρύπες τους

Αντιφασιστές/Αντιφασίστριες

Αντιφασιστική Πορεία

antifaposterfisascolour

Στις 18 Σεπτέμβρη 2013, ο αντιφασίστας μουσικός Παύλος Φύσσας πέφτει νεκρός, μετά από συμπλοκή με ομάδα φασιστών. Έχουν περάσει 2 χρόνια από τη δολοφονία του, η οποία σηματοδότησε και την επικοινωνιακή αποκαθήλωση των νεοναζιστών στης Χρυσής Αυγής. Τα κροκοδείλια δάκρυα έδωσαν τη θέση τους σε τηλε-δίκες στα κεντρικά δελτία ειδήσεων. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήρθε προ των ευθυνών της. Ήταν η ώρα να αναχαιτίσει την άνοδο αυτής της τόσο απροκάλυπτα επιθετικής κομματικής δύναμης, να της τραβήξει το αυτί και τη βάλει πίσω στη θέση που η ίδια της είχε ορίσει. Μεσα από μία σειρά ερευνών, συλλήψεων και δικών ορισμένων μελών της χρυσής αυγής, επιδιώχθηκε, φαινομενικά τουλάχιστον, ο έλεγχος της ανόδου του φασισμού…

Ο φασισμός όμως δεν πεθαίνει μέσα σε μία αίθουσα δικαστηρίου.

Ο φασισμός εξακολουθεί να υπάρχει. Υπάρχει στην ανάδυση ακροδεξιών μορφωμάτων, θιασωτών της βίας και του μίσους προς κάθε αδύναμο, της ξενοφοβίας, του κανιβαλισμού μεταξύ των από τα κάτω, πάντα πάνω στην κατάλληλη στιγμή, όπου ο κρατικός μηχανισμός φαίνεται να «μην κάνει καλά τη δουλειά του». Αγανακτισμένοι και διψασμένοι για περισσότερο κράτος, για περισσότερη τάξη και ασφάλεια από «αλλότριους εισβολείς» εμφανίζονται διαδικτυακά και επιδιώκουν συσπείρωση με διάφορα ονόματα.

Ως πατριωτική κίνηση, η οποία ελάχιστα διαφέρει ιδεολογικά από τη χρυσή αυγή, μία τέτοιου τύπου ομάδα έκανε την πρώτη δημόσια εμφάνισή της στην πόλη της Μυτιλήνης στο ξεκίνημα της περασμένης εβδομάδας. Τη Δευτέρα 7/9 προσπάθησε να παρέμβει σε έκτακτο δημοτικό συμβούλιο σχετικά με το ζήτημα της μετανάστευσης που έγινε στο επιμελητήριο της πόλης, αλλά μόλις αποθήθηκε από ομάδα αντιφασιστών, επιχείρησε να επιτεθεί στους συγκεντρωμένους με τη βοήθεια των ΜΑΤ. Την Τετάρτη 9/9, κάλεσε σε συγκέντρωση σε αναψυκτήριο του πάρκου της Αγίας Ειρήνης. Τελικά, περιέφερε το ρατσιστικό της μίσος στο κέντρο της πόλης, κάνοντας πορεία η οποία κατέληξε στην πλατεία Σαπφούς.

Ο φασισμός υπάρχει. Υπάρχει στην κερδοσκοπία τόσων και τόσων ντόπιων καταστηματαρχών σε βάρος των μεταναστών. Υπάρχει στο οικονομικό κέρδος και την παράτυπη οικονομία που έχει στηθεί για τη μέγιστη εκμετάλλευση της παρουσίας και της κίνησης των ανθρώπων αυτών μέσα στη Λέσβο. Η λογική «αφού υπάρχουν και κινούνται ανάμεσά μας, ας δούμε πώς θα κονομήσουμε», πρακτικά σημαίνει υπερτιμολογημένο φαγητό και νερό, φόρτιση κινητών τηλεφώνων επί πληρωμή, ειδική (αυξημένη) τιμολόγηση ακτοπλοϊκών εισητηρίων για τους μετανάστες. Αυτά είναι μόνο ένα δείγμα μίας ολόκληρης μπίζνας αισχροκέρδιας με απώτερο σκοπό το οικονομικό ώφελος εκεί που θέση έχει η αλληλεγγύη.

Ο φασισμός υπάρχει. Υπάρχει στη ρατσιστική προπαγάνδα του τοπικού και εθνικού τύπου και των ΜΜΕ, γενικότερα. Διασπορά ψευδών ειδήσεων, στερεοτυπική παρουσίαση των μεταναστών ως «βρώμικων, επικίνδυνων, δυνάμει βιαστών και κλεφτών», μεταφορά ενός κλίματος φοβικού και διάχυση του πανικού. Τα δημοσιεύματα ποικίλα και ευφάνταστα, από αυτά που αποθάρρυναν ντόπιους οδηγούς να μεταφέρουν μετανάστες στα αυτοκίνητά τους, μέχρι αυτά που κραύγαζαν για επικείμενες επιδημίες και αρρώστιες, πάντα εναρμονισμένα με την κινδυνολογία που αντιστοιχεί σε κάθε τέτοια περίσταση. Στον αντίποδα όλων αυτών, τα νεκρά σώματα μεταναστών σε ακτές του βόρειου Αιγαίου γίνονται ένα πιασάρικο εμπόρευμα, αποπλαισιωμένο θέαμα στα δελτία ειδήσεων, όποτε η συγκυρία το σηκώνει.

Ο φασισμός υπάρχει. Υπάρχει και αναπαράγεται μέσα από την ίδια την κρατική διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος. Η στρατιωτική αντιμετώπιση που ορίζει την ενίσχυση της φύλαξης των συνόρων, δε μπορεί παρά να προκαλεί ακόμα περισσότερους νεκρούς στα σύνορα. Οι εντατικές προσπάθειες του λιμενικού να αποτρέψει την είσοδο ή να επαναπροωθήσει τα βαρκάκια προς τα τουρκικά ύδατα, αναπόφευκτα προκαλούν ναυάγια που συνήθως δε μαθαίνουμε ποτέ. Η όποια αντίδραση από πλευράς των μεταναστών απαντάται πάντα με ωμή καταστολή. Ξύλο και βία.

Όλα αυτά συμβαίνουν και μας θυμίζουν πως ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται μέσα από τους θεσμούς της αστικής δημοκρατίας, δεν ξεπερνιέται μέσα στα πλαίσια μιας φαινομενικής αστικής νομιμότητας. Αντιθέτως, είναι δομικός, δε χρειάζεται να φορά σβάστιγγα, ούτε να χαιρετά ναζιστικά, γιατί αντανακλάται στην καθημερινότητα, εδράζεται στην επιθυμία για ασφάλεια και στο συντηρητισμό, στο τρίπτυχο «πατρις-θρησκεία-οικογένεια».

Συχνά βέβαια, εκφράζεται περισσότερο εκωφαντικά και μπορεί να πάρει δολοφονικές διαστάσεις. Όπως στην περίπτωση των δύο νεαρών, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, οι οποίοι πέταξαν βόμβες μολότωφ στο πάρκο Χατζηδήμου στη Μυτιλήνη, ενώ εκεί είχαν κατασκηνώσει οικογένειες μεταναστών. Από τύχη δεν κινδύνεψε κανείς. Τα τοπικά μέσα δεν είπαν πολλά. Πάντως, το χέρι που παίρνει το ρόλο του τιμωρού, κάνοντας πράξη όσα ρατσιστικά σχόλια συχνά ακούγονται στα καφενεία, σηκώνεται, αφού πρώτα το οπλίσουν όλοι αυτοί: μέσα μαζικής ενημέρωσης, πατριώτες ιδιώτες που κερδοσκοπούν πάνω στους πρόσφυγες, θεσμικοί και κρατικοί φορείς που διαχειρίζονται το πρόβλημα, οργανωμένοι και μη φασίστες.

Εμείς, στόχο έχουμε να αφοπλίσουμε το χέρι αυτό, πριν τολμήσει να σηκωθεί. Με δεδομένη την αλληλεγγύη μας με τους μετανάστες, αλλά και την ανάγκη μας να συμπορευτούμε μαζί τους σε διεκδικήσεις και πιθανές κοινότητες αγώνα, σκοπεύουμε να μην αφήσουμε ούτε σπιθαμή γης στο ρατσιστικό συρφετό να κερδίσει έδαφος στη Λέσβο.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, 18.00, Πλατεία Σαπφούς

 

Αντιφασίστες-στριες

Δράσεις για το θάνατο μετανάστη στον Καταυλισμό του Καρά Τεπέ

3

Την Παρασκευή 24/07 ένας Σύριος μετανάστης 45 χρονών κατέληξε λίγο πριν τη μεταφορά του στο νοσοκομείο της μυτιλήνης. Βρισκόταν στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ όπου περίμενε να προχωρήσουν οι διαδικασίες καταγραφής και ταυτοποίησής τους. Σύμφωνα με πληροφορίες είχε φτάσει μαζί με συγγενή του την προηγούμενη μέρα στο βόρειο κομμάτι του νησιού όπου και περπάτησαν για χιλιόμετρα μέχρι να βρεθούν στον καταυλισμό που έχει στηθεί λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της μυτιλήνης. Ο θάνατος οφείλεται σε ανακοπή καρδιάς, καθώς η ταλαιπωρία του ταξιδιού ήρθε προφανώς να επιδεινώσει πρότερα προβλήματα που αντιμετώπιζε. Η είδηση δεν βρήκε το χώρο που της άρμοζε στα τοπικά και κεντρικά ειδησεογραφικά μέσα, ενώ έγινε και προσπάθεια να κρυφτεί και στους υπόλοιπους μετανάστες που βρίσκονταν στο καρά τεπέ προς αποφυγή αντιδράσεων.

Ομάδα συντρόφων και συντροφισσών προχώρησε τις επόμενες μέρες σε κινήσεις δημοσιοποίησης του συμβάντος. Πιο συγκεκριμένα γραφτήκαν συνθήματα σε διάφορα σημεία της πόλης και το δημαρχείο (ο άθλιος καταυλισμός του Καρά Τεπέ στήθηκε από πρωτοβουλία του δημάρχου μυτιλήνης Σ.Γαληνού), ενώ τη Δευτέρα 27/07 πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονες παρεμβάσεις σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της πόλης όπου και παίχτηκε ηχητικό μήνυμα αλλά και σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι. Την Τρίτη 28/7 στήθηκε μικροφωνική στην αγορά της μυτιλήνης όπου μοιράστηκε το κείμενο που ακολουθεί.

Σε διάφορα τοπικά ειδησεογραφικά υπάρχουν αναφορές και για θάνατο ακόμα ενός μετανάστη λίγες μέρες νωρίτερα, κάτι το οποίο όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμα…

ΥΓ: Λόγω των έντονων αντιδράσεων που υπάρχουν ο καταυλισμός του Καρά Τεπέ οδεύει προς το κλείσιμό του ή τουλάχιστον προς μια πιο χαλαρή χρήση του. Τα νούμερα των μεταναστών που καταφθάνουν έχουν μειωθεί σημαντικά καθώς το λιμενικό σώμα, σε συνεργία με το πολεμικό ναυτικό και τη Frontex έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις αποτροπής εισόδου και απώθησης πίσω στα τουρκικά ύδατα. Οι μετανάστες που καταφέρνουν να περάσουν οδηγούνται σχεδόν αμέσως στον κέντρο ταυτοποίησης της Μόριας!

Το κείμενο που μοιράστηκε στις παρεμβάσεις:

Τα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Λέσβο, όσον αφορά τα ρεύματα μεταναστών που καταφθάνουν κατά βάση από Συρία και Αφγανιστάν, αποδεικνύουν το πόσο χρήσιμες είναι για την «πολιτισμένη» δύση και το κεφάλαιο οι ανθρώπινες ζωές χωρίς προοπτική και πόσο ευκολότερη είναι η διαχείρισή των ανθρώπων αυτών υπό απάνθρωπες συνθήκες. Συνθήκες που διαμορφώνονται όπως φαίνεται με την ευλογία της τοπικής κοινωνίας.

Η πλειοψηφία των μετακινούμενων αυτών ανθρώπων, πέρα από το γεγονός ότι συλλαμβάνεται και κρατείται έγκλειστη στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, μετά από μεγάλη ταλαιπωρία, είτε λαμβάνει επιτέλους τα απαραίτητα έγγραφα για τη συνέχιση του ταξιδιού της είτε συνεχίζει να παραμένει έγκλειστη, ανάλογα με τα τρέχοντα συμφέροντα του κράτους και των ευρύτερων εκμεταλλευτών. Και αυτό αφορά μόνο τους «ευτυχείς» που θα καταφέρουν να περάσουν τα νερά του αιγαίου. Όσους και όσες δηλαδή δεν χαθούν σε ένα από τα πολυάριθμα ναυάγια ή δεν πέσουν πάνω στις διαδικασίες απώθησης και επαναπροώθησης από τα σκάφη του λιμενικού και της frontex.

Αποκορύφωμα βέβαια της στυγνής διαχείρισης των ανθρώπων αυτών είναι ο θάνατος ενός Σύριου μετανάστη την Παρασκευή 24-07 στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ όπου είχε βρεθεί περιμένοντας να ακολουθήσει και αυτός με τη σειρά του τις διαδικασίες καταγραφής και ταυτοποίησης. Τα αίτια θανάτου του μπορεί ακόμα να μην έχουν εξακριβωθεί παρ’ όλα αυτά το γεγονός ότι βρίσκονται στοιβαγμένοι χιλιάδες άνθρωποι, πολλές φορές χωρίς τροφή και νερό για μέρες, χωρίς υποδομές υγιεινής και υπό την απουσία μιας κάποιας μόνιμης ιατρικής μονάδας στο χώρο όπου διαμένουν, μιλά από μόνο του. Φυσικά όσο γνωστοποιείται η κατάσταση εκτός νησιού, αλλά και λόγω του μεγέθους της, οι εκλύσεις από διάφορους φορείς για την επίσπευση των γραφειοκρατικών διαδικασιών αλλά και της δημιουργίας υποδομών πληθαίνουν. Εκλύσεις που πέφτουν στο κενό. Η ανταπόκριση της πολιτείας σε αυτό ήταν η αποστολή δύο διμοιριών ΜΑΤ από Θεσσαλονίκη και ακόμα περισσότερων λιμενικών για τον έλεγχο και την υποτίμηση των μεταναστών. Γιατί το σημαντικό δεν είναι η εξομάλυνση αυτής της κατάστασης και η όποια καλυτέρευση της υποδοχής των ανθρώπων αυτών εδώ. Το σημαντικό είναι η εντονότερη αστυνόμευση και η κράτηση των μεταναστών μακριά από τα κέντρα του νησιού μη τυχόν διαταραχθεί η ομαλότητα της τουριστικής περιόδου. Μέσα σε αυτό το πνεύμα, και λόγω των αντιδράσεων που είχε αρχίσει να προκαλεί η λειτουργία του καταυλισμού στον Καρά Τεπέ, οι αρχές προανήγγειλαν το κλείσιμο του χώρου αυτού και τη μεταφορά των μεταναστών στη Μόρια όπου η πρόσβαση είναι δυσκολότερη και η ορατότητα μικρότερη.

Το εξωφρενικότερο όλων βέβαια είναι το πως αυτή η κατάσταση πλαισιώνεται και σιγοντάρεται από τους τοπικούς καταστηματάρχες, οι οποίοι στο όνομα του κέρδους παραβλέπουν την ανθρώπινη ύπαρξη υπογράφοντας από κοινού κείμενα που αναπαράγουν ρατσιστικό λόγο και κατασκευάζοντας ψευδής ειδήσεις. Επιπλέον δρώντας καθαρά καιροσκοπικά, δεν διστάζουν να προσπαθήσουν να κερδοσκοπήσουν με τον οποιοδήποτε τρόπο πάνω στις πλάτες των μεταναστών.. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η μετανάστευση δεν είναι ακραίο καιρικό φαινόμενο και ότι οι μετανάστες/ριες δεν συγκεντρώνονται ανά χιλιάδες στο νησί μας γιατί το επέλεξαν για διακοπές. Κρατούνται σε καθεστώς ομηρίας για να υποβληθούν στη διαδικασία ταυτοποίησης και καταγραφής και να βγουν από αυτήν ακόμη πιο υποτιμημένοι και υποτελείς. Αντιλαμβανόμαστε ότι η επίθεση που δέχονται δεν είναι ξεκομμένη από αυτή που δεχόμαστε καθημερινά στις ζωές μας από τα κράτη και τα αφεντικά. Σαν κομμάτι της κοινωνίας της Λέσβου λοιπόν, στεκόμαστε δίπλα στους/στις μετανάστες/ριες και δεν πρόκειται να αφήσουμε ούτε χιλιοστό γης, στο ρατσιστικό μίσος και στις ξενοφοβικές λογικές των κανιβάλων αυτής της κοινωνίας.

ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ…

Αλληλέγγυοι-ες

Το κείμενο στα γαλλικά εδώ

Συνθήματα για τον θάνατο μετανάστη στη Μυτιλήνη

αναδημοσίευση από athens.indymedia.org

Στις 24/7 έχασε τη ζωή του μετανάστης καθώς μεταφερόταν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ οπού παρέμενε καταναγκαστικά. Τα ακριβή αίτια θανάτου καθώς και τα στοιχεία του ανθρώπου δεν έχουν επιβεβαιωθεί.

Στον χώρο του Καρά Τεπέ είναι υποχρεωμένοι να παραμένουν χιλιάδες μετανάστες/ριες κάτω από τον ήλιο με ελάχιστη ή και καθόλου παροχή τροφής, νερού και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης δημιουργώντας μια συνθήκη κολαστηρίου με πιθανή κατάληξη το θάνατο.

Εχθές το βράδυ ομάδα ατόμων πραγματοποιήσαμε νυχτερινή εξόρμηση στην πόλη της Μυτιλήνης και γράψαμε συνθήματα στους τοίχους με σκοπό την ανάδειξη του γεγονότος ενώ τα ΜΜΕ πάνε να το θάψουν.


 

 

Δράσεις Αλληλεγγύης (Μυτιλήνη)

8

αναδημοσίευση από athens.indymedia.org

Το τελευταίο διάστημα ομάδα συντρόφων και συντροφισσών προχώρησε σε διάφορες κινήσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες-ριες που φθάνουν στο νησί. Απέναντι στο ρατσιστικό οχετό που προσπαθεί να κυριαρχήσει στο δημόσιο λόγο προχωρήσαμε σε ανάρτηση πανό και γράψιμο συνθημάτων σε δρόμους της πόλης.

Κάτω τα ξερά σας από τους μετανάστες

 ΥΓ: Χτες το απόγευμα μετανάστης κατέληξε κατά τη μεταφορά του από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ στο νοσοκομείο της πόλης. Θα υπάρξει σύντομα πιο συγκεκριμένη ενημέρωση για το γεγονός…

Πορεία αλληλεγγύης σε μετανάστες-πρόσφυγες

αμανπια

ΓΙΑ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ…

Τους τελευταίους μήνες άνοιξαν οι θάλασσες και βγήκαν από μέσα μετανάστες-τζιχαντιστές με αποκλειστικό σκοπό τη διατάραξη της δημόσιας τάξης της Λέσβου. Όσο γέλιο και αν μας προκαλεί αυτή η αφήγηση, αποτελεί την προωθούμενη λογική δίπλα στην αντιμεταναστευτική πολιτική και το ρατσιστικό μίσος που την εδραιώνει κοινωνικά. Άλλωστε το πρότζεκτ της τουριστικής ανάπτυξης δεν συμβαδίζει με τη παρουσία εξαθλιωμένων μεταναστών, για τους οποίους κατασκευάζεται η εικόνα των φορέων ασθενειών και των εν δυνάμει εγκληματιών.

Η Δύση εντατικοποιώντας τον πόλεμο στη μέση ανατολή και ειδικότερα στη Συρία, αναγκάζει εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις χώρες τους και να κατευθυνθούν στην Ευρώπη. Κάποιοι/ες από αυτούς/ες επιχειρούν με τη βελτίωση του καιρού να διασχίσουν τα θαλάσσια σύνορα και να φτάσουν στη Λέσβο. Εδώ θα απολαύσουν την “ελληνική φιλοξενία” που περιλαμβάνει πεζοπορία δεκάδων χιλιομέτρων μέχρι το σημείο της σύλληψής τους, εγκλεισμό ανά χιλιάδες κάτω από τον ήλιο χωρίς την ικανοποίηση των βιοτικών αναγκών και σε περίπτωση που σηκώσουν κεφάλι ξύλο και προσαγωγές από το λιμενικό σώμα . Αυτή είναι μια πρώτη γεύση από την αντιμεταναστευτική πολιτική, γεμάτη από εξαθλίωση, παρανομοποίηση, καταπάτηση της ανθρώπινης υπόστασης και πολλες φορες την φυσική εξόντωση. Μέχρι εδώ είναι μόνο η βρώμικη δουλειά του κράτους.

Συντονισμένοι με τα παραπάνω είναι τα μεγάλα τουριστικά πρακτορεία, ξενοδόχοι και μερίδα ντόπιων επιχειρηματιών, ο οποίοι με ανακοινώσεις και τοποθετήσεις σε καθημερινή βάση, αντιμετωπίζουν τους/τις μετανάστες/ριες σαν σκουπίδια που πρέπει να απομακρυνθούν. Η θέαση της αθλιότητας άλλωστε δεν συμπεριλαμβάνεται στο τουριστικό προϊόν, οπότε η εξαθλίωση μπορεί να υπάρχει και να μεγεθύνεται, αλλά κάπου αλλού. Το πορτοφόλι του τουρίστα λοιπόν μπαίνει πάνω από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Για την ιδεολογική κάλυψη αυτής της λογικης, ο/η μετανάστης/ρια εμφανίζεται ως μια ακάθαρτη εγκληματική φιγούρα, ως «εθνικός άλλος» που απειλεί την συνοχή και την ασφάλεια της λεσβιακής κοινωνίας.

Εδώ είναι που έρχεται να προσφέρει με χαρά τις υπηρεσίες της η ντόπια δημοσιογραφική λέρα όπως έχει ξανακάνει στο παρελθόν. Πρωταγωνιστές για άλλη μια φορά, ο Σ.Μπαλάσκας, ο Γ.Σινάνης και το γραφείο τύπου της τοπική Χ.Α από το blog «lesvospost» που με την κατασκευή πληροφοριών, τη χρήση μοντάζ και τα άρθρα αγωνίας, τρέμουν μπροστά στις «αποβάσεις λαθρομεταναστών», στις «ουρές στους οίκους ανοχής» και στις «ωρολογιακές βόμβες» που θα γκρεμίσουν τον ελληνικό τουρισμό έναντι του «προσφυγικού τουρισμού» (είναι όλα αποσπάσματα από άρθρα τους). Το ανθρώπινο δράμα γίνεται μπίζνα που αυξάνει την επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας και τη κυκλοφορία της εφημερίδας. Τελικό προϊόν είναι η καλλιέργεια του φόβου προς τον «ξένο» και η νομιμοποίηση του εγκλεισμού και της υποτέλειας του άλλου.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η μετανάστευση δεν είναι ακραίο καιρικό φαινόμενο και ότι οι μετανάστες/ριες δεν συγκεντρώνονται ανά χιλιάδες στο νησί μας γιατί το επέλεξαν για διακοπές. Κρατούνται σε καθεστώς ομηρίας για να υποβληθούν στη διαδικασία ταυτοποίησης και καταγραφής και να βγουν από αυτήν ακόμη πιο υποτιμημένοι και υποτελείς. Αντιλαμβανόμαστε ότι η επίθεση που δέχονται δεν είναι ξεκομμένη από αυτή που δεχόμαστε καθημερινά στις ζωές μας από τα κράτη και τα αφεντικά. Σαν κομμάτι της κοινωνίας της Λέσβου λοιπόν, στεκόμαστε δίπλα στους/στις μετανάστες/ριες και δεν πρόκειται να αφήσουμε ούτε χιλιοστό γης, στο ρατσιστικό μίσος και στις ξενοφοβικές λογικές των κανιβάλων αυτής της κοινωνίας.

 

ΠΟΡΕΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 20/6 στις 18:00

ΜΗΧΑΝΟΚΙΝΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΑΡΑ ΤΕΠΕ (αυτοκινητα, δικυκλα, ποδηλατα)

ΚΥΡΙΑΚΗ 21/6 στις 12:00 ΣΤΟ ΙΚΑ

Αλληλέγγυες-οι

Παρέμβαση σε ποδοσφαιρικό αγώνα…

3web

Μετανάστες που είχαν φθάσει λίγες μέρες πριν από τη Συρία, τη Σομαλία, τη Νιγηρία, κ.α., βρέθηκαν σε μία σουρεαλιστική κατάσταση να οδηγούνται λίγα λεπτά μετά την επίδοση του υπηρεσιακού σημειώματος οικειοθελούς αποχώρησης, στο γήπεδο της Μόριας, του χωριού που είναι εγκατεστημένο το κέντρο ταυτοποίησης του νησιού. Κάποιοι από αυτούς ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση έδωσαν φιλικό αγώνα για ένα ημίχρονο με την τοπική ομάδα του Βύρων Μόριας, ενώ οι υπόλοιποι παρέμεναν στις εξέδρες με την αγωνία για το τι τους περιμένει στη συνέχεια να είναι κυρίαρχη στις κουβέντες που ανταλλάξαμε.

Σύντροφοι-ισσες από την ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat, μαζί με αλληλέγγυους-ες πραγματοποίησαμε παρέμβαση αναρτώντας πανό και μοιράζοντας κείμενα της ομάδας στους λίγους κατοίκους που βρέθηκαν στο γήπεδο για να παρακολουθήσουν τον αγώνα.

Απέναντι σε αυτούς που ακολουθώντας το δόγμα της νέας κυβέρνησης Σύριζα-ΑνΕλλ θέλουν να παρουσιάζουν την κράτηση ως φιλοξενία, απέναντι στην συναίνεση-συνενοχή της κοινωνίας στην βαρβαρότητα των σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης, συνεχίζουμε τον αγώνα για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης…

Musaferat

Ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης

Απρίλιος 2015

 

Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας

Αντίγραφο από IMGP0320

Από 02/03 σε διάφορες φυλακές της χώρας ξεκίνησε μία κλιμακούμενη απεργία πείνας από πολιτικούς κρατούμενους-ες και αλληλέγγυους, βάζοντας την ίδια τους τη ζωή ως ανάχωμα στη συνεχιζόμενη και αναβαθμιζόμενη καταστολή που επιφυλάσσει το κράτος σε όλες του τις αποχρώσεις, σε όσους-ες επιλέγουν να ορθώσουν το ανάστημά τους. Παράλληλα στις 23/03, 23 μετανάστες που βρίσκονται κρατούμενοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Παρανεστίου Δράμας ξεκινάνε απεργία πείνας ακολουθώντας το παράδειγμα των εξεγέρσεων που έχουν ξεσπάσει το τελευταίο διάστημα και σε άλλα κέντρα (Αμυγδαλέζα, Κόρινθος). Οι δύο αυτοί αγώνες αποτελούν ψηφίδες ενός ενιαίου ψηφιδωτού που απλώνεται πέρα από τα τείχη και τα σύνορα. Είναι ο αέναος αγώνας για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης απέναντι στον κόσμο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

 Στο πλαίσιο των δράσεων αλληλεγγύης που λαμβάνουν μέρος, αναρτήσαμε πανό στο κέντρο της μυτιλήνης.

 

«Κοινοί αγώνες μέσα και έξω από τις φυλακές

Ενάντια σε κάθε εγκλεισμό»

 Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους απεργούς πείνας στις φυλακές και τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης

 

Musaferat
ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης

Ούτε «Δεξιά» Ούτε «Αριστερά»…

poreia 1

 

Τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αυτά της Αμυγδαλέζας και της Μόριας δεν αποτελούν κάτι καινούριο στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης Φρούριο. Είτε σαν κέντρα κράτησης Αλλοδαπών, είτε σαν Προαναχωρησιακά και Κέντρα Ταυτοποίησης, η πολιτική του διοικητικού εγκλεισμού αποτελούσε κατεξοχήν βασικό εργαλείο της αντιμεταναστευτικής φαρέτρας του σύγχρονου ολοκληρωτικού κράτους.

Κυνηγημένοι από την ιμπεριαλιστική πολιτική της καπιταλιστικής δύσης ή εγκλωβισμένοι στις εμφύλιες συγκρούσεις των κατά τόπους κυρίαρχων, η φυγή προς τον δυτικό κόσμο φαντάζει πολλές φορές ως μοναδική επιλογή. Για όσους καταφέρουν να περάσουν από τα σύνορα, η συνθήκη που τους περιμένει, θα τους υπενθυμίζει καθημερινά την απογυμνωμένη από δικαιώματα ζωή τους.

Όλα αυτά, χιλιοειπωμένα και ευρέως γνωστά δεν είναι πράγματα που δεν γνωρίζει και η νεότερη κυβέρνηση που έρχεται να παίξει το ρόλο του τελευταίου διαχειριστή μίας συστημο-οικονομικής κρίσης. Η πολιτική διαχείριση των μαζών ούτως ή άλλως επιβάλει μία κυκλική χρήση «μαστίγιου και καρότου» για να διασφαλιστεί η εντεινόμενη εκμετάλλευση και υποτίμηση των ζωών των «από κάτω».

Έτσι και ο νέος υπουργός «ΠροΠο», την ίδια στιγμή που δηλώνει υπέρμαχος του φράχτη έκτρωμα στον έβρο που έχει οδηγήσει χιλιάδες μετανάστες στα ακόμα πιο επικίνδυνα περάσματα του ανατολικού αιγαίου, ταυτόχρονα δηλώνει σοκαρισμένος με τις εικόνες που αντίκρισε στην Αμυγδαλέζα και αυτές που επικρατούν στα εν λόγω κέντρα και αστυνομικά τμήματα. Συνθήκες που έχουν οδηγήσει στο θάνατο 10 ανθρώπους τα τελευταία 2 χρόνια!

Μπορεί πάνω από τα φέρετρα των τελευταίων νεκρών, οι αρμόδιοι υπουργοί να μίλησαν περί βελτιώσεων των κέντρων κράτησης, αλλά επ’ουδενί δεν έθιξαν τον πυρήνα του θεσμοποιημένου ρατσισμού. Έτσι ήρθαν να μας πουν ότι οι μετανάστες φυσικά και θα κρατούνται, αλλά για μικρότερο χρονικό διάστημα και όπου αυτό γίνεται σε καλύτερες συνθήκες. Λες και ο εγκλεισμός με βάση τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη θρησκεία δεν είναι εγκληματικός από μόνος του, αλλά σημασία έχει μόνο η διάρκεια. Ακόμα και για αυτούς που ψέλλισαν ότι παράνομα κρατούνταν, η απόλυσή τους θα γίνεται μέσω της αστυνομικής επιτήρησης και εκπειθάρχησης, με δήλωση μονίμου κατοικίας και παρουσία στα αστυνομικά τμήματα. Για όσους δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν αυτό, η επιστροφή στα κέντρα κράτησης θεωρείται «δίκαιη και επιβεβλημένη»!

Οι εξαγγελίες βέβαια αφορούν φυσικά και μόνο τα προαναχωρησιακά κέντρα. Για τα κέντρα πρώτης υποδοχής ή ταυτοποίησης όπως αυτό της Μόριας δεν γίνεται πουθενά κουβέντα. Το «καλωσόρισμα» όσων εισέρχονται στην ευρωπαϊκή επικράτεια, μέσω του εγκλεισμού, του φακελώματος και της μαζικής υποτίμησης, παραμένει ως σταθερά για το σύγχρονο ολοκληρωτικό καθεστώς.

Είναι απαραίτητα ούτως ή άλλως για την μετάδοση του μηνύματος ότι σε αυτή τη γη δεν είναι όλοι ίσοι. Οι μετανάστες πρέπει να συνεχίσουν να εμφανίζονται σαν ξένο σώμα, που όποτε αυτό θα γίνεται ορατό, θα γίνεται είτε με όρους κινδυνολογίας που επιφέρει την στρατιωτικό-αστυνομική τους διαχείριση, ή με όρους μίας θυματοποιητικής φιλανθρωπίας απέναντι στους κακόμοιρους που χρήζουν τη βοήθεια μας..

Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές ο αγώνας ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και τα εργαλεία που αυτός μεταχειρίζεται δεν μπορεί παρά να παραμένει ανυποχώρητος.

Ούτε «δεξιά» ούτε «αριστερά»

Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά


Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ομορφαίνουν με υποσχέσεις

Γκρεμίζονται με εξεγέρσεις

Ανάρτηση Πανό Ενάντια στα Σύγχρονα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης

Στο πλαίσιο των δράσεων ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης αναρτήθηκαν πανό στη βόρεια και την δυτική είσοδο της πόλης της Μυτιλήνης. Τα μηνύματα που ήταν γραμμένα ήταν:

Τα κέντρα κράτησης είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης

Ούτε στη Μόρια ούτε πουθενά

Read More

Αλληλεγγύη στους Απεργούς Πείνας στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας

Apergia Peinas

Το βράδυ της Παρασκευής 21/11 αναρτήθηκε πανό στη βόρεια είσοδο της πόλης της μυτιλήνης ως μία κίνηση αλληλεγγύης στους μετανάστες απεργούς πείνας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας. Το πρωί της επόμενης μέρας μας ήρθαν τα νέα της προσωρινής τουλάχιστον διακοπής της απεργίας αυτής από μερίδα των μεταναστών αφού πήραν διαβεβαιώσεις από τον διοικητή του κέντρου ότι θα ικανοποιηθεί μία σειρά των αιτημάτων τους. Οι κρατούμενοι μετανάστες διεκδικούν:

  • την άμεση απελευθέρωση όσων μεταναστών έχουν συμπληρώσει το 18μηνο της διοικητικής τους κράτησης
  • την δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όσων μεταναστών χρίζουν τέτοιας ανάγκης
  • την παροχή τηλεφώνων χωρίς περιορισμούς για να μπορούν να επικοινωνούν με τους οικείους τους
  • την αξιοπρεπή μεταχείρισή τους από τους φύλακες του κέντρου
  • την παροχή αξιοπρεπούς σίτισης
  • την παροχή ασύλου
  • την άμεση απελευθέρωση 8 μεταναστών που ενώ κατείχαν ροζ κάρτα (αιτούντα ασύλου) αυτές καταστράφηκαν από τους αστυνομικούς κατά τον έλεγχό τους και βρέθηκαν έγκλειστοι στην αμυγδαλέζα
  • την άμεση απελευθέρωση του πενηντάχρονου αφγανού Asam Zembri, ο οποίος ενώ κατείχε νόμιμα έγγραφα παραμονής στην ελλάδα. βρέθηκε κρατούμενος στην αμυγδαλέζα λόγω της αδυναμίας καταβολής των ενοικίων στον ιδιοκτήτη του σπιτιού στο οποίο διέμενε με την γυναίκα και το οκτάχρονο παιδί τους

Παράλληλα εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες που δικάζονται για την εξέγερση στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας το καλοκαίρι του 2013.

Ενημερωση απο την πορεια εναντια στα συγχρονα στρατοπεδα συγκεντρωσης

20140613_192526_for_web

Χτες (Παρασκευή 13/06) πραγματοποιήθηκε η πορεία ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλ. Σαπφούς και διήρκησε περίπου 1 ώρα. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία περίπου 100 ατόμων, στην αγορά και γειτονιές του κέντρου της πόλης υπό τον παλμό συνθημάτων αλληλεγγύης στους μετανάστες, αντιφασιστικών αλλά και κατά του μουντιάλ που διεξάγεται αυτές τις μέρες.

Αλληλεγγύη στους Μετανάστες Απεργούς Πείνας στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης της Κορίνθου και της Αμυγδαλέζας.

 Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες για τα γεγονότα έξω από την ΑΣΟΟΕ

Το κείμενο που μοιραζόταν:

Ούτε στη Μόρια, ούτε πουθενά.

Λίγα χιλιόμετρα από τη Μυτιλήνη, στη Μόρια, ετοιμάζεται για λειτουργία ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκατοντάδες μετανάστες πρόκειται να πακτωθούν εκεί μέχρι τη στιγμή της απέλασής τους. Κάτω από ένα διάτρητο νομικό καθεστώς το οποίο διαρκώς αλλάζει δυσχεραίνοντας όλο και περισσότερο τις ζωές των μεταναστών, άνθρωποι θα βρεθούν φυλακισμένοι για άγνωστο χρόνο χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα και χωρίς να έχουν δικαστεί γι αυτό.

Παρόμοια εκτρώματα λειτουργούν σε διάφορα σημεία της ελληνικής επικράτειας θυμίζοντας με τον πιο περίτρανο τρόπο πως οι εποχές της βαρβαρότητας δεν έχουν περάσει, δεν είναι παρελθόν, αλλά αντιθέτως βρίσκονται εδώ για να σκιαγραφήσουν ένα ζοφερό παρόν κι ένα χειρότερο μέλλον. Και αυτό το μέλλον σίγουρα δεν αφορά τα πρώτα θύματα των αποφάσεων που παίρνονται για το συμφέρον των αφεντικών αυτού του κόσμου. Αυτό το μέλλον αφορά τους πάντες, μετανάστες και ντόπιους. Η ιστορία είναι αυτή που δείχνει πως όταν τα αφεντικά θέλουν να εδραιώσουν και διατηρήσουν την εξουσία τους πάνω στο κοινωνικό σώμα ξεκινάνε από τα πιο αδύναμα κομμάτια μέχρι να τη διαπεράσουν στο σύνολό της.

Οι μετανάστες αποτελούν το προνομιακό πεδίο για τα πειράματα και την εμπέδωση της παντοδυναμίας των αφεντικών. Προερχόμενοι από λεηλατημένες χώρες, αν καταφέρουν να επιβιώσουν στο ταξίδι της φυγής και αν δεν πνιγούν ή εκραγούν σε ναρκοπέδια, θα βρεθούν στον «ευρωπαϊκό παράδεισο» να δουλεύουν για μισθούς πείνας προς χάριν της «ανάπτυξης», με ένα μόνιμο εκβιασμό να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους, με φασίστες να τους επιτίθενται, με τις αστυνομικές δυνάμεις να εξασκούνται πάνω στα σώματά τους, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης να τους στοιβάζουν σαν τσουβάλια χωρίς δικαιώματα και φωνή.

Αυτή η πολιτική εναντίον των μεταναστών αποτελεί τη συνέχεια της πολιτικής που ακολουθείται τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η ουσία της βρίσκεται στο γεγονός πως κράτη και κεφάλαιο επωφελούνται στο έπακρο από τη μετανάστευση. Αυτό που θεωρητικά φαίνεται πρόβλημα είναι ουσιαστικά και λύση για τα αφεντικά. Οι υποτιμημένοι άντρες και οι υποτιμημένες γυναίκες αποτελούν την ιδανική πρώτη ύλη τόσο για φτηνό εργατικό δυναμικό, όσο και για «παράδειγμα προς γνώση και συμμόρφωση» των γηγενών που απλά θεωρούν ότι αυτά που τραβάνε οι μετανάστες δεν τους αφορούν. Παράλληλα είναι μια πολύ καλή μπίζνα για εργολάβους που θα χτίσουν τα στρατόπεδα, για εταιρείες catering, για το ίδιο το κράτος και τα εκατομμύρια που λαμβάνει ως επιδότηση καθημερινά από την ΕΕ…

Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής επιτίθενται στους μετανάστες, την ίδια ακριβώς στιγμή προτείνουν ΟΑΕΔ και εργασία με 14 ευρώ μεροκάματο (λιγότερο και από τους μισθούς των μεταναστών αγροτών στη Μανωλάδα) και φοροαπαλλαγές σε εφοπλιστές και βιομήχανους. Την ίδια στιγμή που οι κρατικοί αξιωματούχοι και τα ΜΜΕ τους βομβαρδίζουν την «κοινή γνώμη» με τον «κίνδυνο της μετανάστευσης», τις «υγειονομικές βόμβες» κ.α., την ίδια ακριβώς στιγμή αυξάνουν τα κέρδη τους με τζάμπα εργασία. Τα όσα δήλωνε ο Στέφανος Μάνος για τους Αλβανούς μετανάστες πριν κάποια χρόνια είναι ενδεικτικά: «Είμαι ενθουσιασμένος με τους Αλβανούς. Πρόκειται φυσικά για παράνομη εργασία αλλά αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να μπορούν να προσφέρουν την εργασία τους σε χαμηλή τιμή. Δεν επιθυμούμε να τους εμποδίσουμε να έρχονται αλλά ακόμα και να το επιθυμούσαμε δεν θα μπορούσαμε».

Είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς πως τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα «λύσουν» ένα ζήτημα το οποίο έτσι και αλλιώς είναι «άλυτο». Οι μεταναστευτικές ροές δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν όσο υπάρχουν οι αιτίες που τις δημιουργούν: Λεηλασία, πόλεμοι, καταστροφή για τα κέρδη των από πάνω. Είναι ακόμα πιο αφελές για κάποιον/α να θεωρεί πως η σύγχρονη βαρβαρότητα δεν τον αγγίζει. Ήδη το κράτος έχει δείξει τις προθέσεις του όταν εκτός από την επιχείρηση «ξένιος Δίας» εναντίον των μεταναστών έχει προχωρήσει στα αστικά κέντρα στις επιχειρήσεις «Θέτις» εναντίον τοξικομανών και οροθετικών. Αύριο θα φαίνεται «φυσιολογικό» να προχωρήσουν και σε επιχειρήσεις εναντίον αστέγων και όσων δεν χωράνε στο «υγιές» πρότυπο. Και αυτοί οι «άλλοι» θα πληθαίνουν όλο και πιο πολύ όσο εντείνεται η φτώχεια και ο ολοκληρωτισμός.

Η εναντίωση μας στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η υπεράσπιση των μεταναστών και των μεταναστριών δεν εκπορεύονται από κάποιον γενικό και αόριστο ανθρωπισμό που τους αντιμετωπίζει σαν κάποιους «κακόμοιρους» που τους χτύπησε η μοίρα. Εκπορεύονται από τη διαπίστωση πως η υποτίμηση των ζωών των «από κάτω» από τα αφεντικά και τα κράτη τους είναι κοινό σημείο όλων των εκμεταλλευόμενων ανά την υφήλιο. Εκπορεύονται από την πεποίθηση πως οι πλαστοί διαχωρισμοί μεταξύ ντόπιων και ξένων εντείνουν και διευκολύνουν την επίθεση που εξαπολύουν οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου εναντίον όλων μας. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στους μετανάστες θα χτυπήσει την πόρτα όλων αύριο. Η ιστορία ξέρει να μιλάει…

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

 

Τα συνθήματα που ακουγόντουσαν κυρίως ήταν:

Ούτε στη Μόρια, ούτε πουθενά
Μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά

Οι μετανάστες είναι αδέρφια ταξικά,
Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

Μέσα σε κλουβιά, χιλιάδες μετανάστες,
Ή θα ΄σαι με τ’αφεντικά ή με τους εργάτες

Οι μετανάστες είναι, της γης οι κολασμένοι,
Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

Στις νάρκες του έβρου, στον πάτο του αιγαίου,
Χτίζετε η ασφάλεια του κάθε ευρωπαίου

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών,
Πόλεμος στον πόλεμο των αφεντικών

Στρατόπεδα συγκέντρωσης, πογκρόμ και μανωλάδα,
Αν είσαι μετανάστης, αυτή είναι η ελλάδα

Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα,
Οι προλετάριοι δεν έχουμε πατρίδα

Αν δεν αντισταθούμε σ’όλες τις γειτονιές,
Οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές

Φασίστες και αφεντικά στου πηγαδιού τον πάτο,
Ζήτω το παγκόσμιο προλεταριάτο

Εμείς δεν προσκυνάμε, τις εθνικές φανέλες,
Σε αυτό το μουντιάλ στηρίζουμε φαβέλες

Read More

Αυτοκολλητα

Για τα γεγονοτα στο φαρμακονησι

 

farmakonhsi

Το έγκλημα στο Φαρμακονήσι δεν ήταν ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό, το έγκλημα είναι διαρκές και το μόνο που αλλάζει είναι ο τόπος στον οποίο συμβαίνει και ο αριθμός των δολοφονημένων. Είναι δυστυχώς άλλο ένα κομμάτι στο πάζλ του ολοκληρωτισμού, στο παζλ που φτιάχνουν το ελληνικό κράτος και οι διεθνείς του συνεργάτες (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ…) και που η τελική του εικόνα έχει σχεδόν διαμορφωθεί…

Θέλουμε στα αλήθεια να «ξεχνάμε» τις σφαίρες στη Μανωλάδα, τους πνιγμένους στη Θερμή, τη φρίκη της Λαμπεντούζας, τα δεκάδες (γνωστά) περιστατικά άγριων βασανιστηρίων  στα αστυνομικά τμήματα και τους λιμενικούς σταθμούς, τους μαχαιρωμένους από φασίστες, που απελαύνονται μόλις τολμήσουν να μιλήσουν για αυτό που τους συνέβη, τα συρμάτινα κλουβιά και τα χωρίς θέρμανση κοντέινερ που περιμένουν όσους δεν πνιγούν στο αιγαίο και που το κράτος αποκαλεί κέντρα φιλοξενίας;

Θέλουμε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής μέχρι του σημείου της στυγνής δολοφονίας θα περιοριστεί στους μετανάστες γιατί εμείς είμαστε στο κράτος «μας»; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι δικές μας ζωές θα παραμένουν πολύτιμες και ασφαλείς;  Θέλουμε να μη βλέπουμε τις συνεχείς αυτοκτονίες των εδώ απελπισμένων, τις στρατιές των ανέργων, να ξεχναμε ότι το κράτος «μας» βάζει λουκέτο στις «μη παραγωγικές» δομές (νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, ιδρύματα…). Θέλουμε να μη θυμόμαστε ότι στο ρόλο του ενόχου δεν ήταν πάντα οι μετανάστες, αλλά οι εργαζόμενοι του ιδιωτικου, οι εργαζόμενοι του δημοσίου,οι συνταξιούχοι, οι μαθητές, οι πλανόδιοι, οι φοιτητές, οι νοικοκυρές, οι κοντοί με πεταχτά αυτιά; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις βαρβαρότητες της αστυνομίας εναντίον οποιουδήποτε τόλμησε να αντισταθεί στη λαίλαπα, ακόμα και αν το έκανε με τον πλέον ειρηνικό τρόπο; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις μηχανές τις ομάδας διας να πέφτουν με φόρα πάνω σε άοπλους ανθρώπους;

Και αν αναρωτιόμαστε «ναι αλλά γιατί να τους πνίξουν;» η πρώτη απάντηση θα ήταν γιατί μπορούν και μάλιστα σχεδόν πάντα ατιμώρητα. Γιατί μπορεί να μην έχουν ακόμα ξεκάθαρες εντολές που να λένε «σκοτώστε», έχουν όμως εντολές που λένε κάντε τους το βίο αβίωτο δηλαδή «… άμα τους σκοτώσετε δεν έγινε και τίποτα». Γιατί, όπως έδειξαν ξεκάθαρα οι τελευταίες εκλογές ένα τεράστιο ποσοστό των σωμάτων ασφαλείας εκφράζεται μέσα από φασιστικές συμμορίες που ολοφάνερα ουρλιάζουν για αίμα μεταναστών.

Το ελληνικό κράτος και τα φιλαράκια του έχουν από καιρό ξεκινήσει μια διαδικασία φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλου μέρους των (νομιμότατων) κατοίκων του και ταυτόχρονα, με την πάντα πολύτιμη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης, κατασκευάζει εύκολους και ανίσχυρους ενόχους για τα πάντα. Η καθαρά δολοφονική του μηχανή κουρδίζεται και ήδη επιτίθεται στους «απ’ έξω» ανεπιθύμητους. Η σιωπηλή συνενοχή μας θα το βοηθήσει  να στραφεί γρηγορότερα και προς τα μέσα και ανεπιθύμητοι θα είναι κάθε φορά κάποιοι άλλοι. Η φιγούρα του μετανάστη, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και τα κρατικά γαυγίσματα, αυτή η όχι ακριβώς ανθρώπινη, απλά εκμεταλλεύσιμη σκιά δεν θα αργήσει καθόλου να ταιριάξει σε πολλούς περισσότερους.

Κατάληψη στο Μπίνειο

Ιανουάριος 2014

Το κείμενο σε pdf: Με αφορμή τα γεγονότα στο Φαρμακονήσι