Informative Note January 2018


The period of time that followed the previous update has been tense in every sense of the word. The expectedly increased autumn arrivals, combined with the Greek state policy of caging the migrants on the islands, have brought back to life images of living hell in the detention centres of the islands. Local racist and fascist voices, freed from the “compassionate” gaze of summer visitors, found once more the time and place to impose on public space. Local authorities decided to reshuffle the deck, claiming the major political benefits that they could extract from the situation. Two new deaths were added to the already long list of deaths in the detention centres on the island. At the same time, once more, there were some migrants who, defying threats and repression, stood tall.

The situation in Lesvos and detention centres

Moria’s detention centre keeps surprising us with just how much worse it can get. In the end of November there were more 7,500 people waiting in Moria, when the facilities of the centre are suitable for accommodating just 2,500. As a result, thousands ended up staying in summer and makeshift tents, even in the fields around the centre, at a time when rain, heavy winds and low temperatures had begun. The food provided is minimal and really bad, forcing most of the migrants to try and cook on their own on makeshift stoves. Hygiene conditions are deplorable, with about 30 shared toilets in an abject state to be used by almost everyone, and with access to water and electricity often limited to just a few hours per day. The people who stay there still face serious security issues, with frequent violent outbreaks, and the centre’s police forces leaving helpless attack victims without taking any kind of precaution[1]. All this amplifies the feeling of desperation that is shared by most of them, all in the uncertainty concerning the process of their asylum applications. Applications that are being processed extremely slowly, with negative decisions being issued most of the time. The migrants’ main hope is that they will be granted “vulnerability status”, so that they can either be moved to the Kara Tepe camp which helps decompress Moria’s detention centre, or, at best, have their geographical restrictions for the island lifted off, so that they can be moved to mainland Greece.

At the end of November, under the pressure caused by the widespread publication of footage in local, national and international media, the ministry announced a programme for the “decongestion” of the island by 3000 migrants. A “decongestion” that goes on very slowly, but also does not take into account neither the actual capacity of the camp in terms of infrastructure nor the expected new arrivals. At the same time, new containers are moved to the center “to replace tents” without any provision for the rest of the necessary living infrastructure. Containers which the mayor, in a crescendo of ridiculousness and cheap politicking, tried to prevent from being placed in the center[2]. Indicative, however, of the government’s intention to intensify the war against the arriving migrants, is the statement of the minister himself that cynically comes to announce new deaths that will be added to the previous 13[3], as well as the creation of new camps like Moria’s[4]. The same is true of the forthcoming change in asylum-seeking legislation that will reduce asylum seekers’ rights and speed up their deportation[5].

Changes have also happened regarding the way that asylum applications are being examined. Following the European Asylum Support Office (EASO), the Greek Asylum Service has also moved away from Moria. Both services have been transferred to offices in the area of ​​Pagani Mitilini, far from the Moria detention center. Migrants going through the interview process are transferred to the new offices by bus. It must be reminded that asylum offices were the main protest sites due to delays in dealing with requests and the mass negative decisions they take.

Deportation Centre

Inside the Moria Hot Spot is the deportation (“pre-removal”) center known as “Section B”, which is under the responsibility of the Greek police operates. This sector operates like a prison, with detainees being allowed outside the container-cells just for an hour a day, having their personal items removed and with the communication with the outside world being restricted. In this prison, with a capacity of 200 people, people are not being prosecuted for having committed a criminal offense, but rather as migrants who have received rejections to their applications for protection status and cannot or are not informed of the possibility of appealing against these decisions. In recent months, however, its use has also been extended to the preventive detention of new arrivals by reintroducing an old policy for the management of migrant populations that had been interrupted in recent years. The choice is made on the basis of national criteria, since it includes migrants coming from countries where the European average rate of any protection status is below 33%[6]. Since October, this provision has also begun to encompass the adult Syrian men, creating a further exception within the existing one. The direct imprisonment in this wing after the migrants’ arrival on the island places particular pressure on the prisoners. The messages from the state about what they should expect for the future are clear, leading them to further devaluation and resignation, forcing many to sign the “voluntary” returns paper from IOM.

Unaccompanied Minors’ Section – 20th November Revolt

At the southern entrance of the hot spot is the section of unaccompanied minors with a capacity of about 200 youngsters. In this, under the supervision of cops and NGOs, about 300 children are awaiting their transfer to some hostels in the city of Mytilene or in mainland Greece. However, due to insufficient capacity, many minors are forced to sleep outside the section, which poses serious issues for their safety. Questions also arise regarding the methods of recognizing the “childhood” of many children, with arbitrary methods of age verification used (e.g. dental examinations), which eventually exclude a large proportion of them who are registered as adults. Following the events of April last year (2016), minors from this “secured” section have ensured that they can come in and out from it by using an identification card. However, their entrapment on the island, and the accumulated pressure they feel often leads to reactions. The culmination of these reactions was the small revolt that took place at dawn on Monday 20th November. About 300 minors, during a three-hour period, attacked and broke down whatever reminded them of the condition of devaluation that they are experiencing. The cops arrested 7 of them with charges of arson, disruption of common peace, provocation of pronounced damage, attempted bodily harm, and resistance. Seven of the minors went through a prosecutor and faced restrictive conditions. At the same time, however, a special penitentiary regime operates within the wing by the administration of the center. Minors who have “created problems” within the ward are expelled from the director of Moria’s detention center and are forced to stay in the hot spot among adults. For the housing of unaccompanied minors, but also for minors under 13, a new safe zone has been created since the end of November on the northern side of the center but has not yet been put into operation.


Meanwhile, deportations continue at an increasing rate. Deportations happen in two ways: either as purportedly “readmissions” under the EU-Turkey Agreement, where migrants are being deported to Turkey, or as deportations through the International Organization for Migration (IOM) “voluntary returns” program, where migrants are forced to sign their repatriation papers and then transferred back to their countries of origin.

In the first case, Lesvos is used as the deportation center for all the islands of the eastern Aegean, with “readmissions” taking place almost every week. Apart from the issues raised from the recognition of Turkey as a safe country for the return of migrants, there are many times when the Greek authorities have deported migrants who had serious medical problems or had submitted appeals in administrative courts against the rejection decisions that the asylum office had issued. The lack of legal advice and assistance, as well as the serious financial costs that come with these procedures for most migrants, leave them unprotected against the arbitrary operations of the Greek authorities. Until 7 December 2017, 1876 people have been deported to Turkey[7]!

IOM’s procedures under the guise of “voluntary signing” constitute the second important pole of deportations that take place. Migrants who are trapped in the islands, the Greek territory and the pre-removal centers have to choose between the continuing devaluation and humiliation they are experiencing or the signing of the acceptance of their deportation. They are actually being called upon to decide between their imprisonment and detention under miserable conditions and ultimately their deportation, even to third countries, or the waiving of asylum procedures and their deportation back to their countries of origin. An important aspect of this system is that migrants signing these papers waive the right to seek asylum in Europe for at least five years! IOM comes also to offer them “financial support” for their decision. A lot of migrants end up getting on these return flights in the hope that they will be able to try again to reach Europe, next time avoiding their arrest and detention. IOM flights are made via the Athens airport, with airplanes that often carry deportees from other European countries. According to the information posted on the pages of the relevant ministry, a total of 1979 people have been deported by this route since the implementation of the EU-Turkey Joint Declaration[8].

Local Reactions – Mayor’s Office General Strike

Same as every year, reactions from the racist and conservative parts of the city and the surrounding villages were rebuilt and appeared during this period. The “peaceful period” of the summer months, during which the promotion of the tourist-compatible image of the “tolerant island of solidarity” is preferred, has come to an end, allowing the racist mob to take out its axes. A series of fake news along with the display of offending behaviours of migrants which took on a racist hue created fertile ground for the pervasive anti-immigration attack that followed[9]. Through the social media networks of the local racist riffraff repeated calls for attacks on migrants have been made, some of which apparently fulfilled. Local commercial and business associations offered themselves as the official bodies for adopting the racist demands and eventually took on a central role in attacks against migrants, such as those that took place on 21 and 22 November in Sappho Square[10].

At the same time, the police authorities scare most migrants through continuous checks, assaults and beatings, in order to prevent them from descending to the city, while allowing the reproduction of problematic conditions (such as drug dealing) which are then used in the construction of the “dangerous migrant” image. An image that is vital for creating social acceptance and consensus to the state of exception which entraps migrants in detention centers on the islands as well as in the rest of Greece, but also for the establishment of a totalitarian regime of control and surveillance of the public space.

At a formal institutional level, local authorities seemed to play the card of “poor Moria conditions” to claim the island’s “decongestion” but also for rewarding benefits. A “decongestion” that comes under the mantle of removing migrants from the overcrowded detention center of Moria to unknown places in Greece and through deportations, which also found support in wider political and “humanitarian” groups than the traditional ones. The island’s municipal authorities are reported to be in conflict with the ministry of migration about the number of migrants that is agreed to be held in the island, although the mayor comes from the political party (ANEL) which is the coalition partner of SYRIZA in government. This is why the municipality is very cautious whenever they express the demand for “decongestion”: it clearly refers to moving people away from Lesvos, but of course not to the closure of the detention center and the loss of the economic and political privileges that this would bring.

In this climate, the municipality of the island called a ‘general strike’ on Monday, November 20th. In this way, the expected central attack on migrants also found its official call. A call that included the far-right parts of the city as well as charitable NGOs and clubs (eg Synyparksi, Agkalia) who rushed to the square. Directly relevant to the call’s characteristics was the fact that the announcement of the date of the gathering was made by the deputy mayor of Mytilene, while he was standing between the police officers who protested about their working conditions outside the Moria Camp (sic). The gathering point for the “protest” of the municipality, Sappho Square, was the same place where an “annoying” migrant struggle was taking place over the previous month for the “opening” of the islands and their release from them. It is the same point that a week earlier, the other Deputy Mayor of Mytilene, tried to “clean up” from the migrants by attacking them and destroying their banners of protest[11]. The Mayor’s war call found a direct response. For the next two days after the strike, a host of shop owners and “indignant” residents attacked the migrants who were trying to continue their protest at Sappho Square. The institutional cover offered to them for these attacks was renewed a few days ago through the report that the municipality has filed against any person responsible for the situation on the island, announcing among other things that there is “… a risk of committing criminal offenses, in order to defend their lives and property on behalf of the indigenous people of the island … “[12].


Sappho  square demonstration – Occupation of SYRIZA offices

After the repression that followed the July events, the resistance on the part of migrants was very limited. Although the conditions have continued to deteriorate, counterinsurgency suppression of those days seems to continue to hold them back until today. Perhaps the most significant exception to this was the struggle that was given by migrants mainly from Iran and Afghanistan for two months at Sappho Square and the occupied offices of the local organization of SYRIZA. A protest that began on October 20, against the wretched living conditions in Moria’s detention center, demanding its closure and the freedom of movement of migrants away from the islands. Participants in this protest may have diminished in the first few days after the intervention of a cluster of actors and authorities, but they succeeded in bringing together a major struggle, overcoming all the barriers of invisibility that there were built around them[13]. A struggle that, beyond the contradictions it presented near the end, was able to secure the satisfaction of a large part of the demands that were made.

However, this struggle also leaves behind interesting lessons of the widening forms of repression, particularly in the field of migration. Beyond the known tactics of police and fascist repression by violent means, as well as the media propaganda which tried to misdirect the public from the real demands of the struggle, more things became apparent. The role of NGOs as counterinsurgent players against those who refuse to go through the mediation limits they have made, became clear in at least two cases. For example, we saw the director of NGO “Iliakhtida”, which has acquired a monopoly in hostels and apartments for housing migrants on the island, to attend the negotiations with the protesting migrants (taking up the role of a SYRIZA member), and be confronted by two of the migrants staying in the NGO’s apartments, causing them serious concerns about the continuation of their housing. But we also saw the representative of the prominent Lesvos Solidarity organization, “former PIKPA camps”, responding to the government call and making public declarations of loyalty directed against the struggle that was given, by reproducing the governmental vulgar rhetoric of a privileged struggle – statements that were aimed at undermining the struggle that was being given and marginalizing it from the solidarity world[14].

Moves have also been made against the part of the solidarity people in an attempt to isolate the protesting migrants. A “cultural” club evicted the Lesvos Labor Club from their joint offices because of the latter’s decision to house some of the struggling migrants due to bad weather while the protest was taking place in Sappho Square[15]. The presence of plain clothes police during the protest in the square, and in the early days around the occupied offices, was constant with repeated verification of identity of the world approaching the area. At the same time, a local informational blog of SYRIZA had been targeting two of the supporters that took part in the negotiations by publishing their photos and their social media account details.


North-africans’ demonstration in Sappho  Square

Due to the problems caused by this protest, and through the racist call from the mayor’s office, a new doctrine dictating that there is no room for migrants’ protests in the public space of Mytilene is trying to be established. In fact, this was made clear just a few days after the previously mentioned struggle left from Sappho Square. When 25 people, mostly North Africans, went to repeat the previously set example of protesting in the square and calling for the removal of the geographical restrictions, there was an immediate mobilization of the police, who in the end arrested 14 people for illegal camping! The fact that there weren’t event tents in place did not pose an obstacle to the repression of the new protest by the municipality, police and judicial authorities[16].

The court of the 35+2 (#freethemoria35)

Meanwhile, the preliminary investigation of the 18 July events where 35 migrants were brought to trial was completed. Two more people were arrested in August in which a new case file was drawn up for the events of that day. However, the two cases are expected to be joined and tried together. Thirty of the persecuted immigrants continue to be jailed in four different prisons in the country (Korydallos, Avlona, ​​Chios, Malandrinos), with their custody being extended for another 6 months after a new decision by the judicial council of Mytilene. The final verdict is reported to have been completed and sent to the prosecutor for the final procedures and the definition of the lawsuit. The court is expected to take place some time in the spring.

Killing of Habibi

However another important aspect about the migrant issue came to light through a murder case in a neighboring village of Mytilene. On Sunday, November 26, Habibi from Afghanistan was stabbed to death in the village of Pamfila, a few kilometers outside Mytilene and Moria’s detention center. As it turned out, Habibi was killed by another Afghan, after a fight they had as Habibi took advantage of him and others by hiring them for rural jobs to locals. This practice is widespread, especially at the time of the collection of olives, where migrants who are trapped and economically depleted on the island are the necessary cheap labor force. Often the mediation is undertaken by compatriots who have stayed longer on the island and are aware of the networks, where they arrange the amount of their payments by holding a percentage for themselves. Habibi had rented rooms even from the church to house the workers. It is characteristic, however, of the attempt to conceal this aspect, that while the very fact of the murder was strongly shown at the beginning with the necessary racist references, after the reasons behind the murder came out, the news disappeared from the headlines that it adorned up to that point.

The period that follows is expected to be just as difficult. On the one hand the anticipated worsening weather conditions that will find the trapped migrants without the necessary means of protection raise serious concerns about new victims. On the other hand, a pressure from the Greek authorities to build new “closed-type” detention centers and an increase in deportations is also expected. At the same time, the “migrant issue” will continue to be used as the means of imposing a state of exemption on the island that will target, beyond migrants, its own inhabitants. The horizontal, grass-root and self-organized struggles will continue to be the most important obstacle against the rise of the state of fear and social cannibalism.



January 2018
























Update on the case of persecuted migrants about the insurgency events in the detention center of Moria on July 18th.

Following an update, an additional two people were added to the original 35 persecuted migrants. The two new arrestees, also coming from African countries, were detained in August and after they faced the persecutor they were released under the restrictive terms of staying in Moria and appearing in the police station twice a month. As can be seen from this development, the case file remains open and there is always the risk of accusations being made to more people.

Also on Wednesday, December 13th, the Court Council will examine the extension of the detention of the 30 migrants currently in diffenet prisons in the country. A ex officio process  due to the completion of the first six months of their detention next month.


Immediate release of detained migrants

Withdrawal of all categories

Solidarity with the struggling migrants of the occupation of SYRIZA offices





Previous information notes on the case here and here

Short notice on the incidents that took place on the 22/11


After the demonstrating migrants decided to return from the structure they had earlier be driven to, away from the city, on Tuesday evening, they headed to Sappho Square to spend the night. When they got there they found it surrounded by cops and ribbons and were not allowed to approach. They eventually spent the night into a solidarity structure, and in the morning they tried to go down to Sappho Square to continue their protest. There they were confronted with a mob of citizens and shop-owners who moved violently against them from the very first moment. Although the migrant themselves kept their temper and did not respond, they were hit by cops and fascists with a lot of them being injured. According to them, their cops had warned them from the day before that they were going to be attacked if they dared to return to the square. On the square there were different police units as well as the chiefs of local police who, after they first attacked the migrants themselves, they then left them in the hands of the angry mob. As expected, no arrest of the fascists was carried out, although the whole thing took place in front of the prosecutor. After the first major tension, the migrants were trapped in the middle of the square surrounded by the riot police squad for their “own safety”. Various people who came in solidarity were either removed from the police or subsequently found themselves targeted by the mob. At noon, and after long hours of being caught between the police forces, it was decided that the migrants would be transferred to the facilities of the PIKPA’s hospitality structure after a request from the cops. At least 4 people, 3 men and 1 woman, have been transferred to the hospital, with 2 being more severely beaten. PIKPA will host them for the next 3 days, time requested by the authorities to proceed with the examination of their requests. During this time, their papers will be examined to see if some procedures can be sped up. Migrants themselves declare they are determined to return to the square if they are not allowed to leave the island.

New death and demonstrations by migrants in Moria

Following the death of a 5 years old child on the 10th October from a cause as yet unknown, one more was added to the previous ones in the detention centre of Moria. On Friday 20th October a 55 -year-old Iraqi passed away, being the 13th death in the concentration camps of the island. The medical exams showed a heart problem as the cause of death, while his co-detainees say that he had been complaining to the authorities and the NGOs over the last week without being given any attention. Same complaints exist for the death of the 5yr old girl, who had to sleep in a summer tent with her parents and 5 brothers, that were asking for blankets without being heard either. The authorities try to claim that the deaths in the detention centres are the result of natural causes or from chronic diseases; however they are nothing less than the transfer of the antimigration death-politics from the borders of Greece and EU on its own grounds. Thousand of migrants are trapped in detention centers, living under wretched conditions, exhausted by prolonged detention, and desperate from the uncertainty that surrounds them. The only cause of death is the devaluation of their lives from the racist policies of the state. As “foreign bodies” they are not entitled to have the same needs as all others, such as shelter, food, or access to the health system.

As arrivals have increased significantly lately and asylum rates are frighteningly slow, more than 5,500 migrants are stowed away in Moria’s detention center, with its actual capacity not exceeding 2,500. This condition has made the situation intolerable for most of them posing beyond the other, and serious security issues for the weakest ones. A mixture of intertwined powers and repressive means  is used to discipline immigrants, without however being always applicable.

The latest example is the latest protest of some 150, mostly afghans, migrants, which has been going on since Friday 20/10. A serious fight between arab-speaking migrants and afghans in the detention center has led many of the detainees to refuse to spend any more days in it. Initially, they occupied the street in front of the center for a night, urging authorities to speed up their asylum claims, but also move them to safer places as there were many women and children among them.  On Saturday morning they tried to march down to the city of Mytilene for a protest, but they were blocked by police forces at the entrance of the city. When the road opened again, they continued their march to Sapfo Square, the main square of the city where they decided to stay until their demands were met. From the beginning, the police presence was very intense in their attempt to terrorise the migrants but also the people that were coming to show their solidarity. Many of them had to pass from identification checks. However, the constant arrival of more and more people has led the police to withdraw from the square and the migrants spent the night in the square. Since Sunday morning and while police pressure against the people that were coming for solidarity continued, the authorities tried to convince them to abandon the square by promising them to speed up their procedures and transfer them to Kara Tepe’s center. Meanwhile, several migrants, with children among them, had to be transported to the hospital due to exhaustion. A serious hurdle for some of their demands to be met is being played by the UNCHR, which, according to reports, denies the registration of the protestors in Sappho Square for their transfer to Kara Tepe’s camp, asking them to return in the Moria centre, because they are afraid that this would set an example for other migrants as well.

With the weather conditions being expected to worsen over the next days, the only solution for the migrants and the people in solidarity that stand next to them is the strengthening of the struggles. Against the state-capitalist barbarity, the culture of the borders, the nations and the nationalisms.


 October 2017

Information Note – August 2017

Lesbos island is still the main point of arrival of migrants from the Turkish coast. The number may be lower than the two previous years, however 3917 had arrived to Lesbos in 2017, up to August 2[1]. Contrary to the dominant racist rhetoric that speaks of «economic immigrants», more than 60% of them comes from the war torn regions in the Middle East and Afghanistan, 1/3 of which are children. During the last month it’s been observed that no other islands are used as points of arrival, like Chios and Kos, but that networks direct the vast majority of migrants to Lesbos.

This condition feeds more and more intensely into the contradictions in the local community. With a large part of the local economy, especially of the city of Mytilene, directly depending on the implementation of the anti-migration policies, and another part trying to point out this condition as the point of devaluation of other fields. This leads to a conflict of interest, with each side using all the influence they have to put political pressure. But since none of the two sides is contradictory with the essence of the anti-migration policies themselves, the question that remains is how will the latter continue to repeat themselves, with the least possible cost.


The situation in Moria detention centre

For some time a while back, local and imported police forces took up the task of deterring the migrants from being at the city centre, especially at night, and tried to achieve that through a process of intimidation. Intensified patrols with constant controls, arrests and beatings changed the image of the city centre dramatically. Migrants were forced to, for the most part, withdraw to Moria’s detention centre and the public camp of Kara Tepe, and visit town only for the most essential.

After the interventions that took place during the spring which increased the centre’s capacity, most of the tents were removed from Moria’s detention centre, and so the migrants were either transferred to other places or they were put into the new containers that were brought there. The migrants that are still kept in the detention centre are: a) new arrivals, b) people without any ‘vulnerability’ status, c) unaccompanied minors that haven’t been transferred to one of the houses for minors, and d) detainees in the pre-removal detention centre (PROKEKA), which is also located in the centre. According to their complaints, the detention conditions are stilll horrible. The live in a status of police brutality and arbitrarines, while there are continuous complaints about the meals they are given, as well as for the cleanliness of the centre, in which more than 3,000 persons are forced to live. Amongst them, as is also revealed through the latest reports by Human Rights Watch[2] and Médecins Sans Frontières (MSF)[3] who have access to this place, there are many unaccompanied minors and other vulnerable groups, with no protection whatsoever provided to them. Additionally, since May 2017, even in situations where they are granted ‘vulnerability’ status from registration, they are forced to remain on the island until their first interview, instead of being allowed to move to Athens like they were in the past.

Another area that has serious problems is the health service inside the detention centre. Since the end of May, when the contract between the Ministry of Health and Médecins du Monde (MDM) ended, until such time as the health service is taken up by the Centre for the Control and Prevention of Diseases (KEELPNO), the health support of the migrants in the detention centre is undertaken by the NGOs ERCI and Greek Red Cross, with little staff.

More than anything else, however, the biggest stress for the migrants is because of the extremely slow processing of their asylum applications, as well as the negative decisions that are issued en masse. To this should be added the impaired legal support that most of them have. After the end of contract between a well-known NGO and UNHCR, for the anticipated provisions, only a few legal councillors remain in the centre, so that the needs are met. The result of this is that most migrants are not sufficiently informed about their rights relative to the asylum application processes or, worse, relative to appealing against rejections, while they are also left exposed to the foreseen punitive processes of the legal framework.

The long-term wait, as many of them have been on the island for more than a year now, the uncertainty about what will follow, and the psychological, physical and financial exhaustion create a suffocating situation. The conditions in the detention centre are anything but safe for most of the migrants. The centre shows clear signs of ghettoisation, always with the weakest as victims.

Organisation and resistance of the migrants

In this situation, migrants have tried variously to organise and resist the conditions that have been imposed on them. The detention centre wings have been split mostly according to place of origin and spoken language, thus intensifying the feeling of micro-communities within them. Since the winter, so called ‘community leaders’ have been selected for almost every community, with the duty to act as mediators between their community members and the authorities.

The communities are never short of tensions, as the authorities’ choosing to prioritise the examination of the asylum applications of people from places that have a higher probability of being granted protection status,  along with ethnic and racial differences that already existed, create antagonistic feelings among the migrants.

In this reality, against the backdrop of state coercion and repression, migrants put up resistance more than a few times. Most demonstrations target the asylum services and certain NGOs who play the role of the lackeys of the authorities. Blockading offices of services, damaging of equipment and small-scale riots are the most common forms of demonstration. The migrants mainly demand improvement of the living conditions in the detention centre, swift and quick processing of examining of the asylum applications, and a stop to the deportations and the returns to Turkey. To their demands, the authorities respond with more and more violence. The height of repression of this kind were the events between July 17 and 27. The police forces’ answer to the demonstrations of July 18 was even more violent and with random arrests, which resulted in the injuring of tens of migrants, and the arrest of 35 migrants who were sent to the court under heavy charges[4]. A few days later (27/07),  police forces aided by extra personnel that arrived on the island from Athens and Thessaloniki, performed a “sweep operation” inside the detention centre, with intimidation, and arrests. All this resulted in many migrants being terrified and fleeing the detention centre, looking for accomodation in safer spots, while those who were forced to remain in the centre did so under the threat of similar treatment.

During this last month, another hunger strike is in progress. The people on the hunger strike that began on June 29 were brothers Harash and Amir Hampay, along with Hussein Kozhin and Bahrooz Arash. Amir Hampay, H. Kozhin and B. Arash were held in the pre-removal centre of Moria, as their asylum requests had been rejected for the second time too. Although they have appealed to the administrative court against these verdicts, the authorities have held them for many months. In fact, that had tried to deport Amir Hampay while the examination of his case was still ongoing. At the same time as the three strikers that are held in Moria, Harash Hampay is also on hunger strike since June 30 in Mytilene’s central square, to show solidarity and try to disrupt the veil of invisibility created by Moria’s isolation that shrouds the struggle of his comrades. However, his presence at a public spot has exposed him to constant harassing from the local authorities, as well as threats from local fascists. The first positive outcome was the decision to stop the arrest of Amir Hampay on 21/07.  H. Kozhin and B. Arash stopped their strike on 01/08, as the strike’s health consequences were becoming increasingly dire, and under the reassurance and promises they got that the process to stop their arrest would start soon. However, Harash Hampay decided to continue the strike, until they are finally freed.[5]

Meanwhile, the last month and a half has seen the creation of a group consisting of migrants and people in solidarity that’s about the issues that are faced by LGBTQI+ migrants. The group was created because of the everyday threats, beatings and violations that LGBTQI+ folk are subjected to, both inside the detention centre, and in the city. In such wretched conditions as those that result from the anti-migration policies, patriarchal and sexist stereotypes become manifest in their most violent form. The group’s goals are the empowerment of its members and to demand that the danger of the situation they find themselves in because of the authorities to be acknowledged.

With more than 3,200 people dead in the Mediterranean so far in 2017, and many thousands trapped in various detention centres in European borders and mainland, it is obvious the all-out war against migrants is as intense as it had been, even if now you won’t see it on the TV screen. The Greek government has already announced the exacerbation of its attacks, through the building of new closed-type deportation centres on the islands, and violent repression of any kind of demonstrations of migrants and those in solidarity, as well as the later’s infrastructure.







[5] Since the publication of the present note, there have been good developments for the case of Hussein Kozhin and Bahrooz Arash. Both have been released on Tuesday 08th August. Harash Hampay stopped the hunger strike after this.


Previous information notes here


Νεότερη ενημέρωση για την εξέλιξη της υπόθεσης των 35 διωκόμενων της Μόριας

Σύμφωνα με τους δικηγόρους των συλληφθέντων, έχει ήδη ξεκινήσει η μεταφορά των μεταναστών σε διάφορες φυλακές της ελλάδας. Υπενθυμίζουμε ότι από τους 35 συλληφθέντες μέχρι το Σάββατο 22/06 από τον ανακριτή είχαν περάσει 30 άτομα (σε προηγούμενη ενημέρωση είχε γραφτεί λανθασμένα 31). Από τους υπόλοιπους πέντε, οι τέσσερις δεν περάσανε επειδή δεν μπορούσε να βρεθεί διερμηνέας στη γλώσσα τους, και ο πέμπτος ήταν ο βαριά τραυματισμένος σενεγαλέζος που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. Λόγω της παρέλευσης του προβλεπόμενου χρόνου κράτησης για τη διενέργεια της απολογίας στον ανακριτή, για τους τέσσερις που δεν είχε βρεθεί ακόμα διερμηνέας διατάχθηκε η άρση της ποινικής τους κράτησης. Για τους δύο ωστόσο διατάχθηκε η διοικητική πλέον κράτησής τους, καθώς τα αιτήματα ασύλου τους είχαν απορριφθεί και σε δεύτερο βαθμό, και έτσι θα οδηγηθούν στο προαναχωρησιακό κέντρο κράτησης της Μόριας. Και για τους τέσσερις πάντως, παραμένει ανοιχτή η δικογραφία και θα πρέπει να παραστούν στον ανακριτή μόλις βρεθεί διερμηνέας. Ο Σενεγαλέζος, οδηγήθηκε σήμερα στον ανακριτή και μετά την απολογία του, αποφασίστηκε η δίωξη του με το σύνολο των κατηγοριών επίσης, παρόλα αυτά σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους διατάχθηκε η άρση της κράτησής τους, με την επιβολή απλώς περιοριστικών όρων. Από τους 30 που είχαν περάσει τις προηγούμενες μέρες από τον ανακριτή, μέχρι τις προηγούμενες μέρες, 19 εξ αυτών έχουν οδηγηθεί στις φυλακές τους Κορυδαλλού και του Αυλώνα, και ακόμα δύο στις φυλακές Χίου.

Από μεγάλος μέρος των διωκόμενων έχουν κατατεθεί με τη βοήθεια των δικηγόρων τους, μηνύσεις για τους ξυλοδαρμούς τους από αστυνομικούς κατά τη διάρκεια της σύλληψής τους, αλλά και κατά την κράτησή τους στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Λέσβου.



About the events of 18-07 in the Moria detention centre in Lesvos.

In English

A group of, predominantly African, migrants had announced since Monday 17-07 that they would start repeatedly protesting the prolonged delays in the examination of their asylum applications, as well as the horrid living conditions they face in the Moria detention centre. On Monday, the protest took the form of a sitting demonstration that blockaded the headquarters of the European Asylum Support Office (EASO). On Tuesday, while the sitting demonstration resumed, again outside the EASO headquarters, which led the service workers to leave their offices, the authorities pointed out the protesting immigrants as those responsible for the delay concerning the processing of the asylum applications to the migrants who were not taking part in the protest, turning the latter against the protesters. The quarreling between the two groups that ensued led to heightened tensions, and the protesting migrants walked out of the detention centre, blockading the road. During this protest, they once more faced the brutality of the police forces, who tried to remove them from the street chasing them to the inside of the centre and using tear gas and stun grenades. On their part, the migrants responded to this attack by throwing rocks, resulted to the initial retreat of the police forces, and to some damage to cars that were parked around the detention centre. Meanwhile, fire was started in order to set up roadblocks, some of which spread to the nearby olive fields. The police forces were amplified with more riot police and intervened in the centre’s interior, while at the same time two Petzetel-type firefighter planes threw water where fire had spread.



After the clashes, the police shut the centre’s entrance and started randomly going after migrants inside the centre. The migrants that were trapped inside faced the menace of the riot police who even barged inside the containers, indiscriminately and frantically beating anyone they run into, finally arresting 35 people, with skin colour as their sole criterion, since lots of African immigrants had been targeted. Many migrants are beaten, with people injured from straight shooting of tear gas among them, one of which has suffered a chest injury, and another one a leg injury. All the arrestees were led to the Lesvos Police Headquarters, where they were detained and, according to their testimonies, kept facing beating by the cops. While most of them were injured, only one of them was taken to the Mytilene hospital, where his hospitalisation was deemed necessary.


In the noon of 19-07, 34 of the migrants, except the one that was hospitalised, were taken to the prosecutor, under the threat of facing very serious charges. Most of them were barefoot with visible physical marks of the police beatings. All the while during the time they spent in court there was continued pressure from the accompanying cops for the migrants to blame one another, with promises of the dropping of charges, and even of lifting the restrictive terms of staying in Lesvos. All of the migrants denied the charges, and didn’t point anyone out as responsible. The legal representation of the migrants is taken up by lawyers of the Legal Centre Lesvos; however, due to the number of those persecuted and the size of their file (concerning their trial), representation from more lawyers is deemed necessary. The only witnesses for the persectuation that turned up were cops from the units that attacked the migrants. All the migrants face identical six charges which include resistance, disturbance of peace, attempt of serious body injury through cooperation against police officers, and prominent damage. The preliminary interrogation will take place on Friday and Saturday, 21-07 and 22-07 respectively.

Detention centres cannot be embellished through promises,

There are torn down through revolts


Solidarity with the persecuted immigrants



July 2017


Ενημερωτικό Σημείωμα Μαρτίου 2017

Ενημερωτικό Σημείωμα Μαρτίου 2017

Τον τελευταίο μήνα και μετά τις τραγωδίες του Ιανουαρίου φαίνεται πως πραγματοποιείται η περιβόητη «αποσυμφόρηση» του κέντρου κράτησης της Μόριας. Μέσα στον Φεβρουάριο πολλοί μετανάστες/στριες που συγκαταλέγονται σε «ευάλωτες ομάδες» έχουν μεταφερθεί από το κέντρο κράτησης στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ και σε ξενοδοχεία που- παρά τις αρχικές αρνήσεις των ξενοδόχων- τελικά μισθώθηκαν για την στέγαση μεταναστών. Επίσης κάποιοι έχουν μεταφερθεί στην ενδοχώρα.  Την ίδια στιγμή μέσα στην Μόρια εκτελούνται οικοδομικές εργασίες με την τοποθέτηση και χτίσιμο οικίσκων αλλά και την περεταίρω περίφραξη ανάμεσα από τους ήδη υπάρχοντες τομείς. Αυτή τη στιγμή περίπου 1600 μετανάστες/στριες συνεχίζουν να μένουν μέσα στο κέντρο.

Στον τομέα Α και C μένουν μετανάστες/στριες από διάφορες χώρες και η κίνηση τους τόσο στο camp όσο και έξω από αυτό γίνεται ελευθέρα. Στον τομέα Β βρίσκεται μικρός αριθμός ανήλικων (κυρίως από τη Σομαλία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν) και κάποιες γυναίκες που είτε θεωρούνται ευάλωτες περιπτώσεις, είτε είναι θύματα trafficking. Η κίνηση προς και από αυτόν τον τομέα είναι περιορισμένη αποκλειστικά στους εργαζόμενους των ΜΚΟ που δουλεύουν εκεί και για τους ανήλικους που έχουν ξεπεράσει τις 25 ημέρες.

Ωστόσο,  η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρίσκονται στο κέντρο είναι ενήλικοι άντρες. Σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων, τις τελευταίες μέρες, κατά τις βραδινές ώρες οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποιούν ελέγχους στοιχείων και συλλήψεις μέσα στο κέντρο κράτησης. Οι μετανάστες που δεν έχουν καταθέσει ακόμα αιτήματα ασύλου  και όσοι έχουν απορριφθεί (σε πρώτο και δεύτερο βαθμό) τα αιτήματα τους μεταφέρονται στον κλειστό τομέα του κέντρου, περιμένοντας την απέλαση τους. Μέσα σε αυτόν βρίσκονται πάνω από 130 άτομα με κάποιους εξ αυτών να έχουν παραιτηθεί του αιτήματος ασύλου και να περιμένουν τη διαδικασία απέλασης/επαναπατρισμού τους. Οι υπόλοιποι, κυρίως από τις χώρες του Μαγκρέμπ, έχουν ουσιαστικά κριθεί ανεπιθύμητοι και έχουν συλληφθεί προς απέλαση. Όπως όλα δείχνουν οι αριθμοί τόσο των έγκλειστων μεταναστών όσο και των απελάσεων θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα, καθώς φαίνεται να υπάρχει ειλημμένη πολιτική απόφαση για μαζικές απορρίψεις αιτημάτων ασύλου με αρκετά γρήγορες διαδικασίες.

Για τους μετανάστες/στριες που συνεχίζουν να αναμένουν απαντήσεις στα αιτήματα ασύλου που έχουν καταθέσει, έχουν δημιουργηθεί αρκετά προγράμματα κοινωνικής «ενσωμάτωσης» από διάφορες ΜΚΟ. Κάποια, δε, από αυτά λαμβάνουν χώρα μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας με αποτέλεσμά κόσμος που δεν μένει πια εκεί να επιστρέφει για να παρακολουθήσει τα μαθήματα. Παρακολουθούμε έτσι μια μετατόπιση από νησί «πέρασμά», σε ένα πιο μόνιμο τόπο διαμονής κάποιων μεταναστών.

Ωστόσο η εικόνα της «ειρηνικής συνύπαρξης» τελειώνει μπροστά στις συνέχεις περιπολίες, στις προσαγωγές και τους εκφοβισμούς μεταναστών σε δημόσιους χώρους, στην παρακολούθηση σημείων που συχνάζουν οι μετανάστες. Καθώς είναι αυτές οι εικόνες, μεταξύ άλλων, που συστήνουν την καθημερινότητα της πόλης. Η εμπέδωση της ασφάλειας για τους ντόπιους περνάει μέσα από την εμπέδωση του τρόμου όλων των άλλων.

Την ίδια στιγμή το αστυνομικό τμήμα της Μυτιλήνης (όπως και κάθε άλλο τμήμα) αποτελεί ένα ακόμα  «σκοτεινό σημείο» για τις ορέξεις των δυνάμεων καταστολής. Απαλλαγμένες από τα περιττά βλέμματα, των ανθρωπιστικών οργανώσεων οι αστυνομικές αρχές συνεχίζουν το έργο τους. Το τελευταίο διάστημα έχουν αναφερθεί από μετανάστες αρκετά περιστατικά αναίτιων προσαγωγών και ξυλοδαρμών στο αστυνομικό τμήμα.

Τα κρατητήρια του τμήματος αποτελούν τον κατεξοχήν τόπο άτυπου ή και τυπικού βασανιστηρίου. Σε εγκαταστάσεις που προορίζονται για μέγιστη διάρκεια κράτησης τριών ημερών βρίσκονται να κρατούνται, με διοικητική κράτηση, άνθρωποι για μήνες. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του  21χρονου Σύριου που βρίσκεται στα κρατητήρια από τις 9 Σεπτεμβρίου του 2016 ενόσω περιμένει την απόφαση του ΣτΕ για την απέλαση του ή μη στην Τουρκία[1].

Οι συνθήκες που επικρατούν είναι χειρότερες από φυλακή, καθώς για όσους βρίσκονται μέσα δεν υπάρχει δικαίωμα προαυλισμού και οι συνθήκες υγιεινής είναι παραπάνω από άθλιες. Ενδεικτικό είναι ότι υπάρχει ένα μόνο ντουζ, χωρίς πόρτα για άντρες και γυναίκες που βρίσκονται εκεί, με τον αριθμό των ανθρώπων να ποικίλει από 15 μέχρι 60. Συχνοί είναι οι αυτοτραυματισμοί μέσα στα κρατητήρια καθώς πολλοί είτε βρίσκονται σε απόγνωση και προτιμούν να μεταφερθούν στο νοσοκομείο, είτε προσπαθούν με αυτόν τον τρόπο να καθυστερήσουν την απέλαση τους.

Μπαίνοντας  η άνοιξη αυξάνονται και οι ρατσιστικές φωνές επαγγελματικών φορέων που κάνουν λόγο για δυσφήμηση του νησιού από το «προσφυγικό πρόβλημα» και τις χιλιάδες των φωτογραφιών που «ενώ ποια έχουν σχεδόν μηδενιστεί οι αφίξεις αυτές εξακολουθούν να κυκλοφορούν στα ΜΜΕ διαστρεβλώνοντας την εικόνα του νησιού».

Βεβαίως καθόλου δεν φαίνεται να τους ενοχλούν οι κάθε λογής μπάτσοι που κυκλοφορούν δίνοντας μια νότα στρατιωτικού καθεστώτος… ιδανική για το προσεχές μέλλον.


Μάρτιος 2017


Οι θάνατοι στα κέντρα κράτησης δεν είναι ατυχήματα, είναι κρατικές δολοφονίες! (UPDATED)

Ακόμα δύο νεκροί ήρθαν να προστεθούν στους χιλιάδες που έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθεια να διασχίσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα. Αυτή τη φορά οι θάνατοι σημειώθηκαν μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Μία γυναίκα 60 χρονών και ο εγγονός της 4 χρόνων σκοτώθηκαν μετά από έκρηξη στο γκαζάκι που είχε ανάψει στην προσπάθεια της να μαγειρέψει. Από την έκρηξη και τη φωτιά που ακολούθησε, σοβαρά τραυματίστηκαν επίσης ακόμα 2 συγγενείς της οικογένειας οι οποίοι και έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία της Αθήνας χωρίς να έχει γίνει γνωστή η πορεία της υγείας τους. Διάφοροι έσπευσαν να εκφράσουν την οδύνη για το κακό που συνέβη, ενώ οι πιο χυδαίοι εξ αυτών μίλησαν για ατυχήματα που μπορεί να συμβούν σε οποιοσδήποτε σπίτι. Τι και αν δεν θα τολμούσε ούτε ένας φασίστας να αποκαλέσει «σπίτι» μια σκηνή στους 5 βαθμούς κελσίου πεταμένη μέσα σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου βρίσκονται χιλιάδες εγκλωβισμένοι. Τι και αν δεν είναι οι πρώτοι που χάνουν τη ζωή τους από τις κακουχίες στις οποίες υποβάλλονται στα κέντρα κράτησης του νησιού. Συνολικά 8 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους τον τελευταίο 1,5 χρόνο μέσα στα στρατόπεδα και τους καταυλισμούς της Λέσβου. Για κάποιους, αυτοί οι θάνατοι υπήρξαν μόνο ως ένα πρωτοσέλιδο οδύνης και φρίκης μέχρι να έρθει η σύντομη μνήμη των πολλών να τους διαγράψει. Έτσι όπως έχουν διαγραφεί από τη μνήμη τους οι χιλιάδες που χάσανε τη ζωή τους στο πέρασμα του αιγαίου. Τα δάκρυα άλλωστε στερέψανε τώρα που τα πτώματα δεν ξεβράζονται στις «δικές» μας ακτές. Πάνω από 4700 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στο πέρασμα της μεσογείου, αριθμός χωρίς προηγούμενο. Απλώς αυτή τη χρονιά η πλειοψηφία των πτωμάτων ξεβράζεται στις ακτές της βορείου Αφρικής. Οι εικόνες δεν φτάνουν τους δικούς μας δέκτες. Έτσι μπορούμε να συνεχίζουμε απτόητα να μιλάμε με τρόμο για την πιθανή κατάρρευση της συμφωνίας Ε.Ε-Τουρκίας, χωρίς να προσμετράμε τα θανατηφόρα αποτελέσματά της σε άλλες περιοχές.

Από μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας συνεχίζονται οι ρατσιστικές κραυγές. Κραυγές προερχόμενες είτε από φασίστες που προσπαθούν να αναδυθούν μέσα από την κατάσταση, είτε από φιλήσυχους νοικοκυραίους που έχουν «κουραστεί», είτε από τοπικούς και μη άρχοντες. Βασικοί στόχοι, όλων των παραπάνω, τώρα είναι να μην καταρρεύσει η συμφωνία με την Τουρκία ώστε να αποτραπεί η άφιξη και άλλων μετανάστων-ριων αλλά και να παρθούν «αντισταθμιστικά μέτρα» από το ελληνικό κράτος και την Ε.Ε. για τον ρόλο που διαδραματίζουν τα νησιά είτε με «ανοιχτά» είτε με κλειστά σύνορα. Οι ίδιοι-ες οι μετανάστες-ριες δεν έχουν πια καμία σημασία. Αποτελούν απλώς στατιστικά προς εργαλειακή χρήση από τις κυβερνήσεις των κρατών και των διεθνών οργανισμών, ή ένα ακόμα πεδίο οικονομικής εκμετάλλευσης.

Ο συνεχιζόμενος εγκλωβισμός έρχεται να προσφέρει μόνο παραπάνω εξαθλίωση και ένταση. Η κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο κράτησης της Μόριας είναι τουλάχιστον φρικτή. Χιλιάδες μετανάστες-ριες βρίσκονται εγκλωβισμένοι-ες κάτω από άθλιες συνθήκες. Το φαγητό, οι χώροι υγιεινής, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν επαρκούν ούτε στο ελάχιστο. Πάνω από τους μισούς μετανάστες-ριες βρίσκονται στοιβαγμένοι-ες μέσα σε σκηνές ανάμεσα στις διάφορες πτέρυγες του κέντρου. Χωμάτινοι διάδρομοι και μουσαμάδες αποτελούν τη βάση και τη στέγη για να προστατευθούν από τις, όλο και χειρότερες, καιρικές συνθήκες. Ο μόνος τρόπος θέρμανσης είναι αυτοσχέδιες φωτιές ανάμεσα από τις σκηνές. Πολλοί-ες μην αντέχοντας τις συνθήκες αυτές, προσπαθούν να βρουν καταλύματα σε κτήματα και εγκαταλελειμμένα κτίρια της περιοχής, μέχρι να βρεθούν αντιμέτωποι με το μένος των ντόπιων ή/και την καταστολή της αστυνομίας.

Οι πληροφορίες που φθάνουν είναι όλο και περισσότερο αποθαρρυντικές για τους μετανάστες-ριες. Καμία προοπτική για τη μεγάλη πλειοψηφία εξ αυτών. Ο ίδιος ο Μουζάλας, άλλωστε, νιώθοντας ακόμα πιο σίγουρος για την πολιτική του καριέρα από την αναβαθμισμένη του θέση ως υπουργού, μίλησε ξεκάθαρα για «παράτυπους μετανάστες» προς απέλαση, σε ποσοστά 80%. Και για να γίνει ακόμα πιο σαφής η πολιτική που θα ακολουθηθεί από εδώ και πέρα, ο ίδιος ανακοίνωσε και τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης κλειστού τύπου, που θα φτιαχτούν στα 5 νησιά του ανατολικού Αιγαίου για όσους-ες τολμήσουν να αμφισβητήσουν  την απόφαση της συνεχιζόμενης κράτησής και της επερχόμενης απέλασής τους.

Πολλοί μετανάστες-ριες παίζουν πια τα τελευταία τους χαρτιά, δοκιμάζοντας κάθε λογής μέθοδο για να μπορέσουν να ξεφύγουν από τον εγκλωβισμό στο νησί. Κρυμμένοι σε αυτοκίνητα και φορτηγά που φεύγουν με τα καράβια, ή έρμαια εκμετάλλευσης κυκλωμάτων πλαστών εγγράφων δοκιμάζουν να φτάσουν στην ηπειρωτική Ελλάδα για να συνεχίζουν το ταξίδι τους. Ακόμα πιο συχνές και πολυπληθείς και οι διαμαρτυρίες στο κέντρο της πόλης χωρίς να βρίσκουν μέχρι στιγμής κάποια αιχμιακή απόληξη. Διαμαρτυρίες που έρχονται να διαλυθούν είτε μέσα από την πυροσβεστική διαμεσολάβηση διαφόρων ΜΚΟ και οργανώσεων, είτε μέσα από διαφυλετικές συγκρούσεις που έχουν καλλιεργηθεί.

Τα μηνύματα που φτάνουν από τα υπόλοιπα νησιά-φυλακές κάνουν επιτακτική την ανάγκη της έντασης των αγώνων που εδώ και καιρό δίνονται από το ανταγωνιστικό κίνημα στη Λέσβο. Καθώς όπου κυριάρχησε ο καιροσκοπισμός, το απολίτικο μόρφωμα της φιλανθρωπίας και η συνδιαλλαγή με τους θεσμούς, βρήκαν γόνιμο έδαφος να αναπτυχθούν ακροδεξιές φωνές και πρακτικές. Με συνέπεια το τοπίο που διαμορφώνεται να είναι απολύτως εχθρικό για τους μεταναστες-ριες και για όσους στέκονται στο πλευρό τους. Παράλληλα όμως η ορατή φασιστική απειλή δεν μπορεί και δεν πρέπει να λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά για τις ευθύνες της κυβέρνησης, για τις πολιτικές της εξαθλίωσης και υποτίμησης όλο και περισσότερων κομματιών της κοινωνίας.


Δεκέμβριος 2016


ΥΓ: Μετά τις φωτιές που ξεσπάσανε ως συνέπεια του θανάτου των δύο ατόμων, η πτέρυγα ασυνόδευτων ανηλίκων εκκενώθηκε και οι ανήλικοι μεταφέρθηκαν σε χώρο που έχει νοικιάσει τοπική ΜΚΟ. Η πτέρυγα έπειτα χρησιμοποιήθηκε μόνο για 2 μέρες για την στέγαση ευάλωτων ομάδων και στη συνέχεια με απόφαση του διοικητή του κέντρου κράτησης Σ.Κούρτη επανεκκενώθηκε και παραμένει άδεια παρά την έκκληση πολλών μεταναστών-ριών να στεγαστούν εκεί για να προφυλαχθούν από τις καιρικές συνθήκες που έχουν επιδεινωθεί πολύ τις τελευταίες μέρες. Το ίδιο συμβαίνει και στον δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ, όπου ενώ υπάρχει χώρος στα καταλύματα οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν μετακινούν μετανάστες-ριες εκεί για τη στέγασή τους.

UPDATE: Από το προηγούμενο σαββατοκύριακο κοντέινερ από την πτέρυγα κράτησης ασυνόδευτων ανηλίκων χρησιμοποιούνται για την στέγαση μεταναστών-ριών από τις λεγόμενες ευάλωτες ομάδες.




Ενημερωτικό Σημείωμα Οκτωβρίου 2016


Ενημερωτικό Σημείωμα Οκτωβρίου 2016

Το καλοκαίρι του 2016

Το φετινό καλοκαίρι εξελίχθηκε αρκετά διαφορετικά σε σχέση με το περσινό. Αφίξεις συνέχιζαν να υπάρχουν καθ’ όλη τη διάρκειά του, οι αριθμοί όμως ήταν κατά πολύ μικρότεροι.  Η συνέχιση της τήρησης της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας -τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με το σφράγισμα των συνόρων από την Τουρκία-, οι διευρυμένες επιχειρήσεις στο Αιγαίο από Ελληνικό Λιμενικό, Frontex και ΝΑΤΟ, αλλά και οι αργές διαδικασίες ολοκλήρωσης των αιτημάτων ασύλου που οδηγούν στον μακρόχρονο εγκλωβισμό των μεταναστών στα νησιά, λειτούργησαν αποτρεπτικά για τις χιλιάδες κόσμου που παραμένει, κατά κύριο λόγο στην Τουρκία με σκοπό να περάσει στην Ευρώπη. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα στατιστικά του Οργανισμού Μετανάστευσης δεν έχει παρατηρηθεί κάποια σημαντική αλλαγή στην επιλογή διαδρομής. Καθώς η ανάλυση των χωρών προέλευσης για την αύξηση που παρατηρήθηκε στη διαδρομή της κεντρικής μεσογείου αποδεικνύει ότι οι μετανάστες-ριες που την επιλέγουν συνεχίζουν να είναι, όπως και στο παρελθόν, κυρίως από αφρικανικές χώρες και δεν εμφανίζεται ποσοστιαία αύξηση των μεταναστών από τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας που παραδοσιακά ακολουθούσαν τη διαδρομή της Ανατολικής Ευρώπης και του Αιγαίου. Με βάση αυτό οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο μεγάλος αριθμός μεταναστών που παραμένει στην Τουρκία δεν επιλέγει (ή δεν μπορεί να επιλέξει) άλλα περάσματα. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε αλλαγή στην υπάρχουσα συνθήκη μεταξύ Ε.Ε-Τουρκίας θα σημάνει ταυτόχρονα και τις προσπάθειες πλήθους ανθρώπων που, σε δυσμενείς πια καιρικές συνθήκες, θα επιχειρήσουν να διασχίσουν τα νερά του Αιγαίου, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Το κλίμα στο νησί απέναντι σε αυτή την προοπτική, αλλά και απέναντι στους-στις μετανάστες-ριες που έχουν ήδη φτάσει είναι αρκετά αντεστραμμένο σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Αυτό θα μπορούσε να αποδοθεί σε τέσσερις βασικές αιτίες: α) οι «επιπτώσεις» που είχε το μεταναστευτικό ζήτημα απέναντι στον τουρισμό στο νησί, β) ο μακρόχρονος εγκλωβισμός των μεταναστών-ριών και η εξαθλίωσή τους, με ότι αυτή συνεπάγεται γ) αλλαγές που υπήρξαν στην «ανθρωπιστική» διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος και δ) ένας μεγάλος όγκος προβοκατόρικων δημοσιευμάτων σε τοπικά μέσα.

Η ούτως ή άλλως προβληματική τουριστική βιομηχανία του νησιού βρέθηκε μπροστά σε μία αρνητική χρονιά. Ήταν αναμενόμενο ότι με βάση τις σημαντικότατες παθογένειες που φέρει η εν λόγω βιομηχανία του νησιού δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα που επέφερε από τη μία η εικόνα του νησιού ως τόπος-κλειδί για την εφαρμογή των αντιμεταναστευτικών πολιτικών και από την άλλη και εξίσου σημαντικά η έκρυθμη κατάσταση στην Τουρκία που αποτελεί σημαντικό παράγοντα ρύθμισης της τουριστικής κίνησης στο νησί[1]. Πολλά κομμάτια της δεξιάς και όχι μόνο, προσπάθησαν να ορίσουν το «μεταναστευτικό» ως το σημαντικότερο -αν όχι το μοναδικό- παράγοντα μείωσης της τουριστικής κίνησης, μεταστρέφοντας τη στάση σημαντικών κομματιών τη κοινωνίας εναντίον των μεταναστών-ριών που συνέχιζαν να φθάνουν. Περιοχές που επηρεάστηκαν περισσότερο (βλ. Μόλυβος), και άλλες που επέλεξαν να συνταχθούν με την κυρίαρχη ρατσιστική αφήγηση (βλ. Ερεσός), εθελοτυφλώντας για τις πραγματικές αιτίες και τις δικές τους ευθύνες, προτίμησαν να δείξουν ως υπεύθυνους τους ίδιους τους μετανάστες, προχωρώντας σε σειρά ρατσιστικών ανακοινώσεων και ενεργειών. Αποτέλεσμα αυτού, να δημιουργηθούν αρνητικές εικόνες  και να ενισχυθούν οι συνθήκες έντασης.

Ο εγκλωβισμός των μεταναστών για διαστήματα που για πολλούς ξεπερνάνε πια και τους 6 μήνες έχει οδηγήσει στην εξαθλίωση ενός μεγάλου κομματιού εξ αυτών. Η οικονομική αλλά και ψυχολογική εξάντληση των περισσοτέρων, έχει συμβάλλει σημαντικά στο ξέσπασμα σοβαρών επεισοδίων μεταξύ τους, την δημιουργία ομάδων εκμετάλλευσης των πιο αδύναμων αλλά και σε σημαντικές πιέσεις σε κατοίκους γειτονικών περιοχών που έχουν βρεθεί να μοιράζονται το βάρος των αντιμεταναστευτικών πολιτικών. Κάτοικοι που όπως στο πρόσφατο παράδειγμα της διαμαρτυρίας των κατοίκων της Μόριας, είναι πρόθυμοι να συνταχθούν με ακροδεξιούς κύκλους για τη προώθηση των συμφερόντων τους.

Η πολιτική που ακολουθήθηκε απέναντι στην «ανθρωπιστική» διαχείριση του ζητήματος, η οποία συνοψίζεται στον αποκλεισμό πλήθους από τον κόσμο που είχε προστρέξει τον προηγούμενο χρόνο σε βοήθεια και τη διατήρηση μόνο των μεγαλύτερων παιχτών εξ αυτών, επέφερε με τη σειρά της σημαντικές αλλαγές στο εύρος των ωφελούμενων από τη βιομηχανία του μεταναστευτικού, αλλά και μία ακόμα μεγαλύτερη αποξένωση των μεταναστών-ριών που έφθαναν από τις τοπικές κοινωνίες. Σημαντική μείωση υπήρξε στον αριθμό των ντόπιων που μπορούσαν πια να εξασφαλίσουν μία θέση εργασίας σε μία από τις πολυάριθμες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνταν το προηγούμενο διάστημα, ενώ οι αγορές των αναλώσιμων για τις εναπομείναντες διενεργούνται κυρίως μέσα από διαγωνισμούς και διαδικασίες που αφορούν κατά κύριο λόγω συγκεκριμένες εταιρίες και επιχειρηματίες του νησιού. Η μείωση έτσι των οικονομικών ωφελειών, για σημαντική μερίδα πληθυσμού του νησιού, επέφερε και την αλλαγή στην –προσχηματικά- θετική στάση που κρατούσε το προηγούμενο διάστημα απέναντι στην παρουσία των μεταναστών-ριών στο νησί. Παράλληλα η καταστολή από μεριάς κράτους αυτοοργανωμένων, και πολλές φορές αυθόρμητων κινήσεων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας από μέρους των τοπικών κοινωνιών προς χάριν της επικράτησης ενός τεχνοκρατικά διαμορφωμένου και πλήρως ελεγχόμενου ανθρωπισμού μέσα από συγκεκριμένες ΜΚΟ, δημιούργησε τις απαραίτητες αποστάσεις ανάμεσα στις τοπικές κοινωνίες και τα υποκείμενα που υφίστανται τις άμεσες συνέπειες των αντιμεταναστευτικών πολιτικών. Αποστάσεις απαραίτητες για τη δημιουργία αισθήματος απομόνωσης για τους αφιχθέντες αλλά και για την καλλιέργεια εδάφους για την ανάπτυξη ξενοφοβικών αισθημάτων για τους ντόπιους.

Ένας επιπλέον σημαντικός παράγοντας δημιουργίας αρνητικού, προς τους μετανάστες, κλίματος στο νησί πρέπει να θεωρηθεί και το πλήθος δημοσιευμάτων σε τοπικά μέσα και blogs που μπορούν να γίνουν αντιληπτά και ως ένα κομμάτι συστηματικής οργάνωσης του «βαθέως κράτους» που υπάρχει στο νησί. Καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού σειρά δημοσιευμάτων καλούσαν σε άμεσες αντιδράσεις απέναντι στους μετανάστες, σε αλληλέγγυους, ακόμα και σε ΜΚΟ που δραστηριοποιούνταν στο νησί. Δημοσιεύματα που παρότρυναν τους κατοίκους να στραφούν ενάντια ακόμα και σε σχεδιαζόμενες (βλ. Πέραμα) ή μη (βλ. Πλωμάρι), δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων! Πατώντας σε διάφορες πραγματικές και μη αφορμές επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί ένα εκρηκτικό κλίμα στο νησί, το οποίο με τη σειρά του έφερε στο προσκήνιο το πιο εκφασισμένο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικότερο τέτοιο γεγονός  ήταν η απόφαση του λιμενικού (;) να μην επιτρέψει την τελετή για την καθιερωμένη υποστολή της σημαίας με την ταυτόχρονη διάδοση ψευδούς φήμης ότι την απέτρεψαν οι ίδιοι οι μετανάστες. Φασιστικά μορφώματα όπως αυτό της Πατριωτικής Κίνησης Μυτιλήνης που αποτελεί την συγκαλυμμένη Χρυσή Αυγή βρήκαν χώρο να επαναδραστηριοποιηθούν, ενώ παράλληλα, στελέχη της δεξιάς προχωρούνε σε σύσταση κίνησης «ενάντια στην ισλαμοποίηση του νησιού» συσπειρώνοντας ευρύτερα συντηρητικά κομμάτια. Κινήσεις που φαίνονται να γίνονται με την σιωπηλή υποστήριξη και επιστασία του βουλευτή της ΝΔ Χ.Αθανασίου (που έχει σοβαρές διασυνδέσεις στα σώματα ασφαλείας αλλά και το στο στρατιωτικό σώμα του νησιού). Τοπικά μέσα, με το τοπικό blog του δημοσιογράφου Γ.Συνάνη να πρωτοστατεί, φέρονται να αποτελούν τα βασικά επικοινωνιακά εργαλεία. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο συγκεκριμένο λαμόγιο-δημοσιογράφο επανειλημμένα δίνουν πανελλήνιο βήμα δημοσιογραφικοί όμιλοι συγκεκριμένων συμφερόντων

Το κέντρο κράτησης της Μόριας

cs4vwfhwcae_yfjΣτα περίπου 11,5 στρέμματα στα οποία εκτείνεται το εν λόγω κέντρο διαβιούν περί τις 3500-4000 μετανάστες σε ένα χώρο που σύμφωνα με τις αρχές προοριζόταν για 1500-2000 άτομα. Ένας πληθυσμός συνεχώς αυξανόμενος αναλόγως με τις νέες αφίξεις μεταναστών στο νησί. Η αναγκαστική κράτηση των μεταναστών για διάστημα 25 ημερών συνεχίζει να ισχύει, για όσους φθάνουν στο νησί. Μετά το πέρας αυτού του διαστήματος, επιτρέπεται η έξοδός από το κέντρο αλλά με περιοριστικό όρο την παραμονή τους στο νησί. Οι περισσότεροι-ες βρίσκονται εγκλωβισμένοι-ες από την έναρξη της συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας-ΕΕ στις 20 Μαρτίου, συμπληρώνοντας έτσι περίοδο άνω των 6 μηνών στο νησί. Με τις συνθήκες εγκλωβισμού που τους έχουν επιβληθεί, την αβεβαιότητα για την εξέλιξη των αιτημάτων ασύλου τους, τις συνεχείς φήμες για επαναπροωθήσεις αλλά και την πραγματοποίηση κάποιων εξ αυτών με αυξανόμενους ρυθμούς το τελευταίο διάστημα, οι περισσότεροι από τους μετανάστες έχουν οδηγηθεί στα όρια των αντοχών τους. Μέχρι στιγμής είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που ολοκληρώθηκαν θετικά οι διαδικασίες για τη χορήγηση ασύλου, δίνοντας τη δυνατότητα στους κατόχους του να αναχωρήσουν νόμιμα από το νησί. Έτσι, ο μοναδικός τρόπος να ξεφύγουν, από την καθήλωση τους στη Λέσβο και από την απειλή των απελάσεων, είναι είτε μέσω των δικτύων διακίνησης πλαστών εγγράφων ή προσπαθώντας να κρυφτούν σε οχήματα που επιβιβάζονται στα καράβια της γραμμής. Κατά τη μακρόχρονη δε παραμονή των μεταναστών-στριών στο νησί και το εν λόγω κέντρο, έχουν δημιουργηθεί άτυπες κοινότητες, κυρίως με γνώμονα την καταγωγή, οι οποίες καταλήγουν πολλές φορές να συγκρούονται μεταξύ τους. Ο ίδιος ο καταμερισμός των καταλυμάτων στο κέντρο κράτησης γίνεται βάσει της καταγωγής, κάτι που όμως οδηγεί με τη σειρά του σε ένα μεγαλύτερο κατακερματισμό και απομόνωση των διαφόρων εθνικοτήτων που βρίσκονται εγκλωβισμένες σε αυτό. Δεν είναι λίγοι-ες αυτοί-ες που μην αντέχοντας την κατάσταση αυτή, καταλήγουν να κοιμούνται σε ελαιώνες και κτήματα γύρω από το χωριό της Μόριας και την πόλη της Μυτιλήνης. Παράλληλα εντός του κέντρου συνεχίζει να λειτουργεί το κέντρο κράτησης ασυνόδευτων ανηλίκων με τον αριθμό των έγκλειστων παιδιών να ξεπερνάει συνήθως τα 100 και πολλά να βρίσκονται εκεί ακόμα και για 8 μήνες. Ένας χώρος που συνεχίζει να θυμίζει παραπάνω φυλακή υψίστης ασφαλείας παρά χώρο προστασίας της ευάλωτης αυτής ομάδας.

Ο στρατός συνεχίζει να επιτελεί τον υπεργολαβικό του ρόλο για την καθαριότητα και τo catering του κέντρου με νέες συμβάσεις να υπογράφονται κάθε μήνα. Συμβάσεις που όμως όσον αφορά τη σίτιση εμφανίζονται να είναι πολύ μικρότερες από τον πραγματικό αριθμό των εγκλωβισμένων μεταναστών. Η διαφορά αυτή που εμφανίζεται εικάζεται ότι καλύπτεται μέσω κάποιας συμπληρωματικής σύμβασης από κάποια από τις εμπλεκόμενες ΜΚΟ. Αυξανόμενες διαμαρτυρίες υπάρχουν για την ποιότητα του φαγητού που μοιράζεται όπως και για τις χρονοβόρες διαδικασίες διανομής του, πολλές φορές με κόσμο να περιμένει για πάνω από 1,5 ώρα στην ουρά. Σημαντικό ρόλο πια στο κέντρο φαίνεται έχει η ΜΚΟ Euro Relief, η οποία αποτελεί μία χριστιανοΜΚΟ, για την οποία έχουν υπάρξει καταγγελίες για προσπάθειες προσηλυτισμού σε μουσουλμάνους του κέντρου από εργαζόμενούς της, εκμεταλλευόμενοι τη σχέση εξουσίας που κατείχαν[2]. Η οργάνωση αυτή, είναι υπεύθυνη για όλο το διαμοιρασμό των μεταναστών σε καταλύματα μέσα στο κέντρο, με ότι αυτό σημαίνει για τον θρησκευτικό προσανατολισμό που έχει και προωθεί. Διάφορες άλλες οργανώσεις συνεχίζουν να έχουν διάφορες αρμοδιότητες μέσα και έξω από το κέντρο κράτησης της Μόριας αλλά και στο δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ[3]. Πρόσφατα σημαντική αύξηση των εργαζόμενων στα κέντρα κράτησης του νησιού ήρθε μέσα από την τοποθέτηση 270 ατόμων που προσλήφθηκαν στα οχτάμηνα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ.

Μπροστά στη συμφόρηση και τις τραγικές συνθήκες διαβίωσης, που αναμένεται να χειροτερέψουν  με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου οι διάφοροι υπεύθυνοι φορείς βρίσκονται σε ένα γαϊτανάκι συσκέψεων, με μία σειρά από φήμες να διαδίδονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος. Εργασίες μάλιστα είχαν αρχίσει εκτελούνται στην περιοχή Λεμονού του Καρά Τεπέ Μυτιλήνης, για την δημιουργία νέου κέντρου κράτησης και οι οποίες προς στιγμήν πάγωσαν μετά τις τοπικές αντιδράσεις. Ωστόσο μετά και την τελευταία σύσκεψη που έλαβε μέρος στο Μαξίμου, οι τοπικές αρχές φαίνονται να ήρθαν σε συμφωνία για τη δημιουργία στον εν λόγω οικόπεδο ενός κλειστού τύπου κέντρου κράτησης για τους «παραβατικούς» μετανάστες στα πρότυπα της Χίου. Ένα κέντρο το οποίο μεταξύ άλλων στόχο θα έχει την τιμωρία οποιαδήποτε φωνής διαμαρτυρίας προσπαθήσει να αρθρωθεί από τους ίδιους τους μετανάστες. Μετά την εξέγερση της 19ης Σεπτεμβρίου είχε προκηρυχθεί διαγωνισμός από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για τη ναύλωση καραβιού το οποίο θα λειτουργούσε ως πλωτό κέντρο κράτησης στο λιμάνι της Μυτιλήνης για να στεγάσει όσους μετανάστες-ριες είχαν καταστραφεί τα καταλύματά τους αρχικά, αλλά και για άλλες περιπτώσεις στη συνέχεια. Μετά και την άμεση αποκατάσταση των ζημιών που είχαν προκληθεί στο κέντρο κράτησης αλλά και τις αντιδράσεις τοπικών φορέων και αρχών για την παρουσία του μέσα στο λιμάνι της πόλης ο διαγωνισμός ματαιώθηκε. Παράλληλα οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που απομακρύνθηκαν από το κέντρο κράτησης της Μόριας τη νύχτα της εξέγερσης και βρήκαν προσωρινή φιλοξενία στη δομή των πρώην κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ, επέστρεψαν στις εγκαταστάσεις της Μόριας δύο μέρες αργότερα.

Η εξέγερση της 19ης Σεπτεμβρίου


Τα γεγονότα που έλαβαν μέρος στις 19 Σεπτέμβρη μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας αποτελούν μάλλον μία κορύφωση της σειράς διαμαρτυριών των μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί σε αυτό. Όλο το προηγούμενο διάστημα είναι συνεχείς οι διαμαρτυρίες που λαμβάνουν χώρα κυρίως στην πόλη της Μυτιλήνης αλλά και μέσα στο κέντρο, με τους μετανάστες-στριες να διεκδικούν την αναχώρησή τους από το νησί. Τη Δευτέρα 19/09, την ώρα που στη Μυτιλήνη γινόταν πορεία των κατοίκων της Μόριας για την «αποσυμφόρηση του Κέντρου» επενδυμένη με φασίστες του νησιού, υπήρχε συνεχής ένταση στο χώρο του κέντρου αφού οι μετανάστες στρεφόντουσαν εναντίον των αρχών ασύλου για την καθυστέρηση στις διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων τους. Οι διαμαρτυρίες για ακόμα μία φορά κατέληξαν σε αψιμαχίες μεταξύ τους. Όταν τα νέα της διαδήλωσης των κατοίκων της Μόριας έφτασαν εκεί, αλλά και πληροφορίες για κατοίκους που συνεπικουρούμενοι από φασίστες είχαν τραμπουκίσει κόσμο γύρω από το κέντρο, ομάδα μεταναστών προσπάθησε να πραγματοποιήσει πορεία προς την πόλη όπου και εμποδίστηκαν από διμοιρίες ΜΑΤ. Η συνεχιζόμενη ένταση οδήγησε σε νέο γύρο συγκρούσεων με αποτέλεσμα να μπούνε φωτιές σε σκηνές που δεν άργησαν να επεκταθούν σε γύρω καταλύματα καίγοντας μαζί και πολλά από τα υπάρχοντα των μεταναστών που διέμεναν σε αυτά. Αποτέλεσμα ήταν αρχικά η εκκένωση του κέντρου από τους μετανάστες και τους εργαζόμενους και η καταστροφή 50 σκηνών και 3 κοντέινερ. Το κομμάτι αυτό που πρόσκαιρα καταστράφηκε αντιστοιχεί σε ένα πολύ μικρό μέρος του κέντρου συνολικά. Δύο μέρες μετά οι κατεστραμμένες σκηνές είχαν ήδη αντικατασταθεί. Οι πληροφορίες που ανέβαζαν την καταστροφή του κέντρου σε 60% εντάσσονται σε σειρά δημοσιευμάτων που προσπαθούν να ενισχύσουν την ένταση. Σύμφωνα επίσης με πληροφορίες από τα social media από τις συγκρούσεις και την φωτιά που ξέσπασε υπήρξαν τουλάχιστον 16 μετανάστες-ριες που χρειάστηκε να τους παρασχεθεί ιατρική φροντίδα, είτε λόγω τραυμάτων που απέκτησαν από τις συγκρούσεις ή αναπνευστικών προβλημάτων από τις αναθυμιάσεις. Από τα γεγονότα αυτά οι μπάτσοι προχώρησαν σε 9 συλλήψεις, πολλές από αυτές με μοναδικό κριτήριο τα τραύματα που έφεραν οι μετανάστες, χωρίς να έχει γίνει γνωστές οι κατηγορίες τους έχουν απαγγελθεί. Παράλληλα κατά τη διάρκεια των γεγονότων αυτών, στο γειτονικό χωριό της Μόριας, είχαν στηθεί στην είσοδό του κάτοικοι με αστυνομικούς, με πληροφορίες να τους φέρουν οπλισμένους με λοστούς και μαχαίρια, οι οποίοι και δεν επέτρεπαν την είσοδο σε μετανάστες, αλληλέγγυους αλλά και εργαζομένους σε ΜΚΟ[4]. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα επιτέθηκαν και έσπασαν ένα αμάξι αλληλέγγυων και ένα βανάκι ΜΚΟ, ενώ κυνήγησαν και χτύπησαν αλληλέγγυες και μετανάστριες που βρέθηκαν στο δρόμο τους καθώς και έναν, μάλλον, δημοσιογράφο όπου του έσπασαν και τη φωτογραφική μηχανή. Οι απειλές κάποιων κατοίκων της Μόριας προς μετανάστες-ριες έχουν συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες αν και σε μεμονωμένα επεισόδια[5].



Απέναντι στο κλίμα τρομοκρατίας και κανιβαλισμού που προσπαθεί να εγκαθιδρυθεί, το ανταγωνιστικό κίνημα του νησιού και οι ίδιοι-ες οι μετανάστες-ριες έρχονται να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις. Οι μετανάστες-ριες φαίνονται αποφασισμένοι-ες να μην αποδεχθούν τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται με σταυρωμένα χέρια. Ολοένα και συχνότερα, πραγματοποιούν διαμαρτυρίες στο κέντρο της πόλης, οι οποίες υποστηρίζονται και από τα τοπικά κινήματα. Την ίδια στιγμή, σημαντικές απαντήσεις δίνονται από ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας της Λέσβου απέναντι στον ρατσιστικό οχετό που εκδηλώθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα. Με κορύφωση την αντιφασιστική-αντιρατσιστική πορεία που είχε καλεστεί από τον Αντιφασιστικό Συντονισμό Λέσβου στις 30 Σεπτεμβρίου και συγκέντρωσε πάνω από 350 άτομα. Οι δράσεις συνεχίζουν να λαμβάνουν μέρος υπενθυμίζοντας ότι υπάρχει πλήθος κόσμου που, μέσα από αδιαμεσολάβητους, αντιθεσμικούς και αυτοοργανωμένους αγώνες, θα συνεχίζει να αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο απέναντι στην εγκαθίδρυση της κοινωνίας του ρατσισμού, της  εκμετάλλευσης και της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Οκτώβριος 2016

[1] Οι βομβιστικές επιθέσεις που προηγήθηκαν όλο τον προηγούμενο χρόνο σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας και οι διακρατικές αντιπαραθέσεις της Τουρκίας με άλλες χώρες (βλ. Ρωσία πριν την 15η Ιουλίου), φαίνεται να απομάκρυναν σημαντικού τουριστικούς πράκτορες από την δραστηριοποίησή τους στην περιοχή. Έκδηλο ήταν αυτό το φαινόμενο με τα κρουαζιερόπλοια που εκτελούν δρομολόγια στο βορειοανατολικό αιγαίο προσεγγίζοντας λιμάνια και των δύο χωρών να μετατοπίζουν τα δρομολόγιά τους σε άλλες περιοχές του Αιγαίου. Επιπλέον η απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία και το πογκρόμ διώξεων και αναστολής ελευθεριών που επιβλήθηκε από το καθεστώς Ερντογάν, επέφερε με τη σειρά του σημαντική μείωση στις αφίξεις Τούρκων επισκεπτών στο νησί.


[3] Πίνακες με τους διάφορους εμπλεκόμενους φορείς και οργανώσεις στο πλαίσιο διαχείρισης του μεταναστευτικού στο νησί της Λέσβου και αλλού μπορούν να βρεθούν στον παρακάτω σύνδεσμο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ:



Ενημερωτικό σημείωμα για όσα ακολούθησαν στη Λέσβο μετά τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου μεταξύ Ε.Ε-Τουρκίας

Το σημείωμα σε pdf

Μετά τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας, ένα νέο σκηνικό φάνηκε να διαμορφώνεται στη Λέσβο για ακόμα μία φορά. Οι περιπολίες των νατοϊκών, ευρωπαϊκών και τουρκικών σκαφών εντατικοποιήθηκαν ελαχιστοποιώντας τις βάρκες με μετανάστες-ριες που καταφέρναν να περάσουν τα ελληνικά υδάτινα σύνορα, ενώ ένα νέο εσωτερικό «σύνορο» δημιουργήθηκε στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Όσοι πρόλαβαν να περάσουν πριν τη συγκεκριμένη ημερομηνία προωθήθηκαν στην ηπειρώτικη Ελλάδα για να καταλήξουν στα διάφορα «κέντρα φιλοξενίας» και η Λέσβος μετατράπηκε, μαζί με τα υπόλοιπα 4 νησιά που προέβλεπε η συμφωνία, σε μία ιδιότυπη φυλακή για όσους-ες συνεχίζουν να φτάνουν από τις 20 Μαρτίου και μετά, ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής της.

Η νέα συνθήκη Ε.ΕΤουρκίας

Σύμφωνα με τις διατάξεις της νέας συνθήκης για όσους-ες μετανάστες-ριες καταφέρουν να περάσουν στην Ευρώπη, προβλέπεται ο εγκλεισμός τους στα 5 επονομαζόμενα hot spots σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο, μέχρι την εξέταση του αιτήματος ασύλου τους. Η κράτησή τους σε αυτά περιλαμβάνει την καταγραφή και ταυτοποίησή τους από τις ελληνικές αρχές και τον Frontex, και την καταγραφή του αιτήματος ασύλου για όσους-ες το επιθυμούν. Όσοι-ες αρνηθούν την κατάθεση ασύλου οδηγούνται άμεσα προς απέλαση στην τελευταία χώρα-σταθμό του ταξιδιού τους, εν προκειμένω την Τουρκία. Βρίσκονται έτσι εκβιαζόμενοι-ες, υπό την απειλή απέλασης, να καταθέτουν αίτημα ασύλου στην Ελλάδα ανεξαρτήτως της χώρας του πραγματικού τους προορισμού. Για όσους-ες υπάρξει απόρριψη του αιτήματος, δικαιούνται την κατάθεση έφεσης στις δευτεροβάθμιες επιτροπές μετά την οποία είτε τους χορηγείται άσυλο, με μία μικρή πιθανότητα «μετεγκατάστασης» σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα μέσω του ανάλογου προγράμματος που εκπονείται, είτε οδηγούνται προς απέλαση (επανεισδοχή) στην Τουρκία. Ένα παράθυρο παραμένει ανοιχτό προς απέλαση ακόμα και για αυτούς που ενώ, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, συγκεντρώνουν τα κριτήρια χορήγησης ασύλου στην Ευρώπη αλλά μπορεί να κριθεί από τις επιτροπές ως ασφαλής η επιστροφή τους στην Τουρκία. Αυτοί-ες εντάσσονται μάλιστα σε ένα κανιβαλιστικό αλισβερίσι μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε. αφού προβλέπεται η μετεγκατάσταση από την Τουρκία στην Ευρώπη Σύριων μεταναστών σε αναλογία 1:1 για όσους επαναπροωθούνται σε αυτήν. Σύγχυση ωστόσο επικρατεί, γύρω από την εφαρμογή της διάταξης αυτής καθώς υπάρχουν επαναλαμβανόμενες αντιφατικές αποφάσεις των αρμόδιων οργάνων. Για την εφαρμογή της απαιτείται η αναγνώριση της Τουρκίας ως «ασφαλούς τρίτης χώρας» κάτι που έχει απορριφθεί ήδη από μία σειρά δευτεροβάθμιων επιτροπών[1]. Ωστόσο νέες αποφάσεις επιτροπών προέβησαν στην εν λόγο αναγνώριση που συνόδευε τις αποφάσεις απέλασης 2 Σύριων μεταναστών[2].

Οι διατάξεις της νέας συνθήκης μπαίνουν έτσι σε εφαρμογή και οι μετανάστες-ριες που φθάνουν βρίσκονται αντιμέτωποι-ες με το σύστημα διαλογής, παρανομοποίησης και εξαθλίωσης που ετοιμάστηκε για την υποδοχή τους.

Παράλληλα ένα νέο σύστημα συλλήψεων μπήκε σε εφαρμογή για τον κόσμο που επέβαινε σε όσες βάρκες καταφέρναν να περάσουν τα σύνορα, με τις συλλογές τους να γίνονται μεσοπέλαγα από πλοία του Frontex και του Λιμενικού Σώματος, αποτρέποντας έτσι από τη μία την όποια δυνατότητα αποφυγής της σύλληψης και καταγραφής και από την άλλη της επαφής με τις διάφορες εθελοντικές ομάδες ή και ΜΚΟ που παρέμεναν στις παραλίες του νησιού για την υποδοχή τους.

Η εφαρμογή της νέας αυτής συνθήκης έφερε σημαντικές αλλαγές στα νούμερα των αφίξεων που ακολούθησαν, φτάνοντας σχεδόν σε μηδενικά επίπεδα για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο. Ωστόσο ένας σημαντικός αριθμός μεταναστών κατάφερε να περάσει και παραμένει εγκλωβισμένος στο νησί. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από τον ιστότοπο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ (UNHCR) μετά την εφαρμογή της συμφωνίας στο νησί της Λέσβου περάσαν μέχρι και τις 16 Ιουνίου 4732 άτομα[3].

gettyimages-519035624Μία σημαντική ακόμα πτυχή της εν λόγω συμφωνίας που βρήκε ήδη εφαρμογή στα νησιά του αιγαίου είναι το σύστημα των λεγόμενων «επανεισδοχών». Ένα σύστημα απελάσεων πίσω στην Τουρκία για όσους-ες δεν καταθέσουν αίτημα ασύλου ή αυτό απορριφθεί. Ήδη από το νησί της Λέσβου έχουν πραγματοποιηθεί 6 διαδικασίες απελάσεων. Συνολικά 468 μετανάστες έχουν απελαθεί μετά την έναρξη της συμφωνίας με παραπάνω από τους μισούς να απελαύνονται από τη Λέσβο. Για τις επιχειρήσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν ναυλωμένα καράβια προς τη Σμύρνη και το Δικελί αλλά και μία αεροπορική με πτήση του Frontex προς τα Άδανα Τουρκίας.

Το κέντρο κράτησης (Hot Spot) της Μόριας

Το κέντρο κράτησης της Μόριας, υπό τη νέα του ονομασία ως hot spot, ξανακλείνει τις πύλες του, αποτυπώνοντας τον πραγματικό του χαρακτήρα ως ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Οι προετοιμασίες για αυτή τη μετάβαση ξεκίνησαν καιρό πριν, με τη σταδιακή συντήρηση και επισκευή όλων των περιφράξεων που είχαν καταστραφεί το προηγούμενο διάστημα. Νέοι ψηλότεροι φράχτες στήθηκαν περιμετρικά και τα πολυεθνικά σώματα ασφαλείας πήραν τις θέσεις τους μέσα και έξω από το κέντρο. Είναι απαραίτητο να σημειωθεί, ότι η λειτουργία του κέντρου κράτησης της Μόριας, ως Κέντρο Υποδοχής αλλά και ως Προαναχωρησιακό ταυτόχρονα, έχει την προέλευσή του και στον αρχικό σχεδιασμό του 2013, όταν προβλεπόταν να λειτουργήσει με αυτόν ακριβώς τον τρόπο.

moriaΤο κέντρο κράτησης της Μόριας μετά και τις επεκτάσεις που πραγματοποιήθηκαν υπολογίζεται να έχει χωρητικότητα στέγασης περίπου 2000 ατόμων. Έτσι, με βάση ότι στο νησί κατέφθασαν πολλά περισσότερα άτομα, τα οποία έπρεπε να κρατηθούν στο κέντρο αυτό, σύντομα άρχισε να επικρατεί το αδιαχώρητο δημιουργώντας πρακτικά προβλήματα στην εφαρμογή του εγκλεισμού όσων μεταναστών-ριών κατέφθαναν. Ως πρώτη λύση εφαρμόστηκε η μετακίνηση περί των 1000 ατόμων που τους αναγνωρίστηκε κάποιο καθεστώς ευαλωτότητας (π.χ. ανάπηροι, τραυματίες, οικογένειες, ασυνόδευτες γυναίκες, κ.λπ) στον δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ. Ένας πρόσθετος διαχωρισμός έτσι ήρθε να προστεθεί στους ήδη υπάρχοντες, δημιουργώντας με τη σειρά του εντάσεις μεταξύ των μεταναστών-ριων στους οποίους και εφαρμόζονταν. Οι «φιλοξενούμενοι» του Καρά Τεπέ, επίσης προσφέρονταν για τα επικοινωνιακά παιχνίδια των αρχών όποτε παρουσιαζόταν τέτοια ανάγκη, αφού αποτελούν το δείγμα προς επίδειξη στις διάφορες προσωπικότητες που καταφθάνουν στο νησί[4].

Πολιτικά αρμόδιο για τη λειτουργία του hot spot της Μόριας παραμένει το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής με το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης να διατηρεί μερικές από τις αρμοδιότητες που του είχαν παραχωρηθεί το προηγούμενο διάστημα, από την επίβλεψη κατασκευαστικών έργων μέχρι τη σύναψη των συμβάσεων σίτισης και καθαριότητας. Αρκετές όμως αποφάσεις, για τον τρόπο λειτουργίας του, λαμβάνονταν τυπικώς και ατύπως από τη UNHCR. Η μετάβαση του όμως σε κέντρο κλειστού τύπου προσέθεσε νέες απαιτήσεις ελέγχου και επιτήρησης οι οποίες και περάσαν στην ελληνική αστυνομία αλλά και τα διεθνή ευρωπαϊκά σώματα ασφαλείας που έχουν καταφθάσει στο νησί. Νέα συνθήκη όμως για τα κέντρα κράτησης αποτελεί και η χρήση ιδιωτικών εταιριών ασφάλειας στο εσωτερικό των κέντρων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η πρόσληψη τους έχει γίνει από την EASO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου) και αφορά την προστασία των εργαζομένων της (!).Είναι η ίδια υπηρεσία που προσπάθησε να απαγορέψει την πρόσβαση δικηγόρων στο κέντρο της Μόριας που βρίσκονταν εκεί για την ενημέρωση πελατών τους σε σχέση με τις εξεταζόμενες υποθέσεις τους[5]. Να σημειωθεί ότι η πρώτη φορά που είχε διαφανεί η πρόθεση για τη χρήση τέτοιων εταιριών, ήταν το 2014 επί υπουργίας Ν.Δένδια, όταν και είχε προκηρυχθεί διαγωνισμός για τη φύλαξη 3 κέντρων κράτησης (Κόρινθος, Παρανέστι Δράμας, Φυλάκιο Ορεστιάδας) με διαφαινόμενο τότε μειοδότη τη G4S[6].

Για όσους παραμένουν στο κέντρο της Μόριας οι συνθήκες κράτησης τους είναι εξαθλιωτικές. Πολλοί-ες καλούνται να κοιμηθούν στους  προαύλιους χώρους με τις σκηνές camping να έχουν αρχίσει να καλύπτουν πάλι κάθε ανοιχτό χώρο στο κέντρο. Συνεχής καταγγελίες υπάρχουν για την ποιότητα του φαγητού αλλά και για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όσους χρίζουν ανάγκης[7]. Παράλληλα οι αστυνομικές δυνάμεις που επιτηρούν το κέντρο εμφανίζονται πολύ πιο επιθετικές από τη νέα συνθήκη και έπειτα. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η αβεβαιότητα για το τί τους επιφυλάσσει το μέλλον, καθώς όλοι-ες βρίσκονται στην αναμονή της εξέτασης του αιτήματος ασύλου τους, με συνεχείς πληροφορίες να βγαίνουν προς τα έξω για απορριπτικές αποφάσεις και επιχειρήσεις απελάσεων. Οι διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων εμφανίζονται αρκετά χρονοβόρες με αποτέλεσμα πολλοί να είναι αυτοί που έχουν ήδη συμπληρώσει 2,5 μήνες εγκλωβισμένοι στο νησί. Ένα χαρτί που τους παραχωρείται μετά τις 25 μέρες, που τους επιτρέπει την έξοδό τους από το κέντρο αλλά όχι από το νησί, δεν φαίνεται να αποτελεί πραγματική ελάφρυνση στη πίεση που δέχονται. Επιπλέον η συνεχιζόμενη κράτησή τους σε ένα καθεστώς ημιπαρανομίας, έχει δημιουργήσει ένα ψυχολογικό αλλά και οικονομικά ασφυκτικό περιβάλλον, οδηγώντας πολλούς σε κινήσεις απελπισίας.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει και στις συνθήκες κράτησης των ασυνόδευτων ανηλίκων. Λόγω και της έλλειψης διαθέσιμων θέσεων στους υπάρχοντες εξωτερικούς ξενώνες οι ρυθμοί απελευθέρωσής τους είναι τρομερά αργοί. Ως αποτέλεσμά αυτού, πολλοί είναι αυτοί που ανά περιόδους βρίσκονται φυλακισμένοι για διάστημα μεγαλύτερο και από 2 μήνες καθώς βρίσκονται σε ένα ειδικό καθεστώς κράτησης που δεν επιτρέπει την άδεια εξόδου τους μετά την πάροδο των 25 ημερών, όπως στους υπόλοιπους. Στο κέντρο πλέον λειτουργεί μία πτέρυγα χωρητικότητας 156 ατόμων όμως λόγω του σημαντικού αριθμού αφίξεων είναι σχεδόν συνεχώς υπερπλήρης. Για μεγάλο διάστημα λειτούργησε ατύπως και παραβιάζοντας όλες τις ρυθμίσεις προστασίας των ανηλίκων και μία πτέρυγα φάντασμα. Η πτέρυγα αυτή βρισκόταν σε άλλο σημείο του κέντρου κράτησης και κρατούνταν φυλακισμένοι οι ανήλικοι που έφθαναν μέχρι να δημιουργηθεί χώρος στην επίσημη πτέρυγα. Μάλιστα στην πτέρυγα-φάντασμα δεν επιτρεπόταν ούτε η προσέγγισή της από τα μέλη των διαφόρων ΜΚΟ που έχουν αναλάβει το έργο τη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των ανηλίκων στο κέντρο. Μετά και από μία δυναμική διαμαρτυρία που ξεκίνησε από την πτέρυγα των ασυνόδευτων ανηλίκων και εξαπλώθηκε και στους υπόλοιπους χώρους του κέντρου, περί τους 20 ανήλικους απομακρύνθηκαν σε ξενώνα της ΜΚΟ ‘Ηλιαχτίδα’ και λίγοι παραπάνω από 70 στον καταυλισμό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο χωριό του Μανταμάδου. Η μεταφορά αυτή δεν έγινε τυχαία, αφού τα περισσότερα παιδιά που μετακινήθηκαν, είχαν υποδειχθεί ως τα «ταραχοποιά στοιχεία», που χαλάνε τη «γαλήνη» της πτέρυγας των ασυνόδευτων ανηλίκων. Μετά και από τα γεγονότα αυτά και την αποσυμφόρηση της επίσημης πτέρυγας με τις μετακινήσεις που λάβανε μέρος, δεν υπάρχει νεότερη αναφορά για τη λειτουργία της πτέρυγας-φάντασμα.



Οι συνθήκες αυτές δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα το οποίο συχνά εκφράζεται σε διαμαρτυρίες αλλά ακόμα συχνότερα σε συγκρούσεις μεταξύ των ίδιων των μεταναστών. Διάφορες διαμαρτυρίες έχουν λάβει μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας, αλλά τελευταία και στο λιμάνι της Μυτιλήνης, με κύριο αίτημα την απελευθέρωσή τους και την ελεύθερη αναχώρησή τους από το νησί. Κατά κύριο λόγο ο χαρακτήρας που έχουν οι διαμαρτυρίες αυτές είναι φιλειρηνικός, με τους περισσότερους μετανάστες να είναι έτοιμοι να δεχθούν την όποια υπόσχεση δοθεί από κάποιον «αρμόδιο». Ωστόσο δεν έλειψαν και οι εντονότερες διαμαρτυρίες που οδήγησαν και σε συγκρούσεις με τις μονάδες καταστολής του κέντρου. Μάλλον σημαντικότερη όλων, υπήρξε η εξέγερση στα τέλη Απριλίου που ξεκίνησε από την πτέρυγα ανηλίκων και εξαπλώθηκε σε όλο το κέντρο. Οι φωτιές, οι πέτρες και οι φωνές των εξεγερμένων βρέθηκαν αντιμέτωπες αρχικά με τη βία και τα δακρυγόνα των αστυνομικών δυνάμεων και στη συνέχεια με τη διαμεσολαβητική διάθεση των ΜΚΟ[8].

Όλο και συχνότερες είναι όμως οι συγκρούσεις μεταξύ των ίδιων των μεταναστών που κρατούνται στο κέντρο. Μέσα από την κατάσταση εξαθλίωσης και απελπισίας στην οποία έχουν οδηγηθεί, κανιβαλιστικές συμπεριφορές αναδύονται συνεχώς. Συχνά χωρισμένοι με βάση φυλετικά και εθνοτικά χαρακτηριστικά, μικροκαυγάδες καταλήγουν σε γενικευμένες συρράξεις με σοβαρούς τραυματισμούς και τρομοκράτηση των πιο αδύναμων. Πολλοί-ες είναι αυτοί-ες, που εκμεταλλευόμενοι-ες τη δυνατότητα εξόδου που τους χορηγεί το χαρτί των 25 ημερών, έχουν καταλήξει να κοιμούνται στα χωράφια γύρω από το κέντρο υπό το φόβο των συγκρούσεων. Οι αστυνομικές δυνάμεις, συχνά απλοί παρατηρητές των γεγονότων αυτών, έχουν φτάσει στο σημείο μέχρι και να εξαγοράζουν τη δική τους προστασία με αντάλλαγμα ψεύτικες υποσχέσεις περί ειδικής μεταχείρισης.

ΜΚΟ και άλλες δομές

Η συνθήκη του κλειστού κέντρου κράτησης δημιούργησε και νέα δεδομένα για τη δράση των διαφόρων ΜΚΟ ή εθελοντών. Η πρόσβαση στο εσωτερικό του κέντρου έγινε πολύ αυστηρή με λίγες επιλεγμένες ΜΚΟ να διατηρούν αυτή τη δυνατότητα ενώ υπήρξαν και άλλες που θεωρήσαν την εικόνα των έγκλειστων μεταναστών-ριών ως ασύμβατη με την εικόνα τους και αποφάσισαν την ολική ή μερική αποχώρησή τους. Επίσης η μετάβαση στο ολοκληρωτικό μοντέλο ελέγχου των μεταναστών-ριών που κατέφθαναν από τη στιγμή της άφιξής τους μέχρι και την κράτησή τους στα κέντρα, άφησε αρκετές χωρίς αντικείμενο οδηγώντας τες επίσης στην αποχώρησή τους από το νησί.

ngo-popes visitΣτο νησί έχουν παραμείνει ωστόσο οι μεγαλύτερες από τις ΜΚΟ, είτε γιατί εκπληρώνουν συμβόλαια έργων που είχαν συνάψει ή γιατί έχουν την οικονομική δυνατότητα να διατηρήσουν το πόστο τους εν αναμονή των εξελίξεων. Έτσι η επιθυμία των αρχών να ξεφορτωθούν τους μικρούς παίχτες αλλά και όσους-ες δεν συνάδουν με το πολιτικό σχεδιασμό εφαρμογής των αντιμεταναστευτικών τους πολιτικών βρήκε εφαρμογή. Κάτι ανάλογο συνέβη και τις δομές που είχαν στηθεί. Μετά την εκκένωση της δομής του No Border Kitchen στα Τσαμάκια Μυτιλήνης[9], αλλά και την οικειοθελή αποχώρηση της δομής του Πλάτανου από τη Συκαμιά Λέσβου, στο νησί παραμένουν οι καταυλισμοί της International Rescue Committee (IRC) ‘Απάνεμο’ στην περιοχή της Εφταλούς, των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) στο Μανταμάδο και των πρώην Κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ στη Μυτιλήνη. Το ‘ΠΙΚΠΑ’ εξακολουθεί και φιλοξενεί ευάλωτες ομάδες ενώ οι κατασκηνώσεις των ΓΧΣ μετατράπηκαν σε ξενώνα φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων, με τη συνεργασία της ΜΚΟ Praksis μετά και την εξέγερση του Απριλίου. Το Απάνεμο παραμένει ανενεργό, όμως το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν κινήσεις από την οργάνωση ζητώντας από τις αρχές και τους τοπικούς φορείς να μετατραπεί και αυτό σε χώρο «φιλοξενίας» ευάλωτων ομάδων, παίρνοντας δανεικούς (!) μετανάστες από το κέντρο της Μόριας[10]. Δεν δίστασαν μάλιστα να απειλήσουν με κλείσιμο του χώρου με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική εμπλοκή της οργάνωσης στην τοπική οικονομία.

Τοπική Κοινωνία

Οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας είναι μάλλον συντηρητικότερες σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Το κλίμα που καλλιεργείται είναι αρκετά αρνητικό εστιάζοντας από τη μία στην επιρροή που είχαν οι περσινές εικόνες στο τουριστικό προϊόν του νησιού και από την άλλη σε προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από μικροκλοπές που πραγματοποιούνται από μετανάστες που έχουν εγκλωβιστεί στο νησί.

Η περιοχή του Μολύβου (δημοφιλής τουριστικός προορισμός του νησιού) παρουσιάζει σημαντική μείωση στις αφίξεις τουριστών, κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητο από τα γεγονότα του περασμένου καλοκαιριού. Οι ρατσιστικές ανακοινώσεις του τοπικού φορέα τουρισμού ήρθαν να συνδράμουν με τη σειρά τους στην απομόνωση της περιοχής, κάτι που έγινε εμφανέστερο μετά και την αποχώρηση των δεκάδων εθελοντών-αλληλέγυων που παρέμεναν στην περιοχή το προηγούμενο διάστημα.  Η νέα αυτή συνθήκη για το Μόλυβο έχει επηρεάσει και το υπόλοιπο νησί, ένα νησί όμως που παραδοσιακά αδυνατεί να σταθεί στον τουριστικό ανταγωνισμό (σε σύγκριση με άλλα νησιά) μέσα από τις δικές του παθογένειες όπως χρειάστηκε να ομολογήσει και ο πρόεδρος ξενοδόχων Λέσβου[11], αλλά και από παράγοντες που δεν σχετίζονται με το μεταναστευτικό (έκρυθμη κατάσταση Τουρκίας, καθυστέρηση αναστολής της αναγκαιότητας βίζας για τους ολιγοήμερους επισκέπτες από την Τουρκία, κ.λπ.). Ωστόσο τα γεγονότα αυτά εύκολα παραμερίζονται από τους διάφορους θιασώτες μισαλλόδοξων θέσεων επηρεάζοντας σημαντικά και τις στάσεις της υπόλοιπης κοινωνίας.

Επιπλέον διάφορα κρούσματα μικροκλοπών που πραγματοποιούνται από μετανάστες έρχονται να προκαλέσουν με τη σειρά τους δυσφορία στα θύματα και την τοπική κοινωνία. Μέσα από τη συνεχιζόμενη κράτησή τους πολλοί είναι οι μετανάστες-ριες που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης, με τις οικονομίες τους να έχουν εξαντληθεί. Η συνθήκη παρανομοποίησης στην οποία έχουν οδηγηθεί, χωρίς να τους δίνεται η δυνατότητα εξεύρεσης «νόμιμων» πόρων ή συνέχισης του ταξιδιού τους και οι εξαθλιωτικές συνθήκες κράτησης για αρκετούς-ες, έχουν ως αποτέλεσμα στη στροφή τους προς κανιβαλιστικές συμπεριφορές. Κλοπές που γίνονται αδιάκριτα προς άλλους μετανάστες ή και ντόπιους καλλιεργούν με τη σειρά τους μία συνθήκη έντασης που πριμοδοτείται και από σειρά ρατσιστικών δημοσιευμάτων. Ήδη, στο παρακείμενο χωριό της Μόριας, έχουν πραγματοποιηθεί τοπικές συνελεύσεις με τους κατοίκους να στρέφονται πέραν των εθνικών και τοπικών αρχών και κατά των μεταναστών-ριών.

Παράλληλα σημαντικό χώρο για να αναπτυχθούν έχουν βρει και διάφορα κυκλώματα διακίνησης εγγράφων. Η παραμονή στο νησί φαντάζει αδιέξοδη για τους-τις περισσότερους-ες μετανάστες-ριες και η σοβαρή απειλή απέλασης έχει δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες που έρχονται να εκμεταλλευτούν τα κυκλώματα αυτά. Μία αγορά εγγράφων έχει έτσι αναπτυχθεί ερχόμενη να προσφέρει παράλληλα, διεξόδους στις τοπικές αστυνομικές και πολιτικές αρχές, αφενός λειτουργεί εκτονωτικά για τους μετανάστες που ελπίζουν σε πλάγιες οδούς για την αναχώρησή τους από το νησί, αφετέρου προσφέρει μείωση του αριθμού των μεταναστών που βρίσκονται υπό την επιτήρηση και καταστολή τους. Οι συνθήκες στο νησί έχουν φτάσει όμως σε τέτοιο αδιέξοδο σημείο που το ανταγωνιστικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με διάφορους «χρήσιμους ηλίθιους» της ιστορίας οι οποίοι φτάνουν στο σημείο να προτείνουν τη διακίνηση πλαστών εγγράφων ως λύση, αντί να αντιμετωπίζεται ως ακόμα μία συνθήκη εκμετάλλευσης και αναπαραγωγής της παρανομοποίησης που υφίστανται οι μετανάστες-ριες.


Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό

Ανοιχτά σύνορα για όλους-ες

Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης


Ιούνιος 2016




[4] Κατά την επίσκεψη του Πάπα και του Ορθόδοξου Οικουμενικού Πατριάρχη υπήρξε μεταφορά πολλών εξ αυτών στο κέντρο κράτησης της Μόριας για να αποτελέσουν τον κόσμο που θα συναντούσαν οι εν λόγω παπάδες, αποκλείοντας παράλληλα, με την βοήθεια των ΜΚΟ, τους έγκλειστους του στρατοπέδου σε τμήματα με τα οποία δεν θα ερχόντουσαν σε επαφή.


[6] Η βρετανική G4S αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρία ιδιωτικής ασφάλειας στον κόσμο, και φημίζεται για το ρόλο της στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των φυλακών στα πρότυπα ΗΠΑ και Βρετανίας. Διατηρεί ένα μεγάλο αριθμό από ιδιωτικές φυλακές και κέντρα κράτησης μεταναστών ανά τον κόσμο, ενώ στην Ελλάδα έχει αναλάβει επίσης το πρόγραμμα ηλεκτρονικής σήμανσης και επιτήρησης φυλακισμένων (βραχιολάκι).


[8] Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εξέγερση της 26ης Απριλίου δες εδώ:




Διαμαρτυρία Μεταναστών στη Μυτιλήνη


Σήμερα Τετάρτη 25/5 στις 12 το πρωί πραγματοποιήθηκε πορεία μετανστών αφγανικής κυρίως καταγωγής όλων των ηλικιών σε κεντρικούς δρόμους της Μυτιλήνης. Αίτημα τους να φύγουν από το νησί που έχουν εγκλωβιστεί. Συνθήματα “Freedom” και αυτσχέδια πλακατ “Moria is jail” διαδήλωναν “φρουρούμενοι” από διας και ασφαλιτομάνι που έτρεξε να δείξει με γκλοπ που είχαν κρυμένα στην πλάτη τις διαθέσεις τους. Στο τέλος της προκυμαίας έξω από το τελωνείο πριν την είσοδο του λιμανιού αλλά και πρωτύτερα στο δρόμο και σε κεντρικό σημείο έκαναν καθιστική διαμαρτυρία, η οποία συνεχίζεται ακόμη με διάθεση να κρατηθεί στη διάρκεια της μέρας. Οι μπάτσοι προσπαθούν να τους μετακινήσουν από το σημείο γιαυτό κρίθηκε αναγκαία και σχετική ενημέρωση -κάλεσμα σε αλληλέγγυο κόσμο να είναι σε επαφή μαζί με τους μετανάστες για ότι συμβεί.

Οι καρποί της οργής..


Την Τρίτη 26 Απριλίου στο κέντρο κράτησης στη Μόρια ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ των μεταναστών/ριων και των δυνάμεων καταστολής. Αφορμή στάθηκε η επίσκεψη του υπουργού μετανάστευσης Μουζάλα και του ολλανδού ομόλογου του. Οι αιτίες όμως πρέπει να αναζητηθούν στις άθλιες συνθήκες κράτησης αλλά και στον ίδιο τον εγκλεισμό που υφίστανται αφότου φτάσουν στο νησί. Παράλληλα η αβεβαιότητα για το μέλλον τους με τα νέα για τις αυθαίρετες απορρίψεις των αιτημάτων ασύλου που έχουν καταθέσει αλλά και τις απελάσεις πίσω στην Τουρκία που έχουν ήδη προηγηθεί να φτάνουν και στα δικά τους αυτιά έχουν  δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κλίμα. Τα γεγονότα αυτά, που φέρουν εικόνες εξέγερσης, πνίγηκαν γρήγορα από την καταστολή με αποτέλεσμα πολλούς τραυματίες από τις τάξεις των μεταναστών/τριων.

Όλα ξεκίνησαν, όταν οι υπουργοί πέρασαν έξω από το χώρο κράτησης των ασυνόδευτων ανηλίκων (ΚΕΠΥ). Οι ανήλικοι άρχισαν να εκτοξεύουν μπουκάλια, να ανοίγουν μάνικες με νερό και στη συνέχεια να καταλαμβάνουν τις δομές όπου βρίσκονται σε συνθήκη εγκλεισμού.

Οι συγκρούσεις γενικεύτηκαν από την στιγμή που οι εξεγερμένοι απέκτησαν πρόσβαση στις μικροφωνικές εγκαταστάσεις και άρχισαν να καλούν από τα μεγάφωνα σε γενικό ξεσηκωμό. Οι μετανάστες/ριες απο όλες τις πτέρυγες του κέντρου κράτησης ξεσηκώθηκαν και σε μικρό χρονικό διάστημα σχεδόν όλο το στρατόπεδο συγκέντρωσης είχε καταληφθεί. Η απάντηση της αστυνομίας ήταν αρχικά η ευρεία χρήση χημικών και κρότου-λάμψης και οι επαναλαμβανόμενες και βίαιες εφορμήσεις. Τα γεγονότα έληξαν μετά από 3-4 ώρες με αρκετό ξύλο από την πλευρά της αστυνομίας, με τραυματίες από την πλευρά των κρατούμενων εκ των οποίων δύο σε αρκετά σοβαρή κατάσταση, σύμφωνα με μαρτυρίες.

Από την πλευρά μας επιμένουμε σε αυτό που υποστηρίζουμε από την πρώτη στιγμή ότι οποιαδήποτε συνθήκη εγκλεισμού είναι εχθρική προς κάθε ον. Οι ανήλικοι ασυνόδευτοι μετάναστες/ριες, βρίσκονται σε συνθήκες κανονικής φυλάκισης, δηλαδή περιορισμένοι σε ένα μικρό κομμάτι εδάφους,περίκλειστο από αλλεπάλληλα συρματοπλέγματα, ύψους 3-4 μέτρων, ώστε να είναι εξασφαλισμένη η μη επαφή τους με οποιονδήποτε άνθρωπο εκτός του στρατοπέδου. Κι ενώ η κράτηση τους υποτίθεται ότι θα περιοριζόταν σύμφωνα με τον νόμο στο όριο των 25 ημερών, οι περισσότεροι από αυτούς/ές κρατούνται για περισσότερες από 40 μέρες και μάλιστα χωρίς να γνωρίζουν το λόγο για τον οποίο βρίσκονται κλεισμένοι, αφού, σε ορισμένους τουλάχιστον, δεν έχουν γίνει ούτε οι προβλεπόμενες νομικές ενημερώσεις. Μάλιστα σε προηγούμενα γεγονότα υπάρχουν αναφορές ότι οι ανήλικοι που πρωτοστάτησαν βρέθηκαν να τους αλλάζουν το καθεστώς μετονομάζοντάς τους σε ενήλικους και αποβάλλοντάς τους από τις πτέρυγες των ανηλίκων. Συνολικά, το δόγμα της επιτήρησης και της τιμωρίας εφαρμόζεται σε όλες τις εκφάνσεις της παραμονής τους στο κέντρο, από τη διαδικασία του συσσιτίου, τον προαυλισμό μέχρι και το χώρο στον οποίο κοιμούνται.

Μετά τα τελευταία γεγονότα, προστέθηκε και η επαπειλούμενη μεταφορά των ανθρώπων σε άλλους χώρους, ώστε να απομονωθούν τα «ταραχοποιά στοιχεία» από τους υπολοίπους.

Η με κάθε τρόπο συγκάλυψη αυτών των γεγονότων, από όσους γνωρίζουν αλλά δεν μιλούν, αποτελεί άλλη μία έκφανση αυτής της συνθήκης που συνοψίζεται στο όνομα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Αυτές οι πρώιμες και σύντομες, προς το παρόν, εικόνες της οργής συνιστούν για εμάς τα προεόρτια μιας κατάστασης που οι ίδιοι οι διαχειριστές της έχουν ορίσει και επιλέξει. Η οργή των καταπιεσμένων δεν θα αργήσει να περάσει από πάνω τους.

Αλληλεγγύη με όλους/ες τους/ις μετανάστες/ριες.

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

ΥΓ: Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αρχές προσανατολίζονται στην άμεση απομάκρυνση των ανηλίκων από το κέντρο κράτησης της μόριας σε camp στο μανταμάδο που διαχειρίζονται οι γιατροί χωρίς σύνορα ώστε να καταφέρουν να κάμψουν τις αντιδράσεις τους.


Εκκένωση του camp No Border Kitchen στη Μυτιλήνη και τελευταίες πληροφορίες για τη Μόρια

Το πρωί στις 6.30 πραγματοποιήθηκε αστυνομική επιχείρηση για την εκκένωση του camp No Border Kitchen από την παραλία Τσαμάκια Μυτιλήνης. Είχαν προηγηθεί το προηγούμενο διάστημα επανειλημμένες απειλές από το δήμο Μυτιλήνης καθώς ο χώρος θα δημοπρατηθεί για την καλοκαιρινή περίοδο. Οι αλληλέγγυοι-ες είχαν απομακρύνει τον εξοπλισμό μαγειρέματος και στο camp έμεναν κυρίως μετανάστες που είχαν εγκλωβιστεί στο νησί μετά την τελευταία συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας.

Σύμφωνα με τον τοπικό τύπο συνελήφθησαν 348 μετανάστες και οδηγήθηκαν στο κέντρο κράτησης της Μόριας ενώ 19 άτομα από τους-τις αλληλέγγυους-ες που βρίσκονταν στο χώρο, μετά από δίωρη κράτησή τους στην αστυνομική διεύθυνση της πόλης αφέθηκαν ελεύθεροι-ες. Την ίδια ώρα γνωστές ακροδεξιές φυλλάδες και blogs του νησιού προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα, παρουσιάζοντας το σκύλο ενός συντρόφου που πέθανε το προηγούμενο βράδυ ως λεία μεταναστών.

Το κέντρο κράτησης της Μόριας μετά και τον επιδερμικό του καλλωπισμό για τις ανάγκες του τηλεοπτικού σόου των επισκέψεων των αρχιπαπάδων έχει επανέλθει στην προηγούμενη άθλιά του κατάσταση. Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι κρατούνται περίπου 3.000 άτομα τα οποία έχουν καταθέσει αιτήσεις ασύλου για να εμποδίσουν την απέλασή τους στην Τουρκία. Οι διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων τους είναι πολύ αργές και έχουν ήδη αρχίσει να βγαίνουν απορριπτικές αποφάσεις. Πολλές τέτοιες αποφάσεις βασίζονται στην ανυπόστατη αντιμετώπιση της Τουρκίας ως ασφαλούς χώρας. Ζήτημα όμως έχει δημιουργηθεί για τις αρχές, καθώς το διάστημα νόμιμης κράτησης των 25 ημερών έχει ήδη αρχίσει να ξεπερνιέται για πολλούς-ες κρατούμενους-ες με αποτέλεσμα την υποχρέωση απελευθέρωσής τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να απελευθερώνονται από το κέντρο κράτησης της Μόριας τους απαγορεύεται όμως ρητά η έξοδός τους από το νησί, κάτι που διασφαλίζεται με τους εντατικούς ελέγχους του λιμενικού και της Frontex στα πλοία προς αναχώρηση.

Για την αποσυμφόρηση του κέντρου το προηγούμενο διάστημα μεταφέρθηκαν γύρω στα 900 άτομα στον καταυλισμό του δήμου στον Καρά Τεπέ.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στην πτέρυγα κράτησης ασυνόδευτων ανηλίκων. Στη συγκεκριμένη ειδική πτέρυγα κρατούνται περίπου 140 ανήλικοι. Βρίσκονται εντελώς απομονωμένοι από το υπόλοιπο κέντρο και πρόσβαση έχουν μόνο ελάχιστες ΜΚΟ που έχουν αναλάβει με συμβάσεις την ιατρική και ψυχοκοινωνική τους υποστήριξη. Οι μπάτσοι που παίζουν το ρόλο του ανθρωποφύλακα, μετά την τελευταία συμφωνία και μετατροπή του Hot Spot σε κλειστό κέντρο κράτησης, έχουν αρχίσει να γίνονται εντελώς επιθετικοί ακόμα και στα παιδιά. Οι ανήλικοι, εκ των οποίων κάποιοι κρατούνται ακόμα και για 40 μέρες, έχουν αρχίσει να εξαντλούνται από αυτή τη συνθήκη και εξεγείρονται καθημερινά. Παράλληλα πάρα πολλοί παρουσιάζουν κρίσεις πανικού. Οι συνθήκες αυτές υποκρύπτονται συστηματικά από τις οργανώσεις, οι οποίες προτιμούν να το διαχειρίζονται «εσωτερικά» προκειμένου «να μην οξυνθούν τα πνεύματα». Επίσης εντός του στρατοπέδου έχει δημιουργηθεί μία ακόμα πτέρυγα ασυνόδευτων ανηλίκων, για εκείνους οι οποίοι δεν έχουν ακόμα καταγραφεί και επομένως βρίσκονται σε καθεστώς πλήρους αορατότητας. Αυτή τη στιγμή στην ειδική πτέρυγα, στην οποία δεν υπάρχει καμία παρουσία ΜΚΟ, κρατούνται  περίπου 50 ανήλικοι που παραμένουν εκεί μέχρι να δημιουργηθούν θέσεις στην «κανονική» πτέρυγα.

Για τις επανεισδοχές στις 08/04/2016


Σήμερα το πρωί πραγματοποιήθηκε το δεύτερο κύμα επανεισδοχών προς την τουρκία. Πιο συγκεκριμένα το καράβι Lesvos της Turyol πραγματοποίησε δρομολόγιο στις 8 το πρωί μεταφέροντας 45 άτομα συνοδεία αστυνομικών της Frontex. Τρείς ώρες αργότερα υπήρξε και δεύτερο δρομολόγιο με το Nazli Jale της Jale Tours το οποίο μετέφερε 79 άτομα τα οποία είχαν μεταφερθεί από τα νησιά της σάμου (29) και της κω (50) ενώ δημοσίευμα μιλάει και για μία ηλικιωμένη κρατούμενη από το κέντρο κράτησης της μόριας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που φτάνουν και από τα μμε της τουρκίας καθώς το κέντρο κράτησης στην περιοχή του δικελίου δεν έχει ολοκληρωθεί, οι μετανάστες μεταφέρονται σε κέντρο στην περιοχή της θράκης.

To λιμάνι της πόλης ήταν για ακόμα μία φορά κατακλυσμένο από μπάτσους όλων των ειδών και δημοσιογράφους προσφέροντας το απαραίτητο σκηνικό που απαιτείται για τη μετάδοση των μηνυμάτων της νέας συνθήκης. Παραφωνία (ή και όχι) σε αυτό λίγοι-ες αλληλέγγυοι-ες που είχαν μαζευτεί μετά από πληροφορίες που υπήρξαν και παράμειναν στο χώρο μέχρι και την αναχώρηση του πρώτου καραβιού φωνάζοντας συνθήματα. Όταν είχε ολοκληρωθεί η επιβίβαση 3 αλληλέγγυοι βουτήξαν στην θάλασσα προσπαθώντας να εμποδίσουν την αναχώρηση του καραβιού ενώ υπήρξε ένταση με την προσαγωγή ακόμα 2 αλληλέγγυων που προσπέρασαν τα κάγκελα του λιμανιού και προσπάθησαν να προσεγγίσουν το καράβι. Όλοι-ες αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι-ες. Αντεγκλήσεις υπήρξαν και με λίγους ντόπιους που βρέθηκαν στο σημείο και πετάξαν τις ρατσιστικές τους μαλακίες χωρίς να αντιλαμβάνονται το λάθος σημείο που βρισκόντουσαν για κακή τους τύχη.

ΥΓ: Την ίδια ώρα 36χρονος μετανάστης συνεχίζει να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ του νοσοκομείου μυτιλήνης μετά από απόπειρα αυτοκτονίας που πραγματοποίησε στο κέντρο κράτησης της μόριας το περασμένο σάββατο.

Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb και στις συγκρατούμενές της (Translated)


Το κείμενο σε pdf

The note in english

La note en francais

Η 33χρονη Sanaa Taleb από το  Μαρόκο ζει στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια και εργαζόταν σε μαγαζί του κέντρου της Αθήνας μέχρι τις 4 Απριλίου του 2015 όπου συνελλήφθη επειδή δεν είχε χαρτιά. Όπως οι υπόλοιπες κρατούμενες μετανάστριες χωρίς χαρτιά στην Ελλάδα, οδηγήθηκε στο κέντρο κράτησης μεταναστών του Ελληνικού (Αθήνα). Ένα κέντρο κράτησης χωρητικότητας 120 ατόμων, το οποίο επανειλημμένα έχει καταγγελθεί πέραν όλων των άλλων για τις άθλιες συνθήκες κράτησης των κρατουμένων.

Ενώ πλησίαζε η συμπλήρωση των 6 μηνών μετά τους οποίους σύμφωνα με τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης, δεν θα επιτρεπόταν η συνέχιση της διοικητικής κράτησης μεταναστών για τη μη κατοχή των νομιμοποιητικών εγγράφων, η Σανάα ενημερώθηκε για την απόφαση του διευθυντή του τμήματος Αλλοδαπών Αττικής για παράταση της κράτησής της για άλλους 3 μήνες. Μαζί με μία ακόμη συγκρατούμενή της αλλά και με τη στήριξη αλληλέγγυων της περιοχής, αποφασίζουν να ξεκινήσουν αποχή συσσιτίου διαμαρτυρόμενες για την συνέχιση της κράτησής τους και για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνταν. Άλλες κρατούμενες που είχαν αρχικά συμφωνήσει να συμμετέχουν στην διαμαρτυρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από τις έμμεσες απειλές των δεσμοφυλάκων για τις συνέπειες που αυτό θα είχε, και ενώ είχε ήδη προηγηθεί απόπειρα βίαιης απέλασης για 5 από τις συγκρατούμενές τους.

Στις 5 Νοεμβρίου κι ενώ η βρισκόταν στην πέμπτη μέρα αποχής συσσιτίου της ανακοινώθηκε ότι θα αφεθεί ελεύθερη. Ο ενθουσιασμός  της Σανάα δεν κράτησε για πολύ. Μεταφέρθηκε με χειροπέδες σε περιπολικό και οδηγήθηκε στο υπόγειο πάρκινγκ της Πέτρου Ράλλη και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο. Όταν κατάλαβε ότι την προόριζαν για απέλαση αντιστάθηκε. Όπως καταγγέλλει, οι μπάτσοι που τη συνόδευαν την χτύπησαν, την τράβηξαν από τα μαλλιά και της έκλεισαν το στόμα με το χέρι. Κι όλα αυτά ενώ ήταν δεμένη χειροπόδαρα. Η Sanaa κατάφερε να αποτρέψει την απέλασή της, αλλά φορτώθηκε κατηγορίες για απείθεια και καταστροφή ξένης περιουσίας (για φθορές στο περιπολικό). Βρισκόμαστε έτσι μπροστά στην πρώτη φορά που μετανάστρια κατηγορείται για απείθεια επειδή δεν συναίνεσε στην απέλασή της. Παρόλο το επίμονο αίτημα της να καταθέσει παρουσία του δικηγόρου της για τις συνθήκες της παρ’ ολίγον απέλασής της, κάτι τέτοιο δεν της επιτράπηκε και έγινε προσπάθεια να της υφαρπάξουν κατάθεση την επόμενη μέρα χωρίς καμία νομική υποστήριξη.

Στις 6 Νοεμβρίου επέστρεψε στα κελιά του Ελληνικού όπου συνέχισε την αποχή συσσιτίου. Για να της ασκήσουν παραπάνω πίεση οι μπάτσοι αρνούνταν την παράδοση από αλληλέγγυους-ες συσκευασμένων τροφίμων στην ίδια αλλά και τις συγκρατούμενές της, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να τις στρέψουν εναντίον της και να την απομονώσουν. Παράλληλα αρνούνταν να της παραχωρήσουν τα χάπια που χρειαζόταν για να μπορεί να κοιμηθεί παρά και τις διαγνώσεις των γιατρών ότι η παρατεταμένη κράτησή της, έχει συνέπειες στην υγεία της. Έτσι στα τέλη Νοεμβρίου νοσηλεύτηκε φρουρούμενη σε νοσοκομείο (Δαφνί) και με βάση την ιατρική γνωμάτευση κατατέθηκε αίτημα αποφυλάκισης της το οποίο επίσης απορρίφθηκε. Το ηθικό της Sanaa όμως δεν κάμφθηκε. Πιο συγκεκριμένα, στις 14/12/2015 προχώρησε σε διήμερη απεργία πείνας μαζί με άλλες έγκλειστες καταφέρνοντας να κερδίσουν μέρος των αιτημάτων τους που είχε κυρίως να κάνει με τη βελτίωση των συνθηκών κράτησής τους.

Στις 8 Ιανουαρίου, η Sanaa Taleb «καταδικάστηκε» από τους μπάτσους σε ακόμα 3 μήνες φυλάκιση. Είναι πρώτη γνωστή φορά που μετανάστρια θα πρέπει να συμπληρώσει έναν ολόκληρο χρόνο κράτηση. Το χαρτί της απόφασης λέει ότι η φυλάκιση της παρατείνεται επειδή εκκρεμεί η απέλασή της, ένας ισχυρισμός που αγνοεί επιδεικτικά το γεγονός ότι η αίτηση για το άσυλό της δεν είχε ακόμα εξεταστεί! Η Sanaa αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει συνολικά ένα ποινικό δικαστήριο για της κατηγορίες που της πρόσαψαν κατά την απόπειρα απέλασής της ενώ παράλληλα αναμένει την εξέταση για την παροχή ασύλου. Για το ποινικό μέρος εχει μεταφερθεί τέσσερις φορές στα δικαστήρια, στις 9/11/2015, στις 17/11/2015, στις 26/1/2016 και στη 01/03/2016 αλλά και τις τέσσερις φορές η υπόθεσή της πήρε αναβολή. Το νέο δικαστήριο έχει οριστεί για τις 31 Μαΐου του 2016. Η αίτηση ασύλου που είχε καταθέσει εξετάστηκε στα μέσα Φεβρουαρίου και απορρίφθηκε. Αντίρρηση για την απόφαση αυτή έχει ήδη κατατεθεί από το δικηγόρο της, αλλά η  εξέταση που ήταν προγραμματισμένη για τις 09 Μαρτίου αναβλήθηκε επίσης.

Στο πρόσωπο της δεν βλέπουμε απλώς μία μετανάστρια που ορθώνει το ανάστημά της απέναντι σε ένα ρατσιστικό αντιμεταναστευτικό μηχανισμό που την έχει οδηγήσει έγκλειστη σε ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μπορούμε να διακρίνουμε έναν ταυτόχρονο αγώνα απέναντι σε έναν πατριαρχικό κόσμο που περιμένει από τις κρατούμενες να αποδέχονται παθητικά τη μοίρα τους. Βλέπουμε έναν ταξικό αγώνα απέναντι στην εκμετάλλευση και την αορατότητα στην οποία οδηγούνται τα πλέον υποτιμημένα κομμάτια αυτού του κόσμου. Έναν αγώνα απέναντι σε ένα σύστημα επίπλαστων διαχωρισμών, όπως μεταξύ και προσφύγων και μεταναστών, που από τη μια κλείνει το μάτι στους πρώτους προετοιμάζοντας τους ως το νέο φτηνό εργατικό δυναμικό και από την άλλη επιδεικνύει τα ακονισμένα του δόντια σε όλους-ες τους-ις υπόλοιπους-ες. Γιατί ο εγκλεισμός στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι του πολέμου που έχει κηρυχθεί στους-στις μετανάστες-ριες. Ενός πολέμου που εξελίσσεται στα σύνορα που πεθαίνουν ή εγκλωβίζονται, στα μητροπολιτικά γκέτο που καταλήγουν να μένουν και στα εργοστάσια και τα χωράφια που βρίσκονται εκμεταλλευόμενοι-ες από μικρά και μεγάλα αφεντικά!

Στεκόμαστε στο πλευρό της Σανάα και των συγκρατούμενών της για όλους τους λόγους του κόσμου.  Για να φανεί για ακόμα μία φορά ότι ο αγώνας ενάντια στον κόσμος του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης δε γνωρίζει σύνορα. Καλούμε όλους-ες τους-ις συντρόφους-ισσες να οργανώσουν δράσεις αλληλεγγύης στον αγώνα της Σανάα Ταλεμπ και των συγκρατούμενών της διαρρηγνύοντας μία και καλή το τείχος αορατότητας που προσπαθεί να επιβληθεί, αλλά και κάθε μορφή διάκρισης που προσπαθεί να μας διχάσει.


Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών που της έχουν αποδοθεί.

 Χαρτιά για όλους και όλες τους μετανάστες και μετανάστριες.

 Ελεύθερη μετακίνηση για όλους-ες



Μάρτιος 2016


Απόπειρα αυτοκτονίας στο Κέντρα Κράτησης Μόριας (Λέσβος)

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Κατά τη χτεσινή μέρα υπήρξε απόπειρα αυτοκτονίας στο κέντρο κράτησης μόριας. Μετανάστης, αγνώστου εθνικότητας, προσπαθησε να αυτοκτονήσει φτιάχνοντας θηλιά από τα ρούχα του. σώθηκε χάρις στην παρέμβαση του κόσμου τριγύρω. καθώς η αβεβαιότητα για το τι τους επιφυλάσει το μέλλον στην ευρώπη φρουριο κσι μπροστά στα συνεχιζόμενα εμπόδια που τους βάζουν οι τοπικές και ευρωπαϊκές αρχές ολοένα και περισσότεροι-ες μετανάστες-ριες οδηγούνται σε απελπισία.

παράλληλα υπάρχει πληροφορία ότι οι αρχές παρά τις εξαγγελίες ότι θα χορηγούσαν τα υπηρεσιακά σημειώματα των 30 ημερών και στους βορειοαφρικανούς μετανάστες συνεχίζουν να οδηγούν πολλούς στην αστυνομική διεύθυνση μυτιλήνης για να κινήσουν διαδικασίες απέλασεις…

Αποκλεισμός και διαμαρτυρίες αραβόφωνων αφρικανών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας Λέσβου



Επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες που κοσμούσαν τα πρωτοσέλιδα του τοπικού τύπου της προηγούμενης εβδομάδας και ακολουθώντας τις ξεκάθαρες οδηγίες του υπουργείου, οι αρχές λειτουργίας του κέντρου καταγραφής και ταυτοποίησης της Μόριας άρχισαν τον αποκλεισμό από τις διαδικασίες των αραβόφωνων αφρικανών. Συγκεκριμένα από τα μέσα της προηγούμενης βδομάδας μέχρι και χθες (Τρίτη 22/12) οι αρχές είχαν αποκλείσει τους-τις μετανάστες-ριες που προέρχονται από το Μαρόκο, την Τυνησία, την Αλγερία και τη Λιβύη. Στους συγκεκριμένους δεν προχωρούσαν καν στη διαδικασία σύλληψης που θα τους παραχωρούσε το δικαίωμα της αίτησης ασύλου, ανεξαρτήτως των ανακοινώσεων του υπουργείου, και τους είχαν παρατημένους στους χώρους τριγύρω από το λεγόμενο «Hot Spot» της Μόριας. Οι οδηγίες που τους δίνονταν ήταν να μην απομακρυνθούν από το χώρο μέχρι να ξεκαθαριστεί η τύχη τους. Καθώς χωρίς το χαρτί καταγραφής δεν μπορούσαν να επιβιβαστούν στα καράβια παρέμεναν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς «εγκλεισμού» ενώ πολύ προσπαθούσαν να ψάξουν για χαρτιά από πλάγιες οδούς. Παράλληλα μέσα στο σαββατοκύριακό η αστυνομία προχώρησε σε μερικές πρώτες συλλήψεις οδηγώντας τους στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μυτιλήνης. Η αύξηση των αφίξεων τις τελευταίες μέρες άρα και των μεταναστών/ριων που είναι αποκλεισμένοι/ες στη Μόρια, σε συνδυασμό με των κίνδυνο όξυνσης των εντάσεων που έχουν δημιουργηθεί με αφορμή αυτή την κατάσταση, οδήγησε τiς αρχές στο να ξεκινήσουν τις καταγραφές όσων προηγουμένως είχαν αποκλειστεί χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για μια προσωρινή απόφαση ή όχι

Ο νέος αυτός διαχωρισμός και αποκλεισμός έχει οδηγήσει σε αντιδράσεις μερίδας κόσμου με διαμαρτυρίες να λαμβάνουν μέρος σε συχνά διαστήματα στο κέντρο κράτησης. Οι περισσότεροι είναι φανερά εκνευρισμένοι αλλά βρίσκονται κάτω από τη συνεχή επιτήρηση από τις δυνάμεις καταστολής. Πληροφορίες υπήρξαν για έναρξη απεργίας πείνας κάποιων εξ αυτών αλλά δεν μπορέσαμε να το επιβεβαιώσουμε.

Προβλήματα όμως αναμένεται να δημιουργηθούν και για τους υπόλοιπους μετανάστες που καταφθάνουν. Τα γουρούνια της Frontex έχουν αρχίσει να παίρνουν τη χριστουγεννιάτική τους άδεια και έτσι έχει μειωθεί σημαντικά ο ρυθμός ταυτοποίησης και καταγραφής για όλους με αποτέλεσμα να βρίσκονται εγκλωβισμένοι περιμένοντας τα χαρτιά τους στους άθλιους χώρους του κέντρου κράτησης και των γύρω οικοπέδων.

Όσο για όσους-ες ανησύχησαν, μην τρομάζετε. Οι διάφοροι φορείς, ΜΚΟ και καντίνες έχουν φροντίσει να φέρουν το χριστουγεννιάτικο πνεύμα στο σύγχρονο αυτό στρατόπεδο συγκέντρωσης στολίζοντας με φωτάκια δέντρα, καλώδια και περιφράξεις…

ΥΓ: εφαρμόζοντας και μία άλλη πτυχή του δόγματος Μουζάλα για τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος, οι τοπικές αρχές στρέφονται επανειλημμένα εναντίον δομών που έχουν αναπτυχθεί στο νησί τους τελευταίους μήνες. Έχει ξεκινήσει μία εκστρατεία καταγραφής όλων των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο νησί και όσες δεν ακολουθούν τη συγκεκριμένη οδό απειλούνται με εκκένωση των χώρων δράσης τους και δίωξη των μελών τους. Χαρακτηριστικά η δομή της No Border Kitchen στα τσαμάκια μυτιλήνης αφού οδηγήθηκε καταρχήν σε αλλαγή χώρου συνεχίζει να δέχεται απειλές εκκένωσης, ενώ η Αυτοοργανωμένη Δομή Υποδοχής και Περίθαλψης Προσφύγων στην Σκάλα Συκαμιάς απειλήθηκε σήμερα με εκκένωση από δυνάμεις των ΜΑΤ.

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους-ες τους-τις μετανάστες-ριες

Κάτω τα ξερά σας από τους-τις μετανάστες-ριες και τους-τις αλληλέγγυους-ες


Δεκέμβριος 2015

Ενημερωτικό σημείωμα για τη λειτουργία του Στρατοπέδου Συγκέντρωσης στη Μόρια Λέσβου (Translated)

Το σημείωμα σε pdf

The note in english

Οι εγκαταστάσεις του Hot Spot

1Από τον σεπτέμβριο και μετά, ακολουθώντας τις αποφάσεις που προέκυψαν από τις συνόδους κορυφής της Ε.Ε, υπήρξε σχεδιασμός για την τελική μετατροπή του στρατοπέδου συγκέντρωσης της μόριας σε ένα από τα λεγόμενα Hot Spot που πρόκειται να αναπτυχθούν στον ελλαδικό χώρο[1]. Λόγω των υπαρχόντων δομών από την κατασκευή και λειτουργία των κέντρων καταγραφής στο συγκεκριμένο χώρο, το στρατόπεδο της Μόριας, προωθήθηκε ως το πρώτο κέντρο που θα εγκαινιαζόταν στην ελλάδα. Ήδη άλλωστε λόγω των μεγάλων μεταναστευτικών ροών της καλοκαιρινής περιόδου που καθιστούσαν τη λέσβο ως το βασικό σημείο εισόδου στην ευρωπαϊκή επικράτεια, συγκεκριμένες λειτουργίες και δομές που προβλέπονται για τα κέντρα αυτά είχαν ήδη εγκατασταθεί στο χώρο του στρατοπέδου.

Τα εγκαίνια του χώρου ως Hot Spot πραγματοποιήθηκαν με την παρουσία υψηλόβαθμων στελεχών ευρωπαϊκών οργανισμών κλπ στις 16 Οκτωβρίου. Στην πραγματικότητα αυτό που όμως είχε συμβεί εκείνη την ημέρα ήταν η βίαιη απομάκρυνση των περισσότερων μεταναστών από τους χώρους που θα επισκέπτονταν οι αξιωματούχοι και ο παράλληλος καθαρισμός τους. Έτσι όλο το σκηνικό ήταν στημένο όπως έπρεπε για την εμφάνισή του στις τηλεοπτικές συσκευές, και επέστρεψε άμεσα στην πρότερη κατάσταση αθλιότητας που βρισκόταν με την αποχώρησή τους από το νησί. Για τη σημασία και το συμβολισμό των χώρων αυτών για την εφαρμογή των αντιμεταναστευτικών πολιτικών από την Ε.Ε και τα κράτη μέλη της, χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Ιταλού βουλευτή και εισηγητή της Επιτροπής Μετανάστευσης της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, Αντρέα Ριγγόνι «…Η εντύπωσή μας είναι ότι εδώ είναι το καινούργιο σύνορο της Ευρώπης, μέσα σε αυτό το κέντρο. Έξω από το κέντρο είναι εκτός Ευρώπης. Μέσα στο κέντρο μπαίνεις στην Ευρώπη…»!

14Στο χώρο εντός αλλά και στον περιβάλλοντα κατακλύζοντας τα γειτονικά ελαιοκτήματα, υπολογίζονταν από το Σεπτέμβριο μέχρι και τα μέσα Νοεμβρίου που ήταν και η περίοδος με τις περισσότερες αφίξεις, περί τις 5-10.000 ανθρώπους καθημερινά. Αναλόγως της εθνικότητάς τους και τους ρυθμούς καταγραφής οι περισσότεροι-ες παραμένανε στο χώρο από 3 μέχρι 15 μέρες. Οι πτέρυγες με τα λυόμενα που προορίζονταν αρχικά για το προαναχωρησιακό κέντρο παραμένουν επί των πλείστων ερμητικά κλειστές για τη στέγαση των ανθρώπων που φτάνουν οδηγώντας του περισσότερους σε πρόχειρες λύσεις με σκηνές που αγοράζουν από τους εμπόρους τριγύρω ή σε πρόχειρες κατασκευές με λιόπανα που βρήκαν στα γύρω χωράφια. Εντός του χώρου, έχουν επίσης αναπτυχθεί μερικά 62 μικρά λυόμενα  αλλά και μία μεγάλη σκηνή από την Ύπατη Αρμοστεία που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη στέγαση οικογενειών και ευάλωτων ομάδων. Οι χώροι υγιεινής είναι σχεδόν ανύπαρκτοι, ειδικότερα αν αναλογιστεί κανείς τον αριθμό ανθρώπων που χρειάζεται να εξυπηρετηθούν με αποτέλεσμα οι μετανάστες-ριες να χρησιμοποιούν τις παλιές τουαλέτες του στρατοπέδου που δεν είναι σε λειτουργία. [2]

Το τελευταίο διάστημα στο χώρο εσωτερικά του στρατοπέδου λαμβάνουν μέρος συστηματικές χωματουργικές εργασίες, κάποιες και από μηχανήματα του στρατού, που αναμένεται να είναι για τις επεκτάσεις που προβλέπονται στις εγκαταστάσεις στο άμεσο μέλλον.

Καταγραφές – Ταυτοποιήσεις

katagrafh 2Οι καταγραφές στο χώρο μετά από διάφορους πειραματισμούς έχουν χωριστεί σε 2 σημεία. Το ένα σημείο χρησιμοποιείται για την καταγραφή και ταυτοποίηση κυρίως σύρων μεταναστών που αποτελούν και την πλειοψηφία των αφιχθέντων αλλά και παλαιστίνιων και αφρικανών που φτάνουν σε πολύ μικρότερα νούμερα[3]. Στο δεύτερο σημείο που εμφανίζονται και οι περισσότερες δυσκολίες και εντάσεις οδηγούνται όλες οι υπόλοιπες εθνικότητες. Ωστόσο οι αλλεπάλληλες αλλαγές που πραγματοποιούνται στο σύστημα καταγραφής και ταυτοποίησης αποτελούν βασικό λόγο δημιουργίας σύγχυσης και ως αποτέλεσμα αυτού εντάσεων στο χώρο. Ο ρόλος της επίλυσης έχει ανατεθεί στις δυνάμεις των ΜΑΤ που έχουν εγκατασταθεί στο νησί με τα γεγονότα ξυλοδαρμών και χρήσεις χημικών να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας του κέντρου.

minors 1Στο χώρο έχει επίσης διαμορφωθεί και λειτουργεί πτέρυγα «υποδοχής και φιλοξενίας» ασυνόδευτων ανηλίκων χωρητικότητας 160 ατόμων. Ο χώρος αποτελείται από μία ομάδα λυόμενων οικίσκων στη νότια είσοδο του στρατοπέδου περιφραγμένους με διπλή περίφραξη καλυμμένη με αγκαθωτό συρματόπλεγμα. Η πρόσβαση στο χώρο είναι πολύ αυστηρή σε συγκεκριμένούς φορείς και οργανώσεις δημιουργώντας έναν τοίχο αορατότητας ως προς την εσωτερική του λειτουργία. Αναλόγως των αφίξεων και των θέσεων που ανοίγουν σε χώρους φιλοξενίας εκτός νησιού στο χώρο βρίσκονται έγκλειστοι περί τους/τις 50 ανήλικους/ες. Σημαντικό πρόβλημα δημιουργείται από τη μεικτή κράτηση των ανηλίκων που έχει οδηγήσει σε αρκετούς καβγάδες μεταξύ τους. Κατά τη τελευταία παρέμβαση της συνέλευσης Musaferat στο χώρο του στρατοπέδου, μας έγιναν συγκεκριμένες καταγγελίες ότι τις προηγούμενες μέρες ως αποτέλεσμα ενός τέτοιου καβγά υπήρξε βίαιη εισβολή αστυνομικών με πλήρη εξάρτηση. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η τρομοκράτηση των κρατούμενων ανηλίκων της πτέρυγας αυτής.



Βασικό ρόλο στη λειτουργία του χώρου έχουν οι διάφορες εθελοντικές και επαγγελματικές ΜΚΟ που έχουν εγκατασταθεί. Πέρα από πολλές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο περιβάλλοντα χώρο του στρατοπέδου με κύριο έργο την παροχή υλικής βοήθειας στους αφιχθέντες μετανάστες-ριες πολλές έχουν αναλάβει διάφορα κομμάτια έργου στη λειτουργία του κέντρου. Το έργο αυτό μπορεί να περιλαμβάνει από την παροχή βοήθειας στην κατασκευή οικίσκων και την καθαριότητα μέχρι και την ιατρο-ψυχοκοινωνική υποστήριξη ευάλωτων ομάδων. Ο σημαντικός ρόλος των οργανώσεων αυτών στην παροχή βοήθειας ιδιαίτερα προς τους–τις μετανάστε-ριες που φτάνουν συνήθως εξαντλημένοι και χρίζουν άμεσης ανάγκης είναι κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί., όπως και οι προθέσεις πολλών εκ των εργαζόμενων σε αυτές. Ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι η ουσιαστική συνεισφορά των οργανώσεων αυτών βρίσκεται στην ωραιοποίηση μίας κατάστασης υποτίμησης, εξαθλίωσης και εγκλεισμού των ίδιων υποκειμένων των οποίων επικαλούνται ότι βρίσκονται προς βοήθεια. Παράλληλα η στάση απόλυτης σιωπής που έχει κρατήσει η τραγική πλειοψηφία, αν όχι το σύνολο αυτών, στα συνεχιζόμενα περιστατικά βίας αλλά και εξαθλίωσης μέσα και στον περιβάλλοντα χώρο του στρατοπέδου, κάνει ξεκάθαρο ότι ο ρόλος τους στο χώρο, τις συνιστά θεσμικούς συνδιαχειριστές και συλλειτουργούς, έτσι όπως αυτός προβλέπεται σε ευρύτερους σχεδιασμούς ΜΚΟποίησης και ιδιωτικής διαχείρισης της βιομηχανίας φύλαξης και κράτησης παγκοσμίως.[4]

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο σε σχέση με την παρουσία των επαγγελματικών οργανώσεων στο νησί είναι η παροχή θέσεων εργασίας για πολλούς κατοίκους του νησιού και όχι μόνο. Η σημαντική με αυτό τον τρόπο εμπλοκή τους στην οικονομία του νησιού, αλλά και διαμέσου των αρκετά υψηλών εξόδων που έχουν, αποτελεί βασικό σημείο άντλησης της αποδοχής τους από την τοπική κοινωνία. Ωστόσο ζητήματα με υπόνοιες σκανδάλων, έχουν ανοίξει το τελευταίο διάστημα, με κομμάτια της δημοτικής αντιπολίτευσης και του τύπου να απευθύνουν επανειλημμένα ερωτήματα προς το δήμο για τις οικονομικές του συναλλαγές με πλήθος εκ των οργανώσεων αυτών αλλά και για το κεντρικό ρόλο που παίζουν στη διαχείριση των ροών στο νησί αντικαθιστώντας πλήρως τις τοπικές αρχές.



viomhxania 6Η βιομηχανία εκμετάλλευσης παραμένει ακμαία και στο χώρο του κέντρου κράτησης της Μόριας. Πέρα εκ των συμβαλλόμενων εργολάβων που συνεχίζουν να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τη λειτουργία του κέντρου, αλλά και να ελπίζουν σε ακόμα περισσότερα με την προβλεπόμενη επέκτασή του, οι «μικροέμποροι» εξακολουθούν να συσσωρεύονται στους γύρω δρόμους προβλέποντας σε ένα κομμάτι από την πίτα κέρδους της βιομηχανίας αυτής. Για μεγάλο διάστημα μάλιστα η διοίκηση του κέντρου τους επέτρεπε τη λειτουργία τους εντός του χώρου του στρατοπέδου, κάτι που έχει αλλάξει μόνο κατά τις 2 τελευταίες εβδομάδες. Πιο χαρακτηριστικά κατά την τελευταία επίσκεψή στον χώρο βρήκαμε 8 καντίνες φαγητού, ένα αγροτικό με φρούτα, ένα βανάκι με σκηνές camping και sleeping bags αλλά και 2 stand της Vodafone που διεκδικώντας εδώ και καιρό το βραβείο προσαρμοστικότητας στις ανάγκες της αγοράς, «προσφέρει» sim cards με προγράμματα με χρόνο ομιλίας προς τις χώρες της μέσης ανατολής. Κάποιοι πωλητές ανταγωνιστικών εταιριών τηλεπικοινωνίας που βρίσκονταν στο χώρο φάνταζαν οι μεγάλο χαμένοι της μάχης αυτής. Βασικοί επωφελημένοι από την κατάσταση αυτή εμφανίζονται επίσης και οι ταξιτζήδες που έχουν μεταφέρεις τις πιάτσες τους έξω από τη μόρια και τον καταυλισμό του καρά τεπέ, με τη χρέωση να γίνεται κατά κύριο λόγο με το κεφάλι.

Προβλεπόμενες αλλαγές

Ο περιορισμός των αφίξεων των τελευταίων ημερών έχει οδηγήσει σε αποσυμφόρηση του κέντρου της μόριας δίνοντας και τη δυνατότητα σε πολλούς-ες μετανάστες-ριες να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες καταγραφής και ταυτοποίησής τους σε συντομότερα διαστήματα. Η ολοκλήρωση και των εργασιών που λαμβάνουν μέρος που θα αυξήσουν τη χωρητικότητά του κέντρου, σε συνδυασμό με τις πιέσεις που υπάρχουν για την ύπαρξη του καταυλισμού στα γύρω χωράφια από τους κατοίκους του γειτονικού χωριού, αναμένεται να οδηγήσουν στην στέγαση των μεταναστών-ριων εντός του στρατοπέδου. Με την ολοκλήρωση αυτής της μεταφοράς θα υπάρξει και το ολοκληρωτικό σφράγισμα του κέντρου με την πρόσβαση στο εσωτερικό να επιτρέπεται μόνο σε καταγεγραμμένους φορείς και οργανώσεις.[5]. Ερωτηματικό συνεχίζει να παραμένει η εφαρμογή του σχεδιασμού που προβλέπει την κράτηση των μεταναστών που δεν θα τους προβλέπετε η χορήγηση ασύλου μέχρι την απέλαση τους.


Νοέμβριος 2015

[1] Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες προβλέπεται η κατασκευή 5 νησιωτικών Hot Spots (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως και Λέρος) που τα οποία θα έχουν έναν περιφερειακό χαρακτήρα σε σχέση με ένα κεντρικό τέρας που προβλέπεται να λειτουργήσει σε περιοχή της Αττικής (εξακολουθεί να παραμένει άγνωστη η τελική τοποθεσία).

[2] Η κατάσταση στην οποία βρίσκονται φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το σημείωμα.

[3] Οι οικογένειες σύρων οδηγούνται για καταγραφή και διαμονή στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ αποσυμφορίζοντας σημαντικά την ανάλογη μονάδα καταγραφής και ταυτοποίησης στη Μόρια

[4] Η σημασία της εξέτασης του ρόλου των διαφόρων οργανώσεων γύρω από τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος είναι πολύ σημαντική. Ως τέτοια, ο ρόλος τους με την πολυπλοκότητα που αυτός παρουσιάζει δεν γίνεται να περιγραφεί εντός του ενημερωτικού σημειώματος και θα επανέλθουμε συγκεκριμένα επί αυτού.

[5] Μέχρι τώρα η ανάγκη των μεταναστών-ριων να μπαινοβγαίνουν στο κέντρο καταγραφής για την ολοκλήρωση των διαδικασιών έχει οδηγήσει σε μία τεχνητή ανοιχτότητα. Κομμάτια της περίφραξης είναι κατεστραμένα και αποτελούν ουσιαστικά παράλληλες πύλες εισόδου στο κέντρο. Την τελευταία εβδομάδα προσπαθείται η σταδιακή εφαρμογή της ελεγχόμενης εισόδου σε όλους πλυν των μεταναστών-ριών.

«Απο δω και πέρα κουμάντο κάνει το ΚΚΕ, γκε γκε;

CTeFi4UWcAAhY9l.jpg large

Το Σάββατο τα ξημερώματα μια ομάδα μεταναστών κατέλαβε το εγκαταλελειμμένο κτήριο του πρώην εργατικού κέντρου που βρίσκεται στην ιδιοκτησία του ΟΑΕΔ. Από τις πρώτες κιόλας ώρες κόσμος που δείχνει καθημερινά την αλληλεγγύη του στους μετανάστες βρέθηκε εκεί για να στηρίξει την προσπάθεια. Μέλη του ΚΚΕ ήρθαν στο χώρο αναγνωριστικά πήραν ότι πράγματα είχε μέσα το κτήριο (μέχρι και κουζινικά) και αποχώρησαν.

Για τέσσερις μέρες λειτούργησε στη Μυτιλήνη ένας ελεύθερος κατειλημμένος χώρος που διαχειριζόταν από μετανάστες, κάλυπτε το στεγαστικό πρόβλημα εκατοντάδων ανθρώπων και ήταν προσβάσιμος στον οποιονδήποτε ήθελε να εκφράσει τη στήριξη του (έκτος των ΜΚΟ). Το απόγευμα της Τρίτης 10/11 λίγες ώρες πριν βγει η πρώτη ανακοίνωση των καταληψιών κάποιοι αποφάσισαν ότι αυτό έπρεπε να σταματήσει.

Ομάδα στελεχών του ΚΚΕ με τη συνοδεία των κρανοφόρων μπράβων τους μπήκαν στο κτήριο στοχοποίησαν συγκεκριμένο μέλος της συνέλευσης μεταναστών και τον πέταξαν έξω με τη βία απαγορεύοντας του την είσοδο. Κουμάντο στο κτήριο από τότε και στο εξής θα έκαναν αυτοί και πρόσβαση στο χώρο θα είχε μόνο όποιος τηρούσε τα κριτήρια τους. Όποιος δηλαδή είναι τυφλός οπαδός τους κόμματος και όποιος/α μετανάστης/ρια δεν επιδιώκει να αποφασίζει ο/η ίδιος/α για τον εαυτό του/της.

Αποκαλύπτεται λοιπόν πως ένα (ακόμα) κόμμα που εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να υπονομεύσει και να καταστείλει όποιον αγώνα δεν μπορεί να καθοδηγήσει, δεν προτίθεται να κάνει καμιά εξαίρεση. Οι μετανάστες/ριες για άλλη μια φορά πρέπει να παραμείνουν με το χέρι απλωμένο περιμένοντας αυτή τη φορά τα ΚΝΑΤ να τους ταΐσουν. Ή στην καλύτερη περίπτωση να τους χρησιμοποιήσουν ως πλήθος για τη λήψη φωτογραφιών εξυπηρετώντας τις ανάγκες του κομματικού μάρκετινγκ. Οποιαδήποτε προσπάθεια χειραφέτησης των ίδιων των μεταναστών θα παρουσιάζεται σαν αποτέλεσμα σκοτεινών σχεδίων κάποιου κύκλου συνωμοσίας που θέλει να πλήξει άλλοτε το έθνος και άλλοτε το κόμμα.

Είναι η άλλη όψη του νομίσματος της υποτίμησης. Οι μετανάστες/στριες που μπορούν και κρατάνε το κεφάλι ψηλά μετά τον πόλεμο, το κυνήγι στα σύνορα, στην παρανομία και την κρατική καταστολή θα πρέπει επιπλέον να έρθουν αντιμέτωποι/ες με το ξεπέρασμα της διαρκούς υποτιμημένης θέσης του θύματος στα χέρια μιας ΜΚΟ, μιας μαφίας ή ενός κόμματος. Είναι η ώρα που στεκόμαστε δίπλα τους με όλα τα μέσα, όταν τα ίδια τα υποκείμενα προσπαθούν να βρουν τα όπλα για να αντιπαρατεθούν, να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους και να ορίσουν οι ίδιοι/ες τους όρους με τους οποίους θα ζουν.






Νοέμβριος 2015

ΤΙ ΚΝΑΤ ΤΙ ΜΑΤ, Ενημέρωση για τα τελευταία γεγονότα στη Μυτιλήνη

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Τα ξημερώματα του Σαββάτου 7/11 το παλιο Εργατικό Κέντρο Λέσβου καταλήφθηκε απο πρωτοβουλία προσφύγων-ας σημειώθει οτι το συγκεκριμένο κτίριο ιδιοκτησίας του ΟΑΕΔ,χρησιμοποιείται απο το ΚΚΕ για να φυλάει τις μικροφωνικές του και άλλα ευτελή πράγματα,δεν έχει καν ρεύμα και ειναι σε κατάσταση εγκατάληψης-.Αλληλέγγυος κόσμος που ενημερώθηκε απο επικοινωνία με την πρωτοβουλία προσφύγων και μεταναστών για την κατάληψη, έσπευσε σε βοήθεια.

Ομάδα τεσσάρων ατόμων του ΚΚΕ με απειλητικές διαθέσεις που ειδοποιήθηκαν απο παρατρεχάμενους τους, εφτασαν λίγο αργότερα στο εργατικό κέντρο και άρχισαν να τραμπουκίζουν κόσμο.Ζήτησαν “έναν έλληνα για να συννενοηθούν” -μιας και προφανώς στο μυαλό τους οι πρόσφυγες είναι άβουλα υποκείμενα- , και κράτησαν υβριστική στάση προς τους αλληλέγγυους αρνούμενοι να εκλάβουν την κατάληψη ως δράση των προσφύγων.

Κατά τα λεγόμενα τους,οι ίδιοι σκέφτονταν να ανοίξουν το κτίριο προς στέγαση προσφύγων. Επικαλέστηκαν την διανομή φαγητού που έκαναν στο λιμάνι και την επαφή με πρόσφυγες για να καταλήξουν στο οτι δε καταλαβαίναν “γιατι οι πρόσφυγες έπρεπε να προχωρήσουν σε κατάληψη” όταν θα “μπορούσαν να ζητήσουν να τους παραχωρηθεί ο χώρος”.Το αυτονόητο δικαίωμα του πρόσφυγα στη στέγαση και η διεκδίκηση του δηλαδή θα πρέπει να τεθεί μόνο υπο μορφή παράκλησης για να είναι αποδεκτό και μονο κάτω απο την προυπόθεση διαχείρησης του κτίριου απο το ΚΚΕ.

Στη συνέχεια της “κουβέντας έδειξαν να υποχωρούν και ζήτησαν να εισέλθουν στο κτίριο για να πάρουν μόνο αντικείμενα αξίας (μικροφωνική και ηχεία συγκεκριμένα) ενώ παραχώρησαν τα αναλώσιμα πράγματα που βρίσκονταν στο κυλικείο για να καταναλωθουν απο τους πρόσφυγες.Αφου αποχώρησαν ,μισή ωρα περίπου μετα ,ήρθε ένας “μεθυσμένος” μεσήλικας ο οποίος επιτέθηκε πιάνοντας απ΄το λαιμο έναν πρόσφυγα και φωνάζοντας του “τι ηρθατε να κάνετε εδω ,φύγετε” δέρνοντας τον ,αλλα τελικά απωθήθηκε απο αλληλέγγυους.(Τις επόμενες μέρες όταν ρωτήθηκαν μέλη του ΚΚΕ αν είχε σχέση μαζί τους,απάντησαν πως “όχι, δεν τον ξέρουμε”.)

Ισως σε μια αναλαμπή καλής θέλησης πριν φύγουν,άφησαν το ίδιο βράδυ μια κούτα με κρουασάν,μόνο και μόνο για να έρθουν το επόμενο πρωί και να πάρουν ό,τι αναλώσιμο και πόσιμο υπήρχε στο χώρο,μαζί με καρέκλες,σόμπες,γκαζάκια και μάτια κουζίνας,όλα σε ένδειξη αμέριστης αλληλεγύης.

Ολη η παραπάνω στάση των ΚΚΕ ψευτοαλληλέγγυων προοικονομούν αυτό που συνέβει σήμερα,ούτε τέσσερις μέρες μετά την έναρξη της κατάληψης.Λίγο πρίν τις πέντε, συνταξιούχος και μέλος του εργατικού κέντρου,οπως αυτοσυστήθηκε,εισήλθε στο κτίριο,συνομίλησε με μετανάστες και αλληλέγυο κόσμο,θέλωντας να μάθει “τι είστε εσείς” και “τι κάνετε εδώ” απ ‘ότι φάνηκε αργότερα όμως,οχι με ιδιαίτερα αγνές προθέσεις.Καθόλου τυχαία λίγο αργότερα ομάδα τεσσάρων ατόμων απο το ΚΚΕ μπήκε στην κατάληψη με πρόσχημα να φτιάξουν τσάι για τους πρόσφυγες.H κορύφωση αυτών των φαινομενικά ασύνδετων και αθώων μικρών κινήσεων ολοκληρώθηκε με την εμφάνιση ομάδας αρχικά δέκα ατόμων του ΚΚΕ, εκ των οποίων αρκετοί εξοπλισμένοι με κράνη και παλούκια,ξεκαθαρίζοντας έτσι τις προθέσεις τους.Οι πρώτες τους κινήσεις ηταν να σταθούν στην πόρτα μπλοκάροντας την είσοδο στους αλληλέγυους και σε όσους πρόσφυγες έκριναν ανεπιθύμητους.Αφου εξασφάλησαν τον έλεγχο της εισόδου,στη συνέχεια κατέβασαν το πανό της πρωτοβουλίας κατάληψης προσφύγων και μεταναστών.

Ας σημειωθεί εδώ,οτι η κατάληψη τους είχε επιτρέψει να παρευρίσκονται και να εισέρχονται στο χώρο ελεύθερα,όποτε ήθελαν.Καταχραζόμενοι αυτη την ευχέρεια που τους δόθηκε,κλείστηκαν μέσα στο κτίριο και πέταξαν έξω τρία άτομα απο την πρωτοβουλία,ανάμεσα σε αυτούς και το μόνο άτομο που ήξερε ελληνικά.Κατα λέξη,και μάλλον επειδή το κόμμα του λαού αγαπάει να βλέπει παντού ιεραρχίες,ανακοίνωσαν στον ελληνόφωνο πρόσφυγα “Εσυ τέλος,τώρα αναλαμβάνουμε εμείς”.Και για να μην μέινουν μόνο στη θεωρία,επιτέθηκαν σωματικά στον ίδιο άνθρωπο,τραβώντας τον κυριολεκτικά απο τα μαλλιά εκτός του χώρου.Η εμπροσθοφυλακή των κνατ,δήλωσαν στους μετανάστες και στους αλληλέγγυους την πρόθεση τους να αναλάβουν την διαχειρίση του κτιρίου και να συνεχίσουν να στεγάζονται εντός πρόσφυγες , αλλά υπό τον έλεγχο τους.Εντελώς τυχαία επίσης,μέσα στις γραμμές των ΚΝΑΤ,αναγνωρίστηκε ο προαναφερόμενος μεθυσμένος “που δεν ήξεραν”.

Στη συνέχεια όμως οι υπολοιποι/ες μεταναστες/ριες άρχισαν να εγκαταλείπουν το κτίριο,καθώς δεν ένιωθαν οι ίδιοι/ες ασφαλείς,-και όχι επειδή , όπως λένε κάποιοι παπαγάλοι,τους καλούσαν έξω οι αλληλέγγυοι-.Είναι λογικό εξάλλου να νιώθουν το περιβάλλον αφιλόξενο μετά τη βίαιη προπηλάκηση των συντρόφων τους .

Στο σημείο έσπευσαν σε σύντομο χρονικό διάστημα αλληλέγγυοι/ες απο διαφορετικούς πολιτικούς χώρους για να υποστηρίξουν το εγχείρημα των προσφύγων.

Στη συνέχεια υπήρξαν εντάσεις και οχι λίγες φορές οι Κκεδες ήταν έτοιμοι να επιτεθούν στον κόσμο φορώντας κράνη και κρατώντας παλούκια.Χαρακτηριστική ήταν και η εκτόνωση της αντρίλας τους όταν Κνατ απο το εσωτερικό του κτιρίου έσπασαν μια τζαμαρία προς εκφοβισμό μας.Εδω να τονιστεί και η απάντηση του αλληλέγγυου κόσμου,που πέταξε αυγά,σκουπίδια και φώναξε συνθήματα ενάντια στην ρατσιστική και μισάνθρωπη στάση του ΚΚΕ.Έπειτα απο την αποχώρηση και των τελευταίων μεταναστών/ριων και την κατευθυνσή τους σε ασφαλή σημεία για διανυκτέρευση,ο κόσμος αποχώρησε απο το σημείο.

Τα μέλη του ΚΚΕ πλέον έχουν την δυνατότητα να διαχειριστούν το κτίριο και να παίξουν με τα παλούκια και τα κράνη τους,
Ο ρόλος του ΚΚΕ διαχρονικά είναι να πατρονάρει και να καταστέλει όποιες δράσεις και κινήσεις ενέχουν χαρακτηριστικά αυτοοργάνωσης και ελευθερίας.Έτσι και σε αυτή την περίπτωση στο δικό τους νοητικό πεδίο,δεν μπορούν οι μετανάστες/ριες να αυτενεργούν,να σκέφτονται και να διαχειρίζονται την ζωή τους.Εμείς απο την πλευρά μας,διασαφηνίζουμε προς πάσα κατεύθυνση,οτι με τους/τις μετανάστες/ριες είμαστε και θα είμαστε δίπλα σε κάθε προσπάθεια αυτοοργανωσής τους.



Ενημερωτικό σημείωμα για τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου

Το παρόν σημείωμα αποτελεί μια προσπάθεια ενημέρωσης και αποτίμησης των όσων συνέβησαν στη Λέσβο τις μέρες που προηγήθηκαν σε συνέχεια των προηγούμενων αντίστοιχων σημειωμάτων.

Αφίξεις – Αναχωρήσεις

11947704_1096793253672106_5546138248756667229_oΆποψη μέρους του καταυλισμού που υπήρχε στο λιμάνι της μυτιλήνης (Αρχές Σεπτεμβρίου)

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι ροές μεταναστών/τριών που περνάνε από τα θαλάσσια σύνορα προς τη Λέσβο (αλλά και προς άλλα νησιά), εντείνονται όσο πλησιάζει ο χειμώνας που θα δυσχεράνει κατά πολύ τη θαλάσσια διέλευση από τα απέναντι τουρκικά παράλια. Έτσι, από τις αρχές Σεπτεμβρίου οι αφίξεις σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν τις 2.000 σε ημερήσια βάση. Αυτό σε συνδυασμό με διάφορους περιορισμούς που υπήρξαν στον αριθμό των αναχωρήσεων από το νησί είχε ως αποτέλεσμα ο αριθμός των μεταναστών που βρίσκονταν στο νησί στις 7/9 να υπολογίζετε περίπου σε 30.000! Στη συνθήκη αυτή τόσο το κέντρο κράτησης και ταυτοποίησης της Μόριας και οι ελαιώνες γύρω από αυτό, όσο και ο άτυπος καταυλισμός στον Καρά Τεπέ όπου μένουν μόνο σύροι[1] παρέμειναν ασφυκτικά γεμάτα εντείνοντας την αθλιότητα διαβίωσης σε αυτά.

Τις τελευταίες μέρες, και ενώ ο μεγάλος αριθμός αφίξεων συνεχίζεται έχουν παρουσιαστεί προβλήματα στη συντομότερη δυνατή αναχώρηση για τους μετανάστες που το επιθυμούν. Πιο συγκεκριμένα η αδυναμία σύναψης συμβάσεων συνεργασίας πολλών τουριστικών πρακτορείων της πόλης με τις εταιρίες που έχουν ναυλώσει τα καράβια τους για την μετακίνηση των μεταναστών προς πειραιά έχει ως αποτέλεσμα το κάθε πρακτορείο να εκδίδει εισιτήρια για καράβια που μπορεί να έχουν αναχώρηση μέρες μετά, ενώ άλλα καράβια αναχωρούν νωρίτερα με άδειες θέσεις. Πέρα από τα ζητήματα στην έκδοση εισιτηρίων, προβλήματα παρουσιάζονται τις τελευταίες μέρες και στη σίτιση των μεταναστών που κρατούνται στα κέντρα κράτησης. Λόγω έλλειψης των αντίστοιχων κονδυλίων οι εταιρίες που είχαν αναλάβει το catering των κέντρων σταμάτησαν την τροφοδοσία.διαμαρτυρόμενες για χρωστούμενα ύψους 3.000.000€ (!) από την αρμόδια αστυνομική διεύθυνση Το κενό αυτό προσπαθούν να το καλύψουν μερικώς, ΜΚΟ και εθελοντές που δραστηριοποιούνται στο νησί και άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.

vroxiΣημαντικά ζητήματα όμως δημιουργούνται τις τελευταίες μέρες, με την επιδείνωση του καιρού. Από τη μία αυξάνεται η ανησυχία για την ασφαλή διέλευση του θαλάσσιου περάσματος προς τα νησιά του αιγαίου, και από την άλλη δυσχεραίνεται σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό η διαμονή χωρίς καμία υποδομή των μεταναστών στην ύπαιθρό, τα χωριά και τις πόλεις της Λέσβου.

Πέρα από όμως από τις εικόνες αυτές, καθημερινή εικόνα αποτελούν πλέον τα δημοσιεύματα των συνεχόμενων ναυαγίων στις ακτές της λέσβου και όχι μόνο. Οι ειδήσεις των ναυαγίων με δεκάδες νεκρούς και αγνοούμενους τείνουν να πάρουν καθημερινό χώρο στις στήλες των εφημερίδων. Μόνο μέσα στο Σεπτέμβριο στην περιοχή της λέσβου, υπήρξαν πάνω από δέκα ναυάγια με τους νεκρούς και τους αγνοούμενους να ξεπερνάνε τους 70!

 Για τα γεγονότα στο λιμάνι

Η χρήση ξύλινων και πτυσσόμενων γκλοπ προστέθηκε στον υπάρχον εξοπλισμό λιμενικών και μπάτσωνΗ χρήση ξύλινων και πτυσσόμενων γκλοπ προστέθηκε στον υπάρχον εξοπλισμό λιμενικών και μπάτσων

Τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, οι συνεχιζόμενες αυξημένες αφίξεις σε συνδυασμό με την –για αδιευκρίνιστο λόγο- μείωση του ρυθμού καταγραφών από πλευράς του λιμενικού, οδήγησε στη συσσώρευση 10.000 και πλέον ανθρώπων τόσο στο λιμάνι της Μυτιλήνης όσο και σε όλη την υπόλοιπη πόλη, οι οποίοι περίμεναν να καταγραφούν[2]. Οι παρουσία χιλιάδων άστεγων μεταναστών σε πάρκα, πλατείες, παραλίες ή απλώς σε σκιερές γωνίες στους δρόμους της πόλης και η –προκλητικά- απόλυτη έλλειψη στοιχειωδών υποδομών για τη διαβίωση τους (τουαλέτες, ντουζ, τρεχούμενο και πόσιμο νερό, φαγητό) δημιούργησαν ένα εφιαλτικό σκηνικό στο οποίο ξεδιπλώθηκαν όλες τάσεις και οι αντιθέσεις που υπάρχουν στην πόλη.

Η πρώτη κρατική απάντηση σε αυτή τη συνθήκη ιδιόμορφου εγκλεισμού και εξαθλίωσης που επιβλήθηκε στους μετανάστες ήταν η άφιξη μονάδων καταστολής, όπου άρχισαν να καταφτάνουν στο νησί από τις 2/9. Συνολικά 5 διμοιρίες ΥΜΕΤ και ΥΑΤ ήρθαν να προστεθούν στις υπάρχουσες αστυνομικές και λιμενικές δυνάμεις που επιτηρούσαν τους μετανάστες μέχρι στιγμής.

2…οι κατασταλτικές δυνάμεις ήταν εκεί ξυλοκοπώντας και τραμπουκίζοντας αδιάκριτα μετανάστες αλλά και αλληλέγγυους που έβρισκαν μπροστά τους

Σε συνθήκες απόλυτου συνωστισμού, χάους και εξαθλίωσης το άγριο και αδιάκριτο ξύλο από τα ματ και τις λιμενικές δυνάμεις στο λιμάνι έγινε καθημερινό φαινόμενο. Άλλοτε επειδή οι μετανάστες/στριες αντιδρούσαν στα καψόνια που τους έκαναν οι λιμενικοί σταματώντας τις καταγραφές χωρίς λόγο, άλλοτε με αφορμή αντεγκλήσεις μεταξύ τους (κυρίως λόγω της προτεραιότητας των σύρων, έναντι άλλων εθνικοτήτων) και άλλοτε σαν απάντηση στη προσπάθεια μεταναστών/στριών να επιβιβαστούν μαζικά σε καράβι που θα εκτελούσε το δρομολόγιο προς πειραιά, οι κατασταλτικές δυνάμεις ήταν εκεί ξυλοκοπώντας και τραμπουκίζοντας αδιάκριτα μετανάστες αλλά και αλληλέγγυους που έβρισκαν μπροστά τους. Αξίζει να σημειωθεί πως στα γεγονότα αυτά είχαμε την επανεμφάνιση “εργαλείων” καταστολής μιας άλλης εποχής όπως ξύλινα και πτυσσόμενα γκλοπ.

Ένα από τα τελευταία επεισόδια με τους καθημερινούς ξυλοδαρμούς παίχτηκε στις 04.09 όταν και αποφασίστηκε η εκκένωση του καταυλισμού, περί των 2.500 μεταναστών, που είχε στηθεί στο λιμάνι της πόλης με μαζική επίθεση των δυνάμεων ασφαλείας τα ξημερώματα της ημέρας.

 Και οι φασίστες ….

Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση προφανώς δεν θα μπορούσε να λείπει και το ρατσιστικό κομμάτι της κοινωνίας που εμφανίζεται κατά καιρούς με διάφορα ονόματα (αγανακτισμένοι πολίτες, πατριωτικές κινήσεις, χρυσή αυγή, κλπ). Πρόκειται, προς στιγμήν τουλάχιστον, κυρίως για μη οργανωμένες κινήσεις που ελάχιστα διαφέρουν στην κουλτούρα τους από τα διάφορα φασιστικά μορφώματα που ανά καιρούς αναδύονται, και τα όποια οπλίστηκαν από την πρωτόγνωρη συνθήκη του νησιού, και τον ρατσιστικό οχετό που διαχεόταν όλο αυτόν τον καιρό από τα τοπικά και εθνικά ΜΜΕ. Η εμφάνιση αυτών των κομματιών με επιθετικούς όρους κυρίως εκφραζόταν μέσω λεκτικών επιθέσεων και ξεσπασμάτων στο δρόμο προς μετανάστες, αλλά και με μερικά περιστατικά ληστειών σε βάρος μεταναστών που έβρισκαν απομονωμένους σε σημεία του νησιού. Σημαντικό όμως γεγονός αποτέλεσε η επίθεση με μολότοφ στις 5/9 από δύο δεκαεφτάχρονους σε δύο διαδοχικές εφορμήσεις τους, πρώτα στον δημοτικό κήπο της πόλης και στην συνέχεια στο πάρκο Χατζηδήμου, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό (ελαφρά) ενός ατόμου, καθώς και στα δύο μέρη παρέμεναν οικογένειες μεταναστών.

dsc0252…ο αλληλέγγυος με τους μετανάστες κόσμος έπαιρνε τη θέση του στο δρόμο, δίπλα στους μετανάστες και απέναντι στους φασίστες

Στις 7/9 καλέστηκε στο εμπορικό επιμελητήριο της πόλης έκτακτο δημοτικό συμβούλιο, με θέμα τη μετανάστευση και την διαχείριση της κατάστασης στο νησί. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια διαδικτυακή ομάδα με όνομα “Πατριωτική Κίνηση Μυτιλήνης”, βρήκε την ευκαιρία να παρουσιαστεί καλώντας σε συγκέντρωση τους «αγανακτισμένους»¨κατοίκους της πόλης. Αντιφασίστες/ριες, ορμώμενοι από αυτό το κάλεσμα, προχώρησαν σε παρέμβαση. Λιγοστοί φασίστες που βρίσκονταν εκεί, επιδόθηκαν αρχικά σε διάφορες λεκτικές επιθέσεις και έπειτα με την πλήρη συγκάλυψη των ματ, προσπάθησαν να προχωρήσουν και σε σωματικές επιθέσεις. Στο σημείο αυτό υπήρξε άμεση αντίδραση από την πλευρά των αντιφασιστών, με μικροσυμπλοκές για μικρό χρονικό διάστημα, οι οποίες έληξαν με την προσαγωγή ενός συντρόφου και τον τραυματισμό στο κεφάλι ενός δεύτερου από την αστυνομία. Παρακολουθώντας αυτές τις στιγμές οι μετανάστες/ριες, προχώρησαν σε αυθόρμητη κοινή πορεία μαζί με το υπόλοιπο σώμα της παρέμβασης μέχρι την πλατεία Σαπφούς[3]. Έπειτα από δύο ημέρες 9/9, υπήρχε καλεσμένη σε κεντρικό πάρκο της πόλης συγκέντρωση από την εν λόγο ομάδα στην προσπάθεια οργάνωσής της. Να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο χώρο. όπως και σε άλλα πάρκα της πόλης. διέμεναν προσωρινά αρκετοί/ες μετανάστες/ριες. Άμεσα καλέστηκε αντισυγκέντρωση στο ίδιο πάρκο από αντιφασίστες/ριες της πόλης η οποία και πραγματοποιήθηκε κάτω από την ασφυκτική πίεση των δυνάμεων καταστολής της αστυνομίας. Οι φασίστες ενώ παρέμεναν διάσπαρτοι γύρω από το πάρκο καθ’όλη τη διάρκεια της αντισυγκέντρωσης, μετά την αποχώρηση του κόσμου και με την κάλυψη και την φρούρηση της αστυνομία προχώρησαν σε πορεία στην προκυμαία μυτιλήνης.

Ως επακόλουθο αυτών των ημερών και των αντιστάσεων που ορθώθηκαν από τον αλληλέγγυο κόσμο, και όπως συνήθως συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις, υπήρξε η στοχοποιήση τόσο της ομάδας Musaferat και της Κατάληψης στο Μπίνειο, όσο και συντρόφων/ισσών μεμονωμένα με κοινοποίηση των προσώπων τους σε κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Δεκάδες αναρτήσεις εμφανίστηκαν σε ένα πλήθος ακροδεξιών-φασιστικών sites και blogs αλλά και από τα ίδια τοπικά sites τα οποία δεν είναι άλλα από αυτά που συνδράμουν συνεχώς στην διάχυση του ρατσιστικού και ξενοφοβικού οχετού.

 MME… και άλλοι κανίβαλοι

Δεν μπορούμε ωστόσο να μη μιλήσουμε για την “ευαισθητοποίηση” ενός κομματιού της κοινωνικής διαπλοκής, δηλαδή των ΜΜΕ εθνικών και μη. Η Λέσβος φαίνεται να έχει γίνει η αγαπημένη τους τοποθεσία, αφού τους τελευταίους μήνες έχουμε δει όλων των ειδών (εγχώρια και διεθνή) συνεργεία, ρεπόρτερ, φωτογράφους. Με τα δικά τους ιδιαίτερα και πολλές φορές “φιλανθρωπικά” ντυμένα ρεπορτάζ, ξεχύνονται στους δρόμους και παραλίες προσπαθώντας να χτυπήσουν φλέβα για το θέαμα, ψάχνοντας για την εικόνα που θα πλασάρουν στα δελτία των 8 και όχι μόνο. Ακροβατώντας ανάμεσα σε σχιζοφρενικές εικόνες που από τη μία περιλαμβάνουν το δράμα των προσφύγων (συνήθως με γυναίκες και παιδιά πρωταγωνιστές) με διάφορες ΜΚΟ και εθελοντές να τους φροντίζουν και από την άλλη παρουσιάζοντας τους μετανάστες σαν τον μεγαλύτερο δημόσιο κίνδυνο (σ’ αυτή την περίπτωση πρωταγωνιστούν ενήλικες άντρες συνήθως). Φυσικά στο δεύτερο σενάριο κεντρικό ρόλο διαδραματίζουν οι «αγανακτισμένοι πολίτες» σε ρεσιτάλ ξενοφοβίας και διασποράς ψευδών ειδήσεων. Έτσι χτιζεται και αναπαράγεται πρώτον η αποτύπωση των μεταναστών είτε σαν κακόμοιρων και υποδεέστερων ανθρώπων είτε ως επικίνδυνων εγκληματικών στοιχείων και δεύτερον δημιουργείται ένας απαραίτητος για την κυριαρχία διαχωρισμός σε κάλους και κακούς μετανάστες. Προφανώς, δε μας προκαλεί εντύπωση που τα σύγχρονα κοράκια βρήκαν το hot θέμα της περιόδου να καλύψουν, αφού το θάνατος, ο ανθρώπινος πόνος, και ο φόβος πουλάνε. Άλλωστε αυτή είναι μία από τις ιδιότητες του θεάματος.

lesvosnewsΗ τοπική ειδησεογραφία ωστόσο δεν αποκλίνει ιδιαίτερα της διεθνούς. Οι ντόπιοι δημοσιογράφοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, καταφέρνουν να δημιουργούν γεγονότα, με το δικό τους μοναδικό τρόπο, που ποτέ δεν έχουν γίνει. Με αγωνία κάθε μέρα προσπαθούν να ανασκαλέψουν και να φτιάξουν μια είδηση για να διαχύσουν το ξενοφοβικό δηλητήριό τους, στην προσπάθειά τους να αναβαθμίσουν το ρόλο τους στα σκουπίδια εθνικής εμβέλειας μέσα στη μιντιακή χωματερή. Η κοινωνία του θεάματος άλλωστε επιφυλάσσει πάντα επαίνους και “δώρα” για κάποιους από αυτούς.

Όσον αφορά την τοπική μηχανή κερδοσκοπίας και αισχροκέρδειας συνεχίζει να λειτουργεί σε πλήρη ρυθμούς. Ανταποκρινόμενες στις ευκαιρίες που παρουσιάζονται από τις ανάγκες κάλυψης των αναγκών των μεταναστών που φθάνουν και παραμένουν στο νησί, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις και όχι μόνο, προσαρμόζουν τη γκάμα των εμπορευμάτων τους σε αυτές. Τα φαινόμενα εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό αφού οι αρμόδιες επιβλέπουσες αρχές είναι επιδεικτικά απούσες, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις που βλέπουν «μεμονωμένα κρούσματα»[4]. Ένα βραβείο για τα αντανακλαστικά του διεκδικεί μάλιστα και ο δήμαρχος Λέσβου, οποίος αντιλήφθηκε τα φαινόμενα αυτά μόλις στις 17 Σεπτεμβρίου (!), κατόπιν μάλιστα εκτενών ρεπορτάζ σε media εθνικής εμβέλειας, αποστέλλοντας και ανάλογη επιστολής τις αρμόδιες υπηρεσίες για την εντατικοποίηση των ελέγχων[5].

 “Λύσεις” και νέα συνθήκη

Μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου και στη χαοτική κατάσταση που επικρατούσε δεν έλειψαν οι φωνές από επίσημα και ανεπίσημα χείλη, που είτε ζητούσαν να κηρυχτεί η Λέσβος σε “κατάσταση έκτακτης ανάγκης”[6] με ότι αυτό συνεπάγεται, είτε κυκλοφορούσαν φήμες για την εμπλοκή του στρατού στη διαχείριση της κατάστασης, που στόχο είχαν να εντείνουν το κλίμα που τρομοκρατίας που ήδη υπήρχε. Εν τέλει η εμπλοκή του στρατού περιορίστηκε στην παραγωγή κάποιων μερίδων ψωμιού αλλά και στην πρόθεση παραχώρησης ανενεργών στρατοπέδων για μελλοντική χρήση ως κέντρα κράτησης/ταυτοποίησης.

Στιγμιότυπο από τη μαζική καταγραφή στο γήπεδο Γ.Σκούφος της ΜυτιλήνηςΣτιγμιότυπο από τη μαζική καταγραφή στο γήπεδο Γ.Σκούφος της Μυτιλήνης

Μέχρι τη Δευτέρα 7/9 υπήρχε μια διαρκής κλιμάκωση της έντασης από όλες τις πλευρές. Βίαια σκεπάσματα και διαμαρτυρίες συνέβαιναν καθημερινά από τους μετανάστες/στριες μέσα στην πόλη, στον Καρά Τεπέ, στο λιμάνι. Οι μονάδες καταστολής οργίαζαν, φασίστες επιτέθηκαν με μολότοφ και απειλούσαν διαδικτυακά με πογκρόμ, και ο αλληλέγγυος με τους μετανάστες κόσμος έπαιρνε τη θέση του στο δρόμο, δίπλα στους μετανάστες και απέναντι στους φασίστες. Έτσι “ξαφνικά” το βράδυ της δευτέρας αποφασίστηκε η έναρξη των καταγραφών στο γήπεδο “Γεώργιος Σκούφος” (διπλά στο αστυνομικό μέγαρο) και έτσι “ξαφνικά” έγινε μέσα σε τρεις μέρες ότι δε γινόταν όλους τους προηγούμενους μήνες. Το αποτέλεσμα ήταν ότι από Δευτέρα 7/9 μέχρι την Πέμπτη 10/9 να έχουν καταγραφεί και αναχωρήσει από το νησί 29.260 (!) μετανάστες με έκτακτα και τακτικά δρομολόγια πλοίων.

Ωστόσο αν και οι μετανάστες έρχονται και φεύγουν, η νέα συνθήκη διαχείρισης του μεταναστευτικού φαίνεται πως ήρθε για να μείνει, καθώς μια σειρά νέων μέτρων είναι στα σκαριά. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν δύο νέα κέντρα κράτησης και καταγραφής, ένα στη βόρεια είσοδο της Μυτιλήνης (Στρατόπεδο Κουρτζή) και ένα ακόμα στην βόρεια πλευρά του νησιού. Ο αρχικός σχεδιασμός μιλούσε για ένα ανενεργό στρατόπεδο στην Πέτρα αλλά έπειτα από αντιδράσεις κατοίκων, ορμώμενων από τοπικά οικονομικά αλλά και μικροπολιτικά συμφέροντα, αναζητείται νέος χώρος εγκατάστασης. Σημαντικό στοιχείο της νέας συνθήκης διαχείρισης που πάει να διαμορφωθεί, βρίσκεται στην πρόταση που κατέθεσε ο δήμαρχος Λέσβου σε πλήθος θεσμικών φορέων και κάνει λόγο για τη στελέχωση και λειτουργία των νέων κέντρων κράτησης και καταγραφής αποκλειστικά από ΜΚΟ[7] ενώ επιπλέον δρομολογείται η χρήση του λιμανιού του Σιγρίου για τη μεταφορά μεταναστών προς την ηπειρώτική ελλάδα.

Παράλληλα την ώρα που γράφεται αυτό το σημείωμα βρίσκεται σε εξέλιξη η ευρωπαϊκή σύνοδος για το μεταναστευτικό από την οποία διαφαίνονται ως αποφάσεις η εντατικοποίηση των στρατιωτικο-αστυνομικών επιχειρήσεων στα σύνορα της ευρώπης και το σφράγισμα των συνόρων, αλλά και η μετάβαση σε ένα σύστημα καταγραφής και ταυτοποίησης μέσω της δημιουργίας των λεγόμενων Hotspots σημείων[8]. Για την ελλάδα προβλέπεται η δημιουργία του κεντρικού σημείου στον πειραιά αλλά με μικρότερες μονάδες να εγκαθίστανται σε νησιά του ανατολικού αιγαίου, συμπεριλαμβανόμενης και της λέσβου[9].

Στην παραπάνω ενημέρωση για τις λύσεις που προτείνονται από τις διάφορες μεριές, δεν μπορούμε όμως να μην συμπεριλάβουμε και την αξιοσημείωτη πρόταση της ένωσης ξενοδόχων λέσβου!!! Η ένωση που επανειλημμένα από τις αρχές του καλοκαιριού έχει επιδείξει την ρατσιστική της στάση απέναντι στο ζήτημα, έφτασε στο σημείο να καταθέσει πρόταση για την καθιέρωση του «Προσφυγικού Μεταναστευτικού Αποτυπώματος» στα πρότυπα του αντίστοιχου ενεργειακού[10]. Η αντιμετώπιση δηλαδή του μετανάστη ως πηγή ρύπανσης και υποβάθμισης του τόπου διαμονής ή ακόμα και διέλευσής του.

 Μια πρώτη αποτίμηση

Όλα όσα συνέβησαν στη Λέσβο και ειδικότερα στη Μυτιλήνη ούτε τυχαία ήταν ούτε περιορίζονται σε αυτόν το γεωγραφικό τόπο αποκλειστικά. Μια αρχική επισήμανση είναι ότι η συγκέντρωση και ο εγκλωβισμός τόσων μεταναστών στην πόλη κάτω από άθλιες συνθήκες που με τη σειρά του δημιούργησε μια άτυπη κατάσταση «κρίσης» είναι βέβαιο ότι μπορούσε να αποφευχθεί. Επίσης καθόλου τυχαία δεν ήταν η επιλογή αποστολής δυνάμεων καταστολής αντί προσωπικού που θα προχωρούσε είτε σε διαδικασίες καταγραφής (ώστε να εισακουστεί το αίτημα των μεταναστών για σύντομη παραμονή στο νησί) είτε στην κάλυψη κάποιων βασικών υποδομών που ήταν (και είναι) κάτι παραπάνω από αναγκαίες.

Με τα δικά μας μάτια εκείνες οι μέρες έμοιαζαν να διαπνέονται από την πολιτική στρατηγική του «να τους κάνουμε το βίο αβίωτο». Πιθανόν στην επιλογή αυτή να έπαιξαν σημαντικό ρόλο οι τοπικοί, και όχι μόνο, πολιτικοί ανταγωνισμοί που ενόψει εκλογών μεταχειρίστηκαν το μεταναστευτικό σαν πεδίο ανταγωνισμού προς άγρα ψήφων. Βέβαιο ωστόσο είναι, πως η στρατηγική της καταστολής των μεταναστευτικών πληθυσμών εντάσσεται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή στρατηγική που επιτάσσει άγριο ξύλο, εγκλωβισμό και υποτίμηση σε κάθε συνοριακό πέρασμα, όπως είδαμε να συμβαίνει στην Ειδομένη, στην Ουγγρική μεθόριο και σε τόσα άλλα σημεία του χάρτη.

Σε τοπικό επίπεδο, ενώ όλα φαινομενικά επιστρέφουν στους κανονικούς τους ρυθμούς[11], όλα τα ζητήματα του κοινωνικού ανταγωνισμού είναι κάτι παραπάνω από ανοιχτά. Καθώς όλη την προηγούμενη περίοδο δεν υπήρξε κανείς ο όποιος δεν πήρε θέση για το ζήτημα των μεταναστών. Όποια και αν ήταν αυτή. Σημαντικά κομμάτια της κοινωνίας έρχονται να νομιμοποιήσουν κοινωνικά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης καθώς, βγάζουν (ξενοφοβικά) εξανθήματα στην ιδέα ότι σε μια βόλτα στην πόλη θα αντικρίζει κανείς τη θλίψη, τη φτώχια, τις μαντίλες, τις άλλες γλώσσες, και την εξαγρίωση που η ίδια η συνθήκη γεννά, και μοιάζουν να απειλούν την «ασφάλεια» των γηγενών. Έτσι η προτεινόμενη λύση είναι να εναποτεθούν όλα τα προηγούμενα στο σημείο του «αόρατου», στη μαύρη τρύπα των προσφυγικών καταυλισμών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Επιπλέον πυκνώνουν οι φωνές που κάνουν λόγο για την εμπλοκή του στρατού στη διαχείριση του μεταναστευτικού ενισχύοντας έτσι την κυρίαρχη αφήγηση που κάνει λόγο για τους μετανάστες ως «εξωτερικός εχθρός», ως «επικίνδυνοι εισβολείς» και τόσα άλλα. Παράλληλα ενισχύεται κοινωνικά όλη η ρητορεία που απαιτεί περισσότερη «ασφάλεια» και φύλαξη των συνόρων ώστε να ανακοπεί (από τη Λέσβο) το κύμα μεταναστών, αγνοώντας επιδεικτικά το γεγονός ότι όπου και όποτε συνέβη αυτό οι ακτές γέμισαν με πτώματα.

Τέλος, επειδή όπως ήδη έχει γραφτεί ο καθένας πήρε τη θέση του στην κοινωνική σκακιέρα, ήταν πολλοί αυτοί που έστησαν τα δικά τους κοινωνικά αναχώματα (ατομικά και συλλογικά) απέναντι στον κανιβαλισμό των ήμερων και αντιλήφθηκαν τις ταξικές, πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις από της οποίες διέπεται το μεταναστευτικό. Που βοήθησαν με όποιο τρόπο μπορούσαν τους μετανάστες και που δεν τους είδαν ούτε σαν κατώτερους, ούτε σαν εισβολείς. Τους είδαν σαν ίσους.


Σεπτέμβρης 2015

[1] Ο καταυλισμός παρά τις παλιότερες σχετικές ανακοινώσεις για το κλείσιμο του συνεχίζει να λειτουργεί και να αποτελεί βασική δομή στον σχεδισασμό διαχείρισης των πληθυσμών που φτάνουν στο νησί.

[2] Όπως έχουμε αναφέρει και σε παλαιότερο σημείωμα η διαδικασία καταγραφής για τους σύρους είναι απαραίτητη για να εκδοθεί το υπηρεσιακό σημείωμα που τους επιτρέπει να ταξιδέψουν και να ολοκληρώσουν την διαδικασία ταυτοποίησης στη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Για τις υπόλοιπες εθνικότητες η ταυτοποίηση ολοκληρώνεται στο κέντρο κράτησης/ταυτοποιησης στη Μόρια και μόνο μετά το πέρας αυτής μπορούν να ταξιδέψουν.

[3] Μικρής διάρκειας βίντεο από την αυθόρμητη πορεία που ακολούθησε:

[4] Σχετικό δημοσίευμα εδώ:

[5] Ολόκληρη η επιστολή του Δημάρχου Λέσβου εδώ:


[7] Η ολοκληρωμένη πρόταση του δήμου για τη διαχείριση του ζητήματος μπορεί να βρεθεί εδώ:

[8] Για μία εικόνα λειτουργίας των hotspots δείτε εδώ:

[9] Για τις αποφάσεις της συνόδου δείτε εδώ:

[10] Η πρόταση της Ε.Ξ.Λ εδώ:

[11] Μέχρι να επαναληφθεί το ίδιο έργο βέβαια, καθώς τη στιγμή μου γράφεται αυτό το κείμενο στο νησί βρίσκονται πάνω από 7.000 μετανάστες και τα πάρκα ξαναγεμίζουν από εξαντλημένους ανθρώπους

Εκπομπή / Συζήτηση γύρω απο το μεταναστευτικό

Το Σάββατο 12/09 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί εκπομπή – συζήτηση για το μεταναστευτικό ζήτημα. Κατα τη διάρκεια της εκπομπής θα μιλήσουν σύντροφοι απο την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες στο Πεδίο του Άρεως καθώς και απο την Μυτιλήνη, απο την ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης – Musaferat.

Σάββατο 12/09 στις 18:00 στην εκπομπή “Αντιγκάλοπ”

Ακούτε τον σταθμό στους 93.8fm και στο

H εκπομπή θα αναμεταδοθεί και απο τον αυτοοργανωμένο σταθμο της Μυτιλήνης 105fm

Ενημερωτικό σημείωμα για τα γεγονότα του καλοκαιριού

Το παρόν ενημερωτικό αποτελεί σημείωμα των προηγούμενων ημερών και αναφέρεται στα γεγονότα που έλαβαν μέρος τους καλοκαιρινούς μήνες. Θεωρούμε σκόπιμη την προσπάθεια μιας συνολικής ενημέρωσης για το τι συνέβη καθώς αποτέλεσε το προπαρασκευαστικό έδαφος για τα γεγονότα που εξελίσσονται αυτές τις μέρες στο νησί. Καθημερινές διαμαρτυρίες από τους μετανάστες, εισαγόμενα σώματα καταστολής, εμφάνιση ρατσιστικών ομάδων και ένας νέος κεντρικός σχεδιασμός που περιλαμβάνει νέα κέντρα κράτησης, ναυλωμένα καράβια, έκτακτο πολιτικό προσωπικό για την άυξηση των ρυθμών καταγραφής, αλλά και εμπλοκή του στρατού σε θέματα διαχείρισης αποτελούν το μωσαϊκό πάνω στο οποίο εξελίσσεται και διαμορφώνεται το μεταναστευτικό ζήτημα στο νησί της λέσβου. Τις επόμενες μέρες θα υπάρξει η προσπάθεια μίας συνολικής ενημέρωσης για τα γεγονότα των ημερών αυτών…

Όπως ήταν αναμενόμενο οι αφίξεις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αυξήθηκαν κατακόρυφα. Πέρα από τους προφανείς λόγους των καλών καιρικών συνθηκών, πιθανή αιτία μπορεί να θεωρηθεί και η εντατικοποίηση της επιχείρησης TRITON στην κεντρική μεσόγειο που ήρθε να σπρώξει τα μεταναστευτικά ρεύματα στις πύλες της ανατολικής μεσογείου. Η αύξηση των αφίξεων είχε ήδη αρχίσει να φαίνεται από την άνοιξη, όμως μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες και ιδιαίτερα τον Αύγουστο κορυφώθηκε. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που προκύπτουν από τις αστυνομικές αρχές[1], για το πρώτο 7μηνο του 2015 στη λέσβο, συνελλήφθησαν για «παράνομη είσοδο και παραμονή» 61.636 μετανάστες, αριθμός που αντιστοιχεί στο 39% των συνολικών συλλήψεων στην ελληνική επικράτεια. Με τα νούμερα που καταγράφονται στον τοπικό τύπο όμως, οι αφίξεις μόνο για το μήνα αύγουστο ξεπερνάνε τις 85.000. Οι αριθμοί αυτοί δεν θυμίζουν σε τίποτα οτιδήποτε άλλο έχει ξαναδεί το νησί.

Καταυλισμός Καρά Τεπέ

kara tepeΑπό το Μάιο, είχαν αρχίσει να κορυφώνονται οι αντιδράσεις για την ολοένα και μεγαλύτερη παρουσία μεταναστών-ριών στο λιμάνι της μυτιλήνης, με το βασικό επιχείρημα που διατυπωνόταν από επαγγελματικούς συλλόγους, φορείς, και τον τοπικό τύπο να είναι ότι η εικόνα αυτή ερχόταν σε σύγκρουση με το τουριστικό προσωπείο που ήθελε να προβάλει το νησί. Οι τοπικές αρχές ανταποκρινόμενες στις ρατσιστικές αυτές φωνές προχώρησαν στη δημιουργία ενός άτυπου προσφυγικού καταυλισμού στο χώρο του Καρά Τεπέ, 2χλμ βόρεια της πόλης της μυτιλήνης στα τέλη Μαΐου (30/05)[2]. Ο χώρος αυτός δημιουργήθηκε μετά από παρέμβαση του δημάρχου λέσβου και προοριζόταν να «φιλοξενήσει» περί τους 300 μετανάστες, σε σκηνές της πολιτικής προστασίας που προσέφερε η Περιφέρεια Β.Αιγαίου. Οι μετανάστες οδηγούνταν εκεί αφού αρχικά εγκαταστάθηκε κλιμάκιο του λιμενικού σώματος, το οποίο είναι και υπεύθυνο για την αρχική καταγραφή των συλληφθέντων μεταναστών, έτσι ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να οδηγηθούν στο κέντρο ταυτοποίησης της Μόριας. Αποτελεί δηλαδή μία άτυπη ανοιχτή δομή, στην οποία βρίσκονται εγκλωβισμένοι οι μετανάστες-ριες λόγω των γραφειοκρατικών διαδικασιών που χρειάζονται να περάσουν για να πάρουν το χαρτί που θα τους επιτρέψει την έκδοση εισιτηρίου για τα καράβια που θα τους μεταφέρουν στον πειραιά ή την καβάλα. Βρίσκονται στην ουσία εγκλωβισμένοι χωρίς την απαραίτητη παρουσία μπάτσων, συρματοπλέγματος, κλπ…

Αποτέλεσμα της δημιουργίας του καταυλισμού ήταν να «αποσυμφορηθεί» το κέντρο του λιμανιού της μυτιλήνης από τους μετανάστες που περίμεναν για την σύλληψη και καταγραφή τους. Όπως όμως ήταν αναμενόμενο, οι μεγάλες σε αριθμό αφίξεις και η έλλειψη οποιασδήποτε στοιχειώδους υποδομής για την παραμονή ανθρώπων στον χώρο του καρά τεπέ[3], οδήγησε στο να δημιουργηθούν στην περιοχή καταστάσεις που με τη σειρά τους οδήγησαν σε σωρεία αντιδράσεων.

Διάφορες ρατσιστικές ανακοινώσεις εμφανίστηκαν στον τοπικό τύπο ασκώντας πίεση στις τοπικές αρχές να βρουν λύση σε ένα ζήτημα που είχε δημιουργηθεί μέσα από τις καιροσκοπικές και εντελώς επικοινωνιακές κινήσεις στις οποίες είχαν προβεί.

Παράλληλα όμως, κλιμακούμενες αντιδράσεις υπάρχουν και από τους ίδιους τους μετανάστες, οι οποίοι αντιδρώντας στη συνέχιση της εξαθλίωσής τους, προχωρούν σε διαμαρτυρίες, αποκλεισμούς δρόμων αλλά και βίαια ξεσπάσματα. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατο να αποφευχθούν και οι συγκρούσεις μεταξύ τους. Συγκρούσεις που βρίσκουν κυρίως αφορμή στην προτεραιότητα που δίνουν οι αρχές στην διεκπεραίωση των απαραίτητων διαδικασιών για τους σύριους σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους αλλά και σε φυλετικές διακρίσεις που υπάρχουν και μεταξύ τους.

kara tepe 2Για να καμφθούν οι αντιδράσεις των λιγοστών κατοίκων της περιοχής αλλά και των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται εκεί, αλλά μετά και από το θάνατο ενός μετανάστη στις 24 ιουλίου[4], οι αρχές προχώρησαν σε δηλώσεις κλεισίματος του χώρου. Στην πραγματικότητα όμως προχώρησαν απλώς σε διαχωρισμό των μεταναστών που παρέμεναν εκεί, δημιουργώντας ένα άτυπο καθεστώς διαχωρισμού των σύριων με τους υπολοίπους. Μεταφέροντας τις διαδικασίες σύλληψης και καταγραφής στο χώρο του λιμανιού της πόλης, κράτησαν το χώρο για τη φιλοξενία κυρίως των σύριων και οι υπόλοιποι παραπέπονταν για διαμονή στους χώρους γύρω από το κέντρο κράτησης της μόριας. Με τα τεράστια νούμερα αφίξεων των τελευταίων ημερών όμως, ο σχεδιασμός αυτός έχει με τη σειρά του καταρρεύσει. Ομάδες σκηνών που στήνονται από μετανάστες έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε ολοένα και πιο πολλά σημεία της πόλης, με κυριότερα το λιμάνι, το πάρκο αγ. Ειρήνης και τον χώρο γύρω από το δημοτικό θέατρο.


moriaΟι διαδικασίες καταγραφής γίνονται πλέον παρουσία των δυνάμεων καταστολής

Οι εγκαταστάσεις του κέντρου κράτησης έχουν δοθεί εξολοκλήρου στην κάλυψη των αναγκών του κέντρου ταυτοποίησης, πλην της μίας πτέρυγας που προοριζόταν για το ΚΕΠΥ και παραμένει κλειστή λόγο κατασκευαστκών λαθών. Το προσωπικό για τις διαδικασίες ταυτοποίησης έχει αυξηθεί μέσα στο καλοκαίρι, και υπολογίζεται ότι περνάνε 600-700 άτομα την ημέρα, ενώ κάποια δημοσιεύματα αναφέρονται σε παραλαβή νέων μηχανημάτων ταυτοποίησης τις επόμενες μέρες, που θα αυξήσουν τις υπάρχουσες δυνατότητες. Ο μέσος χρόνος παραμονής για τους μετανάστες που περιμένουν την διαδικασία ταυτοποίησή τους στο κέντρο είναι 10-15 μέρες. Πρέπει να σημειωθεί οι διαδικασίες ταυτοποίησης γίνονται σε όλες τις υπόλοιπες εθνικότητες πλην των σύριων στους οποίους οι αστυνομικές αρχές εκδίδουν υπηρεσιακά σημειώματα, για να τους επιτραπεί το ταξίδι προς την αθήνα και να ολοκληρωθεί η διαδικασία στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην Πέτρου Ράλλη. Γύρω από το κέντρο κράτησης έχει δημιουργηθεί ένας δεύτερος άτυπος καταυλισμός. Εκατοντάδες μετανάστες στήνουν σκηνές στα γύρω οικόπεδα περιμένοντας τη σειρά τους για να περάσουν από τις εν λόγο διαδικασίες. Όπως και στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ δεν λείπουν και σε αυτό το σημείο τα φαινόμενα εκμετάλλευσης από ντόπιους αλλά και αυτά των συγκρούσεων ανάμεσα στους μετανάστες. Λίγο πριν τη δημοσίευση του παρόντος σημειώματος έγινε γνωστός ο θάνατος μίας σομαλής μετανάστριας τη Δευτέρα 31-08 από παθολογικά αίτια. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, στη γυναίκα της είχε υποδειχθεί από το ιατρικό προσωπικό του νοσοκομείου να παραμείνει κλινήρης, αλλά η ίδια επέλεξε να επιστρέψει στο κέντρο κράτησης όπου βρίσκονταν και η μητέρα και τα δύο παιδιά της, για να μην καθυστερήσει η έκδοση των εγγράφων τους.

Επιχειρήσεις αποτροπής εισόδου και επαναπροωθήσεις (Video στο τέλος)

Οι νέες πολιτικές ξεκίνησαν να επανεφαρμόζονται στα μέσα ιουλίου και βρήκαν χώρο στα πρωτοσέλιδα των τοπικών εφημερίδων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπάρχουν οι δυνάμεις του λιμενικού και της Frontex[5] άρχισαν τις αποτροπές εισόδου στα σκάφη των μεταναστών που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το νησί, ενώ δεν λείπουν και οι αναφορές για ληστείες και επαναπροωθήσεις από άνδρες του λιμενικού αλλά και «άγνωστους κουκουλοφόρους»[6]. Οι επιχειρήσεις αυτές εξελίσσονται και σε συνεργασία με την τούρκικη ακτοφυλακή η οποία άγνωστο έναντι ποιον ανταλλαγμάτων ενταντικοποίησε τις περιπολίες της στην ανατολική πλευρά των συνόρων . Ένα πιθανό αποτέλεσμα των επιχειρήσεων αυτών ήταν να οδηγηθούν αρχικά οι ροές προς άλλα σημεία εισόδου του αιγαίου οδηγώντας στα γνωστά αποτελέσματα που παρακολουθήσαμε να λαμβάνουν μέρος στην Κω. Οι αντιδράσεις και το αδιέξοδο για τη διαχείριση της κατάστασης στην Κω, αλλά πολύ πιθανόν και η δημοσιοποίηση βίντεο και πληροφοριών από τις επιχειρήσεις αυτές, οδήγησαν στη χαλάρωση, αλλά όχι τον τερματισμό, των επιχειρήσεων αποτροπής ξανά. Θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο σχετίζονται οι επιχειρήσεις αυτές, άμεσα ή έμμεσα, με την αύξηση των ναυαγίων με θύματα τον τελευταίο καιρό. Την τελευταία βδομάδα, μόνο από τις ακτές της λέσβου έχουν ανασυρθεί 4 νεκροί από τουλάχιστον 3 διαφορετικά ναυάγια, ενώ συνεχίζουν να αγνοούνται 3 άτομα.


Τα περίπτερα της πόλης έχουν προσαρμοστεί πλήρως στις ανάγκες και τις διατροφικές συνθήκες των μεταναστώνΤα περίπτερα της πόλης έχουν προσαρμοστεί πλήρως στις ανάγκες και τις διατροφικές συνήθειες των μεταναστών

Σημαντικός χώρος όμως στην περιγραφή του ζητήματος των μεταναστευτικών ροών που διέρχονται του νησιού, χρειάζεται να αφιερωθεί στην εκμετάλλευση που υφίστανται από ντόπιους επιχειρηματίες και μη, αλλά και στη βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από τις ανάγκες των ανθρώπων που φθάνουν.

Ένα φαινόμενο που αναπτύσσεται στο νησί είναι τα λεγόμενα «κοράκια». Πρόκειται για ντόπιους οι οποίοι περιμένουν στις ακτές που καταφθάνουν οι μετανάστες κλέβοντας τις μηχανές από τις βάρκες και ότι άλλο τους φαίνεται χρήσιμο. Δημοσιογραφικά άρθρα εντάσσουν πολλούς από αυτούς σε κυκλώματα που επαναπροωθούν τις μηχανές πίσω στην τουρκία για την επανάληψη του ταξιδιού. Η εμφάνισή τους δεν γίνεται με καμία μυστικότητα, αφού υπάρχει και έντονος ανταγωνισμός μεταξύ τους, και είναι ευρέως γνωστοί στην τοπική κοινωνία. Προς εκμετάλλευση των μεταναστών, προστρέχουν και πολλοί άλλοι αποκομίζοντας σημαντικά οικονομικά οφέλη είτε από την πώληση ειδών πρώτης ανάγκης σε πολύ υψηλές τιμές (νερά, σκηνές, τροφή, φόρτιση κινητών τηλεφώνων κλπ), είτε από τη μεταφορά τους από τα σημεία εισόδου[7] προς την πόλη της μυτιλήνης για τις ανάγκες καταγραφής τους.

Κάθε λογής "μικροπωλητές" βρήκαν πεδίο εκμετάλλευσης στους καταυλισμούς που δημιουργήθηκανΚάθε λογής “μικροπωλητές” βρήκαν πεδίο εκμετάλλευσης στους καταυλισμούς που δημιουργήθηκαν

Παράλληλα σημαντικά οφέλη αποκομίζονται και από τη βιομηχανία κράτησης, σίτισης και στέγασης. Από την πρώτη στιγμή στους προαναφερόμενους καταυλισμούς βρέθηκαν καντίνες (άγνωστο ποιες διαδικασίες ακολουθήθηκαν για να βγάλουν τις άδειες λειτουργίας τους στο χώρο), και για κάποιες από αυτές υπάρχουν αναφορές για υπερκοστολόγηση των προϊόντων που διαθέτουν. Τεράστια κέρδη όμως υπολογίζονται για τις εταιρίες που έχουν τα συμβόλαια σίτισης για τους καταυλισμούς και το κέντρο κράτησης. Αν υπολογιστεί ότι η συμφωνηθείσα τιμή είναι 7,45€ την ημέρα για κάθε πρόσωπο (χωρίς ΦΠΑ)[8], και ιδιαίτερα μέσα στον ιούλιο και τον αύγουστο καλούνταν να καλύψουν τις ανάγκες για μέχρι 3000 άτομα την ημέρα, είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τα κέρδη που υπάρχουν από αυτό τον τομέα[9]. Καταγγελίες υπήρξαν και για την εταιρία ΑΝΕΚ, αφού στο πρώτο δρομολόγιο το οποίο και διεκπεραίωσε μεταφέροντας μετανάστες από Κω, Κάλυμνο, Λέρο και Λέσβο, χρέωσε το εισιτήριο της οικονομικής θέσης 60€ τη στιγμή που το αντίστοιχο εισιτήριο με τις υπόλοιπες εταιρίες είναι 46€και 47€ αντίστοιχα![10] Μέσα σε όλα αυτά, νέα κονδύλια συνολικού ύψους 30 εκ. ευρώ αναμένονται να εκταμιευθούν από την ευρωπαϊκή ένωση για την κατασκευή και το εκσυγχρονισμό κέντρων κράτησης στα νησιά του αιγαίου, με μεγάλο μέρος από αυτά να αναμένεται να κατευθυνθεί προς το κέντρο κράτησης της Μόριας.

Η ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού στην ελλάδα το κάνει πολύ δύσκολο στο να υπάρξουν ασφαλείς εκτιμήσεις για το τι να περιμένουμε τον επόμενο καιρό. Υπάρχουν πολλές πληροφορίες που αναφέρονται σε χιλιάδες μετανάστες που βρίσκονται στα παράλια της τουρκίας και θα προσπαθήσουν να προλάβουν το χειμώνα και να περάσουν στην ελλάδα, κάτι που όμως θα εξαρτηθεί κατά πολύ από τις επιχειρήσεις αποτροπής που θα αναπτυχθούν από τις λιμενικές δυνάμεις των δύο χωρών και της Frontex. Εμπόδια που έρχονται να κατασκευαστούν στη μέχρι πρότινος βασική διαδρομή των μεταναστών-ριων προς την κεντρική ευρώπη, αλλά και αλλαγές στις πολιτικές που εφαρμόζουν διάφορες χώρες μπορεί να επιφέρουν αλλαγές στις διαδρομές που ακολουθούνται. Με ενδιαφέρον παρακολουθείται επίσης η πρόθεση της Ε.Ε και της ελλάδας για την κατασκευή ενός hot spot κέντρου στον πειραιά στα πρότυπα της σικελίας, και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις καταστάσεις που δημιουργούνται στα νησιά.


Αύγουστος 2015


[2] Ο χώρος προηγουμένως αποτελούσε εγκαταλελλημένο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής (!),

[3] Στο χώρο στα τέλη ιουλίου βρίσκονταν να παραμένουν παραπάνω από 3.500 μετανάστες την ημέρα, με τον καταυλισμό να έχει εξαπλωθεί στα παρακείμενα κτήματα, αλλά και πάνω στον κεντρικό δρόμο.

[4] Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι επρόκειτο για το δεύτερο θάνατο μετανάστη στον καταυλισμό του καρά τεπέ, χωρίς όμως να έχει μπορέσει να επιβεβαιωθεί.

[5] Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής (28-08) «…Στο ανατολικό Αιγαίο βρίσκονται και επιχειρούν αυτές τις μέρες έξι περιπολικά σκάφη, δύο ελικόπτερα και τέσσερα βαν με θερμικές κάμερες»

[6] Στη σάμο υπήρξαν και τρεις συλλήψεις μετά από εντοπισμό τους από ελικοπτέρο της Frontex με τις κατηγορίες. «Ερωτηματικά» προκαλεί πως είναι δυνατόν σε μία από τις περισσότερο εποπτευόμενες περιοχές της μεσογείου θα μπορούσαν να δρουν συμμορίες χωρίς τη γνώση των εν λόγω αρχών;;;

[7] Η αλλαγή του νομικού άρθρου που εν μέρει αποποινικοποιεί τη μεταφορά μη καταγεγραμμένων μεταναστών εφόσον αυτή γίνεται εν γνώσει των αρχών, έδωσε χώρο σε διάφορους νόμιμους και μη μεταφορείς, να χρεώνουν υπέρογκα ποσά για την μετακίνησή τους. Για παραπάνω σε σχέση με τις μετακινήσεις των μεταναστών εντός του νησιού δείτε το κείμενο της ομάδας: Ενάντια στην Ποινικοποίηση της Αλληλεγγύης

[8] Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού η προβλεπόμενη τιμή ήταν 5,88€ το άτομο ανά ημέρα. Η ίδια αυτή τιμή συνεχίζει να ισχύει και για τα περισσότερα κέντρα κράτησης αλλά και κρατητήρια τμημάτων. Όπως φαίνεται και στην επισυναπτόμενη απόφαση κατακύρωσης μειοδότη, το κατεπείγοντος του θέματος αλλά και η προσφορά από μόνο έναν υποψήφιο οδήγησε την επιτροπή να την κρίνει ως συμφέρουσα (;) αφού η άυξηση στην τιμή ήταν μόνο 27%!!!

[9] Διαμαρτυρίες ωστόσο υπάρχουν από τις εταιρίες σίτισης για τη μη καταβολή από το αρμόδιο υπουργείο των αποζημιώσεών τους από το μάρτιο.

[10] Αφότου έγινε γνωστό η εταιρία άλλαξε την τιμή στα 50€ για τα επόμενα ταξίδια που πραγματοποιεί.


Απόφαση κατακύρωσης μειοδότη για τη σίτιση των κρατούμενων στα κέντρα κράτησης

Κείμενο-ενημέρωση για την κατάσταση των προσφύγων-μεταναστών στην Κω


αναδημόσιευση από athens indymedia

Κάποτε, πολύ παλιά, αλλά όχι τόσο παλιά για να ξεχάσει κανείς, ξεκινούσαν από τα μέρη μας τη διαδρομή τους για ένα καλύτερο αύριο χιλιάδες άνθρωποι με οικεία πρόσωπα και ακόμη πιο οικεία ονόματα. Τους στοίβαζαν σε πλοία και τρένα, τους υποδέχονταν εχθρικές αστυνομίες, τους κατέγραφαν με αριθμούς οι αρχές, τους έβαζαν να κοιμούνται σε τρύπες σαν τα ζώα, τους έδιναν τις χειρότερες δουλειές, τους αποκαλούσαν υπάνθρωπους, μιάσματα και μαυροκέφαλους, ώστε να τους έχουν υποτιμημένους ως εργάτες και εξαθλιωμένους ως ανθρώπους.

 Σήμερα η ιστορία της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, η οποία από τότε που υπάρχουν κράτη, έθνη και πόλεμοι ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει, αναζωπυρώνεται. Τώρα είμαστε εμείς από την άλλη πλευρά της θάλασσας για να δεχθούμε χιλιάδες κατατρεγμένους, οι οποίοι περνάνε με κίνδυνο τη ζωή τους τα σύνορα της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης η οποία μόνο άμοιρη δεν είναι για τις τύχες των τόπων που άφησαν αυτοί πίσω τους. Έχοντας στρατό σε κάθε γωνιά του κόσμου, συνδιαλεγόμενη με κάθε αυταρχική τοπική εξουσία, αρπάζοντας εδώ και αιώνες πόρους και γη, θυμάται μόνο την ασφάλεια της όταν καλείται να πληρώσει ένα τίμημα των επιλογών της. Πώς αλλιώς θα γινόταν όταν η πολιτική της που επεκτείνεται πολεμικά από τα στενά της Μάγχης μέχρι τα παράλια της Δωδεκανήσου, έχει ως στόχο την ακραία υποτίμηση της ανθρώπινης ύπαρξης και την προώθηση ενός εξαθλιωμένου εργατικού δυναμικού στα κενά της οικονομίας της;

 Στο πλαίσιο αυτό δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη το γεγονός πως η “πρώτη φορά αριστερά” κυβέρνηση, πετάει το μπαλάκι των ευθυνών μακριά της, αδιαφορεί ουσιαστικά για την τύχη των μεταναστών, συνεχίζει να έχει ενεργά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε όλη την Ελλάδα, ενώ προσπαθεί, μάταια, να βγάλει ένα φιλανθρωπικό λόγο. Τα κούφια έργα της, μα προπάντων η στάση της αστυνομίας της (βλ. αστυνομική βία, μίζες, κάλυψη παρανομιών ημέτερων συμφερόντων κλπ) αποδεικνύει πανηγυρικά τα παραπάνω.  Εξάλλου, ο ελληνικός στρατός συνεχίζει ακόμη και σε χαλεπούς οικονομικά καιρούς, να δίνει το παρόν σε δώδεκα χώρες, με βάση και τις στρατηγικού χαρακτήρα ανάγκες ενός κράτους που ποτέ δεν ξεχνά τις μιλιταριστικές απαρχές του.

 Επίσης καμία έκπληξη δεν νιώθουμε για την έκφραση ενός μισάνθρωπου και ρατσιστικού λόγου από τη δημοτική αρχή και πολλούς καταστηματάρχες της πόλης. Όταν χαλάει η βιτρίνα τους, εξαφανίζονται ξαφνικά οι ρητορείες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, κλείνουν τις βρύσες και τις τουαλέτες της πόλης, αναπαράγεται μια ακροδεξιά ρητορική (“ανακατάληψη της πόλης μας”, “θα χυθεί αίμα”, “ούτε νερό…”),που χαρακτηρίζει την γραμμή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και πληρώνονται νεοναζί, φουσκωτοί και λοιπά ασπόνδυλα για να καθαρίσουν τα πάρκα με τη βία, εξαπολύοντας απειλές προς πάσα κατεύθυνση.

Δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη που αμέτρητες ιστορίες αισχροκέρδειας εις βάρος των μεταναστών έχουν θαφτεί από θεσμικούς φορείς και τοπικά ΜΜΕ. Το σύστημα τοπικών συμφερόντων μπορεί να σκούζει στις κάμερες για τη ζημιά στην οικονομία του νησιού, αλλά μια χαρά βγάζει υπεραξία από ανθρώπους απελπισμένους, νοικιάζοντάς τους δωμάτια-τρύπες με τιμές πεντάστερων (π.χ. 35 ευρώ το κρεβάτι σε δωμάτια με 4 κλίνες), ανασταίνοντας και ξεχρεώνοντας κλειστές επιχειρήσεις, παίρνοντας αντίτιμο ακόμη και για να φορτιστούν τα κινητά των μεταναστών (3 ευρώ η φόρτιση), πουλώντας τους 1,5 ευρώ το νερό, κλέβοντας τις μηχανές των δουλεμπορικών και αναλαμβάνοντας ακόμη και χρέη μεταφορέα με 400 ευρώ αντίτιμο για να τους πάνε στην Κάλυμνο, όπου η εκεί αστυνομία θα τους εκδώσει πιο γρήγορα τα χαρτιά τους.

 Ίσως το μόνο που μας προκαλεί μια μικρή έκπληξη και κυρίως αηδία, είναι η εκφορά ενός ξενοφοβικού και ρατσιστικού λόγου από μια σεβαστή μερίδα Κώων. Τολμούν και μιλάνε για παράνομους και λαθραίους, αυτοί που τα παππούδια τους είχαν πλημυρίσει με ένα εισιτήριο μόνο στο χέρι, την Αυστραλία, τον Καναδά και την Αμερική. Τολμούν και αποκαλούν το νησί μικρό και ισχυρίζονται πως υπάρχει έλλειψη χώρων φιλοξενίας, την στιγμή που κάθε καλοκαιρινή σεζόν φιλοξενούνται εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες και ταυτόχρονα υπάρχει πλήθος ερειπωμένων χώρων ακόμη και μέσα στο κέντρο της πόλης.

 Αν προσθέσουμε την ελλιπή παρουσία των Μ.Κ.Ο. και λοιπών ευαίσθητων θεσμών που πληρώνονται υποτίθεται για να βοηθούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, καθώς και τα τελευταία γεγονότα με τη συνύπαρξη μπάτσων και φασιστών, το μάντρωμα χιλιάδων μεταναστών στο γήπεδο του Ανταγόρα με κλειστές πόρτες, κάτω από αντίξοες συνθήκες (χωρίς νερό, φαγητό, τουαλέτες και σκιά), τις απρόκλητες επιθέσεις των τοπικών ταγμάτων εφόδου, όπως συνέβη στις 11 και 12 Αυγούστου, έχουμε όλο το ζοφερό σκηνικό που χαρακτηρίζει τις ζωές χιλιάδων συνανθρώπων μας που έτυχε να γεννηθούν λίγο πιο μακριά από εδώ και να μιλάνε μια άλλη γλώσσα. Όλους αυτούς δεν πρόκειται να τους αφήσουμε μόνους τους απέναντι στις ορέξεις του σύγχρονου κανιβαλισμού. Καμία πρόκληση δεν θα μείνει αναπάντητη και καμία φωνή αλληλεγγύης δεν θα φιμωθεί. Προτάσσουμε την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και πρόσφυγες κόντρα στη χυδαιότητα που απλώνεται στις μέρες μας.

Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι

στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι…


Ενημέρωση για δράσεις που έγιναν στο νησί

Τη Δευτέρα 10 Αυγούστου ανεβάσαμε δυο πανό (βλ. φώτο) σε κεντρικά σημεία του νησιού, τα οποία κατέβηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Ως απάντηση γράφτηκαν το βράδυ πολλά συνθήματα στην πόλη.

Ενημερωτικό σημείωμα για τα δικαστήρια για μεταφορά μεταναστών (Ενημερωμένο)

Σήμερα εκδικάστηκε η υπόθεση δίωξης της Δ.Β. για μεταφορά μη νόμιμα διαμένοντων μεταναστών στο εσωτερικό της χώρας σύμφωνα με το άρθρο 30 του Μεταναστευτικού Κώδικα. Πιο συγκεκριμένα η Δ.Β συνελλήφθη το Σάββατο 04 Ιουλίου καθώς αποβίβαζε από το αυτοκίνητό (βανάκι) της, 3 γυναίκες και 4 παιδιά αφγανικής καταγωγής στο κέντρο κράτησης του Καρά Τεπέ στη Μυτιλήνη. Οι λιμενικοί που βρίσκονταν στο χώρο την προσέγγισαν και τη συνέλλαβαν με βάση τις παραπάνω κατηγορίες.

Κατά τη διάρκεια της δίκης που έγινε σε μία αίθουσα γεμάτη από αλληλέγγυους-ες, βρέθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας ο μπάτσος που προέβη στη σύλληψη αλλά και 5 μάρτυρες υπεράσπισης. Πιο συγκεκριμένα ο εν λόγω λιμενικός παραδέχθηκε από τις ερωτήσεις της έδρας και των συνηγόρων υπεράσπισης ότι η κατηγορούμενη δεν έδειξε να έχει τον οποιοδήποτε δόλο από τη μεταφορά των μεταναστών αυτών και ότι η αποβίβαση έγινε μπροστά στα μάτια των φρουρών του κέντρου. Από τους μάρτυρες υπεράσπισης κατά σειρά κατέθεσαν: ο Γ.Ζ (βουλευτής Λέσβου του Σύριζα ) ο οποίος βάσισε την υπεράσπισή του στα χρόνια γνωριμίας του με την διωκόμενη και στο ότι στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο περί ιθαγένειας, συμπεριλαμβάνεται τροπολογία στην οποία αποποινικοποιείται η μεταφορά μεταναστών εφόσον αυτή γίνεται για τη διευκόλυνση των διαδικασιών των αρχών (!). Στη συνέχεια κατέθεσε η Π.Δ., (εργαζόμενη της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ) προσπαθώντας να μεταφέρει τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στο νησί τον τελευταίο καιρό, με τους πολυάριθμους μετανάστες που καταφθάνουν να χρειάζεται να διανύσουν δεκάδες χιλιόμετρα μέχρι να οδηγηθούν για καταγραφή και ταυτοποίηση, κάτι που επιβάλει την τέλεση των εν λόγο κινήσεων αλληλεγγύης από μεριάς των κατοίκων του νησιού. Επίσης αναφέρθηκε στην πολύχρονη γνωριμίας της με τη διωκόμενη μέσα από τα δίκτυα στήριξης των μεταναστών που λειτουργούν στο νησί. Οι υπόλοιποι τρεις μάρτυρες υπεράσπισης, η Ε.Λ. (από το Χωριό Όλοι Μαζί), η Σ.Κ. (Πανεπιστημιακός στο Michigan University) και ο Σ.Π. (από τη Συνύπαρξη), οι οποίοι πιεζόμενοι-ες και χρονικά από την έδρα, βάσισαν την υπεράσπισή τους επίσης στις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στο νησί και στην εθελοντική συμμετοχή της διωκόμενης στα δίκτυα αλληλεγγύης που αποδεικνύει τη μη ύπαρξη του οποιοδήποτε δόλου.

 Η ίδια Δ.Β βάσισε την υπεράσπισή της στο ότι δεν ήταν σίγουρη για την ακριβή έννοια και εφαρμογή του νόμου αλλά και ότι ακόμα και σε διαφορετική περίπτωση, η εικόνα των εξαντλημένων μεταναστών που διανύουν τεράστιες αποστάσεις, η ηθική της θα της επέβαλλε να παρακάμψει τον εν λόγο νόμο όπως καθημερινά κάνουν δεκάδες κάτοικοι του νησιού.

 Οι συνήγοροι υπεράσπισης κατέθεσαν μία σειρά από ισχυρισμούς στους οποίους βασιζόντουσαν σε σημεία του μεταναστευτικού και του ποινικού κώδικα που εξαιρούν την μεταφορά ανθρώπων που χρήζουν διεθνούς προστασία αλλά και όσων βρίσκεται η ζωή τους σε κίνδυνο από τις ποινικές ευθύνες. Επίσης οι ισχυρισμοί τους στηρίχθηκαν και στο άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα που προβλέπει ότι «ο άδικος χαρακτήρας της πράξης αποκλείεται και όταν η πράξη αυτή αποτελεί ενάσκηση δικαιώματος ή εκπλήρωση καθήκοντος που επιβάλλεται από το νόμο», κάτι που υποστηρίχθηκε ότι ίσχυε στην προκειμένη περίπτωση αφού οι εν λόγο μετανάστριες με τα παιδιά τους οδηγήθηκαν στο κέντρο κράτησης του Καρά Τεπέ προς σύλληψη και καταγραφή.

Η έδρα παρ’όλα αυτά απέρριψε τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης κηρύσσοντας όμως την κατηγορούμενη αθώα. Την απόφαση της την στήριξε στις ειδικές συνθήκες του περιστατικού, τονίζοντας ότι η απόφαση αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει πρόκριμα για μελλοντικές δίκες και ειδικότερα όταν η μεταφορά αυτή συμβαίνει σε άλλα σημεία του νησιού και όχι προς παράδοση στις αρχές..

Να σημειωθεί ότι την Πέμπτη 09-07 στις 12.00 θα διεξαχθεί ακόμα ένα δικαστήριο στο οποίο διώκεται 25χρονη κάτοικος του νησιού με τις ίδιες κατηγορίες.





Ενημέρωση 09-07-2015: Αθώα κρίθηκε επίσης η Δ.Τ που αντιμετώπιζε παρόμοιες κατηγορίες και η δίκη της πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί.

Ενημερωτικό Σημείωμα για το Δικαστήριο για τα Γεγονότα του Λιμανιού


Ολοκληρώθηκε πριν λίγο το δικαστήριο στο οποίο διώκονταν 7 μετανάστες για τα γεγονότα που ξέσπασαν στο λιμάνι της μυτιλήνης την προηγούμενη Τετάρτη. Υπενθυμίζουμε ότι είχαν παραπεμφθεί τελικά από τον εισαγγελέα 7 άτομα με τις παραπάνω κατηγορίες:

  • Απρόκλητες σωματικές βλάβες
  • Αντίσταση κατά της αρχής
  • Παρακώλυση συγκοινωνιών

Στο δικαστήριο δεν εμφανίστηκε κανένας από τους διωκόμενους μετανάστες, ωστόσο λίγο πριν την έναρξη της δίκης μαθεύτηκε ότι ο ένας από τους 7 είναι ανήλικος και συνεχίζει να κρατείται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας, ως ασυνόδευτος μέχρι να οδηγηθεί σε κάποιον από τους ξενώνες φιλοξενίας. Για τον συγκεκριμένο μετά και από την πρόταση του εισαγγελέα, η υπόθεση του διαχωρίστηκε και παραπέμφθηκε να δικαστεί από το αρμόδιο μονομελές δικαστήριο ανηλίκων.

Για τους υπόλοιπους 6 η έδρα εξέτασε 4 λιμενικούς ως μάρτυρες για τα γεγονότα του λιμανιού. Μεταξύ αυτών και ο λιμενικός που ισχυρίζεται ότι χτυπήθηκε στο μάτι από έναν από τους διωκόμενους και ότι αυτό ήταν η αφορμή για το ξύλο που τους ρίξανε. Οι εικασίες τους ότι δέχθηκαν επίθεση από μία μάζα 200 ατόμων οι οποίοι τους επιτέθηκαν αρχικά με πέτρες και στη συνέχεια κατά τις έρευνες βρέθηκαν να έχουν καβατζωμένα διάφορα αντικείμενα όπως πέτρες, πασσαλάκια από τις σκηνές του κέντρου κράτησης του Καρά Τεπέ, αλλά και ένα ρόπαλο με καρφωμένη βίδα στην άκρη(;;!!), στοιχεία τα οποία δεν έχουν εμφανιστεί πουθενά στο δικαστήριο, και 5 λιμενικοί τους έκαναν καλά προκάλεσε το θαυμασμό όλων για τις υπεράνθρωπες δυνάμεις τους! Επίσης ο ένας λιμενικός προσπάθησε να τονίσει επανειλημμένα, τις εικασίες που είχε εκφράσει και ο τοπικός δημοτικός σύμβουλος του Σύριζα, ότι οι αντιδράσεις των μεταναστών για τον εμπαιγμό τους από τις αρχές ήταν υποκινούμενες από ντόπιους.

Η έδρα υιοθέτησε πλήρως τις προτάσεις του εισαγγελέα και στη συνέχεια επέβαλλε τις παρακάτω ποινές:

 Για τον ένα από τους 6, τον οποίο ο λιμενικός κατηγόρησε ότι ήταν αυτός που του επιτέθηκε του επέβαλλε τελική ποινή και για τις τρεις κατηγορίες, 2 χρόνων και 8 μηνών με τριετή αναστολή.

Για τους υπόλοιπους 5 η έδρα τους επέβαλλε ποινές 2 χρόνων και 2 μηνών για τις κατηγορίες της αντίστασης και της παρακώλυσης συγκοινωνιών, επίσης με τριετή αναστολή.

Η διεξαγωγή του δικαστηρίου για τον ανήλικο που παραμένει κρατούμενος στη μόρια δεν έγινε γνωστό πότε θα γίνει…

Η δίκη διεξήχθη υπό την παρουσία περίπου 25 αλληλέγγυων μέσα και έξω από την αίθουσα.

Από τη ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat μοιράστηκε το παρακάτω ενημερωτικό κείμενο:

Κάτω τα ξερά σας από τους μετανάστες !

Τη Δευτέρα 15/6 μετά από καβγάδες που ξέσπασαν μεταξύ μεταναστών στο δημοτικό κέντρο κράτησης του Καρά Τεπέ ως αποτέλεσμα των άθλιων συνθηκών διαβίωσης τους, περίπου 400 μετανάστες κυρίως συριακής καταγωγής πραγματοποίησαν πορεία διαμαρτυρίας προς το λιμάνι της Μυτιλήνης. Βασικό τους αίτημα ήταν η άμεση χορήγηση των απαιτούμενων εγγράφων για να μπορέσουν να φύγουν από το νησί. Το λιμενικό σώμα, φορείς και τοπικά κομματικά στελέχη έσπευσαν να αποσυμπιέσουν την ένταση με την υπόσχεση ότι σύντομα θα τους εκδίδανε τα εν λόγο έγγραφα για να μεταβούν στην Αθήνα και να ολοκληρώσουν εκεί τη διαδικασία ταυτοποίησής τους. Να σημειωθεί ότι η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται επανειλημμένα το τελευταίο διάστημα με σκοπό την αποσυμφόρηση του νησιού και των εδώ υπηρεσιών καταγραφής. Για τη στέγασή τους, παραχωρήθηκε ο χώρος του υπό ανακαίνιση κολυμβητηρίου. Την Τετάρτη 17/6, οι αρχές παραδίδουν έγγραφα σε μόνο 200 από αυτούς και τους υπόλοιπους τους διατάζουν να ανεβούν σε λεωφορεία που θα τους μετέφεραν στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Μπροστά σε αυτόν τον εμπαιγμό τους από τις αρχές, αρνούνται να υπακούσουν και διαμαρτύρονται ζητώντας την εκπλήρωση των υποσχέσεων που είχαν λάβει τις προηγούμενες μέρες. Στις δίκαιες αυτές αντιδράσεις των μεταναστών, και στην επιλογή τους να πάψουν να είναι τα θύματα των καταστάσεων που πειθήνια θα σκύβουν το κεφάλι στις διαδικασίες εξευτελισμού και υποτίμησης που υποβάλλονται, όπως ακούσαμε να σχολιάζει ο τοπικός δημοτικός σύμβουλος του Σύριζα, απαντήσεις ήρθε να δώσει το λιμενικό σώμα. Ενισχυμένοι από τις στρατιωτικές δυνάμεις των ειδικών τους μονάδων, επιτέθηκαν στο συγκεντρωμένο πλήθος με απειλές, βρισιές και πτυσσόμενα γκλοπ τραυματίζοντας πολλούς από αυτούς, τον ένα μάλιστα σοβαρά στο κεφάλι. Επικουρούμενοι από κραυγές ντόπιων “αγανακτισμένων” πολιτών που βρήκαν την ευκαιρία να εκφράσουν το ρατσισμό και τη μισαλλοδοξία απέναντι στους μετανάστες και ομάδας αλληλέγγυων που έσπευσαν στο σημείο, προχώρησαν σε 7 συλλήψεις, προϊδεάζοντας τους μετανάστες για το μέλλον που τους περιμένει στην πορεία τους στην «ευρώπη-φρούριο». Οι υπόλοιποι μπροστά στον κίνδυνο να έχουν την ίδια μοίρα επιβιβάστηκαν στα λεωφορεία του δήμου για να μεταφερθούν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης τη Μόριας. Έτσι επιτεύχθηκε και η επιθυμία του δήμου που δε θέλει τέτοιου είδους “επεισόδια” να του βρωμίζουν την τουριστικώς και κερδοσκοπικά φτιαγμένη, γαλήνια και “καθαρή” εικόνα του νησιού στη μέση της τουριστικής σεζόν.

Τους 7 συλληφθέντες ο εισαγγελέας τους παρέπεμψε με τις εξής κατηγορίες :

  • Αντίσταση κατά της αρχής
  • Απρόκλητες σωματικές βλάβες
  • Παρακώλυση συγκοινωνιών

Παρ’όλη την επιθυμία των διωκόμενων μεταναστών να πραγματοποιηθεί άμεσα το δικαστήριο, η έδρα αποφάσισε την αναβολή του για σήμερα Τετάρτη 24/6. Ωστόσο διέταξε παράλληλα την απελευθέρωση των μεταναστών στο μεσοδιάστημα, κάτι που η αστυνομική διεύθυνση λέσβου δεν είδε με καθόλου καλό μάτι. Έτσι όταν οι μετανάστες επέστρεψαν στο τμήμα για την παραλαβή των προσωπικών τους αντικειμένων, διατάχθηκε η εκ νέου σύλληψη και κράτησή τους στα κρατητήρια τις Γ.Α.Δ.Λ με την κατηγορία ότι εισήλθαν παράνομα στη χώρα. Μετά από 2 μέρες, οι μετανάστες μεταφέρθηκαν στο στρ. συγκέντρωσης της Μόριας.

 Και φτάνουμε στη σημερινή δίκη με κάποιες εικόνες στο μυαλό από την προηγούμενη φορά, όπου η αίθουσα που γινόταν η δίκη ήταν γεμάτη με αστακούς λιμενικούς και μπάτσους όλων των ειδών και αποχρώσεων, με ξυπόλυτους και εμφανώς ταλαιπωρημένους τους συλληφθέντες μετανάστες και χαραγμένα τα σύμβολα της Χ.Α στα καθίσματα του ακροατηρίου…

Για όλους τους λόγους του κόσμου, με τη σημερινή αντιμεταναστευτική πολιτική που καλά κρατεί, και τη δημοσιογραφική ντόπια λέρα που έχει βρει την καλύτερη στιγμή να ξεδιπλώσει το διεφθαρμένο και ρατσιστικό της ταλέντο απαιτούμε την άμεση απόσυρση των διώξεων εις βάρος των 7 συλληφθέντων μεταναστών.


Αλληλεγγύη στους μετανάστες/στριες που κρατούνται όμηροι

των κρατών και των ντόπιων αφεντικών

Συγκεντρωτικό Δράσεων στη Λέσβο (20-21 Ιουνίου)


αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Συγκεντρωτικό Δράσεων στη Λέσβο (20-21 Ιουνίου)

Το σάββατο 20/6 πραγματοποιήθηκε μικροφωνική σε κεντρικό δρόμο της πόλης για την αντιπλήροφόρηση και προπαγάνδηση των παρακάτω δράσεων στην οποία συμμετείχαν γύρω στα 25 άτομα και μοιράστηκαν περίπου 400 κείμενα.

Την ίδια μέρα το απόγευμα πραγματοποιήθηκε πορεία σε γειτονιές της πόλης αλλά και σε κεντρικά σημεία με την συμμετοχή 100-130 ατόμων. Στη διάρκεια της οποίας μοιράστηκαν κείμενα πόρτα πόρτα, πετάχτηκαν τρικάκια σε διάφορες γλώσσες και πραγματοποιήθηκαν εικαστικές παρεμβάσεις με σπρέι και . Η πορεία κατευθύνθηκε στο λιμάνι όπου και συνοστιζόταν η πλειοψηφία των μεταναστών τις προηγούμενες μέρες και πριν καταλήξει στην κεντρική πλατεία της πόλης, την πλατεία Σαπφούς, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με χρώματα στα γραφεία του λιμενικού σώματος.

Την επόμενη μέρα είχε καλεστεί μηχανοκίνητη πορεία με προορισμό τα κέντρα κράτησης που βρίσκονται σε χωριά εκτός πόλης, το Καρά-Τεπέ και τη Μόρια. Στην πορεία υπήρχαν 9 αμάξια και 10 μηχανάκια. Στο Καρά-Τεπέ οι μετανάστες ανταποκρίθηκαν σχεδόν αμέσως και φωνάχτηκαν από κοινού συνθήματα για αρκετή ώρα. Υπήρχαν δύο δοιμηρίες ματ σε σχετικά κοντινή απόσταση αλλά και ειδικές δυνάμεις του λιμενικού.  Στηη συνέχεια η πορεία κατευθύνθηκε στη Μόρια όπου και παρέμεινε για περίπου 20 λεπτά. Η στάση των μεταναστών εκεί ήταν πιο μετριοπαθής.

Την Τετάρτη 24/06 και ωρα 12:00 θα πραγματοποιηθεί η δίκη των μεταναστών που είχαν συλληφθεί ύστερα απο μικρής έκτασης συγκρούσεων στο λιμάνι.. Εδω σχετικα με τα προηγουμενα γεγονοτα

Την Τετάρτη 24/06 συγκέντρωση αλληλεγγύης 11:00 στα δικαστήρια..

Απο την πλευρά μας,υπενθυμίζουμε προς πάσα κατεύθυνση οτι καμία ρατσιστική λογική και πρακτική δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη…

Για έναν κόσμο χώρις σύνορα,πατρίδες και έθνη με πρόταγμα την Αλληλεγγύη-Ισότητα-Ελευθερία..


Ενημερωτικό σημείωμα για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μία προσπάθεια για  ενημέρωση συντρόφων-ισσων για τα γεγονότα που έχουν λάβει μέρος στη μυτιλήνη τις τελευταίες μέρες…

Η κούραση που κουβαλάνε οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που φτάνουν, οι συνθήκες στις οποίες κρατούνται αλλά και η αβεβαιότητα που επικρατεί για το πότε θα καταφέρουν να πάρουν τα έγγραφα τα οποία χρειάζονται για να φύγουν από το νησί έχει δημιουργήσει ένα πολύ τεταμένο κλίμα. Τα νούμερα των αφίξεων παραμένουν πολύ ψηλά με αποτέλεσμα οι ούτως ή άλλως άθλιες συνθήκες στα κέντρα κράτησης του νησιού να γίνονται ακόμα χειρότερες από το συνωστισμό που επικρατεί. Διάφορες κινήσεις αποσυμπίεσης της κατάστασης από πλευράς δημοτικών και πολιτικών αρχών με την παροχή σημειώματος και την ναύλωση πλοίου για τη μεταφορά μεγάλου αριθμού μεταναστών για καταγραφή και ταυτοποίηση στη διεύθυνση αλλοδαπών στην πέτρου ράλλη έχουν μόνο προσωρινό αποτελέσματα και κυρίως επικοινωνιακό χαρακτήρα.

Παράλληλα τον τελευταίο καιρό τα δημοσιεύματα του τοπικού τύπου και οι ανακοινώσεις φορέων έχουν αρχίσει να έχουν πάρα πολύ εχθρικό ύφος απέναντι στους μετανάστες-ριες. Δεν διστάζουν κιόλας να χρησιμοποιούν ανύπαρκτες ιστορίες περί απόπειρων βιασμών, συνωστισμών στα μπουρδέλα της πόλης, παρενοχλήσεις τουριστών κλπ. Ιστορίες οι οποίες δεν επιβεβαιώνονται από πουθενά και έρχονται να ψαρέψουν στα θολά νερά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Το επιχείρημα περί πλήγματος στην τουριστική εικόνα του νησιού και των προμετωπίδων του όπως ο Μόλυβος και το λιμάνι της Μυτιλήνης από την εικόνα της εξαθλίωσης που φέρουν οι μετανάστες χρησιμοποιείται επανειλημμένα δημιουργώντας ένα εντελώς εχθρικό στρατόπεδο απέναντι στους ανθρώπους που καταφτάνουν και δίνοντας άπλετο χώρο στις ρατσιστικές και φασιστικές φωνές του νησιού και όχι μόνο….

Τα γεγονότα, τουλάχιστον όπως μπορέσαμε να τα παρακολουθήσουμε, που έλαβαν μέρος στο λιμάνι της μυτιλήνης τις τελευταίες μέρες έχουν ως εξής:

Τη Δευτέρα 15/06 ξέσπασαν καβγάδες μεταξύ των μεταναστών που κρατούνταν στο δημοτικό κέντρο κράτησης στο Καρά Τεπέ με αφορμή την προτεραιότητα που λαμβάνουν οι σύριοι μετανάστες έναντι όλων των υπολοίπων στην έκδοση των «σημειωμάτων οικειοθελούς αποχώρησης» τα οποία  τους επιτρέπουν να αποχωρήσουν για την αθήνα. Εδώ να σημειωθεί ότι λόγω του φόρτου, οι αρχές έχουν περάσει και σε μία εναλλακτική, με την οποία προσφέρουν σημειώματα σε μετανάστες για να μεταβούν στην Π.Ράλλη σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και να ολοκληρώσουν την καταγραφή και ταυτοποίησή τους εκεί. Οι πληροφορίες που έχουμε μιλάνε για κάποιους τραυματισμούς κυρίως από τον πετροπόλεμο που ξέσπασε. Αποτέλεσμα του καβγά αυτού ήταν να αποχωρήσουν μαζικά για το λιμάνι της μυτιλήνης γύρω στα 400 άτομα (κυρίως συριακής καταγωγής) όπου απαιτούσαν να τους δοθούν άμεσα έγγραφα να φύγουν από το νησί και να μην τους ξαναβάλουν μαζί με τους αφγανούς με τους οποίους συνεπλάκησαν. Στο λιμάνι οι μπάτσοι οργάνωσαν ολόκληρη επιχείρηση στην οποία τους απέκλεισαν στο εσωτερικό του λιμανιού και άρχισαν παρεμβαίνουν όλων των λογιών φορείς και οργανώσεις για να αποκλιμακωθεί η ένταση. Με την υπόσχεση ότι θα δώσουν έγγραφα σε όλους τους, για να φύγουν και να πάνε για καταγραφή και ταυτοποίηση στην Πέτρου Ράλλη τα πράγματα ηρέμησαν και τους βάλανε στο κολυμβητήριο το οποίο βρίσκεται μέσα στο λιμάνι της πόλης να κοιμηθούν. Μετά από δύο μέρες, οι μπάτσοι παρέδωσαν έγγραφα μόνο σε 200 από όσους ήταν μαζεμένοι με αποτέλεσμα να ξαναξεκινήσουν διαμαρτυρίες από πλευράς μεταναστών. Τους υπόλοιπους τους διέταξαν να ανέβουν στα λεωφορεία του λιμενικού και του δήμου για να μεταβούν στο κέντρο ταυτοποίησης της μόριας και να ολοκληρωθούν εκεί οι διαδικασίες καταγραφής. Απέναντι στη νέα αυτή ταλαιπωρία και με την αβεβαιότητα για το ποιες ήταν πραγματικά οι διαθέσεις των αρχών οι εναπομείναντες μετανάστες δεν δέχθηκαν την μεταφορά τους και άρχισαν να διαμαρτύρονται απαιτώντας την χορήγηση των εγγράφων στο χώρο του λιμανιού. Προσπάθησαν μάλιστα να κινηθούν εξωτερικά του λιμανιού προσπαθώντας να διαρρήξουν την αορατότητα στην οποία βρισκόντουσαν μέσα στον χώρο του λιμανιού.  Οι ειδικές δυνάμεις του λιμενικού ανέλαβαν έργο και  με τη χρήση απειλών, βρισιών και των πτυσσόμενων που κουβαλάνε επιτέθηκαν στους μετανάστες αποτρέποντας τους από το να βγουν έξω από το λιμάνι. Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν να τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι ένας μετανάστης και να ακολουθήσουν 7 συλλήψεις στο ψαχνό. Δεν δίστασαν κιόλας να επιτεθούν φραστικά σε λίγους αλληλέγγυους αλλά και φωτορεπόρτερ που βρέθηκαν στο σημείο εκείνη την ώρα.

Παράλληλα στο πεζοδρόμιο απέναντι από το σημείο της επίθεσης είχαν αρχίσει να μαζεύονται διάφοροι «αγανακτισμένοι πολίτες» επευφημώντας την επίθεση. Κάποιοι από αυτούς κινήθηκαν και απειλητικά απέναντι σε αλληλέγγυα που βρισκόταν στο χώρο προπηλακίζοντάς την. Χαρακτηριστικό της παρανοϊκής κατάστασης που επικρατεί είναι ότι πρωτοστάτες της επίθεσης αυτής ήταν οι ιδιοκτήτες τουριστικού πρακτορείου που έχει επωφεληθεί τα μέγιστα της κατάστασης όλο αυτό το διάστημα αφού αποτελεί ένα από τα 2 κεντρικά πρακτορεία που εκδίδουν εισιτήρια στους μετανάστες που φεύγουν από το νησί.

Η ένταση αποκλιμακώθηκε στη συνέχεια με τις νέες υποσχέσεις ότι θα πάρουν όλοι έγγραφα φτάνει να δεχθούν να πάνε στο κέντρο ταυτοποίησης.

Ταυτόχρονα οι τοπικές εφημερίδες αλλά και κομματικά στελέχη του τοπικού Σύριζα προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά αίτια των αντιδράσεων των μεταναστών, διαδίδοντας φήμες περί υποκίνησης τους από ντόπιους.

Χτες περνούσαν από αυτόφωρο οι 7 συλληφθέντες με τις κατηγορίες που τους αποδόθηκαν να είναι πλημελληματικού χαρακτήρα και είναι οι εξής:

  • Αντίσταση κατά της αρχής
  • Παράβαση του νόμου περί όπλων
  • Απρόκλητες σωματικές βλάβες
  • Παρακώλυση συγκοινωνιών
  • Απείθεια – Εξύβριση

Ακόμα δεν έχει εξακριβωθεί αν το σύνολο των κατηγοριών αφορά και τους 7 …

Οι διωκόμενοι μετανάστες ζητούσαν να γίνει άμεσα το δικαστήριο και να μην πάρει αναβολή παρόλο που δεν μπορούσε να εξασφαλιστεί η παρουσία δικηγόρου. Η έδρα του δικαστηρίου αποφάσισε ωστόσο την αναβολή του δικαστηρίου για τις 24 Ιουνίου καθώς ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας, ο λιμενικός που έχει καταγγείλει ότι τραυματίστηκε από πέτρα, είναι σε αναρρωτική και δεν μπορούσε να παραστεί. Ωστόσο διέταξε την απελευθέρωση τους μέχρι την εκδίκαση της απόφασης κάτι που δημιούργησε εμφανώς εκνευρισμό στην κουστωδία των μπάτσων που βρίσκονταν στην αίθουσα… Παρόλη τη σαφή εντολής της έδρας η αστυνομία με το που γύρισαν στο τμήμα για να παραλάβουν τα πράγματά τους, διέταξε την εκ νέου σύλληψη και κράτησή τους με την κατηγορία ότι εισήλθαν παράνομα στη χώρα. Τη βασική δηλαδή κατηγορία που αποδίδεται στους παράτυπα εισερχόμενους μετανάστες. Βασική διαφορά είναι ότι οι μπάτσοι αποφάσισαν ότι θα τους κρατήσουν στα  κρατητήρια της  Α.Δ Μυτιλήνης αντί για το κέντρο κράτησης της Μόριας και η κράτησή τους θα διαρκέσει μέχρι το δικαστήριο της Τετάρτης.

Οι κρατούμενοι ήταν σε σχετικά άσχημη κατάσταση, με εμφανή τα σημάδια από το ξύλο που είχαν φάει και τρεις από αυτούς να είναι και ξυπόλητοι. Η τροπή που πήραν κιόλας τα πράγματα με τη συνέχιση της κράτησής τους, τους έχει φέρει σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Να σημειωθεί ότι κάποιοι από τους συλληφθέντες κατά τη στιγμή της σύλληψής τους βρίσκονταν με τις οικογένειές τους στο σημείο και γίνονται τώρα προσπάθειες για τους φέρουμε σε επαφή.

Τις επόμενες μέρες έχουν ανακοινωθεί κινήσεις αλληλεγγύης στην πόλη καλεσμένες από ανοιχτή συνέλευση που καλέστηκε για το συντονισμό δράσεων.


Ομάδα Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

ΥΓ: Η εικόνα στο δικαστήριο, με τους ξυπόλητους και ξυλοκοπημένους μετανάστες, την στρατιά από μπάτσους όλων των ειδών από πάνω τους και τα σημάδια της Χ.Α στα καθίσματα του ακροατηρίου, έρχεται να μας υπενθυμίσει τη συνέχιση της ανάδυσης ενός ολοκληρωτικού κράτους με δεξιά ή αριστερή διαχείριση…


Νεότερη ενημέρωση (20-06-2015)

Σύμφωνα με πληροφορίες οι 7 διωκόμενοι μετανάστες για τα γεγονότα του λιμανιού έχουν μεταφερθεί στο κέντρο ταυτοποίησης της Μόριας για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της καταγραφής και ταυτοποίησής τους.


Ενημέρωση από την Πορεία 07-03-2015


Πραγματοποιήθηκε σήμερα κάτω από βροχή, με μικρή συμμετοχή (περίπου 80 άτομα), η πορεία ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Για την πορεία είχαν βγάλει καλέσματα η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat και το Αντιρατσιστικό Παρατηρητήριο Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η πορεία κινήθηκε στα στενά και την αγορά της πόλης και κατά τη διάρκειά της μοιράστηκε το κείμενο της ομάδας, χτυπήθηκαν stencil και φωνάχτηκαν συνθήματα με αυτό που κυριάρχησε να είναι:


Ούτε «δεξιά» ούτε «αριστερά»

Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

Ούτε ‘δεξιά’ ούτε ‘αριστερά’ στρατόπεδα συγκέντρωσης…

Ούτε 'δεξιά' ούτε 'αριστερά' στρατόπεδα συγκέντρωσης
Ούτε ‘δεξιά’ ούτε ‘αριστερά’ στρατόπεδα συγκέντρωσης

αναδημοσίευση από


Από το σεπτέμβριο του 2013 λειτουργεί στη μόρια λέσβου ακόμα ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών. Το εν λόγω κέντρο προς στιγμή χρησιμοποιείται ως κέντρο ταυτοποίησης αναμένοντας την έναρξη λειτουργίας και του προαναχωρησιακού τμήματος.

 Δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη! Οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν αναλάβει τη διαχείριση της επέκτασης της κυριαρχίας επάνω στις ζωές των καταπιεσμένων τα στρατόπεδα αυτά θα αποτελούν για αυτήν ένα χρήσιμο εργαλείο. Είτε κλειστά, είτε ανοιχτά οι χώροι αυτοί θα αποτελούν σημείο αποτύπωσης της κυριαρχίας αυτής πάνω στα σώματα των «περιττών» και «επικίνδυνων» κομματιών αυτής της κοινωνίας.

 Έτσι μέσα στον προεκλογικό πυρετό επισκεφθήκαμε τον συγκεκριμένο χώρο για να αποτυπώσουμε τη δική μας θέση.

Ούτε «δεξια» ούτε «αριστερά»

Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

Ενημερωση απο την πορεια εναντια στα συγχρονα στρατοπεδα συγκεντρωσης


Χτες (Παρασκευή 13/06) πραγματοποιήθηκε η πορεία ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλ. Σαπφούς και διήρκησε περίπου 1 ώρα. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία περίπου 100 ατόμων, στην αγορά και γειτονιές του κέντρου της πόλης υπό τον παλμό συνθημάτων αλληλεγγύης στους μετανάστες, αντιφασιστικών αλλά και κατά του μουντιάλ που διεξάγεται αυτές τις μέρες.

Αλληλεγγύη στους Μετανάστες Απεργούς Πείνας στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης της Κορίνθου και της Αμυγδαλέζας.

 Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες για τα γεγονότα έξω από την ΑΣΟΟΕ

Το κείμενο που μοιραζόταν:

Ούτε στη Μόρια, ούτε πουθενά.

Λίγα χιλιόμετρα από τη Μυτιλήνη, στη Μόρια, ετοιμάζεται για λειτουργία ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκατοντάδες μετανάστες πρόκειται να πακτωθούν εκεί μέχρι τη στιγμή της απέλασής τους. Κάτω από ένα διάτρητο νομικό καθεστώς το οποίο διαρκώς αλλάζει δυσχεραίνοντας όλο και περισσότερο τις ζωές των μεταναστών, άνθρωποι θα βρεθούν φυλακισμένοι για άγνωστο χρόνο χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα και χωρίς να έχουν δικαστεί γι αυτό.

Παρόμοια εκτρώματα λειτουργούν σε διάφορα σημεία της ελληνικής επικράτειας θυμίζοντας με τον πιο περίτρανο τρόπο πως οι εποχές της βαρβαρότητας δεν έχουν περάσει, δεν είναι παρελθόν, αλλά αντιθέτως βρίσκονται εδώ για να σκιαγραφήσουν ένα ζοφερό παρόν κι ένα χειρότερο μέλλον. Και αυτό το μέλλον σίγουρα δεν αφορά τα πρώτα θύματα των αποφάσεων που παίρνονται για το συμφέρον των αφεντικών αυτού του κόσμου. Αυτό το μέλλον αφορά τους πάντες, μετανάστες και ντόπιους. Η ιστορία είναι αυτή που δείχνει πως όταν τα αφεντικά θέλουν να εδραιώσουν και διατηρήσουν την εξουσία τους πάνω στο κοινωνικό σώμα ξεκινάνε από τα πιο αδύναμα κομμάτια μέχρι να τη διαπεράσουν στο σύνολό της.

Οι μετανάστες αποτελούν το προνομιακό πεδίο για τα πειράματα και την εμπέδωση της παντοδυναμίας των αφεντικών. Προερχόμενοι από λεηλατημένες χώρες, αν καταφέρουν να επιβιώσουν στο ταξίδι της φυγής και αν δεν πνιγούν ή εκραγούν σε ναρκοπέδια, θα βρεθούν στον «ευρωπαϊκό παράδεισο» να δουλεύουν για μισθούς πείνας προς χάριν της «ανάπτυξης», με ένα μόνιμο εκβιασμό να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους, με φασίστες να τους επιτίθενται, με τις αστυνομικές δυνάμεις να εξασκούνται πάνω στα σώματά τους, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης να τους στοιβάζουν σαν τσουβάλια χωρίς δικαιώματα και φωνή.

Αυτή η πολιτική εναντίον των μεταναστών αποτελεί τη συνέχεια της πολιτικής που ακολουθείται τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η ουσία της βρίσκεται στο γεγονός πως κράτη και κεφάλαιο επωφελούνται στο έπακρο από τη μετανάστευση. Αυτό που θεωρητικά φαίνεται πρόβλημα είναι ουσιαστικά και λύση για τα αφεντικά. Οι υποτιμημένοι άντρες και οι υποτιμημένες γυναίκες αποτελούν την ιδανική πρώτη ύλη τόσο για φτηνό εργατικό δυναμικό, όσο και για «παράδειγμα προς γνώση και συμμόρφωση» των γηγενών που απλά θεωρούν ότι αυτά που τραβάνε οι μετανάστες δεν τους αφορούν. Παράλληλα είναι μια πολύ καλή μπίζνα για εργολάβους που θα χτίσουν τα στρατόπεδα, για εταιρείες catering, για το ίδιο το κράτος και τα εκατομμύρια που λαμβάνει ως επιδότηση καθημερινά από την ΕΕ…

Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής επιτίθενται στους μετανάστες, την ίδια ακριβώς στιγμή προτείνουν ΟΑΕΔ και εργασία με 14 ευρώ μεροκάματο (λιγότερο και από τους μισθούς των μεταναστών αγροτών στη Μανωλάδα) και φοροαπαλλαγές σε εφοπλιστές και βιομήχανους. Την ίδια στιγμή που οι κρατικοί αξιωματούχοι και τα ΜΜΕ τους βομβαρδίζουν την «κοινή γνώμη» με τον «κίνδυνο της μετανάστευσης», τις «υγειονομικές βόμβες» κ.α., την ίδια ακριβώς στιγμή αυξάνουν τα κέρδη τους με τζάμπα εργασία. Τα όσα δήλωνε ο Στέφανος Μάνος για τους Αλβανούς μετανάστες πριν κάποια χρόνια είναι ενδεικτικά: «Είμαι ενθουσιασμένος με τους Αλβανούς. Πρόκειται φυσικά για παράνομη εργασία αλλά αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να μπορούν να προσφέρουν την εργασία τους σε χαμηλή τιμή. Δεν επιθυμούμε να τους εμποδίσουμε να έρχονται αλλά ακόμα και να το επιθυμούσαμε δεν θα μπορούσαμε».

Είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς πως τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα «λύσουν» ένα ζήτημα το οποίο έτσι και αλλιώς είναι «άλυτο». Οι μεταναστευτικές ροές δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν όσο υπάρχουν οι αιτίες που τις δημιουργούν: Λεηλασία, πόλεμοι, καταστροφή για τα κέρδη των από πάνω. Είναι ακόμα πιο αφελές για κάποιον/α να θεωρεί πως η σύγχρονη βαρβαρότητα δεν τον αγγίζει. Ήδη το κράτος έχει δείξει τις προθέσεις του όταν εκτός από την επιχείρηση «ξένιος Δίας» εναντίον των μεταναστών έχει προχωρήσει στα αστικά κέντρα στις επιχειρήσεις «Θέτις» εναντίον τοξικομανών και οροθετικών. Αύριο θα φαίνεται «φυσιολογικό» να προχωρήσουν και σε επιχειρήσεις εναντίον αστέγων και όσων δεν χωράνε στο «υγιές» πρότυπο. Και αυτοί οι «άλλοι» θα πληθαίνουν όλο και πιο πολύ όσο εντείνεται η φτώχεια και ο ολοκληρωτισμός.

Η εναντίωση μας στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η υπεράσπιση των μεταναστών και των μεταναστριών δεν εκπορεύονται από κάποιον γενικό και αόριστο ανθρωπισμό που τους αντιμετωπίζει σαν κάποιους «κακόμοιρους» που τους χτύπησε η μοίρα. Εκπορεύονται από τη διαπίστωση πως η υποτίμηση των ζωών των «από κάτω» από τα αφεντικά και τα κράτη τους είναι κοινό σημείο όλων των εκμεταλλευόμενων ανά την υφήλιο. Εκπορεύονται από την πεποίθηση πως οι πλαστοί διαχωρισμοί μεταξύ ντόπιων και ξένων εντείνουν και διευκολύνουν την επίθεση που εξαπολύουν οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου εναντίον όλων μας. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στους μετανάστες θα χτυπήσει την πόρτα όλων αύριο. Η ιστορία ξέρει να μιλάει…

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.


Τα συνθήματα που ακουγόντουσαν κυρίως ήταν:

Ούτε στη Μόρια, ούτε πουθενά
Μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά

Οι μετανάστες είναι αδέρφια ταξικά,
Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

Μέσα σε κλουβιά, χιλιάδες μετανάστες,
Ή θα ΄σαι με τ’αφεντικά ή με τους εργάτες

Οι μετανάστες είναι, της γης οι κολασμένοι,
Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

Στις νάρκες του έβρου, στον πάτο του αιγαίου,
Χτίζετε η ασφάλεια του κάθε ευρωπαίου

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών,
Πόλεμος στον πόλεμο των αφεντικών

Στρατόπεδα συγκέντρωσης, πογκρόμ και μανωλάδα,
Αν είσαι μετανάστης, αυτή είναι η ελλάδα

Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα,
Οι προλετάριοι δεν έχουμε πατρίδα

Αν δεν αντισταθούμε σ’όλες τις γειτονιές,
Οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές

Φασίστες και αφεντικά στου πηγαδιού τον πάτο,
Ζήτω το παγκόσμιο προλεταριάτο

Εμείς δεν προσκυνάμε, τις εθνικές φανέλες,
Σε αυτό το μουντιάλ στηρίζουμε φαβέλες

Read More