Ενημερωση απο την πορεια εναντια στα συγχρονα στρατοπεδα συγκεντρωσης

20140613_192526_for_web

Χτες (Παρασκευή 13/06) πραγματοποιήθηκε η πορεία ενάντια στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλ. Σαπφούς και διήρκησε περίπου 1 ώρα. Στη συνέχεια ακολούθησε πορεία περίπου 100 ατόμων, στην αγορά και γειτονιές του κέντρου της πόλης υπό τον παλμό συνθημάτων αλληλεγγύης στους μετανάστες, αντιφασιστικών αλλά και κατά του μουντιάλ που διεξάγεται αυτές τις μέρες.

Αλληλεγγύη στους Μετανάστες Απεργούς Πείνας στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης της Κορίνθου και της Αμυγδαλέζας.

 Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες για τα γεγονότα έξω από την ΑΣΟΟΕ

Το κείμενο που μοιραζόταν:

Ούτε στη Μόρια, ούτε πουθενά.

Λίγα χιλιόμετρα από τη Μυτιλήνη, στη Μόρια, ετοιμάζεται για λειτουργία ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Εκατοντάδες μετανάστες πρόκειται να πακτωθούν εκεί μέχρι τη στιγμή της απέλασής τους. Κάτω από ένα διάτρητο νομικό καθεστώς το οποίο διαρκώς αλλάζει δυσχεραίνοντας όλο και περισσότερο τις ζωές των μεταναστών, άνθρωποι θα βρεθούν φυλακισμένοι για άγνωστο χρόνο χωρίς να έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα και χωρίς να έχουν δικαστεί γι αυτό.

Παρόμοια εκτρώματα λειτουργούν σε διάφορα σημεία της ελληνικής επικράτειας θυμίζοντας με τον πιο περίτρανο τρόπο πως οι εποχές της βαρβαρότητας δεν έχουν περάσει, δεν είναι παρελθόν, αλλά αντιθέτως βρίσκονται εδώ για να σκιαγραφήσουν ένα ζοφερό παρόν κι ένα χειρότερο μέλλον. Και αυτό το μέλλον σίγουρα δεν αφορά τα πρώτα θύματα των αποφάσεων που παίρνονται για το συμφέρον των αφεντικών αυτού του κόσμου. Αυτό το μέλλον αφορά τους πάντες, μετανάστες και ντόπιους. Η ιστορία είναι αυτή που δείχνει πως όταν τα αφεντικά θέλουν να εδραιώσουν και διατηρήσουν την εξουσία τους πάνω στο κοινωνικό σώμα ξεκινάνε από τα πιο αδύναμα κομμάτια μέχρι να τη διαπεράσουν στο σύνολό της.

Οι μετανάστες αποτελούν το προνομιακό πεδίο για τα πειράματα και την εμπέδωση της παντοδυναμίας των αφεντικών. Προερχόμενοι από λεηλατημένες χώρες, αν καταφέρουν να επιβιώσουν στο ταξίδι της φυγής και αν δεν πνιγούν ή εκραγούν σε ναρκοπέδια, θα βρεθούν στον «ευρωπαϊκό παράδεισο» να δουλεύουν για μισθούς πείνας προς χάριν της «ανάπτυξης», με ένα μόνιμο εκβιασμό να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους, με φασίστες να τους επιτίθενται, με τις αστυνομικές δυνάμεις να εξασκούνται πάνω στα σώματά τους, με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης να τους στοιβάζουν σαν τσουβάλια χωρίς δικαιώματα και φωνή.

Αυτή η πολιτική εναντίον των μεταναστών αποτελεί τη συνέχεια της πολιτικής που ακολουθείται τα τελευταία είκοσι χρόνια. Η ουσία της βρίσκεται στο γεγονός πως κράτη και κεφάλαιο επωφελούνται στο έπακρο από τη μετανάστευση. Αυτό που θεωρητικά φαίνεται πρόβλημα είναι ουσιαστικά και λύση για τα αφεντικά. Οι υποτιμημένοι άντρες και οι υποτιμημένες γυναίκες αποτελούν την ιδανική πρώτη ύλη τόσο για φτηνό εργατικό δυναμικό, όσο και για «παράδειγμα προς γνώση και συμμόρφωση» των γηγενών που απλά θεωρούν ότι αυτά που τραβάνε οι μετανάστες δεν τους αφορούν. Παράλληλα είναι μια πολύ καλή μπίζνα για εργολάβους που θα χτίσουν τα στρατόπεδα, για εταιρείες catering, για το ίδιο το κράτος και τα εκατομμύρια που λαμβάνει ως επιδότηση καθημερινά από την ΕΕ…

Την ίδια στιγμή λοιπόν που οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής επιτίθενται στους μετανάστες, την ίδια ακριβώς στιγμή προτείνουν ΟΑΕΔ και εργασία με 14 ευρώ μεροκάματο (λιγότερο και από τους μισθούς των μεταναστών αγροτών στη Μανωλάδα) και φοροαπαλλαγές σε εφοπλιστές και βιομήχανους. Την ίδια στιγμή που οι κρατικοί αξιωματούχοι και τα ΜΜΕ τους βομβαρδίζουν την «κοινή γνώμη» με τον «κίνδυνο της μετανάστευσης», τις «υγειονομικές βόμβες» κ.α., την ίδια ακριβώς στιγμή αυξάνουν τα κέρδη τους με τζάμπα εργασία. Τα όσα δήλωνε ο Στέφανος Μάνος για τους Αλβανούς μετανάστες πριν κάποια χρόνια είναι ενδεικτικά: «Είμαι ενθουσιασμένος με τους Αλβανούς. Πρόκειται φυσικά για παράνομη εργασία αλλά αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να μπορούν να προσφέρουν την εργασία τους σε χαμηλή τιμή. Δεν επιθυμούμε να τους εμποδίσουμε να έρχονται αλλά ακόμα και να το επιθυμούσαμε δεν θα μπορούσαμε».

Είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς πως τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης θα «λύσουν» ένα ζήτημα το οποίο έτσι και αλλιώς είναι «άλυτο». Οι μεταναστευτικές ροές δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν όσο υπάρχουν οι αιτίες που τις δημιουργούν: Λεηλασία, πόλεμοι, καταστροφή για τα κέρδη των από πάνω. Είναι ακόμα πιο αφελές για κάποιον/α να θεωρεί πως η σύγχρονη βαρβαρότητα δεν τον αγγίζει. Ήδη το κράτος έχει δείξει τις προθέσεις του όταν εκτός από την επιχείρηση «ξένιος Δίας» εναντίον των μεταναστών έχει προχωρήσει στα αστικά κέντρα στις επιχειρήσεις «Θέτις» εναντίον τοξικομανών και οροθετικών. Αύριο θα φαίνεται «φυσιολογικό» να προχωρήσουν και σε επιχειρήσεις εναντίον αστέγων και όσων δεν χωράνε στο «υγιές» πρότυπο. Και αυτοί οι «άλλοι» θα πληθαίνουν όλο και πιο πολύ όσο εντείνεται η φτώχεια και ο ολοκληρωτισμός.

Η εναντίωση μας στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και η υπεράσπιση των μεταναστών και των μεταναστριών δεν εκπορεύονται από κάποιον γενικό και αόριστο ανθρωπισμό που τους αντιμετωπίζει σαν κάποιους «κακόμοιρους» που τους χτύπησε η μοίρα. Εκπορεύονται από τη διαπίστωση πως η υποτίμηση των ζωών των «από κάτω» από τα αφεντικά και τα κράτη τους είναι κοινό σημείο όλων των εκμεταλλευόμενων ανά την υφήλιο. Εκπορεύονται από την πεποίθηση πως οι πλαστοί διαχωρισμοί μεταξύ ντόπιων και ξένων εντείνουν και διευκολύνουν την επίθεση που εξαπολύουν οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου εναντίον όλων μας. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στους μετανάστες θα χτυπήσει την πόρτα όλων αύριο. Η ιστορία ξέρει να μιλάει…

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

 

Τα συνθήματα που ακουγόντουσαν κυρίως ήταν:

Ούτε στη Μόρια, ούτε πουθενά
Μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά

Οι μετανάστες είναι αδέρφια ταξικά,
Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

Μέσα σε κλουβιά, χιλιάδες μετανάστες,
Ή θα ΄σαι με τ’αφεντικά ή με τους εργάτες

Οι μετανάστες είναι, της γης οι κολασμένοι,
Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

Στις νάρκες του έβρου, στον πάτο του αιγαίου,
Χτίζετε η ασφάλεια του κάθε ευρωπαίου

Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών,
Πόλεμος στον πόλεμο των αφεντικών

Στρατόπεδα συγκέντρωσης, πογκρόμ και μανωλάδα,
Αν είσαι μετανάστης, αυτή είναι η ελλάδα

Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα,
Οι προλετάριοι δεν έχουμε πατρίδα

Αν δεν αντισταθούμε σ’όλες τις γειτονιές,
Οι πόλεις μας θα γίνουνε μοντέρνες φυλακές

Φασίστες και αφεντικά στου πηγαδιού τον πάτο,
Ζήτω το παγκόσμιο προλεταριάτο

Εμείς δεν προσκυνάμε, τις εθνικές φανέλες,
Σε αυτό το μουντιάλ στηρίζουμε φαβέλες

(more…)

Αυτοκολλητα

Για τα γεγονοτα στο φαρμακονησι

 

farmakonhsi

Το έγκλημα στο Φαρμακονήσι δεν ήταν ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό, το έγκλημα είναι διαρκές και το μόνο που αλλάζει είναι ο τόπος στον οποίο συμβαίνει και ο αριθμός των δολοφονημένων. Είναι δυστυχώς άλλο ένα κομμάτι στο πάζλ του ολοκληρωτισμού, στο παζλ που φτιάχνουν το ελληνικό κράτος και οι διεθνείς του συνεργάτες (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ…) και που η τελική του εικόνα έχει σχεδόν διαμορφωθεί…

Θέλουμε στα αλήθεια να «ξεχνάμε» τις σφαίρες στη Μανωλάδα, τους πνιγμένους στη Θερμή, τη φρίκη της Λαμπεντούζας, τα δεκάδες (γνωστά) περιστατικά άγριων βασανιστηρίων  στα αστυνομικά τμήματα και τους λιμενικούς σταθμούς, τους μαχαιρωμένους από φασίστες, που απελαύνονται μόλις τολμήσουν να μιλήσουν για αυτό που τους συνέβη, τα συρμάτινα κλουβιά και τα χωρίς θέρμανση κοντέινερ που περιμένουν όσους δεν πνιγούν στο αιγαίο και που το κράτος αποκαλεί κέντρα φιλοξενίας;

Θέλουμε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής μέχρι του σημείου της στυγνής δολοφονίας θα περιοριστεί στους μετανάστες γιατί εμείς είμαστε στο κράτος «μας»; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι δικές μας ζωές θα παραμένουν πολύτιμες και ασφαλείς;  Θέλουμε να μη βλέπουμε τις συνεχείς αυτοκτονίες των εδώ απελπισμένων, τις στρατιές των ανέργων, να ξεχναμε ότι το κράτος «μας» βάζει λουκέτο στις «μη παραγωγικές» δομές (νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, ιδρύματα…). Θέλουμε να μη θυμόμαστε ότι στο ρόλο του ενόχου δεν ήταν πάντα οι μετανάστες, αλλά οι εργαζόμενοι του ιδιωτικου, οι εργαζόμενοι του δημοσίου,οι συνταξιούχοι, οι μαθητές, οι πλανόδιοι, οι φοιτητές, οι νοικοκυρές, οι κοντοί με πεταχτά αυτιά; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις βαρβαρότητες της αστυνομίας εναντίον οποιουδήποτε τόλμησε να αντισταθεί στη λαίλαπα, ακόμα και αν το έκανε με τον πλέον ειρηνικό τρόπο; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις μηχανές τις ομάδας διας να πέφτουν με φόρα πάνω σε άοπλους ανθρώπους;

Και αν αναρωτιόμαστε «ναι αλλά γιατί να τους πνίξουν;» η πρώτη απάντηση θα ήταν γιατί μπορούν και μάλιστα σχεδόν πάντα ατιμώρητα. Γιατί μπορεί να μην έχουν ακόμα ξεκάθαρες εντολές που να λένε «σκοτώστε», έχουν όμως εντολές που λένε κάντε τους το βίο αβίωτο δηλαδή «… άμα τους σκοτώσετε δεν έγινε και τίποτα». Γιατί, όπως έδειξαν ξεκάθαρα οι τελευταίες εκλογές ένα τεράστιο ποσοστό των σωμάτων ασφαλείας εκφράζεται μέσα από φασιστικές συμμορίες που ολοφάνερα ουρλιάζουν για αίμα μεταναστών.

Το ελληνικό κράτος και τα φιλαράκια του έχουν από καιρό ξεκινήσει μια διαδικασία φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλου μέρους των (νομιμότατων) κατοίκων του και ταυτόχρονα, με την πάντα πολύτιμη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης, κατασκευάζει εύκολους και ανίσχυρους ενόχους για τα πάντα. Η καθαρά δολοφονική του μηχανή κουρδίζεται και ήδη επιτίθεται στους «απ’ έξω» ανεπιθύμητους. Η σιωπηλή συνενοχή μας θα το βοηθήσει  να στραφεί γρηγορότερα και προς τα μέσα και ανεπιθύμητοι θα είναι κάθε φορά κάποιοι άλλοι. Η φιγούρα του μετανάστη, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και τα κρατικά γαυγίσματα, αυτή η όχι ακριβώς ανθρώπινη, απλά εκμεταλλεύσιμη σκιά δεν θα αργήσει καθόλου να ταιριάξει σε πολλούς περισσότερους.

Κατάληψη στο Μπίνειο

Ιανουάριος 2014

Το κείμενο σε pdf: Με αφορμή τα γεγονότα στο Φαρμακονήσι