Αρχικη

«Πληθυσμοί στο Στόχαστρο»: Εκδήλωση-Συζήτηση στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Στέκι Γαλατσίου «Στέγαστρο»

Την Κυριακή 7 Μαΐου, στις 7μμ, θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση επί της διασυλλογικής έκδοσης «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο», στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Στέκι Γαλατσίου «Στέγ★» [Ναρκίσσου 3, Γαλάτσι-απέναντι από την πλατεία Ιωάννου Φωκά & Ναρκίσσου].

Κυριακή 30/04 στην Κατάληψη Rosa Nera (Χανιά) – Εκδήλωση/Συζήτηση: Πληθυσμοί στο Στόχαστρο

Τηλεφωνική επικοινωνία στο πλαίσιο της εκδήλωσης-βιβλιοπαρουσίασης της έκδοσης Πληθυσμοί στο Στόχαστρο

Η εκδήλωση καλείται από την Πρωτοβουλία ενάντια στον μιλιταρισμό Κανάιμα (Χανιά) στην Κατάληψη Rosa Nera.

  • Κείμενο για την πρόσφατη στοχοποίηση της Κατάληψης Rosa Nera στα Χανιά από το Πολυτεχνείο Κρήτης, εδώ.

Περιμένοντας την απόφαση για το αίτημα ασύλου του Mohamed A., λίγα λόγια για την Αίγυπτο και τις σχέσεις της με την Ελλάδα

Σύντομο ιστορικό της Αιγύπτου από την αραβική άνοιξη και μετά…

Η Αιγυπτιακή εξέγερση της 25ης Ιανουαρίου το 2011 ήρθε να τονίσει εμφατικά τα έντονα πεδία των κοινωνικο-ταξικών ανταγωνισμών στο εσωτερικό της χώρας. Η εξέγερση ενάντια στην ασυδοσία του 30χρονου καθεστώτος της κυβέρνησης του Hosni Mubarak, ήρθε από τη μία να διαταράξει για τα καλά τις ισορροπίες που επέτρεπαν στη διαιώνιση ενός καταπιεστικού καθεστώτος, αλλά ταυτόχρονα να προσφέρει έμπνευση σε μία ολόκληρη γενιά για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τις οποίες έρχονται να τους στερήσουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις και άρχουσες τάξεις. Μία έμπνευση που συνέχιζε να εκφράζεται και στα χρόνια που ακολούθησαν, και η οποία βρίσκει πλέον απέναντί της το απολυταρχικό καθεστώς του Αμπντέλ Φατάχ Αλ-Σίσι.

Μετά και την εξέγερση του 2011 και την παραίτηση και φυλάκιση του Στρατηγού Μουμπάρακ τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου, τη σκυτάλη της διακυβέρνησης της Αιγύπτου ανέλαβε μετά από εκλογές, το Κόμμα της Ελευθερίας και της Δικαιοσύνης, ο πολιτικός τομέας δηλαδή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, με τον Μοχάμεντ Μόρσι επικεφαλής (Ιούνιος 2012). Ένα χρόνο αργότερα (Ιούνιος 2013) ήταν η σειρά του να ανατραπεί από στρατιωτικό πραξικόπημα που έλαβε μέρος με επικεφαλής τον Στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, εγκαθιδρύοντας ένα νέο απολυταρχικό καθεστώς. Ένα πραξικόπημα που φάνηκε να υποστηρίζεται και από τις δυτικές χώρες, που θορυβήθηκαν από την ύπαρξη ενός ισλαμιστή στην προεδρία της Αιγύπτου. Μίας χώρας που πέρα από τη γεωγραφική σημασία που έχει (βλ. διώρυγα του Σουέζ, Ανατολική Μεσόγειος) αποτελούσε ανέκαθεν και χώρα διαμεσολάβησης του δυτικού με τον μουσουλμανικό κόσμο.

Από τη στιγμή που κατέλαβε την εξουσία το καθεστώς Αλ Σίσι κινήθηκε συντεταγμένα για την παγίωση της εξουσίας του. Προχωρώντας στην επικήρυξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατικής οργάνωσης (Δεκέμβριος 2013) αλλά και διώκοντας ποινικά τους αντιφρονούντες του νέου καθεστώτος, προσπαθεί να εγκαταστήσει στο εσωτερικό της χώρας ένα σκηνικό σιωπής γύρω από τον δικτατορικό του χαρακτήρα. Οι αστυνομικές και στρατιωτικές αρχές καταστέλλουν βίαια όποιες διαμαρτυρίες εκδηλώνονται ενώ σημαντικό ρόλο έρχονται να παίξουν και τα στρατιωτικά δικαστήρια των οποίων οι αρμοδιότητες επεκτάθηκαν μετά από νόμο που θέσπισε το καθεστώς από τον Οκτώβριο του 2014. Σύμφωνα με έκθεση διεθνούς ΜΚΟ, τα τελευταία δυόμιση χρόνια τουλάχιστον 7420 πολίτες έχουν οδηγηθεί ενώπιον των στρατοδικείων.[1]

Δεκάδες είναι και οι εκθέσεις[2] που αναφέρονται στα επίπεδα βίας που χρησιμοποιεί το καθεστώς ενάντια σε αντιφρονούντες. Τα βασανιστήρια στα αστυνομικά τμήματα θεωρούνται καθημερινή τακτική για την απόσπαση ομολογιών, ενώ εξαναγκαστικές εξαφανίσεις, απαγωγές και εξωδικαστικές εκτελέσεις εκατοντάδων πολιτών χρησιμοποιούνται για την εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων.

Στην αντίθετη κατεύθυνση το καθεστώς κινείται σε ότι έχει να κάνει με την απόδοση ευθυνών απέναντι στο καθεστώς Μουμπάρακ. Στις 02 Μαρτίου 2017, ο πρώην πρόεδρος της χώρας απαλλάχτηκε από όλες τις κατηγορίες για τους θανάτους πολιτών κατά την εξέγερση του 2011, οδηγώντας στην αποφυλάκισή του.

Παράλληλα, ακολουθώντας και τα παραδείγματα των ευρωπαϊκών του εταίρων, οι τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν μέρος στις αρχές Απριλίου σε χριστιανικές εκκλησίες, χρησιμοποιήθηκαν ως δικαιολογία για την κήρυξη της χώρας σε καθεστώς εκτάκτου ανάγκης.

Για τις σχέσεις Ελλάδας-Αιγύπτου

Πολύς λόγος όμως γίνεται και για την ανάπτυξη των σχέσεων της Αιγύπτου με τα υπόλοιπα κράτη στην ανατολική μεσόγειο, αλλά και ως κράτος δορυφόρος των συμφερόντων της δύσης σε μία σημαίνουσα, γεωπολιτικά, περιοχή. Σχέσεις σημαντικές που οδηγούν στην παροχή από μέρους της δύσης της απαραίτητης υποστήριξης για το καθεστώς σε διμερές επίπεδο αλλά και εντός των διεθνών οργανισμών.

Το κράτος έχει συνέχεια…

Για το ελληνικό κράτος η στρατηγική επιλογή της ανάπτυξης εταιρικών σχέσεων με το αιγυπτιακό έχει υπάρξει συνεχής παρόλες τις αλλαγές που υπήρξαν σε κυβερνητικό επίπεδο. Από τον Νοέμβριο του 2014, όταν και συναντιόντουσαν ο τότε δεξιός πρωθυπουργός Α.Σαμαράς με τον Αλ Σίσι στην Αθήνα, μέχρι και πριν λίγους μήνες όταν πλέον ο αριστερός πρωθυπουργός Α.Τσίπρας έτρεξε στην Αίγυπτο να το επιβεβαιώσει, τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των δύο χωρών κρίνονται κοινά. Συμφέροντα που εκτείνονται από τον ορισμό των ΑΟΖ και την ενέργεια, μέχρι τον έλεγχο της Ανατολικης Μεσογείου και τα εξοπλιστικά προγράμματα. Η ρήξη μάλιστα του καθεστώτος Αλ Σίσι με τον Τούρκο πρόεδρο Τ.Ερντογάν φαίνεται να τον ομορφαίνει ακόμα περισσότερο στα μάτια των εν Ελλάδι συμμάχων του.

Η εδραίωση των σχέσεων αυτών επιβάλει λοιπόν την αλληλοϋποστήριξη αλλά και την αλληλοσυγκάλυψη ακόμα και αν αυτό σημαίνει παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων αλλά και κίνδυνο για την απώλεια ανθρώπινων ζωών

Τις σχέσεις αλληλοσυγκάλυψης μεταξύ των κρατών της Ελλάδας και της Αιγύπτου άλλωστε έρχεται να τις επιβεβαιώσει με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο ό ίδιος ο πρόεδρος της αιγυπτιακής κοινότητας στην Ελλάδα, όταν σε συνέντευξή τον προηγούμενο Απρίλιο είχε δηλώσει χαρακτηριστικά:

«…Η Ελλάδα ήταν η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που υποστήριξε την Αίγυπτο μετά την επανάσταση του 2013 την οποία και επισκέφθηκε ο πρόεδρός Adly Mansour. Η χώρα αυτή δεν χρησιμοποίησε την ορολογία περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αντίθεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χάρις στην εγγύτητά της στην αιγυπτιακή πραγματικότητα και στην γνώση της για το τι πραγματικά συμβαίνει.»[3]! Στην ίδια συνέντευξη μάλιστα δεν παρέλειψε να ξεπλύνει και τις ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον Αιγυπτίων στην Ελλάδα, τις οποίες αποκάλεσε μεμονωμένα περιστατικά, που οι δράστες δεν γνώριζαν την εθνικότητα των θυμάτων και τα οποία φούσκωσε ο τύπος αλλά και καταδικάστηκαν από την ελληνική κυβέρνηση.

Πρόκειται για τον ίδιο εκπρόσωπο της αιγυπτιακής κοινότητας που βρέθηκε προσκεκλημένος της Ελληνικής Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ, στην οποία και είχε πραγματοποιηθεί παρέμβαση από αλληλέγγυους-ες για την υπόθεση του Mohamed και στη συνέχεια δήλωνε ότι σε απεργία πείνας βρισκόταν Αφγανός μετανάστης και όχι Αιγύπτιος.

Οι σχέσεις μεταξύ των 2 δύο χωρών δεν μπορούν να αμφισβητηθούν πάνω σε οποιοδήποτε πεδίο και η χορήγηση πολιτικού ασύλου σε Αιγύπτιους πολίτες είναι κάτι που προφανώς δεν συμβαδίζει με αυτές. Το πολιτικό άσυλο άλλωστε ανέκαθεν χρησιμοποιούταν ως εργαλείο άσκησης εξωτερικής πολιτικής από την εκάστοτε χορηγό χώρα. Έτσι και η περίπτωση του πρώην απεργού πείνας Mohamed A. έχει να ξεπεράσει και τα εμπόδια που βάζουν οι στενές σχέσεις των δύο χωρών.

Η επιλογή του Mohamed να μην αποδεχτεί παθητικά την αρχική απόρριψη στο αίτημα ασύλου του, αλλά να διεξάγει έναν αγώνα κάτω από τις πλέον δύσκολες συνθήκες, θέτοντας δημόσια το ζήτημα της περίπτωσής του, αλλά στρεφόμενος εκ νέου εναντίον του καθεστώτος Αλ Σίσι κάνει την περίπτωση απόρριψης του νέου αιτήματος απαγορευτική. Είναι εξάλλου γνωστή η μεταχείριση του αιγυπτιακού κράτους σε όσους έχουν αναζητήσει άσυλο σε ξένες χώρες και επιστρέφονται πίσω σε αυτό.

 Άμεση χορήγηση ασύλου στον Mohamed A.

Ελευθερία μετακίνησης για όλους-ες

 

Musaferat

Απρίλιος 2017

[1] Human Rights Watch, ‘7,400 Civilians Tried in Military Courts’ 13 April 2016, διαθέσιμο στο https://www.hrw.org/news/2016/04/13/egypt-7400-civilians-tried-military-courts

[2] Human Rights Watch, All According to Plan: The Rab’a Massacre and Mass Killings of Protesters in Egypt , 15 August 2014, ISBN: 978-1-62313-1661, διαθέσιμο στο http://www.refworld.org/docid/53edbf1c4.html, Amnesty International, Egypt: ‘Officially, You Do not Exist’ – Disappeared and Tortured in the Name of Counter-Terorism, 13 July 2016, available at: http://www.refworld.org/docid/5786348e4.html

[3] http://www.masress.com/elbalad/2162524

Μικροφωνική αλληλεγγύης στον Mohamed A.

 Άμεση Χορηγήση Ασύλου στον Mohamed A.

Ο Αιγύπτιος Mohamed A. βρίσκεται στη Λέσβο από τον περασμένο Απρίλιο. Χρειάστηκε να φύγει από την Αίγυπτο καθώς η επιλογή του να δημοσιοποιήσει βίντεο από τις ακρότητες του καθεστώτος Αλ Σίσι κατά αντικυβερνητικών διαδηλωτών τον έβαλε στο στόχαστρο του αιγυπτιακού κράτους δεχόμενος απειλές για τη ζωή του. Έτσι ακολουθώντας και αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι, τα επικίνδυνα περάσματα του Αιγαίου βρέθηκε στη Λέσβο, οπού και αιτήθηκε πολιτικού ασύλου. Η υπηρεσία ασύλου όμως επιλέγει να αγνοήσει εντελώς τόσο τις απειλές αυτές όσο και την κατάσταση που επικρατεί στην Αίγυπτο, με τις απαγωγές, βασανισμούς και δολοφονίες αντικαθεστωτικών να καταγράφονται καθημερινά από τους αρμόδιους οργανισμούς, και απορρίπτει το αίτημα του, οδηγώντας τον προς απέλαση. Μετά από 2 ολόκληρους μήνες κρατούμενος στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων προς απέλαση, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει και το τελευταίο μέσο που διαθέτει ξεκινώντας απεργία πείνας, διεκδικώντας την άρση της κράτησής του, την αναστολή της απέλασής του αλλά και τη χορήγηση του ασύλου που είχε αιτηθεί. Μία απεργία πείνας που βρήκε απέναντι της όλους τους μηχανισμούς του κράτους. Με τους μπάτσους να προσπαθούν να τον ξεγελάσουν και να τον οδηγήσουν εν μέσω της απεργίας σε απέλαση, με την επιβλέπουσα γιατρό που τον ανέλαβε αρχικά να τον απειλεί καθημερινά με εξιτήριο, κάτι που δεν δίστασε να κάνει στην 42η ημέρα της απεργίας, αλλά και τους νομικούς μηχανισμούς να παίζουν με την υγεία του οδηγώντας στα όρια του. Απέναντι όμως σε όλα αυτά ο αλύγιστος αγώνας του ίδιου αλλά και αλληλέγγυων σε Ελλάδα και Ευρώπη συνέβαλλε στο να κερδίσει προσωρινά την αναστολή απέλασής του και την επανεξέταση του αιτήματος ασύλου του.

Η απόφαση όμως για τη χορήγηση ασύλου στον Mohamed δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Πρόκειται για μία πολιτική απόφαση που αφορά αφενός τις διακρατικές σχέσεις Ελλάδας-Αιγύπτου, αφετέρου τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου στην Ελλάδα. Η Αίγυπτος αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ελληνικού κράτους στην προσπάθειά του να περιορίσει την γειτονική Τουρκία και τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο θάλασσα. Μαζί με την Κύπρο και το Ισραήλ έρχεται να διαμορφώσει νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή, και οι μεταξύ τους σχέσεις δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση. Επιπλέον, η οποιαδήποτε αλλαγή της αρνητικής πρώτης απόφασης για το αίτημα του Mohamed, μετά από τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση, θα έρθει να αναδείξει την «πλημμελή» εξέταση των αιτημάτων χιλιάδων μεταναστών-ριών. Αποφάσεις fast track σε ένα στημένο παιχνίδι που δεν αφορούν τον κάθε εξεταζόμενο και το δικαίωμα του προς το άσυλο ειδικά, αλλά έρχονται να ικανοποιήσουν τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές συμφωνίες μεταξύ των κρατών τις Ε.Ε. Έτσι, χιλιάδες έχουν οδηγηθεί σε απέλαση στην Τουρκία ή σε τρίτες χώρες με σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή τους. Η απόφαση από το υπουργείο να χειριστεί την υπόθεσή του σε κεντρικό επίπεδο φανερώνεται άλλωστε και από την επιλογή, την συνέντευξη του αιτήματός του να τη διεξάγει ο ίδιος ο προϊστάμενος της υπηρεσίας στο νησί Μάριος Καλέας, κάτι που δεν έχει επαναληφθεί σε καμία προηγούμενη περίπτωση.

Ο Mohamed δεν είναι μία μοναδική περίπτωση. Χιλιάδες μετανάστες-ριες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το αυθαίρετο καθεστώς διάκρισεων του ελληνικού κράτους. Μέσα από κάθετα σχεδιαζόμενες και οριζόντια εφαρμοζόμενες πολιτικές πολλοί-ες θα βρεθούν ως περισσευούμενοι-ες και θα αποτελούν τα νέα θύματα των αντιμεταναστευτικών πολιτικών της Ελλάδας και της Ευρώπης. Είναι αυτοί που είτε θα οδηγηθούν προς απέλαση με σαφή κίνδυνο για τη ζωή τους, ή στην παρανομία για να αποτελέσουν το πλέον υποτιμημένο και εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό για τα αφεντικά. Απέναντι όμως στο καθεστώς αορατότητας και παθητικότητας που προσπαθεί να επιβληθεί πάνω στους-ις μετανάστες-ριες είναι οι ίδιοι  που έρχονται να το διαρρήξουν. Ο αγώνας για τη δικαίωση του Mohamed A. αποτελεί ακόμα μία συνέχεια  των αγώνων των 300 απεργών πείνας της Υπατείας, των εξεγερμένων της Αμυγδαλέζας, της μετανάστριας εργάτριας Sanae Taleb, κ.α. Αγώνες απέναντι στον κόσμο των συνόρων, των διακρίσεων, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης.

Άμεση χορήγηση ασύλου στον Mohamed A.

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους

 

Musaferat

Απρίλιος 2017

Εκδήλωση – Συζήτηση: “Πληθυσμοί στο Στόχαστρο”

Παρασκευή 24/3, 8:30μμ
Εκδήλωση – Συζήτηση: «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο»

  • Οι τρέχουσες εξελίξεις στην αντιμεταναστευτική πολιτική σε Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ [εισήγηση από ΡΕΣΑΛΤΟ]
  • Η υπόθεση της αλληλεγγύης [συζήτηση]: Τι έχει γίνει την τελευταία διετία, τι γίνεται στην παρούσα φάση, τι θεωρούμε σημαντικό να γίνει και να προωθηθεί κοινωνικά και ενδοκινηματικά;

 

Τα γραφεία κλείσανε, ο φασισμός είναι ακόμα εδώ…

Τα γραφεία κλείσανε…

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η είδηση του οριστικού κλεισίματος των γραφείων της τοπικής Χρυσής Αυγής. Τα γραφεία ήταν ανενεργά εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς τα τοπικά φασιστοειδή δεν περνούσαν να τα ανοίξουν ούτε τις καλεσμένες μέρες και ώρες. Γραφεία τα οποία άνοιγαν μόνο κάτω από άκρα μυστικότητα με σκοπιές στα παράθυρα για τυχόν «επισκέψεις» ή πίσω από μερικές δεκάδες μπάτσους για να τους προστατέψουν από τυχόν «συναντήσεις».  Αυτό οφειλόταν αφενός στις απαντήσεις που δινόντουσαν από την πρώτη στιγμή από το τοπικό αντιφασιστικό κίνημα, πότε με αποκλεισμούς ή και αιφνιδιαστικές «ανακαινίσεις» των γραφείων τους, ή με την απευθείας επικοινωνία διαφόρων μηνυμάτων σε όποιον τολμούσε να εκδηλώσει δημόσια την προτίμηση τους προς το νεοναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.  Αφετέρου όμως και στην άρνηση μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας να συνταχθεί στο πλευρό της οργάνωσης.

…Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ.

Το σφράγισμα όμως των γραφείων δεν αποτελεί και το τέλος της αναπαραγωγής των φασιστικών ιδεών στο νησί. Είναι ούτως ή άλλως αναμενόμενη η προσπάθεια ανασύνταξης της οργάνωσης στο νησί, αλλά ακόμα περισσότερο η συσπείρωση διαφόρων φασιστοειδών στην πατριωτική κίνηση μυτιλήνης, υπό την αιγίδα του Χ.Αθανασίου. Άλλωστε με τις μισαλλόδοξες, μισανθρωπικές ιδέες που εκπροσωπούν τα κάθε λογής φασιστοειδή βρισκόμαστε αντιμέτωποι-ες καθημερινά. Ιδέες που βρίσκουν εφαρμογή από τα διάφορα στρατιωτικοαστυνομικά σώματα που έχουν κατακλύσει το νησί, ιδέες που αναπαράγοντα απρόσκοπττα στα δεκάδες δημοσιεύματα που θρέφουν την ξενοφοβία και το ρατσισμό, στις ανακοινώσεις διαφόρων φορέων που έρχονται να δείξουν ως υπεύθυνους τους μετανάστες που φτάνουν ως υπεύθυνους-ες για τη συνεχιζόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Έτσι ο αντιφασιστικός αγώνας μας θα συνεχίζεται, ως ακόμα μία πτυχή του κοινωνικο-ταξικού ανταγωνισμού. Μέσα από αυτοοργανωμένους αγώνες ντόπιων και μεταναστών, απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης. Ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον πολιτισμό των συνόρων, των εθνών και των εθνικισμών.

Musaferat

Ενημερωτικό Σημείωμα Μαρτίου 2017

Ενημερωτικό Σημείωμα Μαρτίου 2017

Τον τελευταίο μήνα και μετά τις τραγωδίες του Ιανουαρίου φαίνεται πως πραγματοποιείται η περιβόητη «αποσυμφόρηση» του κέντρου κράτησης της Μόριας. Μέσα στον Φεβρουάριο πολλοί μετανάστες/στριες που συγκαταλέγονται σε «ευάλωτες ομάδες» έχουν μεταφερθεί από το κέντρο κράτησης στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ και σε ξενοδοχεία που- παρά τις αρχικές αρνήσεις των ξενοδόχων- τελικά μισθώθηκαν για την στέγαση μεταναστών. Επίσης κάποιοι έχουν μεταφερθεί στην ενδοχώρα.  Την ίδια στιγμή μέσα στην Μόρια εκτελούνται οικοδομικές εργασίες με την τοποθέτηση και χτίσιμο οικίσκων αλλά και την περεταίρω περίφραξη ανάμεσα από τους ήδη υπάρχοντες τομείς. Αυτή τη στιγμή περίπου 1600 μετανάστες/στριες συνεχίζουν να μένουν μέσα στο κέντρο.

Στον τομέα Α και C μένουν μετανάστες/στριες από διάφορες χώρες και η κίνηση τους τόσο στο camp όσο και έξω από αυτό γίνεται ελευθέρα. Στον τομέα Β βρίσκεται μικρός αριθμός ανήλικων (κυρίως από τη Σομαλία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν) και κάποιες γυναίκες που είτε θεωρούνται ευάλωτες περιπτώσεις, είτε είναι θύματα trafficking. Η κίνηση προς και από αυτόν τον τομέα είναι περιορισμένη αποκλειστικά στους εργαζόμενους των ΜΚΟ που δουλεύουν εκεί και για τους ανήλικους που έχουν ξεπεράσει τις 25 ημέρες.

Ωστόσο,  η συντριπτική πλειοψηφία όσων βρίσκονται στο κέντρο είναι ενήλικοι άντρες. Σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων, τις τελευταίες μέρες, κατά τις βραδινές ώρες οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποιούν ελέγχους στοιχείων και συλλήψεις μέσα στο κέντρο κράτησης. Οι μετανάστες που δεν έχουν καταθέσει ακόμα αιτήματα ασύλου  και όσοι έχουν απορριφθεί (σε πρώτο και δεύτερο βαθμό) τα αιτήματα τους μεταφέρονται στον κλειστό τομέα του κέντρου, περιμένοντας την απέλαση τους. Μέσα σε αυτόν βρίσκονται πάνω από 130 άτομα με κάποιους εξ αυτών να έχουν παραιτηθεί του αιτήματος ασύλου και να περιμένουν τη διαδικασία απέλασης/επαναπατρισμού τους. Οι υπόλοιποι, κυρίως από τις χώρες του Μαγκρέμπ, έχουν ουσιαστικά κριθεί ανεπιθύμητοι και έχουν συλληφθεί προς απέλαση. Όπως όλα δείχνουν οι αριθμοί τόσο των έγκλειστων μεταναστών όσο και των απελάσεων θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα, καθώς φαίνεται να υπάρχει ειλημμένη πολιτική απόφαση για μαζικές απορρίψεις αιτημάτων ασύλου με αρκετά γρήγορες διαδικασίες.

Για τους μετανάστες/στριες που συνεχίζουν να αναμένουν απαντήσεις στα αιτήματα ασύλου που έχουν καταθέσει, έχουν δημιουργηθεί αρκετά προγράμματα κοινωνικής «ενσωμάτωσης» από διάφορες ΜΚΟ. Κάποια, δε, από αυτά λαμβάνουν χώρα μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας με αποτέλεσμά κόσμος που δεν μένει πια εκεί να επιστρέφει για να παρακολουθήσει τα μαθήματα. Παρακολουθούμε έτσι μια μετατόπιση από νησί «πέρασμά», σε ένα πιο μόνιμο τόπο διαμονής κάποιων μεταναστών.

Ωστόσο η εικόνα της «ειρηνικής συνύπαρξης» τελειώνει μπροστά στις συνέχεις περιπολίες, στις προσαγωγές και τους εκφοβισμούς μεταναστών σε δημόσιους χώρους, στην παρακολούθηση σημείων που συχνάζουν οι μετανάστες. Καθώς είναι αυτές οι εικόνες, μεταξύ άλλων, που συστήνουν την καθημερινότητα της πόλης. Η εμπέδωση της ασφάλειας για τους ντόπιους περνάει μέσα από την εμπέδωση του τρόμου όλων των άλλων.

Την ίδια στιγμή το αστυνομικό τμήμα της Μυτιλήνης (όπως και κάθε άλλο τμήμα) αποτελεί ένα ακόμα  «σκοτεινό σημείο» για τις ορέξεις των δυνάμεων καταστολής. Απαλλαγμένες από τα περιττά βλέμματα, των ανθρωπιστικών οργανώσεων οι αστυνομικές αρχές συνεχίζουν το έργο τους. Το τελευταίο διάστημα έχουν αναφερθεί από μετανάστες αρκετά περιστατικά αναίτιων προσαγωγών και ξυλοδαρμών στο αστυνομικό τμήμα.

Τα κρατητήρια του τμήματος αποτελούν τον κατεξοχήν τόπο άτυπου ή και τυπικού βασανιστηρίου. Σε εγκαταστάσεις που προορίζονται για μέγιστη διάρκεια κράτησης τριών ημερών βρίσκονται να κρατούνται, με διοικητική κράτηση, άνθρωποι για μήνες. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του  21χρονου Σύριου που βρίσκεται στα κρατητήρια από τις 9 Σεπτεμβρίου του 2016 ενόσω περιμένει την απόφαση του ΣτΕ για την απέλαση του ή μη στην Τουρκία[1].

Οι συνθήκες που επικρατούν είναι χειρότερες από φυλακή, καθώς για όσους βρίσκονται μέσα δεν υπάρχει δικαίωμα προαυλισμού και οι συνθήκες υγιεινής είναι παραπάνω από άθλιες. Ενδεικτικό είναι ότι υπάρχει ένα μόνο ντουζ, χωρίς πόρτα για άντρες και γυναίκες που βρίσκονται εκεί, με τον αριθμό των ανθρώπων να ποικίλει από 15 μέχρι 60. Συχνοί είναι οι αυτοτραυματισμοί μέσα στα κρατητήρια καθώς πολλοί είτε βρίσκονται σε απόγνωση και προτιμούν να μεταφερθούν στο νοσοκομείο, είτε προσπαθούν με αυτόν τον τρόπο να καθυστερήσουν την απέλαση τους.

Μπαίνοντας  η άνοιξη αυξάνονται και οι ρατσιστικές φωνές επαγγελματικών φορέων που κάνουν λόγο για δυσφήμηση του νησιού από το «προσφυγικό πρόβλημα» και τις χιλιάδες των φωτογραφιών που «ενώ ποια έχουν σχεδόν μηδενιστεί οι αφίξεις αυτές εξακολουθούν να κυκλοφορούν στα ΜΜΕ διαστρεβλώνοντας την εικόνα του νησιού».

Βεβαίως καθόλου δεν φαίνεται να τους ενοχλούν οι κάθε λογής μπάτσοι που κυκλοφορούν δίνοντας μια νότα στρατιωτικού καθεστώτος… ιδανική για το προσεχές μέλλον.

Musaferat

Μάρτιος 2017

[1]http://www.ert.gr/lesvos-syros-prosfygas-pente-mines-sta-kratitiria-mytilinis-sto-ste-ypothesi-tou/

Για την ομηρία του Mohamed A. από την υπηρεσία ασύλου

Ένας μήνας έχει περάσει από την ημερομηνία που κατατέθηκε η μεταγενέστερη αίτηση ασύλου για τον Mohamed A. (01.02) και η υπηρεσία ασύλου εξακολουθεί να μην έχει ανταποκριθεί στην εξέταση του παραδεκτού, ή όχι, του αιτήματος αυτού. Από την πρώτη στιγμή επικαλούμενη διάφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες συνέβαλε στη συνεχιζόμενη κράτηση του και ενώ ο Mohamed είχε ήδη ξεπεράσει τις 50 ημέρες απεργίας πείνας. Και ενώ οι πιέσεις που ασκήθηκαν από τους αλληλέγγυους κατάφεραν να εξασφαλίσουν την άρση της κράτησής του, η οποία συνεχιζόταν παρανόμως αφού δεν υφίστατο διαδικασία απέλασης, η υπηρεσία ασύλου ξεκίνησε να παραπέμπει συνεχώς στο μέλλον την απόφαση για το παραδεκτό του αιτήματος. Μέσα από τα δικά τους λόγια,  «ο Mohamed δεν έχει ανάγκη τίποτα άλλο, αφού προς στιγμήν κυκλοφορεί ελεύθερος». Λες και το ζητούμενο ήταν απλώς να μην απελαθεί και να μείνει ελεύθερος για λίγο διάστημα και όχι να του χορηγηθεί το πολιτικό άσυλο που διεκδικεί, που θα του εξασφαλίσει, την μη επιστροφή του στην Αίγυπτο από την οποία και διέφυγε λόγω των κινδύνων που αντιμετώπιζε. Λες και το χαρτί που του έχει χορηγηθεί και απλώς του εξασφαλίζει τη μη σύλληψή του σε περίπτωση ελέγχου, αλλά του απαγορεύει να νοικιάσει διαμέρισμα, να εργαστεί, να φύγει εκτός νησιού είναι το maximum αξιοπρέπειας που δικαιούται ένας μετανάστης στην Ελλάδα.

Αυτή η κατάσταση ομηρίας όμως δεν είναι τυχαία και δεν αφορά μόνο τον Mohamed, αν και υπάρχουν ειδικότερα πλεονεκτήματα άμα μπορέσουν να τον ξεφορτωθούν μαζί με τον αγώνα του. Ο βάλτος των αργών διαδικασιών οδηγεί όλο και περισσότερους-ες μετανάστες-ριες στην εξαθλίωση και την απελπισία. Πολλοί-ες φτάνουν στο σημείο να παραιτηθούν του αιτήματος ασύλου οδηγούμενοι-ες πίσω στην Τουρκία ή άλλες χώρες μην αντέχοντας άλλο τις συνθήκες κράτησής τους στα διάφορα κέντρα κράτησης των νησιών. Άλλοι παραμένουν εγκλωβισμένοι, με όλο και περισσότερους να εμφανίζουν συμπτώματα ψυχικών διαταραχών από τη συνεχιζόμενη κράτηση. Σημαντικότερη όμως πτυχή της συνθήκης αυτής είναι ότι πολλοί-ες αυτοί-ες είναι που οδηγούνται εκβιαστικά, κάτω και από τη συνεχιζόμενη απειλή της απέλασης, στην παρανομοποίηση. Τα δίκτυα των πλαστών εγγράφων βρίσκονται και λειτουργούν μαζί και παράλληλα με την κρατική διαχείριση. Έτσι χιλιάδες θα οδηγηθούν παράνομοι και πλέον υποτιμημένοι και εκμεταλλεύσιμοι στις αγορές εργασίας της Ελλάδας και της Ευρώπης.

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του Mohamed A.

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους

Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο – Δεν θα ανεχθούμε την εξαθλίωση

Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο

Δεν θα ανεχθούμε την εξαθλίωση

24/07/2015 – Σύρος μετανάστης μεταφέρεται εσπευσμένα στην Αθήνα από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ, όπου έχασε τελικά τη μάχη με τη ζωή

27/07/2015 – 45χρονος Σύρος μετανάστης μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ.  Εκεί διαπιστώθηκε απλώς ο θάνατός του.

31/08/2015 – Γίνεται γνωστός ο θάνατος Σομαλής μετανάστριας από παθολογικά αίτια στο κέντρο κράτησης της Μόριας.

17/12/2015 – 4χρονο κοριτσάκι χάνει τη ζωή του. Ο θάνατός τους αποδίδεται σε πιθανή μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο. «Φιλοξενούνταν» στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ

30/12/2015 – Τραγικό θάνατο βρήκε ένα βρέφος 6 μηνών, από άγνωστα μέχρι στιγμής αίτια, στον καταυλισμό προσφύγων του Καρά Τεπέ.

02/03/2016 – Βρέφος 1 έτους χάνει τη ζωή του στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Το άτυχο βρέφος είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο από το hotspot της Μόριας, όπου είχε διαπιστωθεί ότι αντιμετώπιζε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

24/11/2016 – Μία εξηντάχρονη και ο εγγονός της χάνουν τη ζωή τους στον κέντρο κράτησης της Μόριας μετά από έκρηξη στο φιαλίδιο γκαζιού που χρησιμοποίησε προσπαθώντας να μαγειρέψει. Ακόμα 2 σοβαρά τραυματίες.

24/01/2017 – Ο 22χρονος Αιγύπτιος Άχμαντ βρίσκεται νεκρός στη σκηνή του. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

28/01/2017 – Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί ένας 46χρονος άντρας από τη Συρία μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

30/01/2017 – 20χρονος πακιστανός βρέθηκε νεκρός στον κέντρο κράτησης της Μόριας. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

 

Συνολικά 11 νεκροί μέσα σε ενάμιση χρόνο στα κέντρα κράτησης του νησιού. 11 νεκροί που έρχονται να προστεθούν στη μακρά λίστα των νεκρών των ναυαγίων, των κάτεργων εργασίας αλλά και των υπολοίπων κέντρων κράτησης. Στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκεί που οι μετανάστες-ριες αποτελούν απλώς αριθμούς στατιστικής. Ανώνυμοι και άγνωστες. Βιώνοντας την εξαθλίωση και τον αποκλεισμό. Εγκλωβισμένοι και απομονωμένες που πάνω στις ζωές τους χτίζονται πολιτικές πολέμου και πολιτικές θανάτου.

Όσοι και όσες αποφασίσουν να αντιδράσουν θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα εξαφανιστούν. Όπως συμβαίνει όλο αυτό το διάστημα με μετανάστες-ριες που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες στη Μυτιλήνη αλλά και μέσα στα κέντρα κράτησης και συλλαμβάνονται για να οδηγηθούν προς απέλαση. Όπως συνέβη με τον Mohamed A. που η αστυνομική διεύθυνση Λέσβου προσπάθησε να τον απελάσει ενώ βρισκόταν στη 30η μέρα της απεργίας πείνας που διεξάγει. Όπως συνέβη με τις 26 μετανάστριες από το κέντρο κράτησης του Ελληνικού, όπου οδηγήθηκαν εσπευσμένα στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη όταν ένωσαν τις φωνές τους με αυτές των αλληλέγγυων.

Η συνέχιση των αντιμεταναστευτικών θανατοπολιτικών επιβάλει την αορατότητα των ίδιων των υποκειμένων που τις υφίστανται άμεσα. Ένα πέπλο αορατότητας που διαρρηγνύεται μέσα από τις δυναμικές τους απαντήσεις. Μέσα από τη συνάντηση των αγώνων τους με τους αλληλέγγυους-ες που βρίσκονται στο πλευρό τους.

Άμεση απελευθέρωση του Mohamed A. και των 26 μεταναστριών του Ελληνικού

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους