Statement of the Occupation of SYRIZA head quarters of Lesbos

Refugees and solidarity supporters of refugees occupied the SYRIZA offices in Mytilene, Lesbos, on Saturday November 25, 2017 after the anti-fascist demonstration in which refugees, members of anti-authoritarian movement, and non-parliamentary leftists participated. The final action of the occupation of SYRIZA offices is the continuation of the struggle that has been taking place for the past one and half months in Sappho square, when a group of refugees decided to leave the Moria detention centre in protest with the declaration that we will not return to Moria or any similar camp. This protest is not an attempt to demand any sort of privilege over other refugees, but solely because we do not feel nor are we safe.

The unacceptable conditions of accommodation, the miserable nutrition provided, the absence of decent and appropriate medical care, the vengeful deprivation of water supply for drinking as well as hygiene due to the participation in mobilizing for protests, the constant police oppression inside Moria, and the violent conflicts erupting between different nationalities which are cultivated by the administration of the camp itself compose the framework of the aggressive imprisonment perpetuated in that environment. Part of the culmination of this cannibalism is also the sexual exploitation of women, homosexuals, and also minors who are forced into these dehumanizing paths, which is caused by the need to survive or because they have become victims of criminal networks. The fabricated divisions created among refugees with categorical distinction as refugees verses migrants creates chronic conflicts between different nationalities because of the privileges granted to some nationalities.

All the above are connected to the EU policies which continuously produce wars that create in turn migration flows, while simultaneously denies free and safe passage of the victims of these wars. These policies include the EU-Turkey deal which was singed by the SYRIZA-ANEL government of Greece.  The Mediterranean water graveyard, the islands of the Aegean which have been turned into open air prisons, and the concentration camps in which refugees have been herded are the results of these lethal policies.

It also needs to be mentioned that from the moment we arrived at Sappho Square we became invisible for all the international Non-governmental Organizations a prime example of which is the total absence of any medical and pharmaceutical care or any other type of support and assistance.

Despite the attacks that we endured while at Sappho square we prefer to remain exposed to the cold weather and any other type of threat rather than return to the detention centre called Moria. Threats ranged from the provocative indifference of those directly responsible (such as UNHCR, SYRIZA, and  local authorities), the apathy of parts of the local community, all the way to the expression of hate such as it was displayed by the deputy mayor Katzanos who was destroying the banners at the square, the gathering which was called by the mayor S. Galinos, the position taken by the former president of the Business Association Poulelli, and the beating of the refugees by the police.

On the chessboard of the wider socio-political scenario everyone has an active part to play. Having realized this fact we proceeded to the occupation of the local offices of SYRIZA intending to pressure and hold accountable one of the responsible actors complicit in this treaty. This is why through this struggle we abolished the distance between us, proving that charity is an illusion and solidarity is our weapon.

On our part, as refugees, we can only testify to these few people that they broke every border and made us feel part of this society.

To conclude, our demands are:

  • THE IMMEDIATE RELEASE OF HESAM SHAERI HESARI – THE IMPRISONED MEMBER OF THE PROTESTING REFUGEES
  • THE REMOVAL OF THE GEOGRAPHICAL RESTRICTIONS OF MOVEMENT FOR ALL THE PROTESTING REFUGEES IN ORDER TO PROCEED TO ATHENS AND GOVERNMENTAL GUARANTEE THAT NON OF THE PROTESTERS WILL BE DETAINED AND/OR  DEPORTED UPON ARRIVAL IN ATHENS
  • THE ACCOMMODATION OF EVERY PROTESTING REFUGEE UPON ARRIVAL IN ATHENS
    • NO CAMP IS AN ACCEPTABLE ACCOMMODATION
    • ACCOMMODATION MUST BE IN ATHENS
    • ACCOMMODATION MUST BE APPROPRIATE FOR HUMANE LIVING CONDITIONS

 

Refugees and Solidarity supporters

(Ελληνικά) Common Grounds: Αλληλεγγύη στους/στις απεργούς πείνας της Λέσβου!

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

«Κύριοι, απασφαλίσαμε. Θέλετε πόλεμο; Πόλεμο θα έχετε!»

Με αυτές και παρόμοιες εκφράσεις ο δήμαρχος Λέσβου κος Γαληνός νοηματοδότησε το κατά τα άλλα «ειρηνικό» (και  «ελληνικό» όπως διακηρυσσόταν από τα μεγάφωνα τις προηγούμενες  μέρες) συλλαλητήριο για την «αποσυμφόρηση» του νησιού της Λέσβου από τον «πλεονάζοντα πληθυσμό».  Οι οργανωμένοι φασίστες του νησιού μαζί με μπάτσους, επαγγελματίες και “απλούς” κατοίκους δεν άργησαν να έρθουν στο προσκήνιο την επόμενη μέρα ξυλοκοπώντας και τραυματίζοντας σοβαρά τους/τις Αφγανούς/Αφγανές απεργούς πείνας στην πλατεία Σαπφούς με αποτέλεσμα τέσσερα άτομα να μεταφερθούν στο νοσοκομείο .

Στο κείμενο καλέσματος της συγκέντρωσης που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Δευτέρας 20/11  -εντελώς τυχαία στην ίδια πλατεία που συνεχιζόταν για τρίτη εβδομάδα η απεργία πείνας των μεταναστών/ριών από το Αφγανιστάν- καθώς και σε πλήθος συνεντεύξεων, το δημοτικό συμβούλιο κάνει λόγο για «διαχείριση του προβλήματος» της Μυτιλήνης, για την «σωστή» εφαρμογή της συμφωνίας  Ε.Ε-Τουρκίας και αντιπροτείνει την μεταφορά των «παραπανίσιων» μεταναστών/ριών σε στρατόπεδα  εγκλεισμού στην Ηπειρωτική Ελλάδα. Επικαλείται  επίσης την «απειλούμενη» κοινωνική συνοχή στην Λέσβο και την (τελευταία και καταϊδρωμένη) ανησυχία τους για τις «απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης»  των ίδιων των μεταναστών/ριών.

 Δεν μας κάνει εντύπωση που τις ιαχές αυτές του πολέμου ακολούθησε η επίθεση των φασιστών και των μπάτσων στους/στις απεργούς πείνας. Η συντονισμένη προσπάθεια για ηθική και φυσική εξόντωση των μεταναστών/ριών από τον ελληνικό και ευρωπαϊκό συρφετό ξανασερβίρεται με μπροστάρη αυτή τη φορά τον «μετριοπαθή» και «ειρηνικό» κο Γαληνό (και το δημοτικό του συμβούλιο) και παρατρεχάμενους  τα φασιστοειδή που θα εφαρμόσουν στην πράξη όλα όσα ο κος Γαληνός διεκδικεί «πολιτισμένα» από τους θεσμούς.

Φυσικά η λεγόμενη «κοινωνική συνοχή» και η επισφάλεια της ξαναβγαίνουν πιο δυναμικά στο προσκήνιο κάθε φορά που οι φορο-ελαφρύνσεις και τα κονδύλια που ρέουν στο νησί προς «ανακούφιση των κατοίκων από τις ζημιές που προκλήθηκαν από πρόσφυγες» ή «προς ανακούφιση των επαγγελματιών του νησιού» μειώνονται. Κονδύλια τα οποία προστίθενται  στα ήδη υπάρχοντα κέρδη τα οποία διασφαλίζει το νησί μέσω του μεταναστευτικού. Υψηλά ενοίκια, ξενοδοχεία  κλεισμένα χειμώνα καλοκαίρι από μέλη ΜΚΟ, δημοσιογράφους  και συναφή επαγγέλματα για να μην αναφερθούμε στην κερδοσκοπία στην οποία εντρύφησε  μέρος του πληθυσμού της Λέσβου για αρκετούς μήνες μετά το καλοκαίρι του 2015.

Ο ρατσισμός φυσικά καλά κρατεί σε μια κοινωνία η οποία κατά το μεγαλύτερο μέρος της ευθυγραμμίζεται με τις δηλώσεις του Δημάρχου της αντιμετωπίζοντας τους μετανάστες/ριες ως άλλου τύπου χωματερή την οποία ζητάει να φύγει από το έδαφος της και να τοποθετηθεί κάπου που να μην είναι ορατή από τους ίδιους.

Όπως ορατή πρέπει να σταματήσει να είναι και η απεργία πείνας των Αφγανών μεταναστών/ριών στην πλατεία Σαπφούς μιας και η παρουσία τους  «βρωμίζει την πλατεία και την εικόνα του νησιού»  (σε αντίθεση βέβαια από τις διάφορες δυνάμεις της FRONTEX , τα πλοία των Νατοϊκών δυνάμεων και των φαντάρων που περιφέρονται στο νησί ένοπλοι και ντυμένοι στα χακί). Η απαίτηση των Αφγανών μεταναστών/ριών  για προώθηση των αιτημάτων τους για άσυλο και για «άνοιγμα» των νησιών αν και σε ένα βαθμό θα μπορούσε να πει κανείς ότι ευθυγραμμίζεται με τα αιτήματα των «αγανακτισμένων» κατοίκων περί αποσυμφόρησης του νησιού αντιθέτως αντιμετωπίζεται με ρατσιστική βία  και προσπάθεια εξαφάνισής τους με κάθε τρόπο από την σφαίρα του δημοσίου.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΦΓΑΝΟΥΣ/ΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
 
ΣΤΟΥΣ 8 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΤΡΟΥ ΡΑΛΛΗ
ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 35 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΕΓΕΡΣΙΑΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΟΡΙΑΣ
 
ΟΜΑΔΑ “COMMON GROUNDS”
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΔΕΡΒΕΝΙΩΝ 56

Short notice on the incidents that took place on the 22/11

 

After the demonstrating migrants decided to return from the structure they had earlier be driven to, away from the city, on Tuesday evening, they headed to Sappho Square to spend the night. When they got there they found it surrounded by cops and ribbons and were not allowed to approach. They eventually spent the night into a solidarity structure, and in the morning they tried to go down to Sappho Square to continue their protest. There they were confronted with a mob of citizens and shop-owners who moved violently against them from the very first moment. Although the migrant themselves kept their temper and did not respond, they were hit by cops and fascists with a lot of them being injured. According to them, their cops had warned them from the day before that they were going to be attacked if they dared to return to the square. On the square there were different police units as well as the chiefs of local police who, after they first attacked the migrants themselves, they then left them in the hands of the angry mob. As expected, no arrest of the fascists was carried out, although the whole thing took place in front of the prosecutor. After the first major tension, the migrants were trapped in the middle of the square surrounded by the riot police squad for their “own safety”. Various people who came in solidarity were either removed from the police or subsequently found themselves targeted by the mob. At noon, and after long hours of being caught between the police forces, it was decided that the migrants would be transferred to the facilities of the PIKPA’s hospitality structure after a request from the cops. At least 4 people, 3 men and 1 woman, have been transferred to the hospital, with 2 being more severely beaten. PIKPA will host them for the next 3 days, time requested by the authorities to proceed with the examination of their requests. During this time, their papers will be examined to see if some procedures can be sped up. Migrants themselves declare they are determined to return to the square if they are not allowed to leave the island.

(Ελληνικά) Για τους-τις αγωνιζόμενους-ες μετανάστες-ριες στην πλατεία Σαπφούς

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Το κείμενο σε pdf

Τη στιγμή που οι στρατιωτικοαστυνομικές επιχειρήσεις αποτροπής εξελίσσονται αμείωτες, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα με άγνωστο αριθμό ναυαγίων και νεκρών, η πειθάρχηση και o αποκλεισμός όσων καταφέρουν να περάσουν εντατικοποιούνται. Η υποτίμηση, η εξαθλίωση και η καταστολή στα κέντρα κράτησης αποτελούν, ανοιχτά πλέον, τις πολιτικές που εφαρμόζει το ελληνικό κράτος απέναντι στους-ις μετανάστες-ριες για να περάσει τα μηνύματα του προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο μαζικός εγκλωβισμός στα νησιά, που είναι εγκατεστημένα τα hot spots, κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η απομόνωσή τους από τους αστικούς ιστούς και τις αλληλέγγυες δομές και η βίαιη καταστολή όσων τολμήσουν να αμφισβητήσουν αυτή τη συνθήκη αποτελούν γνώριμες εικόνες και για τους πλέον ανυποψίαστους. Οι μετανάστες που καταφθάνουν αποτελούν για ακόμα μία φορά το σώμα για την άσκηση τοπικών και εθνικών πολιτικών. Η «σύμπλευση» όλων των δυνάμεων για την αντιμετώπιση της δυσμενής συνθήκης όπου η Ελλάδα έχει περιέλθει ως συνοριακό κράτος της Ευρώπης, η ταύτιση με τα ρατσιστικά αφηγήματα που παρουσιάζουν τους μετανάστες είτε ως απειλή είτε ως θύματα και φυσικά η αναπαραγωγή του κεφαλαίου μέσα από το τεράστιο σύμπλεγμα της πολεμικής και ανθρωπιστικής βιομηχανίας που έχει στηθεί, είναι τα οχήματα που προσπαθούν να μετατρέψουν τους μετανάστες-ριες σε απλούς κομπάρσους της ζωής τους. Ως ικέτες για μία πιθανή ευκαιρία να περάσουν στα εδάφη της Ευρώπης νόμιμα ή παράνομα, πρέπει να παραμένουν αόρατοι, παθητικοί και άβουλοι. Υπάρχουν όμως πάντα αυτοί και αυτές που δεν θα πειθαρχήσουν. Οδηγούμενοι πότε από συνείδηση, πότε από το αδιέξοδο  και πότε από την απελπισία θα ορθώσουν το ανάστημά τους και θα βγούνε μπροστά διαρρηγνύοντας, τουλάχιστον, το καθεστώς αορατότητας στο οποίο είναι καταδικασμένοι.

Έτσι και οι μετανάστες και μετανάστριες που συνεχίζουν να βρίσκονται αγωνιζόμενοι-ες στην κεντρική πλατεία της Μυτιλήνης. Ξεκινώντας από μία απλή διαμαρτυρία στις 20 Οκτωβρίου αρνούμενοι-ες να συνεχίζουν να ζουν στις συνθήκες εξαθλίωσης του κέντρου κράτησης της Μόριας, βρέθηκαν να διεκδικούν πολλά παραπάνω. Είδαν τους μπάτσους να τρομοκρατούν τους ίδιους και τους αλληλέγγυους για συλλήψεις, είδαν τις διάφορες υπηρεσίες να απομακρύνουν πολλούς δίνοντας τους ψεύτικες υποσχέσεις, είδαν να περικυκλώνονται από στρατό και νέους με περιβολές παρέλασης στις φιέστες των εθνικιστικών επετείων, είδαν τους τοπικούς «παράγοντες» να τους τραμπουκίζουν και να τους διώχνουν, είδαν μικρούς και μεγάλους να λιποθυμούν από την εξάντληση και τα ασθενοφόρα να αρνούνται να τους πάρουν, είδαν «πολιτιστικούς» συλλόγους να τους πετάνε έξω από καταλύματα που τους είχαν προσφερθεί για να προστατευθούν από τις καιρικές συνθήκες. Όμως αυτοί συνεχίζουν να παραμένουν εκεί. Άνδρες και γυναίκες από διαφορετικές χώρες προέλευσης, με τον μικρότερο να είναι μόλις 11 μηνών, σε διαφορετικά στάδια καταγραφής και αιτημάτων ασύλου, αρνούμενοι-ες να υποκύψουν σε οποιοδήποτε διαχωρισμό αντιλαμβανόμενοι την ανάγκη να συνεχίσουν όλοι μαζί.

Στεκόμαστε δίπλα τους αντλώντας καθημερινά μαθήματα θάρρους, συνείδησης και αγώνα. Αλληλέγγυοι-ες στον αγώνα τους όπως και σε κάθε αγώνα που δίνεται. Στέλνοντας σινιάλα αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους μετανάστες της πλ. Συντάγματος, στους 8 διωκόμενους μετανάστες από την Πέτρου Ράλλη, στους 35 διωκόμενους για τα εξεγερσιακά γεγονότα του Ιουλίου στο κέντρο κράτησης της Μόριας.

Αγωνιζόμενοι για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.

Musaferat

Νοέμβριος 2017

 

Πορεία Αλληλεγγύης

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου

στις 17:00

στην Πλ.Σαπφούς

Presentation – Discussion

Saturday 18 November
at 20:00
in the Mpineio Squat

Presentation – Discussion
with the Tabboush Collective
of the illustrated publication
“An ongoing story”

Information on the publication: https://ongoingstory.espivblogs.net/en/

Protest

Tuesday 14/11 at 16:30

Protest at Moria detention center

for the kidnapping from the police

of the hunger striker

Hesam Shaeri Hesari

republished by: https://enoughisenough14.org/2017/11/12/refugeesgr-lesvos-hunger-striker-in-moria-detention-for-deportation/Hesam Shaeri Hesari

Screening – Bar

On Saturday 11/11 at 20:00 in Mpineio Squat, there is going to be a screening of the documentary Amu Khayat with the presence of its creator. A bar will follow.

At the start there is also going to take place  an informative discussion for the case of the 35 migrants accused for the incidents that took place in the Moria detention centre demonstration on 18th July.