Update from Day 1 of the trial of the 35 persecuted migrants from Moria (20/04/2018)

After a series of difficulties and threats of postponement, the trial began regularly today.

As we have previously stated, the transfer of the trial from Mytilene to Chios can only be viewed as yet another tactical move of the state against the solidarity movement that has developed for the 35 persecuted migrants. A move that aims at isolating the migrants from the wave of solidarity in Lesvos, creating crucial obstacles for those in solidarity, as well as for the witnesses, making it difficult for them to attend the trial. The coincidence of the ferry strike on the two days before the trial prevented people in solidarity from traveling from Athens and Mytilene to Chios, creating isolation conditions that the state desired. Apart from that, it also gave the police forces the opportunity to fail to transfer two of the accused migrants, leading to a heightened  risk of the trial being postponed This obstacle was overcome though the mobilisation of lawyers in Athens, who secured authorisation from the two migrants for the lawyers already in Chios to represent them without their presence, as they remained in the transfer department in Athens. The strike was also used as an excuse for not transferring the official interpreter for the Wolof and Bambara dialects from Athens – the only dialects in which four of the migrants can communicate. In order to find a solution, an asylum-seeking migrant from the VIAL detention centre was called forth.

In Chios, in the days before the trial, local tabloids tried to create an atmosphere of terror concerning the trial, which was occasioned by the calls for a solidarity rally outside the courthouse, from Athens and Mytilene. In the end, the only terror in the city in the morning were the dozens of cops of every kind (riot police, plainclothes police, port police along with many others) who surrounded the courthouse, and all the while controlled  everyone who was trying to come close to the courthouse. During this large and unprecedented for Chios police mobilisation, with more than 100 police inside and outside the courthouse, even cops that were on a leave of absence were recalled.

With regard to the court, the trial began after a short delay, while waiting for the authorisations from Athens. After the recess, the charges were read, with the interpreters only partially translating for the accused, as the court instructed the interpreters  to speed up the process. Subsequently, the four jurors were selected, and then the defense attorneys were asked for independent claims concerning alterations of the charges. The attorneys made claims concerning the charges for “life-threatening arson” and “aggravated damage to property”, in order to change them to “damage to foreign property”.

After the claims were lodged, the court ordered a recess of the trial, and its continuation on Monday, April 23rd, at 9am.

The trial is being followed by lawyers from abroad who have come as international observers.


Solidarity with the persecuted migrants from Moria and P. Ralli

Solidarity Assembly with the 35 Persecuted Migrants



(Ελληνικά) Αλληλεγγύη με τους Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Τα κέντρα κράτησης μεταναστών αποτελούν κεντρικά σημεία υποτίμησης, πειθάρχησης και καταστολής των μεταναστευτικών πληθυσμών. Η οποιαδήποτε άρνηση αυτής της συνθήκης αντιμετωπίζεται με τη βίαιη αστυνομική παρέμβαση και ολοκληρώνεται μέσα από ένα σύστημα διοικητικών και ποινικών κυρώσεων.

Στις 20 και 27 Απριλίου και στις 11 Μαΐου σε Χίο και Αθήνα έχουν οριστεί δικαστήρια για τρεις διαφορετικές υποθέσεις όπου μετανάστες κρατούμενοι αφού δέχθηκαν την αναίτια αστυνομική βία βρίσκονται αντιμέτωποι με κακουργηματικές κατηγορίες.

Κανένας μετανάστης μόνος του απέναντι στην δικαστική τρομοκρατία.

Για ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης.


Δράσεις Αλληλεγγύης:

Πορεία – Τρίτη 17/04 στις 18.00 στην Πλατεία Σαπφούς (Μυτιλήνη)

Συγκέντρωση – Παρασκευή 20/04/ στις 10:00 στα Δικαστήρια (Χίος)

Solidarity with the 35 Persecuted Migrants from Moria

On Tuesday July 18, 2017, police attacked a peaceful protest that took place in the detention center of Moria using tear gas and flash grenade grenades. Some of the protesting migrants resisted, responding with just a small measure of the violence they experience daily. Many hours later, while the interior of the detention centre had returned to what passes for “normality”, riot police and plain clothes officers started a raid. They beat people indiscriminately and finally arrested 35 people at random. Their sole criterion was skin colour, targeting only people of African descent. The arrestees were brought to the Central Police Department of Lesvos, where they were held without any medical help despite having suffered severe beatings. Severely beaten and terrified, the 35 accused were presented to an investigator to face serious charges, most notable among which was “life-threatening arson”. This accusation may result in many years of imprisonment, and simultaneously exclude the convicted from the asylum process. Thirty of them were placed in pre-trial detention, while the rest were handed restrictive orders of residence on the island.

On Friday April 20, the 35 accused will be tried in the Mixed Jury Court of Chios. All of them deny their participation in the events, and have presented proof of their innocence. The “war against migrants” is intensified, taking as its victims those already placed at the bottom of society. The policy of constructing spaces of exception at the European borders – spaces where all those who have not lost their lives during their passage will be detained and suffer severe dehumanisation and violence – is now present and expanding in the interior of Fortress Europe. At the same time, through a militaristic racist rhetoric, the national regime is drumming up consensus to the continuation and intensification of policies which further devalue those placed “at the bottom” of society. The only chinks of light breaking through this cloud of totalitarianism are the ongoing resistances that rise through the diverse, horizontal and unmediated struggles of those opposed to it.

We are not standing by the 35 persecuted immigrants simply because we believe in their innocence, but because we understand their persecution is another tool of state-capitalist repression against all these struggles. The state is targeting the weakest, to ensure the compliance of all others who choose to resist the devaluation of their lives. This is a counter-insurgency practice, enacted through police violence against and judicial repression of all those that refuse to kowtow to the mediation agents of the NGOs, the quasi-governmental organizations and the political parties. It is a widespread and ever-increasing repression, as we see in the new reformation of the correctional code used to suppress the inmates of Greek prisons, in the fines imposed on conscientious objectors to the military, in the criminal persecution of unionist struggles and of people resisting the environmental degradation of their homes.

For all these but also for every other reason in the world, we stand beside the persecuted migrants and we clearly state that this struggle is just another important struggle of our class. And that is precisely why we will stay by their side to the end – until they are finally let free.


For a world of freedom, equality and solidarity


Solidarity Assembly for the 35 Persecuted Migrants of Moria


(Ελληνικά) Εκδήλωση-κάλεσμα σε δράσεις για τους διωκόμενους μετανάστες της Πέτρου Ράλλη & Μόριας

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.





-Την Τετάρτη  31 Μαΐου 2017, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, τη γνωστή Πέτρου Ράλλη, 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους μπάτσους μέσα στα κελιά τους. Η αφορμή για την επίθεση ήταν ότι οι μετανάστες ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι σε διοικητική κράτηση. Η απάντηση των μπάτσων στο απλό αυτό αίτημα ήταν να τους ξυλοφορτώσουν άγρια, με αποτέλεσμα να μεταφερθούν και οι οχτώ στο νοσοκομείο βαριά χτυπημένοι. Στη συνέχεια, για τη συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, οι μπάτσοι αμέσως έστησαν δικογραφία εναντίον τους.

-Την Δευτέρα 17 Ιουλίου 2017 στο κέντρο κράτησης της Μόριας ξεκινούν διαμαρτυρίες από μερίδα μεταναστών/ριών, κυρίως αφρικανικής καταγωγής που αφορούσαν τις συνθήκες διαβίωσης τους και τις καθυστερήσεις στις αιτήσεις ασύλου τους. Γίνεται συμβολικός αποκλεισμός των γραφείων της ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου (EASO). Στις 18 Ιουλίου δέχονται επίθεση από τα ΜΑΤ που προσπαθούν να τους/τις απομακρύνουν κυνηγώντας τους/τις στο εσωτερικό του κέντρου. Από μέρους τους, οι μετανάστες/ριες απαντούν στην επίθεση που δέχονται. Μια ώρα μετά το τέλος των συγκρούσεων οι αστυνομικές δυνάμεις συλλαμβάνουν εν τέλει 35 τυχαία άτομα εκ των οποίων τα 30 προφυλακίζονται.

Τα δικαστήρια για τις δύο αυτές υποθέσεις έχουν προγραμματιστεί αντίστοιχα για τις 27/4/2018 (Αθήνα) και 20/4/2018 (Χίος).

Μέσα στην  στημένη δικογραφία εναντίον των 8 μεταναστών της Πέτρου Ράλλη περιέχεται πως υπήρξε «κλιμάκωση της έντασης», πως οι κρατούμενοι «προσπάθησαν να αποδράσουν χτυπώντας συντονισμένα την κεντρική πόρτα της πτέρυγας για να τη σπάσουν» και ότι δήθεν, στην προσπάθεια τους να τραπούν σε φυγή «γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους». Στην πραγματικότητα οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους όταν οι ίδιοι χτυπούσαν την πόρτα της πτέρυγας ζητώντας να δούνε τον διευθυντή και να ενημερωθούν για τον χρόνο της κράτησης τους.

Αν και στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει βίντεο, που καταδεικνύει τον τρόπο «διαχείρισης» των μεταναστών με τη χρήση βίας οι ανθρωποφύλακες έχουν το θράσος να υποστηρίζουν το ακριβώς αντίθετο και η εισαγγελική αρχή να υιοθετεί αυτά τα ψέματα. Το γεγονός αυτό δεν μας εκπλήσσει, απλά επιβεβαιώνει ότι οι κάμερες, όπως και όλα τα μέσα παρακολούθησης, εξυπηρετούν μονάχα τους σκοπούς αυτών που τα χειρίζονται, της εξουσίας και των παρατρεχάμενών της.

Στη συνέχεια, για να ολοκληρωθεί η παραδειγματική τιμωρία των έγκλειστων μεταναστών που τόλμησαν να απαιτήσουν το ελάχιστο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης τους διασκόρπισε σε όλη την επικράτεια (Φυλακές νέων Βόλου, Νιγρίτας Σερρών, Δομοκού, Μαλανδρίνου, Ναυπλίου, Χανίων) απομονώνοντάς τους και στερώντας τους τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας με δικηγόρο.

 Στην περίπτωση των 35 από την Μόρια, τα ΜΑΤ μπήκαν στον καταυλισμό κάνοντας επιχείρηση «σκούπα», με χρήση χημικών και χειροβομβίδων κρότου λάμψης.  Ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους, αρχικά στον διάδρομο και ύστερα -ακόμα και όταν η εξέγερση είχε πια τελειώσει- μέσα στα κοντέινερς. Χωρίς καμία διάκριση, σπάζουν  κεφάλια, χέρια και πόδια. Για να ολοκληρώσουν το ρεσιτάλ παραδειγματικής τιμωρίας, οι μπάτσοι μάζεψαν 35 άτομα στο σωρό με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματός τους -βάσει της πληροφορίας ότι η εξέγερση ξεκίνησε από Αφρικανούς- και τα συνέλαβαν φορτώνοντάς τους ένα βαρύτατο κατηγορητήριο. Μετά, κατά το σύνηθες, φρόντισαν να διασκορπίσουν τους προφυλακισμένους σε 4 διαφορετικές φυλακές ανά τη χώρα για να σιγουρέψουν οτι θα παραμείνουν όσο πιο απομονωμένοι γίνεται.

Μέσα στα πλαίσια της προσπάθειάς του κράτους για όσο πιο άδικη μεταχείριση γίνεται σχετικά με την υπεράσπιση τους, η δίκη τους ορίστηκε στο Μικρό ορκωτό δικαστήριο της Χίου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι 5 από τους 35 κατηγορούμενους που συνεχίζουν να ζουν στη Μόρια με περιοριστικούς όρους πρέπει να καλύψουν μόνοι τους τα έξοδα της μετακίνησής τους και της επιβίωσής τους εκεί. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι με αυτή την απόφαση αποκλείουν ουσιαστικά οποιαδήποτε κατάθεση υπέρ των κατηγορουμένων στο δικαστήριο μιας και οι αυτόπτες μάρτυρες υπεράσπισης βρίσκονται σε γεωγραφικό περιορισμό στο νησί της Λέσβου μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος τους για Άσυλο. Κάτι εξαιρετικά «βολικό» για την έκβαση της δίκης… Η εκδικητική και τιμωρητική στάση του κράτους απέναντι σε κάθε μορφή εξέγερσης έχει ως σκοπό κυρίως τον εκφοβισμό. Δεν είναι τυχαίο που η άγρια καταστολή και η απαγγελία κατηγοριών στους 35 μετανάστες έγινε μια βδομάδα μετά από μια άλλη εξέγερση στη Μόρια στην οποία μετανάστες αφρικανικής και πάλι καταγωγής προσπάθησαν να αποσπάσουν συγκρατούμενό τους από τους μπάτσους (όταν οι πρώτοι θέλησαν να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στο προαναχωρησιακό κέντρο προς απέλαση). Είναι σαφές πως οι συγκεκριμένες συλλήψεις και οι απαγγελίες κατηγοριών στοχεύουν κυρίως σε μετανάστες αφρικανικής καταγωγής που «τολμούν» να εξεγερθούν, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων.

Για τον σχεδιασμό του υπουργείου μεταναστευτικής πολιτικής η Π. Ράλλη, τα κέντρα κράτησης στα νησιά και οι συνθήκες εγκλεισμού που επικρατούν εκεί είναι το πρότυπο για την διαχείριση των μεταναστών/ριών.  Αποτελούν κομβικό σημείο στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της επίσημης μεταναστευτικής πολιτικής, που επιβάλλει την αορατοποίηση των μεταναστών/ριών. Τα παραπάνω περιστατικά δεν είναι ούτε μεμονωμένα, ούτε σπάνια, ούτε ασύνδετα μεταξύ τους. Αντιθέτως, η αντι-μεταναστευτική πολιτική μέσα στην οποία αυτός ο ωκεανός καταστολής εντάσσεται, παρότι δε σταμάτησε να υλοποιείται εδώ και δεκαετίες, εντάθηκε και εντείνεται ακόμα περισσότερο από το 2015 και μετά με τις αυξημένες αφίξεις μεταναστ(ρι)ών.

Από τα κέντρα λήψεως αποφάσεων στην κεντρική Ευρώπη έως τις χώρες του Νότου όπου οι αντι-μεταναστευτικές πολιτικές υλοποιούνται, η στρόφιγγα  ανοίγει ή κλείνει ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες της Ευρώπης για εργατικό δυναμικό. Οι μετανάστες/ριες βαφτίζονται «πρόσφυγες» ή «μετανάστες», «λαθραίοι» ή «νόμιμοι» κλπ κλπ με τους πιο άτυχους να αντιμετωπίζονται ως πλεονάζων πληθυσμός. Έτσι, ανάλογα με την περίσταση  «φιλοξενούνται» σε κλειστά ή ανοιχτά στρατόπεδα κράτησης στα νησιά ή την ενδοχώρα, σε φυλακές όπως η Πέτρου Ράλλη και η Κόρινθος ή βρίσκονται χωρίς χαρτιά στον δρόμο, σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας και μαύρης εργασίας, αντιμέτωποι ανά πάσα στιγμή με τον κίνδυνο μιας σύλληψης ή με τους φασίστες.

Πρόσφατα ο υπουργός μετανάστευσης ανακοινώσε το επόμενο βήμα μετά τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για τις επαναπροωθήσεις. Προανήγγειλε τη δημιουργία νέων και την επέκταση των ήδη υπαρχόντων κλειστών κέντρων κράτησης στα νησιά, κάτι που από μόνο του αποτελεί ομολογία για αύξηση της καταστολής. Ως επακόλουθο, ο αριθμός των κρατουμένων μεταναστών/ριών που βρίσκονται εγκλωβισμένοι/ες θα αυξάνεται, και για τη συντριπτική πλειοψηφία τους, ο μοναδικός ορίζοντας μετά από την πολύμηνη κράτησή τους θα είναι η απέλαση.

Τα camp και επίσημα πλέον στρατιωτικοποιούνται και λειτουργούν με κανόνες «φυλακής», πάντα με τη συνεργασία αστυνομίας, στρατού, δικαστικών αρχών και ΜΚΟ. Έτσι επιτυγχάνεται η καλύτερη «διαχείριση» του μεταναστευτικού πληθυσμού, με τον αυστηρότατο έλεγχο όσων είναι εντός των στρατοπέδων, αλλά και η πειθάρχηση όσων είναι “ελεύθεροι” (αν και αναγκασμένοι να παραμείνουν στην ελληνική επικράτεια) υπό την απειλή του εγκλεισμού.

Η διαχείριση των μεταναστριών-ων γίνεται με ένα ευρύ φάσμα κατασταλτικών πρακτικών. Από τη μία άθλιες συνθήκες διαβίωσης, απομόνωση και αορατότητα, κράτηση που κανείς δεν ξέρει το τέλος της, καθημερινοί βασανισμοί και ξυλοδαρμοί για ασήμαντη αφορμή, δικογραφίες και φυλακίσεις για παραδειγματισμό. Και από την άλλη η καταστολή με το φιλανθρωπικό προσωπείο των ΜΚΟ, τον πατερναλισμό, τις αόριστες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, που έχουν σαν στόχο να γίνουν οι μετανάστριες/ες πλήρως εξαρτημένες/οι από του επαγγελματίες του ανθρωπισμού, να χάσουν κάθε δυνατότητα αυτονομίας, να γίνουν τελικά παθητικές/οι δέκτες της “βοήθειας” που τους προσφέρουν, αποσυμπιέζοντας έτσι οποιαδήποτε ένταση μπορεί να δημιουργηθεί, αποτρέποντας οποιαδήποτε πιο δυναμική διεκδίκηση.

Τέλος, το κράτος, είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή του εκδοχή, δεν ξεχνά το νομικό του οπλοστάσιο. Όταν, οι έγκλειστοι/ες μετανάστες/ριες τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία  η απάντηση είναι αμείλικτη, οργανωμένη και προμελετημένη, κάτι που, μαζί με τα παραπάνω, καθιστά σαφές πως πρόκειται για την ίδια  κεντρική πολιτική απόφαση.

Το βασικό απρόβλεπτο εμπόδιο σε αυτά τα σχέδια είναι οι αντιδράσεις κυρίως από τους ίδιους τους μετανάστες-κρατούμενους, που θα θελήσουν να αντισταθούν στην αναίτια κράτηση τους. Είναι προφανές ότι οι εξεγέρσεις και οι αντιστάσεις έπονται των παραπάνω. Με την απόδοση κακουργηματικών κατηγοριών στους 8, και τους 35, το κράτος αφενός θέλει να αποδείξει την απολυτή προσήλωση στο σκοπό του, κλείνοντας το μάτι στους φασίστες, και αφετέρου να τιμωρήσει προς παραδειγματισμό, με συλλήψεις στον σωρό.

Η έκβαση αυτού το αγώνα είναι σημαντική για την συνέχιση της αντίστασης εντός και εκτός των τοιχών. Να μην αφήσουμε την δικαστική μαφία να εκβιάσει τους αγωνιζόμενους

σε μια περίοδο που η καταστολή αλλά και οι εξεγέρσεις σε στρατόπεδα όπως η Μόρια -αλλά και αλλού- εντείνονται καθημερινά. Στόχος μας είναι να σταθούμε ανάχωμα στην προσπάθεια της εξουσίας για απομόνωση των μεταναστών /ριων από το κίνημα της αλληλεγγύης και τον εκφοβισμό τους, καταδεικνύοντας πως οι μόνοι που έχουν κάτι να φοβηθούν είναι οι ίδιοι οι εξουσιαστές και όσοι τους εξυπηρετούν.

 Εκφράζουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες και τις μετανάστριες, δημιουργώντας από κοινού κοινότητες αγώνα και προσπαθώντας να γκρεμίσουμε κάθε τοίχο, ορατό ή αόρατο, που βρίσκεται ανάμεσα μας. Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε σε οποιαδήποτε καταστολή των μεταναστών/ριών. 


Γιατί απέναντι σε οποιονδήποτε εγκλεισμό, ακόμα και σε αυτόν με το πιο ανθρωπιστικό προσωπείο, η αντίσταση, από την πιο μικρή καθημερινή πράξη μέχρι την πιο βίαιη εξέγερση, δεν είναι ούτε νόμιμη ούτε παράνομη, είναι απλά δίκαιη.

Όσο μετανάστες και μετανάστριες στοιβάζονται σε κελιά και  κέντρα κράτησης, εμείς θα στεκόμαστε δίπλα τους.

Όσο άνθρωποι διαχωρίζονται με βάση τα έγγραφα που βρίσκονται στην τσέπη τους ή τη χώρα προέλευσής τους, εμείς θα φωνάζουμε ότι τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα της γης και θα παλεύουμε για να τις εξαλείψουμε.









ΧΙΟΣ 20/4/18



Συντονισμός Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

(Ελληνικά) Δράσεις Αλληλεγγύης στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Αλληλεγγύη στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

Μικροφωνικής Αλληλεγγύης

Πέμπτη 22 Μαρτίου στις 18:00 στην Ερμου (Εθνική Τράπεζα)

Πάρτυ Οικονομικής Ενίσχυσης

Σάββατο 24 Μαρτίου μετά τις 22:00 στο Χατζηγιάννειο Κτίριο (Λαδάδικα)


(Ελληνικά) Ραδιοφωνική Εκπομπή στον 105fm

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Κυριακή 18 Μαρτιού στις 20:00

Ραδιοφωνική Εκπομπή στον 105fm

Αντιστάσεις στα Κέντρα Κράτησης και Κρατική Καταστολή

Ενημερώσεις για τις δικαστικές υποθέσεις διωκόμενων μεταναστών από τα κέντρα κράτησης της Μόριας και της Πέτρου Ράλλη



(Ελληνικά) Η δικαιοσύνη είναι σαν τα φίδια, δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Μετά την ολοκλήρωση της προανακριτικής διαδικασίας και της έκδοσης του τελικού βουλεύματος για την υπόθεση των 35 διωκόμενων μεταναστών για τα εξεγερσιακά γεγονότα στο Κέντρο Κράτησης της Μόριας τον Ιούλιο του 2017, η δίκη ορίστηκε για τις 20 Απριλίου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Χίου. Η σοβαρότερη κατηγορία που τους έχει απαγγελθεί είναι αυτή του «εμπρησμού με κίνδυνο προσώπου», μία κατηγορία που επισείει πολυετή φυλάκιση.

Από τη διαδικασία που ακολουθήθηκε όμως προκύπτουν σημαντικά ζητήματα. Τριάντα από τους μετανάστες παραμένουν προφυλακισμένοι σε 4 διαφορετικές φυλακές τη χώρας. Οι 11 από αυτούς μάλιστα σε καταστήματα μακριά από τους δικηγόρους ή φιλικά τους πρόσωπα, επιτείνοντας με αυτόν τον τρόπο την απομόνωσή και τα αισθήματα αβεβαιότητας που τους διακατέχουν. Συλληφθέντες στο σωρό, μετά από μία τυφλή αστυνομική επιχείρηση με βάση φυλετικά κριτήρια, σε μία χώρα που δεν γνωρίζουν τίποτα για το νομικό της σύστημα και με τη δαμόκλειο σπάθη ενός συστήματος που τους λέει ότι ακόμα και σε περίπτωση αθώωσης οι περισσότεροι θα απελαθούν άμεσα στην Τουρκία.

Σημαντικά ζητήματα όμως εγείρονται και για την απόφαση του δικαστικού συμβουλίου να επιλέξει το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Χίου για τη διεξαγωγή της δίκης. Σε πέντε από τους κατηγορούμενους έχουν επιβληθεί περιοριστικοί όροι παραμονής στη Μυτιλήνη εν όψη διεξαγωγής του δικαστηρίου. Η απόφαση για την μετακίνησή τους εκτός νησιού για το δικαστήριο είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με το σκεπτικό που επιβλήθηκαν οι όροι αυτοί. Επίσης η απαίτηση να μετακινηθούν και να βρίσκονται επί πολλές ημέρες σε άλλο νησί, χωρίς οι ίδιοι να διαθέτουν τους οικονομικούς πόρους όντας μετανάστες εγκλωβισμένοι στο κέντρο κράτησης της Μόριας, αποτελεί ακόμα μία έκφανση της ταξικής φύσης της δικαιοσύνης, που στέκεται κυνικά αδιάφορη μπροστά στις πραγματικές δυνατότητες των κατηγορουμένων, αποκλείοντάς ακόμα και τη φυσική τους παρουσία στη δίκη.

Ακόμα σημαντικότερο και ανυπέρβλητο όμως είναι το θέμα που προκύπτει με τους μάρτυρες υπεράσπισης. Πολλοί μάρτυρες υπεράσπισης βρίσκονται εγκλωβισμένοι-ες στο νησί λόγω των περιοριστικών όρων που τους έχουν επιβληθεί για τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου τους. Η μεταφορά της δίκης στη Χίο, αποκλείει σημαντικά στοιχεία υπεράσπισης, όπως αυτά των μαρτυρικών τους καταθέσεων, δείχνοντας την αδιαφορία του δικαστικού συστήματος για τη διεξαγωγή μίας δίκαιης δίκης.

Γίνεται ξεκάθαρο στον καθένα, ότι η απόφαση αυτή έχει σκοπό την απομόνωση των διωκόμενων μεταναστών από τον κόσμο που έχει σταθεί στο πλευρό τους όλο αυτό το διάστημα και την μεταφορά της δίκης μακριά από τον τόπο όπου έλαβαν μέρος τα γεγονότα του Ιουλίου και τις αιτίες που τα δημιούργησαν. Ως αλληλέγγυοι-ες θα βρεθούμε στο πλάι τους όπου και να διεξαχθεί τελικά το δικαστήριο, γιατί η υπεράσπιση και αθώωσή τους δεν αφορά μόνο αυτούς και δεν αφορά μόνο τη Λέσβο. Η επίθεση κράτους και αφεντικών λαμβάνει μέρος σε κάθε τόπο απέναντι σε οποιονδήποτε ορθώνει το ανάστημά του.

Διεξαγωγή της δίκης στα Δικαστήρια Μυτιλήνης

Αλληλεγγύη στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες


(Ελληνικά) Εκδήλωση – Καφενείο Οικονομικής Ενίσχυσης για τους 35 Διωκόμενους Μετανάστες

Sorry, this entry is only available in Greek. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.



για τα εξεγερσιακά γεγονότα του Ιουλίου ΄17 στο κέντρο κράτησης της Μόριας (Μυτιλήνη)

Η αλληλεγγύη στους αγώνες των μεταναστών είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα ενάντια στο φασισμό και το σύστημα που τον γεννά.


Παρασκευή 26/01, ώρα 21:30 (ακριβώς)

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ με την ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης «MUSAFERAT»

σχετικά με τη δίωξη των 35 μεταναστών.

Θα ακολουθήσει

ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ για τα δικαστικά έξοδα της υπόθεσης


κατάληψη Apertus

Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο

Καλυβίων 70

Screening – Bar

On Saturday 11/11 at 20:00 in Mpineio Squat, there is going to be a screening of the documentary Amu Khayat with the presence of its creator. A bar will follow.

At the start there is also going to take place  an informative discussion for the case of the 35 migrants accused for the incidents that took place in the Moria detention centre demonstration on 18th July.

Κυριακή 30/04 στην Κατάληψη Rosa Nera (Χανιά) – Εκδήλωση/Συζήτηση: Πληθυσμοί στο Στόχαστρο

Τηλεφωνική επικοινωνία στο πλαίσιο της εκδήλωσης-βιβλιοπαρουσίασης της έκδοσης Πληθυσμοί στο Στόχαστρο

Η εκδήλωση καλείται από την Πρωτοβουλία ενάντια στον μιλιταρισμό Κανάιμα (Χανιά) στην Κατάληψη Rosa Nera.

  • Κείμενο για την πρόσφατη στοχοποίηση της Κατάληψης Rosa Nera στα Χανιά από το Πολυτεχνείο Κρήτης, εδώ.

Μικροφωνική αλληλεγγύης στον Mohamed A.

 Άμεση Χορηγήση Ασύλου στον Mohamed A.

Ο Αιγύπτιος Mohamed A. βρίσκεται στη Λέσβο από τον περασμένο Απρίλιο. Χρειάστηκε να φύγει από την Αίγυπτο καθώς η επιλογή του να δημοσιοποιήσει βίντεο από τις ακρότητες του καθεστώτος Αλ Σίσι κατά αντικυβερνητικών διαδηλωτών τον έβαλε στο στόχαστρο του αιγυπτιακού κράτους δεχόμενος απειλές για τη ζωή του. Έτσι ακολουθώντας και αυτός, όπως χιλιάδες άλλοι, τα επικίνδυνα περάσματα του Αιγαίου βρέθηκε στη Λέσβο, οπού και αιτήθηκε πολιτικού ασύλου. Η υπηρεσία ασύλου όμως επιλέγει να αγνοήσει εντελώς τόσο τις απειλές αυτές όσο και την κατάσταση που επικρατεί στην Αίγυπτο, με τις απαγωγές, βασανισμούς και δολοφονίες αντικαθεστωτικών να καταγράφονται καθημερινά από τους αρμόδιους οργανισμούς, και απορρίπτει το αίτημα του, οδηγώντας τον προς απέλαση. Μετά από 2 ολόκληρους μήνες κρατούμενος στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων προς απέλαση, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει και το τελευταίο μέσο που διαθέτει ξεκινώντας απεργία πείνας, διεκδικώντας την άρση της κράτησής του, την αναστολή της απέλασής του αλλά και τη χορήγηση του ασύλου που είχε αιτηθεί. Μία απεργία πείνας που βρήκε απέναντι της όλους τους μηχανισμούς του κράτους. Με τους μπάτσους να προσπαθούν να τον ξεγελάσουν και να τον οδηγήσουν εν μέσω της απεργίας σε απέλαση, με την επιβλέπουσα γιατρό που τον ανέλαβε αρχικά να τον απειλεί καθημερινά με εξιτήριο, κάτι που δεν δίστασε να κάνει στην 42η ημέρα της απεργίας, αλλά και τους νομικούς μηχανισμούς να παίζουν με την υγεία του οδηγώντας στα όρια του. Απέναντι όμως σε όλα αυτά ο αλύγιστος αγώνας του ίδιου αλλά και αλληλέγγυων σε Ελλάδα και Ευρώπη συνέβαλλε στο να κερδίσει προσωρινά την αναστολή απέλασής του και την επανεξέταση του αιτήματος ασύλου του.

Η απόφαση όμως για τη χορήγηση ασύλου στον Mohamed δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Πρόκειται για μία πολιτική απόφαση που αφορά αφενός τις διακρατικές σχέσεις Ελλάδας-Αιγύπτου, αφετέρου τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου στην Ελλάδα. Η Αίγυπτος αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ελληνικού κράτους στην προσπάθειά του να περιορίσει την γειτονική Τουρκία και τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο θάλασσα. Μαζί με την Κύπρο και το Ισραήλ έρχεται να διαμορφώσει νέες γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή, και οι μεταξύ τους σχέσεις δεν μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση. Επιπλέον, η οποιαδήποτε αλλαγή της αρνητικής πρώτης απόφασης για το αίτημα του Mohamed, μετά από τη δημοσιότητα που πήρε η υπόθεση, θα έρθει να αναδείξει την «πλημμελή» εξέταση των αιτημάτων χιλιάδων μεταναστών-ριών. Αποφάσεις fast track σε ένα στημένο παιχνίδι που δεν αφορούν τον κάθε εξεταζόμενο και το δικαίωμα του προς το άσυλο ειδικά, αλλά έρχονται να ικανοποιήσουν τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές συμφωνίες μεταξύ των κρατών τις Ε.Ε. Έτσι, χιλιάδες έχουν οδηγηθεί σε απέλαση στην Τουρκία ή σε τρίτες χώρες με σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή τους. Η απόφαση από το υπουργείο να χειριστεί την υπόθεσή του σε κεντρικό επίπεδο φανερώνεται άλλωστε και από την επιλογή, την συνέντευξη του αιτήματός του να τη διεξάγει ο ίδιος ο προϊστάμενος της υπηρεσίας στο νησί Μάριος Καλέας, κάτι που δεν έχει επαναληφθεί σε καμία προηγούμενη περίπτωση.

Ο Mohamed δεν είναι μία μοναδική περίπτωση. Χιλιάδες μετανάστες-ριες βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το αυθαίρετο καθεστώς διάκρισεων του ελληνικού κράτους. Μέσα από κάθετα σχεδιαζόμενες και οριζόντια εφαρμοζόμενες πολιτικές πολλοί-ες θα βρεθούν ως περισσευούμενοι-ες και θα αποτελούν τα νέα θύματα των αντιμεταναστευτικών πολιτικών της Ελλάδας και της Ευρώπης. Είναι αυτοί που είτε θα οδηγηθούν προς απέλαση με σαφή κίνδυνο για τη ζωή τους, ή στην παρανομία για να αποτελέσουν το πλέον υποτιμημένο και εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό για τα αφεντικά. Απέναντι όμως στο καθεστώς αορατότητας και παθητικότητας που προσπαθεί να επιβληθεί πάνω στους-ις μετανάστες-ριες είναι οι ίδιοι  που έρχονται να το διαρρήξουν. Ο αγώνας για τη δικαίωση του Mohamed A. αποτελεί ακόμα μία συνέχεια  των αγώνων των 300 απεργών πείνας της Υπατείας, των εξεγερμένων της Αμυγδαλέζας, της μετανάστριας εργάτριας Sanae Taleb, κ.α. Αγώνες απέναντι στον κόσμο των συνόρων, των διακρίσεων, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης.

Άμεση χορήγηση ασύλου στον Mohamed A.

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους



Απρίλιος 2017

Εκδήλωση – Συζήτηση: “Πληθυσμοί στο Στόχαστρο”

Παρασκευή 24/3, 8:30μμ
Εκδήλωση – Συζήτηση: «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο»

  • Οι τρέχουσες εξελίξεις στην αντιμεταναστευτική πολιτική σε Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΗΠΑ [εισήγηση από ΡΕΣΑΛΤΟ]
  • Η υπόθεση της αλληλεγγύης [συζήτηση]: Τι έχει γίνει την τελευταία διετία, τι γίνεται στην παρούσα φάση, τι θεωρούμε σημαντικό να γίνει και να προωθηθεί κοινωνικά και ενδοκινηματικά;


Τα γραφεία κλείσανε, ο φασισμός είναι ακόμα εδώ…

Τα γραφεία κλείσανε…

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η είδηση του οριστικού κλεισίματος των γραφείων της τοπικής Χρυσής Αυγής. Τα γραφεία ήταν ανενεργά εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς τα τοπικά φασιστοειδή δεν περνούσαν να τα ανοίξουν ούτε τις καλεσμένες μέρες και ώρες. Γραφεία τα οποία άνοιγαν μόνο κάτω από άκρα μυστικότητα με σκοπιές στα παράθυρα για τυχόν «επισκέψεις» ή πίσω από μερικές δεκάδες μπάτσους για να τους προστατέψουν από τυχόν «συναντήσεις».  Αυτό οφειλόταν αφενός στις απαντήσεις που δινόντουσαν από την πρώτη στιγμή από το τοπικό αντιφασιστικό κίνημα, πότε με αποκλεισμούς ή και αιφνιδιαστικές «ανακαινίσεις» των γραφείων τους, ή με την απευθείας επικοινωνία διαφόρων μηνυμάτων σε όποιον τολμούσε να εκδηλώσει δημόσια την προτίμηση τους προς το νεοναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.  Αφετέρου όμως και στην άρνηση μεγάλου μέρους της τοπικής κοινωνίας να συνταχθεί στο πλευρό της οργάνωσης.

…Ο φασισμός είναι ακόμα εδώ.

Το σφράγισμα όμως των γραφείων δεν αποτελεί και το τέλος της αναπαραγωγής των φασιστικών ιδεών στο νησί. Είναι ούτως ή άλλως αναμενόμενη η προσπάθεια ανασύνταξης της οργάνωσης στο νησί, αλλά ακόμα περισσότερο η συσπείρωση διαφόρων φασιστοειδών στην πατριωτική κίνηση μυτιλήνης, υπό την αιγίδα του Χ.Αθανασίου. Άλλωστε με τις μισαλλόδοξες, μισανθρωπικές ιδέες που εκπροσωπούν τα κάθε λογής φασιστοειδή βρισκόμαστε αντιμέτωποι-ες καθημερινά. Ιδέες που βρίσκουν εφαρμογή από τα διάφορα στρατιωτικοαστυνομικά σώματα που έχουν κατακλύσει το νησί, ιδέες που αναπαράγοντα απρόσκοπττα στα δεκάδες δημοσιεύματα που θρέφουν την ξενοφοβία και το ρατσισμό, στις ανακοινώσεις διαφόρων φορέων που έρχονται να δείξουν ως υπεύθυνους τους μετανάστες που φτάνουν ως υπεύθυνους-ες για τη συνεχιζόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Έτσι ο αντιφασιστικός αγώνας μας θα συνεχίζεται, ως ακόμα μία πτυχή του κοινωνικο-ταξικού ανταγωνισμού. Μέσα από αυτοοργανωμένους αγώνες ντόπιων και μεταναστών, απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης. Ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον πολιτισμό των συνόρων, των εθνών και των εθνικισμών.


Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο – Δεν θα ανεχθούμε την εξαθλίωση

Δεν θα συνηθίσουμε το θάνατο

Δεν θα ανεχθούμε την εξαθλίωση

24/07/2015 – Σύρος μετανάστης μεταφέρεται εσπευσμένα στην Αθήνα από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ, όπου έχασε τελικά τη μάχη με τη ζωή

27/07/2015 – 45χρονος Σύρος μετανάστης μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης από τον καταυλισμό του Καρά Τεπέ.  Εκεί διαπιστώθηκε απλώς ο θάνατός του.

31/08/2015 – Γίνεται γνωστός ο θάνατος Σομαλής μετανάστριας από παθολογικά αίτια στο κέντρο κράτησης της Μόριας.

17/12/2015 – 4χρονο κοριτσάκι χάνει τη ζωή του. Ο θάνατός τους αποδίδεται σε πιθανή μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο. «Φιλοξενούνταν» στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ

30/12/2015 – Τραγικό θάνατο βρήκε ένα βρέφος 6 μηνών, από άγνωστα μέχρι στιγμής αίτια, στον καταυλισμό προσφύγων του Καρά Τεπέ.

02/03/2016 – Βρέφος 1 έτους χάνει τη ζωή του στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Το άτυχο βρέφος είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο από το hotspot της Μόριας, όπου είχε διαπιστωθεί ότι αντιμετώπιζε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.

24/11/2016 – Μία εξηντάχρονη και ο εγγονός της χάνουν τη ζωή τους στον κέντρο κράτησης της Μόριας μετά από έκρηξη στο φιαλίδιο γκαζιού που χρησιμοποίησε προσπαθώντας να μαγειρέψει. Ακόμα 2 σοβαρά τραυματίες.

24/01/2017 – Ο 22χρονος Αιγύπτιος Άχμαντ βρίσκεται νεκρός στη σκηνή του. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

28/01/2017 – Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί ένας 46χρονος άντρας από τη Συρία μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Αιτία θανάτου: Άγνωστη

30/01/2017 – 20χρονος πακιστανός βρέθηκε νεκρός στον κέντρο κράτησης της Μόριας. Αιτία θανάτου: Άγνωστη


Συνολικά 11 νεκροί μέσα σε ενάμιση χρόνο στα κέντρα κράτησης του νησιού. 11 νεκροί που έρχονται να προστεθούν στη μακρά λίστα των νεκρών των ναυαγίων, των κάτεργων εργασίας αλλά και των υπολοίπων κέντρων κράτησης. Στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκεί που οι μετανάστες-ριες αποτελούν απλώς αριθμούς στατιστικής. Ανώνυμοι και άγνωστες. Βιώνοντας την εξαθλίωση και τον αποκλεισμό. Εγκλωβισμένοι και απομονωμένες που πάνω στις ζωές τους χτίζονται πολιτικές πολέμου και πολιτικές θανάτου.

Όσοι και όσες αποφασίσουν να αντιδράσουν θα πρέπει να γνωρίζουν ότι θα εξαφανιστούν. Όπως συμβαίνει όλο αυτό το διάστημα με μετανάστες-ριες που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες στη Μυτιλήνη αλλά και μέσα στα κέντρα κράτησης και συλλαμβάνονται για να οδηγηθούν προς απέλαση. Όπως συνέβη με τον Mohamed A. που η αστυνομική διεύθυνση Λέσβου προσπάθησε να τον απελάσει ενώ βρισκόταν στη 30η μέρα της απεργίας πείνας που διεξάγει. Όπως συνέβη με τις 26 μετανάστριες από το κέντρο κράτησης του Ελληνικού, όπου οδηγήθηκαν εσπευσμένα στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη όταν ένωσαν τις φωνές τους με αυτές των αλληλέγγυων.

Η συνέχιση των αντιμεταναστευτικών θανατοπολιτικών επιβάλει την αορατότητα των ίδιων των υποκειμένων που τις υφίστανται άμεσα. Ένα πέπλο αορατότητας που διαρρηγνύεται μέσα από τις δυναμικές τους απαντήσεις. Μέσα από τη συνάντηση των αγώνων τους με τους αλληλέγγυους-ες που βρίσκονται στο πλευρό τους.

Άμεση απελευθέρωση του Mohamed A. και των 26 μεταναστριών του Ελληνικού

Παύση όλων των απελάσεων

Ελεύθερη μετακίνηση για όλους

Νέος χώρος εκδήλωσης

Λόγω ενδεχόμενης κακοκαιρίας η εκδήλωση που ήταν προγραμματισμένη για το Σάββατο 29 Οκτωβρίου στην Κατάληψη στο Μπίνειο, θα μεταφερθεί στο Χατζηγιάννειο Κτίριο του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην περιοχή Λαδάδικα Μυτιλήνης στις 08:00μμ.


Πληθυσμοί στο Στόχαστρο: 3 Εκδηλώσεις σε Λέσβο/Αθήνα/Θεσσαλονίκη

Οι δύο συλλογικότητες της έκδοσης «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο» (ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης «Musaferat» από τη Λέσβο & Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης από την Αθήνα) συνδιοργανώνουν 3 εκδηλώσεις-συζητήσεις σε Μυτιλήνη, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι:

  • Σάββατο 29 Οκτώβρη, Μυτιλήνη – Χατζηγιάννειο Κτίριο Παν.Αιγαίου (Λαδάδικα), 8μμ
  • Πέμπτη 10 Νοέμβρη, Αθήνα – Α.Σ.Ο.Ε.Ε., 7μμ
  • Σάββατο 12 Νοέμβρη, Θεσσαλονίκη – Στέκι στο Βιολογικό, 7μμ


Οι εισηγήσεις θα περιλαμβάνουν τοποθετήσεις γύρω από τα περιεχόμενα της διασυλλογικής έκδοσης, η οποία θα διανείμεται στους χώρους των εκδηλώσεων με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.

Ακολουθεί το κάλεσμα των εκδηλώσεων, σε μορφή αφίσας.


Όσο τα κράτη, ο ενδοκυριαρχικός πόλεμος και η στρατιωτική μηχανή σπέρνουν τον θάνατο, τη φτώχεια και την απελπισία.

Όσο οι μετακινούμενοι πληθυσμοί βρίσκονται στο στόχαστρο ενός αστυνομικο-στρατιωτικού συμπλέγματος, με περισσότερους συνοριακούς φραγμούς, νέους μηχανισμούς επιτήρησης και απώθησης, συμφωνίες απελάσεων, εγκλεισμού και καταστολής.

Όσο ο φόβος, ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός διαχέονται στον «πολιτισμένο» δυτικό κόσμο βαθαίνοντας την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και εξυπηρετώντας τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς.

Όσο το δόγμα της ασφάλειας και η ιδεολογία του ανθρωπισμού στήνουν χέρι-χέρι ολοένα και περισσότερους «καλλωπισμένους» χώρους εξαίρεσης ξεριζωμένων ή «περισσευούμενων» πληθυσμών, καταστέλλοντας τις κοινωνικές αντιστάσεις και την αδιαμεσολάβητη αλληλεγγύη των «από κάτω».

Όσο οι υποτελείς αναμασούν τους κοινωνικούς/ταξικούς διαχωρισμούς και παραμένουν εγκλωβισμένοι στη ματαιότητα και την παραίτηση.

Τόσο οι κοινοί αυτοοργανωμένοι αγώνες ντόπιων και μεταναστών θα αποτελούν το μοναδικό ανάχωμα ενάντια στην κρατική/καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον πολιτισμό των συνόρων, των περιφράξεων και της εξατομίκευσης, των εθνών και των εθνικισμών.

Μέχρι και την καταστροφή του τελευταίου στρατοπέδου…


Το σύντομο καλοκαίρι του ανθρωπισμού έφτασε στο τέλος του

Μάιος 2016

Το σύντομο καλοκαίρι του ανθρωπισμού έφτασε στο τέλος του. Έχοντας θάψει κάτω από τόνους πολιτικού ρεαλισμού τις παλιές υποσχέσεις για γκρέμισμα του φράχτη στον Έβρο, η ελληνική κυβέρνηση αφήνει τώρα πίσω της ακόμα και την «ήπια διαχείριση του προσφυγικού». Το νέο δόγμα του ελληνικού κράτους για τους μετανάστες που διαπλέουν κατά χιλιάδες τον υγρό τάφο του Αιγαίου, δεν είναι παρά η πλήρης υιοθέτηση της ξενοφοβικής, ακροδεξιάς και βάρβαρης πολιτικής των κλειστών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τώρα φυλάσσεται από την ενισχυμένη Frontex και το ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη φρούριο σας καλωσορίζει.

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας αναγνωρίζει στο αυταρχικό καθεστώς της τουρκίας μια χώρα «ασφαλή για μετανάστες» και παίζει ένα κυνικό πινγκ-πονγκ με τις ζωές ανθρώπων, εγκαινιάζοντας τις μαζικές απελάσεις για όσους εκπίπτουν στην κατηγορία του «απλού» μετανάστη. Αυτό παράλληλα μεταφράζεται, για όλους όσους πέρασαν τα σύνορα μετά τις 20 Μαρτίου, σε φυλάκιση άγνωστης διάρκειας μέσα στα κλειδαμπαρωμένα και φυλασσόμενα από ένστολους του στρατού και των ΜΑΤ hot spot. Ταυτόχρονα πολλές φιλάνθρωπες ΜΚΟ παίζουν τα δικά τους παιχνίδια στρατηγικής και αποχωρούν από τα κέντρα-φυλακές και κάπως έτσι χιλιάδες άνθρωποι στη Λέσβο, στη Χίο και στα άλλα νησιά του ανατολικού Αιγαίου ζουν σε καθεστώς ποινικού κρατούμενου έχοντας διαπράξει το έγκλημα της μετανάστευσης. Η Ελλάδα περήφανα παρουσιάζει τις ολοκαίνουργιες Αμυγδαλέζες.

Την ίδια στιγμή, όσοι είχαν την «τύχη» να περάσουν τα ελληνοτουρκικά σύνορα πριν την ισχύ της νέας συμφωνίας παραμένουν μέχρι νεωτέρας διαταγής εγκλωβισμένοι στο απέραντο κέντρο υποδοχής προσφύγων που ονομάζεται Ελληνική Δημοκρατία. Παλιά στρατόπεδα, ανοιχτά γήπεδα, αχρησιμοποίητα camping και δεκάδες άλλες εκτάσεις περνούν στα χέρια του στρατού για να μετατραπούν μέσα σε λίγες ώρες σε αυτό που έλληνες και ευρωπαίοι αξιωματούχοι ονομάζουν «αξιοπρεπείς χώροι υποδοχής μεταναστών». Χώροι σε περιοχές απομακρυσμένες από τους αστικούς ιστούς διατηρώντας της αορατότητά τους που έρχεται να εξασφαλίσει την προκάλυψη από αυτό που πραγματικά είναι. Ένας νέος χώρος εγκλεισμού και υποτίμησης ανοίγει και κοντά σας…

Σε επίπεδο δημόσιου λόγου ο ρατσισμός τρέχει απ΄τα μπατζάκια κάθε είδους εξουσιαστών. Η λέξη «λαθρομετανάστης» έχει επανέλθει στον κυρίαρχο λόγο . Τα μέσα ενημέρωσης σιγοντάρουν κάθε φασισταριό, που θέλει τους μετανάστες απλώς πνιγμένους, βαφτίζοντας τον κανιβαλισμό τους «αναμενόμενες αντιδράσεις κατοίκων». Στην καρδιά της Ευρώπης, οι τυφλές επιθέσεις των τζιχαντιστών δένουν αρμονικά με τα επιχειρήματα περί της «απειλής από τον επιχειρούμενο εξισλαμισμό της Δύσης» και αποτελούν το ιδανικό άλλοθι για τη γενίκευση του καθεστώτος «έκτακτης ανάγκης». Οι σύγχρονες σταυροφορίες ξεκινούν από τις Βρυξέλλες.

Από την πλευρά μας στεκόμαστε απέναντι στις νέες συνθήκες πολεμικής διαχείρισης των μεταναστευτικών ρευμάτων των κρατών της Δύσης, κόντρα στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των κατ’επάγγελμα φιλάνθρωπων ΜΚΟ και κάθε μεγαλόσχημου ανθρωπιστή και ασφαλώς χωρίς καμιά διάθεση συνδιαλλαγής με τις ρατσιστικές αντιλήψεις και τις φασίζουσες πρακτικές κάθε «ανήσυχου πολίτη».

Επιμένουμε ότι οι αγνές προθέσεις και η υπερεπαναστατική συνθηματολογία της κυβερνώσας αριστεράς δεν μπορούν να κάνουν ανθρώπινο τον καπιταλισμό. Όποιος είχε ανάλογες προσδοκίες τις βλέπει τώρα να γκρεμίζονται πάνω στα σώματα των εγκλωβισμένων της Ειδομένης, των απελαθέντων της Λέσβου και των κρατούμενων των Hot Spot.

Ο πόλεμος δεν βρίσκεται μόνο σε κάποια κοντινή γειτονιά της Μέσης Ανατολής, ούτε μόνο στις πρωτεύουσες του «πολιτισμένου κόσμου». Ο πόλεμος είναι εδώ, εντός κι εκτός συνόρων και συνεχίζει να προκαλεί θύματα όσο εμείς συνεχίζουμε να αδιαφορούμε για τη στρατιωτικοποίηση της μαζικότερης μετακίνησης πληθυσμών στην Ευρώπη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ούτε πλαστοί διαχωρισμοί προσφύγων και μεταναστών, ούτε ποσοστώσεις, ούτε εγκλεισμός σε «ανθρώπινες συνθήκες».


Σύνορα ανοιχτά. Για όλους. Για πάντα.



Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb

taleb afisa

Η ομάδα έμφυλου μυτιλήνης και η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat καλούν σε μικροφωνική-συγκέντρωση την Πέμπτη 14-04 στις 18:00 στην εθνική τράπεζα (ερμού) στο πλαίσιο της πανελλήνιας βδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στη Sanaa Taleb και τις συγκρατούμενές της.


Τα κείμενα που μοιράστηκαν:

Ομάδα έμφυλου μυτιλήνης


Παράλληλες Δράσεις Αλληλεγγύης:

Διαδήλωση αλληλεγγύης στη φυλακισμένη μετανάστρια Sanaa Taleb από την Αντιφασιστική Συνεννόηση 65 (Πάτρα)

Πορεία στο κέντρο κράτησης μεταναστριών Ελληνικού από Αλληλέγγυες/οι των έγκλειστων μεταναστών/στριών

Παρέμβαση αλληλεγγύης για μετανάστες-ριες & Σαναα Τάλεμπ από την Κατάληψη Apertus (Αγρίνιο)

Ο πόλεμος είναι εδώ…



…. και τον βιώνουμε καθημερινά, με τα ασθενοφόρα σε συνεχή κίνηση, με τα ελικόπτερα που πετάνε σε χαμηλά ύψη και όλων των ειδών τα στρατιωτικο-αστυνομικά σώματα να ενισχύουν τον ελεγκτικό και κατασταλτικό τους ρόλο. Οι ανακοινώσεις για τα καθημερινά πλέον ναυάγια έγιναν ρουτίνα όπως και η εικόνα του “εξαθλιωμένου μετανάστη” η οποία τρέφεται τόσο από πολιτικάντηδες όσο και από φιλάνθρωπους που δείχνουν πότε προς ανατολή και πότε προς δύση, αλλά ποτέ εδώ, για το ποιος φταίει για την κατάσταση αυτή.

Προτιμούν τα κροκοδείλια δάκρυα και βολεύονται σε μια εικόνα που λειτουργεί για την προβολή ολόκληρων πληθυσμών ως θύματα. Στη βουή των ΜΜΕ που σπεύδουν να απαθανατίσουν το ταξίδι, πιο σιωπηλοί αλλά ταυτόχρονα και πιο θορυβώδης από όλους, είναι τα νεκρά σώματα, που κείτονται σε όλο και περισσότερες παραλίες του νησιού. Εικόνες πολέμου! Ενός πολέμου που μαίνεται με μεγαλύτερη ένταση, όχι κάπου μακριά από εδώ, αλλά στις παραλίες, στα χωριά, στο λιμάνι, στα κέντρα κράτησης του νησιού. Ένας πόλεμος που διεξάγεται με υπερσύγχρονα μέσα και τη συναίνεση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Οι 3450 νεκροί και αγνοούμενοι μέχρι στιγμής στα νερά της μεσογείου, έρχονται να προστεθούν στις 25.000 που είχαν ήδη εξοντωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Ενώ στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανεξάρτητα από την ταμπέλα που φέρουν (hot spot, κέντρα ταυτοποίησης, κέντρα καταγραφής), όσοι και όσες μετανάστες και μετανάστριες φτάνουν, συνεχίζουν να δέχονται την υποτίμηση και επισφαλοποίηση με την καταγραφή και το φακέλωμα, με τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης, με ξύλο και εκφοβισμό από τους μπάτσους και με ντελικάτη μεταχείριση θεσμικής κατανάλωσης που βουλώνει συστημικές τρύπες (ΜΚΟ εγχώριες και διεθνής). Με αυτή τη διαδικασία όσοι και όσες συνεχίσουν το ταξίδι τους αλλά και όσοι και όσες θέλουν να παραμείνουν, προσφέρουν ένα άμεσα εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό έτοιμο να διατεθεί σε κάθε ντόπιο και ξένο αφεντικό. Ο δρόμος του ταξιδιού άλλωστε, προσφέρει απλόχερα σφαίρες, απελάσεις και μαύρη εργασία .

Στον πόλεμο αυτό, οικονομικό και κοινωνικό, είμαστε απέναντι στους οποιοδήποτε επίπλαστους διαχωρισμούς (ντόπιοι, ξένοι, πρόσφυγες ή μετανάστες) και σε αυτούς που μιλάνε για τις ευθύνες κάποιων άλλων (σε ευρώπη ή τουρκία) προσφέροντας κάλυψη στις ευθύνες της ντόπιας κυριαρχίας. Χτίζουμε κοινότητες αγώνα μέχρι την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και της υποτίμησης. Του κόσμου των κρατών, των εθνών και των συνόρων. Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.






Νοέμβριος 2015

Μα πόσο μαλάκες είστε;


Το ζήτημα της μετανάστευσης και των ανθρώπων που φτάνουν στα νησιά του ανατολικού αιγαίου έχει κυριαρχήσει στην καθημερινότητα τον τελευταίο καιρό. Όλοι κάτι έχουν να πουν. Οι ακροδεξιοί, κυβερνητικοί ή μη, που βλέπουν εθνικές απειλές, οι έμποροι που κατανοούν το δράμα αλλά η εικόνα των ταλαιπωρημένων μεταναστών τους χαλάει τη βιτρίνα του τουριστικού προϊόντος που έχουν προς πώληση, οι από φύσης φιλάνθρωποι που τρέχουν μεν να προσφέρουν βοήθεια στους “κακόμοιρους” μετανάστες, δεν διστάζουν όμως να τους παρουσιάζουν ως πρόβλημα και να κάνουν τουμπεκί στα πραγματικά αίτια του ζητήματος….

Φορείς όλων αυτών των εχθρικών απόψεων αλλά και διαμορφωτές άλλων τόσων, είναι καταρχήν τα τοπικά ΜΜΕ. Με πρωτοσέλιδα που αναφέρονται σε ωρολογιακές βόμβες (αλήθεια άμα αυτές υπάρχουν και σκάνε από ποια μεριά είναι οι νεκροί;), με άρθρα που έρχονται να δικαιολογήσουν την ρατσιστική βία αφού το «κράτος δεν αποτρέπει τις εισροές μεταναστών» ή που επανειλημμένα ζητάνε τη δημιουργία όχι ενός αλλά πολλαπλών στρατοπέδων συγκέντρωσης για τον εγκλεισμό των ανθρώπων που φτάνουν. Είναι αυτά τα παπαγαλάκια και τα μέσα τους που δεν ξεχνάνε να κλείνουν το μάτι σε όσους βλέπουν μία ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν από την παρουσία των ανθρώπων αυτών στο νησί μιλώντας ακόμα και για «Προσφυγικό Τουρισμό» (;;;), με «εύστοχα» σχόλια που μας ενημερώνουν για το πόσο πέραση έχει ο γύρος κοτόπουλο έναντι του χοιρινού στο λιμάνι της Μυτιλήνης τις τελευταίες μέρες… Είναι οι ίδιοι κονδυλοφόροι που πετάνε προβοκατόρικα άρθρα για δήθεν απόπειρες βιασμών ή συνωστισμούς σε οίκους ανοχής κι άλλα τέτοια πάντα βασισμένα σε «έγκυρες πήγες» και πάντα αναπόδεικτα για να ψαρέψουν στα θολά νερά της ξενοφοβίας.

Εμείς μόνο ένα πράγμα έχουμε να πούμε, και βάλτε το καλά στο μυαλό σας. Πρόβλημα δεν αποτελούν οι άνθρωποι αυτοί που φτάνουν εξαντλημένοι μέσα σε παιδικές φουσκωτές βάρκες. Πρόβλημα είναι όλα αυτά που τους εξαναγκάζουν να διασχίσουν τα σύνορα με αυτούς τους τρόπους. Πρόβλημα είναι τα σύνορα και τα κράτη που έρχονται να διαχωρίσουν πληθυσμούς με βάση φαντασιακά περί έθνους, φυλής και άλλων τέτοιων μαλακιών. Πρόβλημα είναι τα κέντρα κράτησης, όπου ως σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης έρχονται να υποτιμήσουν και να εξοντώσουν αυτούς τους πληθυσμούς που εμφανίζονται πια ως πλεονάζοντες για τη συνέχιση της κυριαρχίας και της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Πρόβλημα είναι τα καθάρματα που τρέχουν να ιδιοποιηθούν τις βάρκες των μεταναστών αδιαφορώντας για τους ανθρώπους που αυτές κουβαλούσαν. Πρόβλημα είναι οι μαυραγοριτές στο λιμάνι. Πρόβλημα είναι οι κανίβαλοι που κυνηγάνε τη «μεγάλη είδηση» δημιουργώντας οχετό και σκηνικό τρόμου. Πρόβλημα είναι όσοι-ες αφομοιώνοντας την κυρίαρχη προπαγάνδα έρχονται συνειδητά ή ασυνείδητα να παπαγαλίζουν τις ρατσιστικές κορώνες που τους ταΐζουν τα ΜΜΕ.

Και είμαστε σίγουροι-ες: Η ιστορία ξέρει να μιλάει. Ας φροντίσει ο καθένας/μια να αποτελέσει μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος


Ούτε “Δεξιά” Ούτε “Αριστερά”…

poreia 1


Τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αυτά της Αμυγδαλέζας και της Μόριας δεν αποτελούν κάτι καινούριο στην νεότερη ιστορία της Ελλάδας και της Ευρώπης Φρούριο. Είτε σαν κέντρα κράτησης Αλλοδαπών, είτε σαν Προαναχωρησιακά και Κέντρα Ταυτοποίησης, η πολιτική του διοικητικού εγκλεισμού αποτελούσε κατεξοχήν βασικό εργαλείο της αντιμεταναστευτικής φαρέτρας του σύγχρονου ολοκληρωτικού κράτους.

Κυνηγημένοι από την ιμπεριαλιστική πολιτική της καπιταλιστικής δύσης ή εγκλωβισμένοι στις εμφύλιες συγκρούσεις των κατά τόπους κυρίαρχων, η φυγή προς τον δυτικό κόσμο φαντάζει πολλές φορές ως μοναδική επιλογή. Για όσους καταφέρουν να περάσουν από τα σύνορα, η συνθήκη που τους περιμένει, θα τους υπενθυμίζει καθημερινά την απογυμνωμένη από δικαιώματα ζωή τους.

Όλα αυτά, χιλιοειπωμένα και ευρέως γνωστά δεν είναι πράγματα που δεν γνωρίζει και η νεότερη κυβέρνηση που έρχεται να παίξει το ρόλο του τελευταίου διαχειριστή μίας συστημο-οικονομικής κρίσης. Η πολιτική διαχείριση των μαζών ούτως ή άλλως επιβάλει μία κυκλική χρήση «μαστίγιου και καρότου» για να διασφαλιστεί η εντεινόμενη εκμετάλλευση και υποτίμηση των ζωών των «από κάτω».

Έτσι και ο νέος υπουργός «ΠροΠο», την ίδια στιγμή που δηλώνει υπέρμαχος του φράχτη έκτρωμα στον έβρο που έχει οδηγήσει χιλιάδες μετανάστες στα ακόμα πιο επικίνδυνα περάσματα του ανατολικού αιγαίου, ταυτόχρονα δηλώνει σοκαρισμένος με τις εικόνες που αντίκρισε στην Αμυγδαλέζα και αυτές που επικρατούν στα εν λόγω κέντρα και αστυνομικά τμήματα. Συνθήκες που έχουν οδηγήσει στο θάνατο 10 ανθρώπους τα τελευταία 2 χρόνια!

Μπορεί πάνω από τα φέρετρα των τελευταίων νεκρών, οι αρμόδιοι υπουργοί να μίλησαν περί βελτιώσεων των κέντρων κράτησης, αλλά επ’ουδενί δεν έθιξαν τον πυρήνα του θεσμοποιημένου ρατσισμού. Έτσι ήρθαν να μας πουν ότι οι μετανάστες φυσικά και θα κρατούνται, αλλά για μικρότερο χρονικό διάστημα και όπου αυτό γίνεται σε καλύτερες συνθήκες. Λες και ο εγκλεισμός με βάση τη φυλή, το χρώμα, το φύλο, τη θρησκεία δεν είναι εγκληματικός από μόνος του, αλλά σημασία έχει μόνο η διάρκεια. Ακόμα και για αυτούς που ψέλλισαν ότι παράνομα κρατούνταν, η απόλυσή τους θα γίνεται μέσω της αστυνομικής επιτήρησης και εκπειθάρχησης, με δήλωση μονίμου κατοικίας και παρουσία στα αστυνομικά τμήματα. Για όσους δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν αυτό, η επιστροφή στα κέντρα κράτησης θεωρείται «δίκαιη και επιβεβλημένη»!

Οι εξαγγελίες βέβαια αφορούν φυσικά και μόνο τα προαναχωρησιακά κέντρα. Για τα κέντρα πρώτης υποδοχής ή ταυτοποίησης όπως αυτό της Μόριας δεν γίνεται πουθενά κουβέντα. Το «καλωσόρισμα» όσων εισέρχονται στην ευρωπαϊκή επικράτεια, μέσω του εγκλεισμού, του φακελώματος και της μαζικής υποτίμησης, παραμένει ως σταθερά για το σύγχρονο ολοκληρωτικό καθεστώς.

Είναι απαραίτητα ούτως ή άλλως για την μετάδοση του μηνύματος ότι σε αυτή τη γη δεν είναι όλοι ίσοι. Οι μετανάστες πρέπει να συνεχίσουν να εμφανίζονται σαν ξένο σώμα, που όποτε αυτό θα γίνεται ορατό, θα γίνεται είτε με όρους κινδυνολογίας που επιφέρει την στρατιωτικό-αστυνομική τους διαχείριση, ή με όρους μίας θυματοποιητικής φιλανθρωπίας απέναντι στους κακόμοιρους που χρήζουν τη βοήθεια μας..

Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές ο αγώνας ενάντια στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και τα εργαλεία που αυτός μεταχειρίζεται δεν μπορεί παρά να παραμένει ανυποχώρητος.

Ούτε «δεξιά» ούτε «αριστερά»

Στρατόπεδα συγκέντρωσης ποτέ και πουθενά

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ομορφαίνουν με υποσχέσεις

Γκρεμίζονται με εξεγέρσεις

Για τα γεγονοτα στο φαρμακονησι



Το έγκλημα στο Φαρμακονήσι δεν ήταν ούτε τυχαίο, ούτε μεμονωμένο περιστατικό, το έγκλημα είναι διαρκές και το μόνο που αλλάζει είναι ο τόπος στον οποίο συμβαίνει και ο αριθμός των δολοφονημένων. Είναι δυστυχώς άλλο ένα κομμάτι στο πάζλ του ολοκληρωτισμού, στο παζλ που φτιάχνουν το ελληνικό κράτος και οι διεθνείς του συνεργάτες (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ…) και που η τελική του εικόνα έχει σχεδόν διαμορφωθεί…

Θέλουμε στα αλήθεια να «ξεχνάμε» τις σφαίρες στη Μανωλάδα, τους πνιγμένους στη Θερμή, τη φρίκη της Λαμπεντούζας, τα δεκάδες (γνωστά) περιστατικά άγριων βασανιστηρίων  στα αστυνομικά τμήματα και τους λιμενικούς σταθμούς, τους μαχαιρωμένους από φασίστες, που απελαύνονται μόλις τολμήσουν να μιλήσουν για αυτό που τους συνέβη, τα συρμάτινα κλουβιά και τα χωρίς θέρμανση κοντέινερ που περιμένουν όσους δεν πνιγούν στο αιγαίο και που το κράτος αποκαλεί κέντρα φιλοξενίας;

Θέλουμε να συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής μέχρι του σημείου της στυγνής δολοφονίας θα περιοριστεί στους μετανάστες γιατί εμείς είμαστε στο κράτος «μας»; Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι δικές μας ζωές θα παραμένουν πολύτιμες και ασφαλείς;  Θέλουμε να μη βλέπουμε τις συνεχείς αυτοκτονίες των εδώ απελπισμένων, τις στρατιές των ανέργων, να ξεχναμε ότι το κράτος «μας» βάζει λουκέτο στις «μη παραγωγικές» δομές (νοσοκομεία, σχολεία, παιδικούς σταθμούς, γηροκομεία, ορφανοτροφεία, ιδρύματα…). Θέλουμε να μη θυμόμαστε ότι στο ρόλο του ενόχου δεν ήταν πάντα οι μετανάστες, αλλά οι εργαζόμενοι του ιδιωτικου, οι εργαζόμενοι του δημοσίου,οι συνταξιούχοι, οι μαθητές, οι πλανόδιοι, οι φοιτητές, οι νοικοκυρές, οι κοντοί με πεταχτά αυτιά; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις βαρβαρότητες της αστυνομίας εναντίον οποιουδήποτε τόλμησε να αντισταθεί στη λαίλαπα, ακόμα και αν το έκανε με τον πλέον ειρηνικό τρόπο; Θέλουμε να μη θυμόμαστε  τις μηχανές τις ομάδας διας να πέφτουν με φόρα πάνω σε άοπλους ανθρώπους;

Και αν αναρωτιόμαστε «ναι αλλά γιατί να τους πνίξουν;» η πρώτη απάντηση θα ήταν γιατί μπορούν και μάλιστα σχεδόν πάντα ατιμώρητα. Γιατί μπορεί να μην έχουν ακόμα ξεκάθαρες εντολές που να λένε «σκοτώστε», έχουν όμως εντολές που λένε κάντε τους το βίο αβίωτο δηλαδή «… άμα τους σκοτώσετε δεν έγινε και τίποτα». Γιατί, όπως έδειξαν ξεκάθαρα οι τελευταίες εκλογές ένα τεράστιο ποσοστό των σωμάτων ασφαλείας εκφράζεται μέσα από φασιστικές συμμορίες που ολοφάνερα ουρλιάζουν για αίμα μεταναστών.

Το ελληνικό κράτος και τα φιλαράκια του έχουν από καιρό ξεκινήσει μια διαδικασία φτωχοποίησης και εξαθλίωσης μεγάλου μέρους των (νομιμότατων) κατοίκων του και ταυτόχρονα, με την πάντα πολύτιμη βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης, κατασκευάζει εύκολους και ανίσχυρους ενόχους για τα πάντα. Η καθαρά δολοφονική του μηχανή κουρδίζεται και ήδη επιτίθεται στους «απ’ έξω» ανεπιθύμητους. Η σιωπηλή συνενοχή μας θα το βοηθήσει  να στραφεί γρηγορότερα και προς τα μέσα και ανεπιθύμητοι θα είναι κάθε φορά κάποιοι άλλοι. Η φιγούρα του μετανάστη, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα ΜΜΕ και τα κρατικά γαυγίσματα, αυτή η όχι ακριβώς ανθρώπινη, απλά εκμεταλλεύσιμη σκιά δεν θα αργήσει καθόλου να ταιριάξει σε πολλούς περισσότερους.

Κατάληψη στο Μπίνειο

Ιανουάριος 2014

Το κείμενο σε pdf: Με αφορμή τα γεγονότα στο Φαρμακονήσι