(Ελληνικά) 2o Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec et Anglais Américain. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans la langue par défaut du site. Vous pouvez cliquer l’un des liens pour changer la langue du site en une autre langue disponible.

Τοποθετημένη σε ένα γεωγραφικό σημείο-αιχμή, λόγω της παραμεθοριακής και διασυνοριακής ταυτότητας που την χαρακτηρίζει, η Λέσβος βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στα πιο φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών, ένα μέρος των κατοίκων αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως “φρουρό” των εθνικών συνόρων, συνθήκη η οποία κατασκευάζεται κι ενισχύεται από τον κρατικό μηχανισμό. Το γεγονός αυτό, προκύπτει ως φυσικό επακόλουθο των μακροχρόνιων διακρατικών ανταγωνισμών, οι οποίοι τρέφουν κι αναπτύσσουν εθνικιστικές ρητορικές και πρακτικές. Δεδομένης και  της ιστορικής ιδιαιτερότητας του νησιού, αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη και συνέχεια ενός ακροδεξιού (παρα)κρατικού μηχανισμού, ο οποίος εκμεταλλεύεται/δημιουργεί γεγονότα προκειμένου να καθορίζει τις κοινωνικές δράσεις και αντιδράσεις, λειτουργώντας με τον ανάλογο τρόπο στην εκάστοτε συγκυρία. Επομένως, με βάση όλα τα παραπάνω, η ακροδεξιά σε όλες τις εκφάνσεις της, χρησιμοποιεί πότε τοπικά και πότε κεντρικότερα ζητήματα με σκοπό να εδραιωθεί στο δημόσιο χώρο και λόγο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιεί εργαλειακά η ακροδεξιά στο νησί της Λέσβου, είναι το μεταναστευτικό.

Η μετανάστευση δεν είναι κάτι καινούριο, υπήρχε πάντα στις ανθρώπινες κοινωνίες και ιδιαίτερα στο νησί της Λέσβου που ήταν και είναι ένα πέρασμα για τους μετανάστες κάθε εποχής. Τα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών δεν άργησαν να εμφανιστούν, μαζί τους και οι αγώνες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών ενάντια στην εξαθλίωση. Τέσσερα χρόνια μετά το κλείσιμο του πρώτου κέντρου κράτησης στο νησί, αυτό της  Παγανής, το 2013 αναγγέλλεται από τον Δένδια η κατασκευή του κολαστηρίου της Μόριας. Το κλείσιμο των συνόρων και η υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, έχουν ως επακόλουθο την αλλαγή όσον αφορά τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών αλλά και την ανάδυση του ρατσιστικού οχετού.

Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας, το “προφίλ” των μεταναστ(ρι)ών μετατρέπεται από την φιγούρα των περαστικών σε μόνιμα εγκατεστημένο “βάρος” και οι άνθρωποι αυτοί εγκλωβίζονται στη Λέσβο. Από εκείνο τα σημείο κι έπειτα, η πραγματικότητα αλλάζει δραματικά, με “νέους” πρωταγωνιστές να εισέρχονται στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο. Από τον Μάιο του 2016 μέχρι τον Σεπτέμβρη του ίδιου έτους, η Πατριωτική Κίνηση Μυτιλήνης (φασίζουσα οργάνωση) και η ακροδεξιά στο νησί, προσπαθούσαν να εδραιωθούν και να σηκώσουν κεφάλι στο δημόσιο χώρο. Μία από τις πρώτες οργανωμένες και μαζικές εμφανίσεις τους, ήταν την ημέρα της επετείου της δολοφονίας του Π. Φύσσα (2016), όπου γίνεται το κάλεσμα για την υποστολή σημαίας. Τους μήνες που ακολούθησαν, δημοσιεύματα μαύρης προπαγάνδας για καψίματα σημαίας, βιασμούς από μετανάστες και βεβηλώσεις ορθόδοξων εκκλησιών, έδιναν και έπαιρναν στον τοπικό ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο. Όσο η πολιτική Ευρώπης και Σύριζα-ΑΝΕΛ εξαθλίωνε συνεχώς τους εγκλωβισμένους ανθρώπους στο νησί, η προπαγάνδα και οι προσπάθειες της ακροδεξιάς εντείνονταν όλο και περισσότερο. Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί, πως μετά από αγώνες του κινήματος, σε συνδυασμό με την αδυναμία των ίδιων να εδραιωθούν, τα γραφεία της Χρυσής Αυγής είχαν σταματήσει να λειτουργούν από το 2016, μέχρι και το οριστικό τους λουκέτο τον Φλεβάρη του 2017. Τις εκδηλώσεις βίας και τη ρητορεία μίσους αναλαμβάνουν πλέον «αγανακτισμένοι πολίτες», καταστηματάρχες της πόλης αλλά και επαγγελματικοί/επιστημονικοί φορείς του νησιού, προσφέροντας το απαραίτητο προκάλυμμα στην προσπάθεια να αποποιηθούν το φασιστικό προφίλ και την οποιαδήποτε σύνδεση με την Χ.Α.. Η οποιαδήποτε προσπάθεια δημόσιας εμφάνισης αγωνιζόμενων μεταναστ(ρι)ών αντιμετωπίζεται με διωγμούς και συλλήψεις, πάντα με την αρωγή και την ανοχή του δημάρχου και της τοπικής Νέας Δημοκρατίας,  με αποκορύφωμα το πρωτοφανές πογκρόμ στις 22/4/2018. Εκείνη την ημέρα η βία, οι πέτρες και οι φωτοβολίδες εναντίον αλληλέγγυων και μεταναστ(ρι)ών βρέθηκαν να μην είναι απλώς ανεκτές από τις αστυνομικές αρχές, αλλά, όπως και σε κάθε προηγούμενη εκδήλωση μίσους, να αποκτούν κοινωνική νομιμοποίηση από μία ευρεία μάζα που παρακολουθούσε και επικροτούσε τις επιθέσεις.

Έχοντας, λοιπόν, βιώσει στο πετσί μας το φασισμό με ή χωρίς σβάστικα τα τελευταία χρόνια και θέλοντας παράλληλα να δώσουμε μια μαζική απάντηση στα γεγονότα της πλατείας Σαπφούς στις 22/4, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε το 2ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου. Σκοπός αυτού του φεστιβάλ είναι να ανταλλάξουμε σκέψεις και θέσεις με κομμάτια της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο, γύρω από τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τόσο εδώ, όσο και σε άλλες περιοχές. Κεντρικό θέμα της πολιτικής εκδήλωσης θα είναι “Οι όψεις του φασισμού με ή χωρίς σβάστικα στον ελλαδικό χώρο”. Αντιλαμβανόμαστε πως είναι ένα ζήτημα που κληθήκαμε και θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε οι περισσότεροι/-ες από εμάς στο άμεσο μέλλον, όπως για παράδειγμα στη Δ.Ε.Θ., σε πορείες για το μακεδονικό, σε αγώνες μεταναστ(ρι)ών και στην παρουσία τους στον δημόσιο χώρο, στις επερχόμενες εκλογές με υποψηφίους δημάρχους και βουλευτές που θα προσέρχονται με “πατριωτικό” προφίλ. Όπως, αντίστοιχα, αντιλαμβανόμαστε πως δεν πρόκειται για “κεραυνό εν αιθρία”, αλλά για ένα κοινωνικό φαινόμενο με ρίζες στο χώρο και στον χρόνο, στο όποιο οφείλουμε να διαμορφώσουμε τις δικές μας συλλογικές απαντήσεις με τα ανάλογα “ριζώματα” κι αιχμές.

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στην Μυτιλήνη, στις 28 & 29 Σεπτεμβρίου. Την Παρασκευή 28 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί πορεία στο κέντρο της πόλης και το βράδυ θα ακολουθήσει συναυλία hip-hop στο χώρο του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Η δεύτερη μέρα θα ξεκινήσει με την πολιτική εκδήλωση και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση. Τέλος, το ίδιο βράδυ θα ακολουθήσει punk-rock συναυλία

Αυτοοργανωμένα & συλλογικά εγχειρήματα Μυτιλήνης

 

Συλλογικότητες που στηρίζουν:

Αντιφασιστικός Συντονισμός Λέσβου

Αυτόνομο Στέκι

Musaferat, Ομάδα Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

Anormin@, Φεμινιστική/αντισεξιστική ομάδα Μυτιλήνης

Ομάδα Βιβλιοθήκης της Κατάληψης στο Μπίνειο

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

Αυτοδιαχειριζόμένο Στούντιο στο Χατζηγιάννειο

Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο  Μυτιλήνης 105 FM

(Ελληνικά) 2ο ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΛΕΣΒΟΥ

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec et Anglais Américain. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans la langue par défaut du site. Vous pouvez cliquer l’un des liens pour changer la langue du site en une autre langue disponible.

Σε μία χρονική περίοδο πολιτικής και κοινωνικής έντασης, ρατσιστικές και ακρο-δεξιές αντιλήψεις και πρακτικές επιχειρούν να κατακτήσουν τον δημόσιο χώρο και λόγο.
Απέναντι σ’αυτό δεν μπορούμε να μείνουμε αμέτοχοι. Για αυτόν και για πολλούς ακόμη λόγους, έχοντας τον αντιφασισμό ως ένα κοινό τόπο μαζικής και συλλογικής δράσης, οργανώνουμε για 2η χρονιά το Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου. Στόχος μας είναι η συσπείρωση ατόμων και συλλογικοτήτων που οραματίζονται έναν κόσμο που δεν χωράει φασίστες, ρατσιστές, σεξιστές, ομοφοβικούς και όλους όσοι αντιμετωπίζουν το διαφορετικό ως επικίνδυνο.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ:

Παρασκευή 28/9:
-Απογευματινή πορεία στο κέντρο της πόλης
-Χιπ χοπ συναυλία

Σάββατο 29/9:
-Πολιτική συζήτηση με κεντρικό θέμα: “Οι όψεις του φασισμού με ή χωρίς σβάστικα στον ελλαδικό χώρο.”
-Πανκ/Ροκ συναυλία

*Θα υπάρχουν πολιτικά περίπτερα διαφόρων συλλογικοτήτων στο χώρο του φεστιβάλ και τις 2 μέρες.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ & ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

~Αναλυτικό πρόγραμμα to be announced!

 

 

(Ελληνικά) Αλληλεγγύη στους 10 διωκόμενους μετανάστες για τα γεγονότα στις 10 Ιουλίου 2017 στο Κέντρο Κράτησης της Μόριας

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec et Anglais Américain. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans la langue par défaut du site. Vous pouvez cliquer l’un des liens pour changer la langue du site en une autre langue disponible.

Η βιομηχανία εγκληματοποίησης των ζωών των μεταναστών/ριών συνεχίζεται, καθώς μερικές μόλις βδομάδες μετά τη δίκη των #freethemoria35 άλλη μια δίκη διαδραματίζεται στη Χίο. Αυτή τη φορά, 10 άνθρωποι κατηγορούνται για τα γεγονότα που συνέβησαν στις 10 Ιούλη του 2017, μόλις μια βδομάδα πριν από την εξέγερση που οδήγησε στη δίωξη των #Moria35.

Τα γεγονότα που έθεσαν σε κίνηση αυτή τη « βιομηχανία » αποτέλεσαν μέρος μιας σειράς διαμαρτυριών μεταναστών/ριών με αίτημα την ελεύθερη μετακίνηση από τη Λέσβο στην ηπειρωτική Ελλάδα, και ενάντια στις συνθήκες στο κέντρο κράτησης της Μόριας και τις άδικες διαδικασίες ασύλου. Στις 10 Ιούλη 2017, μια διαμαρτυρία ξέσπασε στο κέντρο της Μόριας. Η διαμαρτυρία ήρθε ως απάντηση στην αρνητική απάντηση στα αιτήματα ασύλου και στη συστηματική κράτηση αυτών που αιτούνται άσυλο στη Λέσβο. Η αστυνομία στη Μόρια απάντησε επιτιθέμενη στο πλήθος με δακρυγόνα. Δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί, αλλά τα λυόμενα διαφόρων ΜΚΟ στοχοποιήθηκαν, μεταξύ των οποίων και της EuroRelief, μια θρησκευτική χριστιανική οργάνωση υπεύθυνη για την παροχή βασικών υπηρεσιών στο κέντρο κράτησης. Η EuroRelief έχει καταγγελθεί για συνεννόηση με την αστυνομία, διακρίσεις ενάντια σε ΛΟΑΤΚΙ+ μετανάστες/ριες, οι οποίοι/ες δε λαμβάνουν καμία προστασία από την οργάνωση, και για προσυλητισμό αυτών που διαμένουν στο κέντρο κράτησης της Μόριας.
Αυτή η αντίσταση στην καταπίεση κατά των ζωών των μεταναστών/ριών είναι αυτό που οδήγησε στις διώξεις στην προκειμένη περίπτωση.
​Οι συλλήψεις σε αυτή την περίπτωση συνέβησαν εβδομάδες μετά τα γεγονότα, και δεν ήταν τυχαίες, όπως στην περίπτωση των #moria35. Μεταξύ των διωκόμενων είναι ένας γνωστός μετανάστης που οργανώνει και βοηθάει ανθρώπους να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους για πάνω από έναν χρόνο. Ο Mohamadou, που έχει πάρει άσυλο, δεν παρέμεινε ένας παθητικός παρατηρητής της κατάστασης και της μεταχείρισης που δεχόταν εκείνος και άλλοι. Αντίθετα, προσπάθησε να αλλάξει τα πράγματα και να ενδυναμώσει τους υπόλοιπους μετανάστες/ριες. Ως ένας από τους εκπροσώπους της κοινότητας του Μάλι, πήγαινε σε συναντήσεις, συζητούσε με ανθρώπους στο κέντρο κράτησης που ήταν υπεύθυνοι για τις συνθήκες και τη διαδικασία ασύλου, και οργάνωνε μαζί με άλλους. Φαίνεται πως τιμωρείται για το ρόλο του στην οργάνωση της κοινότητας των μεταναστών/ριών και επειδή ευαισθητοποιούσε τον κόσμο σχετικά με την απάνθρωπη μεταχείριση που δέχονται οι μετανάστες και μετανάστριες όταν φτάνουν στη Λέσβο.
Το μήνυμα πίσω από αυτή τη συγκεκριμένη δίωξη είναι ότι κάθε κομμάτι της μηχανής της Μόριας είναι ουσιώδες για τη λειτουργία και τη συνέχειά της, και οπότε κανένα κομμάτι της δεν θα αμφισβητείται. Ούτε η θέση των μεταναστών/ριών, η οποία είναι να δέχονται παθητικά αυτό που έχει προσχεδιαστεί για εκείνους/ες, ούτε ο ρόλος των ΜΚΟ που είναι εγγεγραμένος μέσα σε αυτό το σύστημα που επικεντρώνεται στην κράτηση. Και για να σιγουρέψουν αυτή την κατάσταση, οι υπεύθυνοι του κέντρου, η αστυνομία και οι εισαγγελείς προσπαθούν να καταστήσουν βέβαια ότι κάθε προσπάθεια των μεταναστών/ριών για οργάνωση και διαμαρτυρία ενάντια σε οποιοδήποτε κομμάτι αυτής της μηχανής θα καταστέλλεται.
Έχουμε γίνει μάρτυρες αυτού του είδους αντιεξεγερτικής πολιτικής και πρωτύτερα, καθώς η κρατική καταστολή έχει χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο ενάντια στους αγώνες στην καθημερινή μας ζωή. Αντιμετωπίζοντας αυτή τη σειρά διώξεων, θα σταθούμε αλληλέγγυοι-ες με τους ανθρώπους που βιώνουν την εγκληματοποίηση των ζωών τους, και δε θα τους αφήσουμε να σταθούν μόνοι και μόνες απέναντι στη μηχανή που ονομάζεται ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική.

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια της Χίου

Παρασκευή 11 Μαΐου στις 09:00

(Ελληνικά) Ενημέρωση από την 2η Μέρα της Δίκης των 35 Διωκόμενων Μεταναστών της Μόριας (23/04/2018)

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec et Anglais Américain. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans la langue par défaut du site. Vous pouvez cliquer l’un des liens pour changer la langue du site en une autre langue disponible.

Ανάμεσα ξανά σε ένα αστυνομικό κλοιό και με τα γεγονότα της προηγούμενης βραδιάς στη Μυτιλήνη να γυρίζουν μέσα στο κεφάλι μας, προχώρησε η δεύτερη μέρα του δικαστηρίου για τους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας.

Μετά τις δυσκολίες που υπήρχαν στην ηχητική της πρώτης ημέρας, σήμερα υπήρχε εγκατεστημένο μικροφωνικό σύστημα. Χάρις όμως σε μία τρομερή έμπνευση όποιου το εγκατέστησε, η μισή δίκη διεξήχθη με εφέ echo, παραπέμποντας περισσότερο σε θεσσαλικό πανηγύρι, και εμποδίζοντας το κοινό αλλά και τους ίδιους τους κατηγορούμενους και τους δικαστές από το να ακούνε οτιδήποτε.

Το δικαστήριο ξεκίνησε την εξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Από τους συνολικά 10 καλεσμένους μάρτυρες εμφανίστηκαν μόνο οι επτά, έξι αστυνομικοί και ένας πυροσβέστης.

Οι 3 από τους αστυνομικούς μάρτυρες (Στεφόπουλος Απόστολος, Χασάπης Βασίλειος, Κουσβής Ευστάθιος) ήταν επικεφαλής των διμοιριών που έδρασαν την ημέρα εκείνη στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Μέσα από ένα κυκεώνα αντιφάσεων και χρονικών αποκλίσεων, ακόμα και από τις προανακριτικές τους καταθέσεις προσπαθούσαν να υποστηρίξουν ότι οι 35 διωκόμενοι ήταν ανάμεσα σε ένα πλήθος που σε έξαλλη κατάσταση, χωρίς λόγο και αιτία, επιτιθόταν επί 6 ώρες σε αστυνομικούς και προσπαθούσαν να βάλουν φωτιές δεξιά και αριστερά. Οι ίδιοι από την άλλη, σε μία απόλυτη ψύχραιμη και καλά σχεδιασμένη επιχείρηση αφού εκκένωσαν το camp από όλους τους υπόλοιπους (χωρίς να μπορεί κανένας τους να θυμηθεί αν διαμέναν σε αυτό 2, 3 ή 5 χιλιάδες άτομα), εγκλώβισαν καμία 200σαριά άτομα σε ένα χώρο του camp και με χειρουργικές κινήσει οι 2 από τις 3 διμοιρίες (12 ατόμων η καθεμία) ακινητοποίησαν τους 32 από τους 35 κατηγορούμενους ενώ αυτοί συνέχιζαν να τους πετάνε πέτρες. Βέβαια σήμερα δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσουν κανέναν από τους κατηγορούμενους, αλλά με το χέρι πάντα στο ευαγγέλιο, το καλοκαίρι ήταν απόλυτα σίγουροι.  Εντύπωση προκάλεσε επίσης η δυνατότητα του μάρτυρα Κουσβή Ευστάθιου να καταθέτει ως αυτόπτης μάρτυρας για γεγονότα που λάμβαναν μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας πριν ακόμα η διμοιρία του προσέλθει στο χώρο, όπως σαφώς κατέθεσαν οι συνάδελφοί του. Ο συγκεκριμένος μάλιστα έχει αναγνωριστεί από διάφορους κατηγορούμενους ότι ήταν ο διμοιρίτης που ήταν εξαιρετικά βίαιος κατά τη διάρκεια των συλλήψεων τραυματίζοντας σοβαρά πολλούς από αυτούς. Ευθυμία πάντως προκαλούσε στο ακροατήριο και η δυσκολία τους να διακρίνουν μεταξύ αφρικανών και λατινοαμερικάνων μεταναστών (μεταξύ των υπολοίπων κατηγορουμένων υπάρχει ένας από την Αϊτή και ένας από τη Δομινικανή Δημοκρατία) αφού κατά τους ίδιους όλοι οι μαύροι μετανάστες είναι αφρικανοί.

Στη συνέχεια κατέθεσε ο επικεφαλής του κλιμακίου εξωτερικής φρούρησης και καταγραφών, Αμουτζιάς Δημήτριος, ο οποίος ενώ κατέθεσε ότι βρισκόταν από την αρχή των διαμαρτυριών σε κοντινές αποστάσεις από τα γεγονότα, δεν μπορούσε να αναγνωρίσει κανέναν από τους κατηγορούμενους, πλην από 3 κατηγορούμενους που επέμεινε ότι τους θυμόταν να πετάνε πέτρες με τον υπόλοιπο όχλο ενώ οι ίδιοι έχουν συλληφθεί από πυροσβέστες σε άλλο χώρο μακριά από τους υπόλοιπους.

Ο επικεφαλής μέτρων τάξης για το κέντρο κράτησης εκείνη την ημέρα, Μπριλάκης Δημήτριος, προσήλθε στο δικαστήριο για να καταθέσει για την καταστροφή του αυτοκινήτου του που ήταν παρκαρισμένο εντός του κέντρου. Κανένας δεν κατάλαβε βέβαια πως ο επικεφαλής των μέτρων τάξης δεν ασχολήθηκε με τα γεγονότα που λάμβαναν μέρος, αλλά στενοχωρημένος με τις ζημιές που είχε υποστεί το αμάξι το πήρε και έφυγε. Όταν ρωτήθηκε για τα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα φαινόταν αρκετά μπερδεμένος και είχε και ένα σοβαρό πρόβλημα να θυμηθεί τους χρόνους που έγιναν.

Τελευταία από τη μεριά των αστυνομικών μαρτύρων κατέθεσε η Στρογγυλού Αθηνά, η οποία προσήλθε για να καταθέσει επί της έκθεσης που συνέταξε για τις καταγεγραμμένες ζημιές σε διάφορα οχήματα. Για την κατάθεσή της όμως υπήρξε ένσταση από συνήγορο υπεράσπισης καθώς η ίδια υπήρξε προανακριτική υπάλληλος στην υπόθεση και έτσι κανονικά δεν επιτρεπόταν η κατάθεσή της ως μάρτυρας.

Αδιαμφισβήτητα όμως, αποκορύφωμα της ημέρας υπήρξε η κατάθεση του αντιπύραρχου Τσουβαλά Χρυσούλη. Μπορεί ο ίδιος ακούγοντας τον πρώτο μάρτυρα κατηγορίας να μην καταφέρνει να υποστηρίξει την εκδήλωση οποιοδήποτε σοβαρού εμπρησμού να ψιθύριζε ότι «θα αναλάμβανε ο ίδιος στη συνέχεια και θα τα πηδούσε τα κωλόπαιδα» όμως βρισκόμενος στη θέση του μάρτυρα φάνηκε να τα χάνει. Με βεβαιότητα δήλωσε ότι θα μπορούσε να θυμηθεί με σιγουριά ακόμα και μετά από 50 χρόνια τα τρία άτομα που είδε από απόσταση 50 μέτρων να σκύβουν κοντά σε θάμνους, σε βρεγμένο έδαφος, και έχοντας την υποψία ότι προσπαθούν να βάλουν φωτιά έδωσε εντολή για την καταδίωξή τους. Βέβαια όταν καλέστηκε να τους αναγνωρίσει εντός του δικαστηρίου, και παρόλη την πάσα της έδρας που ζήτησε από τους 3 που είχε ο ίδιος αναγνωρίσει προανακριτικά να σηκωθούν όρθιοι, ο ίδιος αναγνώρισε λάθος τα 2 από τα 3 άτομα. Δεν κατάφερε πάντως να εξηγήσει ούτε πως καταφέρνανε να βάζουν φωτιά αφού δεν είχε βρεθεί αναπτήρας ή εύφλεκτο υγρό πάνω τους, αλλά ούτε πως γίνεται οι 3 συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι να έχουν συλληφθεί σύμφωνα με την έκθεση σύλληψης στις 15:30 και ο ίδιος να τους βλέπει στις 17:00 να κάνουν αυτά για τα οποία και τους κατηγορούσε. Με μία μνημειώδη επεξήγηση μάλιστα εξήγησε στην έδρα, συμβουλευόμενος συχνά τα αστέρια, ότι οι υπάλληλοι και τα αμάξια της πυροσβεστικής και της αστυνομίας είναι τόσο γρήγορα που μπορούσαν να αναγνωρίσουν κάποιον στις 17.00, να τον κυνηγήσουν για πάνω από 300 μέτρα σε κακοτράχαλο επικλινές έδαφος, να τον συλλάβουν ενώ φέρει αντίσταση, να τον μεταφέρουν στην αστυνομική διεύθυνση Μυτιλήνης που βρίσκεται 11 χλμ μακριά και να έχουν προχωρήσει σε έλεγχο και σύνταξη της έκθεσης έρευνας και κατάσχεσης στις 17.18. Όπως μας κατέθεσε για όλα αυτά δεν χρειάζονται πάνω από 10 λεπτά αφού όταν τα περιπολικά ανάβουν τους φάρους τους πετάνε.

Στα επίσης θετικά της ημέρας είναι η διαφαινόμενη αποδοχή της έδρας στην επισκόπηση των διαφόρων βίντεο που υπάρχουν από τις συλλήψεις της ημέρας εκείνης, που ουσιαστικά αποδεικνύουν το ψευδές του κατηγορητηρίου αλλά και την υπέρμετρη αστυνομική βία.

Είναι απαραίτητο πάντως να σημειωθεί ότι ουσιαστικά διεξάγεται μία δίκη για 35 μετανάστες που όπως τους διατηρούσαν αόρατους κατά τη διάρκεια τους εγκλωβισμού τους στο κέντρο κράτησης της Μόριας, το ίδιο συμβαίνει και μέσα στη δικαστική αίθουσα. Με πρόσχημα την επίσπευση των διαδικασιών, οι κατηγορούμενοι παρακολούθησαν τους μάρτυρες κατηγορίας χωρίς καμία ουσιαστική διερμηνεία. Οι σημερινές καταθέσεις συνοψίζονταν σε 3-4 σειρές που οι διερμηνείς ανακοίνωναν μέσω των μικροφώνων μετά την ολοκλήρωση της κάθε κατάθεσης. Πέρα αυτών, εξακολουθεί να μην υπάρχει διερμηνέας στις συγκεκριμένες διαλέκτους Wollof και Bambara που μιλάνε οι 4 από τους κατηγορούμενους.

Με την ολοκλήρωση των καταθέσεων των μαρτύρων κατηγορίας, ολοκληρώθηκε και η δεύτερη μέρα εκδίκασης και καλέστηκε διακοπή μέχρι την Πέμπτη 26 Απριλίου. Την Πέμπτη η δίκη θα συνεχιστεί με την κατάθεση των αναγνωστέων και την εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης.

Αλληλεγγύη με τους διωκόμενους μετανάστες της Μόριας και της Π.Ράλλη

 

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους 35 διωκόμενους μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

Νέα Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Χϊου

Πέμπτη 26 Απριλίου στις 09.00

(Ελληνικά) Κάλεσμα σε Συγκέντρωση Αλληλεγγύης

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec et Anglais Américain. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans la langue par défaut du site. Vous pouvez cliquer l’un des liens pour changer la langue du site en une autre langue disponible.

 

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

στα Δικαστήρια Χίου

Δευτέρα 23 Απριλίου στις 09.00

 

(Ελληνικά) Δράσεις Αλληλεγγύης στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans une autre langue. Vous pouvez cliquer le lien pour changer de langue active.

Αλληλεγγύη στους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

Μικροφωνικής Αλληλεγγύης

Πέμπτη 22 Μαρτίου στις 18:00 στην Ερμου (Εθνική Τράπεζα)

Πάρτυ Οικονομικής Ενίσχυσης

Σάββατο 24 Μαρτίου μετά τις 22:00 στο Χατζηγιάννειο Κτίριο (Λαδάδικα)


#freethemoria35

(Ελληνικά) Πολιτικό Κάλεσμα Αλληλεγγύης με τους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec, Anglais Américain, Allemand et Italien. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans la langue par défaut du site. Vous pouvez cliquer l’un des liens pour changer la langue du site en une autre langue disponible.

[vsw id= »261538942″ source= »vimeo » width= »600″ height= »420″ autoplay= »no »]

Το κάλεσμα σε PDF

Μετά και την ολοκλήρωση της προανακριτικής διαδικασίας το δικαστήριο για τους 35 κατηγορούμενους μετανάστες για τα εξεγερσιακά γεγονότα που έλαβαν μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας στις 18 Ιουλίου 2017, η δικάσιμος ορίστηκε για τις 20 Απριλίου στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Χίου.

Λίγα λόγια για το ιστορικό της εξέγερσης

Από την Δευτέρα 17-07 είχε ανακοινωθεί από μερίδα μεταναστών, κυρίως αφρικανικής καταγωγής, ότι θα ξεκινούσαν επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου τους, αλλά και για τις κάκιστες συνθήκες στις οποίες εξαναγκάζονται να διαβιούν στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Η διαμαρτυρία αυτή ήταν συνέχεια ενός αριθμού μικρότερων και σπασμωδικών διαμαρτυριών που λάμβαναν μέρος κατά διαστήματα στο κέντρο κράτησης της Μόριας και συνήθως είχαν τη μορφή καθιστικής διαμαρτυρίας αποκλείοντας τα γραφεία της ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου (EASO). Καθ’ όλο αυτό το διάστημα, πολλοί από τους μετανάστες που λάμβαναν μέρος στις διαμαρτυρίες είχαν απειληθεί από τους αστυνομικούς ότι σύντομα «θα τους έδειχναν ποιος κάνει κουμάντο στο κέντρο» ενώ υπάλληλοι των ΜΚΟ τους παρότρυναν να παραιτηθούν των διαμαρτυριών.

Την Τρίτη (18/07) και ενώ η διαμαρτυρία είχε ξεκινήσει ξανά ως καθιστική έξω από τα γραφεία της EASO, οδηγώντας τους υπαλλήλους της να εγκαταλείψουν τα γραφεία τους, οι αρχές υπέδειξαν τους-τις διαμαρτυρόμενους-ες μετανάστες-ριες ως υπαίτιους για τις καθυστερήσεις στις εξετάσεις ασύλων στρέφοντάς εναντίον τους, μερίδα άλλων μεταναστών. Οι διαμαρτυρόμενοι-ες μετανάστες-ριες προχώρησαν τότε έξω από το κέντρο κράτησης αποκλείοντας τον κεντρικό δρόμο. Ενόσω βρίσκονταν μπροστά από το κέντρο φωνάζοντας συνθήματα, δέχθηκαν επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις μέσα και έξω από το κέντρο κράτησης με πέτρες, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης. Από μέρους τους, οι μετανάστες-ριες απάντησαν με πετροπόλεμο ενώ παράλληλα μπήκαν φωτιές για την καταπολέμηση των χημικών που είχαν πέσει.

Αρκετή ώρα μετά την ολοκλήρωση των συγκρούσεων και ενώ το εσωτερικό του κέντρου είχε επιστρέψει σε «κανονικούς ρυθμούς», οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επιχείρηση “σκούπα” στο εσωτερικό. Οι μετανάστες-ριες που βρίσκονταν μέσα δέχθηκαν την μανία των ΜΑΤ που εισέβαλαν ακόμα και στο εσωτερικό των κοντέινερ ξυλοκοπώντας αδιακρίτως όποιους έβρισκαν μπροστά τους και συλλαμβάνοντας εν τέλει 35 άτομα στο σωρό, με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματος, αφού είχαν στοχοποιηθεί άτομα αφρικανικής καταγωγής. Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου όπου και κρατήθηκαν, χωρίς να τους χορηγηθεί καμία ιατρική βοήθεια παρόλα τα χτυπήματα που είχαν δεχθεί και ενώ πολλοί εξακολουθούσαν να αιμορραγούν. Στο νοσοκομείο οδηγήθηκε μόνο ένας από τους συλληφθέντες ο οποίος είχε παραλειφθεί λιπόθυμος από ασθενοφόρο κατευθείαν από το κέντρο κράτησης της Μόριας, μετά από δολοφονικό χτύπημα που είχε δεχθεί στον αυχένα. Στο μήνα που ακολούθησε, κυκλοφορούσαν συνεχώς φήμες για συμπληρωματικές συλλήψεις από την αστυνομία, τρομοκρατώντας ακόμα περισσότερο τους εγκλωβισμένους μετανάστες και οδηγώντας πολλούς να εγκαταλείψουν τις σκηνές και τα κοντέινερ τους υπό το φόβο στοχοποίησής τους, δημιουργώντας παράλληλα μία ατμόσφαιρα παθητικότητας και παραίτησης από πλευράς μεταναστών.

Τα δικαστικά δεδομένα

Σοβαρά χτυπημένοι και τρομοκρατημένοι, οι 35 διωκόμενοι οδηγήθηκαν στον ανακριτή όπου είδαν να τους απαγγέλλονται σοβαρότατες κατηγορίες, με κυριότερη αυτή του «εμπρησμού με κίνδυνο ζωής», που μπορεί να επισείει πολυετή κάθειρξη αλλά και εξαίρεση από τις διαδικασίες παροχής καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Πιο συγκεκριμένα οι 4 συνολικά κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν είναι οι εξής:

  1. Εμπρησμός από πρόθεση από τον οποίο μπορεί να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο, από κοινού.
  2. Επικίνδυνη σωματική βλάβη από κοινού, κατά συρροή, τετελεσμένη και σε απόπειρα, σε βάρος αστυνομικών και πυροσβεστικών υπαλλήλων.
  3. Φθορά ξένης ιδιοκτησίας από κοινού και κατά συρροή, τελεσθείσα και με φωτιά και αντικειμένου που χρησιμεύει για κοινό όφελος.
  4. Αντίσταση τελεσθείσα από περισσοτέρους από κοινού, που είχαν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους και έφεραν αντικείμενα από τα οποία μπορεί να προκληθεί σωματική βλάβη.

Για τους 30 από αυτούς διατάχθηκε προφυλάκιση, ενώ οι υπόλοιποι 5 (ο σοβαρά τραυματισμένος και 4 μετανάστες που δεν τους παρείχε το δικαστήριο διερμηνέα στη μητρική τους γλώσσα επί ενάμιση μήνα) είδαν να τους ορίζονται περιοριστικοί όροι παραμονής στο νησί και παρουσίας στο τμήμα 2 φορές το μήνα.

Από τους 30 προφυλακισμένους οι 10 βρίσκονται στις φυλακές της Χίου, 13 στον Κορυδαλλό, 6 στις φυλακές ανήλικων στον Αυλώνα κι ένας μεταφέρθηκε με μεταγωγή από την Αυλώνα στις φυλακές Μαλανδρίνου. Σοβαρά ζητήματα προκύπτουν από την επιλογή διασποράς τους, καθώς η κράτησή τους σε καταστήματα μακριά από τους δικηγόρους ή φιλικά τους πρόσωπα, επιτείνει σημαντικά τα αισθήματα απομόνωσης και αβεβαιότητας που τους διακατέχουν θέτοντας παράλληλα σημαντικά εμπόδια στην προετοιμασία τους για την επικείμενη δίκη. Η πρακτική αυτή άλλωστε δεν είναι πρώτη φορά που εφαρμόζεται καθώς την έχουμε δει στο παρελθόν να εφαρμόζεται σε πολιτικούς κρατούμενους αλλά και στην συγγενή υπόθεση των 8 διωκόμενων μεταναστών της Πέτρου Ράλλη.

Την υπεράσπισή τους αρχικά στον ανακριτή είχαν αναλάβει δικηγόροι που δραστηριοποιούνται σε ΜΚΟ στο νησί, ενώ στην συνέχεια και ενώ η υπόθεση είχε κινήσει το ενδιαφέρον της «κοινής γνώμης» εμφανίστηκαν και διάφορες άλλες ΜΚΟ που δήλωσαν επιθυμία να αναλάβουν υποθέσεις για το δικαστήριο. Στην πορεία πάντως, λίγες μόλις μέρες πριν την ανακοίνωση της ημερομηνίας της δίκης, οι ΜΚΟ Solidarity Now, Μετάδραση και Συνύπαρξη Λέσβου ανακοίνωσαν ότι αποσύρονται από τη διαδικασία και οι διωκόμενοι θα έπρεπε να βρουν νέους δικηγόρους, γεγονός που επιτείνει μια ήδη προβληματική κατάσταση. Πέρα από τους διωκόμενους που θα εκπροσωπηθούν από δικηγόρους ΜΚΟ, 9 από τους κατηγορούμενους θα εκπροσωπηθούν από αλληλέγγυους δικηγόρους.

Ο ρόλος που διαδραματίζουν οι δικαστικές αρχές στις αντιεξεγερτικές πρακτικές διαφαίνεται και στην επιλογή της έδρας του δικαστηρίου. Καθώς, η μεταφορά του δικαστηρίου στη Χίο, έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τις ίδιες του τις αποφάσεις για τους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί στους 5 από τους κατηγορούμενους. Πέρα από τους περιοριστικούς όρους που έχουν επιβληθεί, είναι γνωστή στους δικαστές η οικονομική αδυναμία για τους 5 κατηγορούμενους που βρίσκονται στο νησί και διαμένουν στο κέντρο κράτησης της Μόριας, να παρευρεθούν και να παραμείνουν σε άλλο νησί. Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει αρκετές ημέρες δημιουργώντας ένα αξεπέραστο κόστος διαμονής, πέρα από το κόστος των μετακινήσεών τους. Πέρα όμως από τα εμπόδια για την παρουσία τους στη δίκη τους, η απόφαση αυτή είναι καταδικαστική όσον αφορά την παρουσία των μαρτύρων υπεράσπισής τους. Καθώς τα γεγονότα για τα οποία κατηγορούνται έλαβαν μέρος στο εσωτερικό του κέντρου κράτησης της Μόριας, οι περισσότεροι από τους αυτόπτες μάρτυρες είναι μετανάστες-ριες που βρίσκονται με διοικητικούς περιοριστικούς όρους στο νησί της Λέσβου, μην έχοντας τη δυνατότητα να φύγουν. Το ίδιο όμως συμβαίνει και με πολλούς ντόπιους μάρτυρες οι οποίοι καλούνται να εγκαταλείψουν τις εργασίες τους για απροσδιόριστο διάστημα και με όποιο κόστος, εάν επιθυμούν να καταθέσουν, καθώς λόγω της συγκοινωνίας μεταξύ των δύο νησιών δεν υπάρχει η δυνατότητα αυθημερόν παρουσίας. Η ουσιαστική αφαίρεση από την υπεράσπιση τόσο σημαντικών καταθέσεων, έρχεται να προϊδεάσει για την εκδικητική και προειλημμένη στάση της δικαστικής εξουσίας απέναντι στους κατηγορούμενους.

Για τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές

Καθώς οι παγκόσμιες γεωπολιτικές συγκρούσεις συνεχίζονται αμείωτες, ο οικονομικός επεκτατισμός λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και διάφορα αυταρχικά και φονταμελιστικά καθεστώτα εμφανίζονται σε κάθε γωνιά της Γης, η ευρώπη-φρούριο εντείνει τη στρατιωτικο-αστυνομική διαχείριση των μεταναστών που φθάνουν στα εδάφη της. Ίσως πιο οργανωμένα από ποτέ, υλοποιείται η απόφαση για τη δημιουργία χώρων εξαίρεσης στα ευρωπαϊκά σύνορα, όπου όσοι-ες μετανάστες-ριες δεν πεθάνουν στα θαλάσσια και χερσαία περάσματά θα στοιβάζονται και θα υποτιμούνται βίαια. Μέσα από ένα σύστημα συνεχόμενης υποτίμησης οι μετανάστες στη συνέχεια θα διαχωριστούν στους επιθυμητούς και στους ανεπιθύμητους. Οι πρώτοι, αφενός θα αποτελούν το απαραίτητο νέο εργατικό δυναμικό της Ευρώπης και αφετέρου θα προσφέρουν το άλλοθι απέναντι στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές θανάτου. Οι δε υπόλοιποι θα οδηγηθούν στη βίαιη παρανομοποίησή τους διαφεύγοντας χωρίς χαρτιά στο εσωτερικό της Ευρώπης για να αποτελέσουν το φθηνό και άμεσα εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό, απαραίτητο για την αναπαραγωγή του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου ή θα απελαθούν πίσω στις χώρες από τις οποίες διέφυγαν ή ακόμα και σε τρίτες.

Την ίδια ώρα οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί θα αποτελέσουν το νέο «εσωτερικό εχθρό».  Τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν με θεαματικούς όρους μια πραγματικότητα που κάνει την ύπαρξη του ολοκληρωτισμού «κοινωνικά αναγκαία». Ο μετανάστης εικονίζεται σαν βιολογικά και πολιτισμικά κατώτερος ενώ την ίδια στιγμή που τους εναποθέτουν σε χώρους χωρίς καμία  υγιεινή, τους προβάλουν ως φορείς ασθενειών και υγειονομικές βόμβες. Με στρατιωτική διάλεκτο οι μετανάστες παρουσιάζονται σαν εισβολείς ενταγμένοι σε οργανωμένο σχέδιο και ο ελληνικός και ευρωπαϊκός στρατός λαμβάνει θέσεις μάχης στα σύνορα αλλά και στις πλατείες της Ευρώπης για την αναχαίτησή τους. Ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης θεσπίζεται σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της επικράτειάς της Ευρώπης. Ένα καθεστώς που να έρχεται εκμαιεύσει την απαραίτητη εθνική συνοχή και συναίνεση για τη συνέχιση και εντατικοποίηση των πολιτικών υποτίμησης των «από κάτω» της κοινωνίας.

Ο «πόλεμος ενάντια στους μετανάστες» όμως είναι και χρήμα. Καθόλου αμελητέα και άσχετη δεν είναι η βιομηχανία που έχει στηθεί γύρω από τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών. Το κεφάλαιο συνεχίζει να αναπαράγεται είτε μέσω των στρατιωτικών εξοπλισμών  για  τη  φύλαξη  και  επιτήρηση  των  συνόρων,  είτε  μέσω  του ανθρωπιστικού  κεφαλαίου  που  έρχεται  μέσα  από  το  πλέον  διαδεδομένο δόγμα  του  στρατιωτικού  ανθρωπισμού.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Λέσβος, επιλέχθηκε για δεύτερη φορά στη σύγχρονή της ιστορία, ως το βασικό πεδίο εφαρμογής των συνοριακών αντιμεταναστευτικών πολιτικών στο λεγόμενο «Πέρασμα της Ανατολικής Μεσογείου». Είδαμε να αναπτύσσονται νέα στρατιωτικο-αστυνομικά σώματα,  διαφόρων  τύπων  κέντρα  κράτησης  αλλά  και  να  χτίζεται  σταδιακά όλη η απαραίτητη κοινωνική αδιαφορία και συναίνεση για τις θανατοπολιτικές που ξεδιπλώνονται.  Πολιτικές που οδήγησαν σε δεκάδες νεκρούς να ξεβράζονται στις ακτές του νησιού αλλά και σε 14 νεκρούς μέσα στα ίδια τα κέντρα κράτησης που κατασκευάστηκαν. Ένα  πέπλο  ολοκληρωτισμού  ήρθε  να  καλύψει  όλο και  μεγαλύτερα  κομμάτια  της  ζωής  του  νησιού,  με μοναδικές  ρωγμές  τους αγώνες που αναπτύχθηκαν και αναπτύσσονται από τους μετανάστες αλλά και κομμάτια ενός ευρύτατου και διεθνούς ανταγωνιστικού κινήματος που με τη σειρά του έχει επιδείξει μία πολύμορφη και συνεχή δράση. Αυτές τις ρωγμές επιδιώκουν να καταστείλουν τρομοκρατώντας όσους-ες μετανάστες-ριες ορθώνουν ανάστημα και απομονώνοντάς τους από τον αλληλέγγυο κόσμο.

Αλληλεγγύη για όλους τους λόγους του κόσμου

Η απόφαση να σταθούμε στο πλευρό των 35 διωκόμενων μεταναστών δεν αφορά κανένα κριτήριο αθωότητας ούτε αποτελεί ένα μονοδιάστατο αντιρατσιστικό αγώνα. Η δίωξή τους μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο ως ακόμα μία έκφανση της αντιεξεγερτικής βεντάλιας που θεμελιώθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και συνεχίζεται αμείωτα και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μέσα από την ύφεση που παρουσιάζουν τα κοινωνικοταξικά κινήματα στην νέα περίοδο αριστερής διακυβέρνησης, η επίθεση στους «από κάτω» λαμβάνει μόνιμο και τελικό χαρακτήρα. Ένα πλήθος εργαλείων καταστολής: αστυνομικών, δικαστικών, διοικητικών και οικονομικών χρησιμοποιούνται εναντίον όσων επιλέγουν τη συνέχιση και τη μη διαμεσολάβηση των αρνήσεων και των αντιστάσεών τους.

Η εντεινόμενη στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών σωμάτων. Η δημιουργία χώρων εξαίρεσης όπως αυτοί των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Οι κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις σε στέκια και καταλήψεις. Ο νέος σωφρονιστικός κώδικας και οι επιθέσεις στους κρατούμενους των φυλακών που αντιστέκονται. Η χρήση οικονομικών προστίμων ως μέθοδο εκβιασμού, όπως στους ολικούς αρνητές στράτευσης. Η θέσπιση αυτεπάγγελτου αδικήματος για την παρεμπόδιση των πλειστηριασμών. Η ποινική δίωξη των συνδικαλιστικών αγώνων. Η περιβαλλοντική καταστροφή ολόκληρων τόπων και οι δίωξη όσων αντιστέκονται σε αυτή. Όλα αποτελούν εκφάνσεις της ίδιας κρατικο-καπιταλιστικής επίθεσης στους «από κάτω».

Επιθέσεις που έρχονται να ξεπεράσουν τα παραδοσιακά σύνορα των εθνών-κρατών. Μέσα από την αναδιαμόρφωση των νομικών πλαισίων γίνεται όλο και εντονότερη η προσπάθεια της διακρατικής συνεργασίας με σκοπό την κάμψη των αντιστάσεων. Η δημιουργία ευρωπαϊκών στρατιωτικών και αστυνομικών σωμάτων ασφαλείας, οι διακρατικές δικαστικές συνεργασίες, και η ανάπτυξη κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών διαχείρισης πληθυσμών αποτελούν τη νέα πραγματικότητα. Οι απαντήσεις όμως θα δοθούν σε όλα τα επίπεδα. Απέναντι στους εθνικισμούς του κάθε έθνους, στην κρατική βαρβαρότητα του κάθε κράτους, στον επεκτατισμό του κεφαλαίου, τα αντιστεκόμενα κομμάτια αναπτύσσουν τα δικά τους δίκτυα αγώνα. Αγώνες πέρα από τα σύνορα, τα κράτη, τα έθνη και τους εθνικισμούς.

Έτσι λοιπόν η δίκη των 35 μεταναστών δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως μία δίκη εναντίον όλων των κομματιών που αντιστέκονται στη συνεχιζόμενη υποτίμηση και καταστολή.

Ένα δικαστήριο που πέραν των άλλων προσπαθεί να διενεργηθεί σε κενό τόπο και χρόνο, περιορίζοντας την όποια δυνατότητα αλληλεγγύης. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, ίσως πιο επιτακτικά από ποτέ, η ανάδειξη μίας ακόμα κρατικής αυθαιρεσίας απέναντι σε ένα από τα πιο υποτιμημένα κοινωνικά κομμάτια, είναι παραπάνω από αναγκαία.

Καλούμε τον αλληλέγγυο κόσμο, συλλογικότητες και οργανώσεις να αναλάβουν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης. Απέναντι στην επιλογή των δικαστικών αρχών να προσπαθήσουν να εξαφανίσουν το δικαστήριο μεταφέροντάς το στη Χίο, η ανάδειξή αυτού του αγώνα από συντρόφους-ισσες στην υπόλοιπη ελλάδα και όχι μόνο, είναι μία πρώτη απάντηση.

Για τις ανάγκες προπαγάνδισης της υπόθεσης και των κινήσεων αλληλεγγύης έχει δημιουργηθεί λογαριασμός στο twitter @freethemoria35 και το #freethemoria35, ενώ παράλληλα θα χρησιμοποιούνται τα κινηματικά μέσα αντιπληροφόρησης για πιο συγκεκριμένες ενημερώσεις.

 

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τους 35 Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

#freethemoria35

(Ελληνικά) Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Διωκόμενους Μετανάστες της Μόριας

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans une autre langue. Vous pouvez cliquer le lien pour changer de langue active.

Την Πέμπτη 1/3 στις 8μμ θα γίνει ανοιχτή συνέλευση σχετικά με την υπόθεση των μεταναστών που διώκονται για τα εξεγερσιακά γεγονότα του Ιούλη στο κέντρο κράτησης της Μόριας.

Σκοπός της συνέλευσης είναι η ενίσχυση της καμπάνιας αλληλεγγύης στους διωκόμενους.

#freethemoria35

(Ελληνικά) Για τους-τις αγωνιζόμενους-ες μετανάστες-ριες στην πλατεία Σαπφούς

Désolé, cet article est seulement disponible en Grec. Pour le confort de l’utilisateur, le contenu est affiché ci-dessous dans une autre langue. Vous pouvez cliquer le lien pour changer de langue active.

Το κείμενο σε pdf

Τη στιγμή που οι στρατιωτικοαστυνομικές επιχειρήσεις αποτροπής εξελίσσονται αμείωτες, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα με άγνωστο αριθμό ναυαγίων και νεκρών, η πειθάρχηση και o αποκλεισμός όσων καταφέρουν να περάσουν εντατικοποιούνται. Η υποτίμηση, η εξαθλίωση και η καταστολή στα κέντρα κράτησης αποτελούν, ανοιχτά πλέον, τις πολιτικές που εφαρμόζει το ελληνικό κράτος απέναντι στους-ις μετανάστες-ριες για να περάσει τα μηνύματα του προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο μαζικός εγκλωβισμός στα νησιά, που είναι εγκατεστημένα τα hot spots, κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η απομόνωσή τους από τους αστικούς ιστούς και τις αλληλέγγυες δομές και η βίαιη καταστολή όσων τολμήσουν να αμφισβητήσουν αυτή τη συνθήκη αποτελούν γνώριμες εικόνες και για τους πλέον ανυποψίαστους. Οι μετανάστες που καταφθάνουν αποτελούν για ακόμα μία φορά το σώμα για την άσκηση τοπικών και εθνικών πολιτικών. Η «σύμπλευση» όλων των δυνάμεων για την αντιμετώπιση της δυσμενής συνθήκης όπου η Ελλάδα έχει περιέλθει ως συνοριακό κράτος της Ευρώπης, η ταύτιση με τα ρατσιστικά αφηγήματα που παρουσιάζουν τους μετανάστες είτε ως απειλή είτε ως θύματα και φυσικά η αναπαραγωγή του κεφαλαίου μέσα από το τεράστιο σύμπλεγμα της πολεμικής και ανθρωπιστικής βιομηχανίας που έχει στηθεί, είναι τα οχήματα που προσπαθούν να μετατρέψουν τους μετανάστες-ριες σε απλούς κομπάρσους της ζωής τους. Ως ικέτες για μία πιθανή ευκαιρία να περάσουν στα εδάφη της Ευρώπης νόμιμα ή παράνομα, πρέπει να παραμένουν αόρατοι, παθητικοί και άβουλοι. Υπάρχουν όμως πάντα αυτοί και αυτές που δεν θα πειθαρχήσουν. Οδηγούμενοι πότε από συνείδηση, πότε από το αδιέξοδο  και πότε από την απελπισία θα ορθώσουν το ανάστημά τους και θα βγούνε μπροστά διαρρηγνύοντας, τουλάχιστον, το καθεστώς αορατότητας στο οποίο είναι καταδικασμένοι.

Έτσι και οι μετανάστες και μετανάστριες που συνεχίζουν να βρίσκονται αγωνιζόμενοι-ες στην κεντρική πλατεία της Μυτιλήνης. Ξεκινώντας από μία απλή διαμαρτυρία στις 20 Οκτωβρίου αρνούμενοι-ες να συνεχίζουν να ζουν στις συνθήκες εξαθλίωσης του κέντρου κράτησης της Μόριας, βρέθηκαν να διεκδικούν πολλά παραπάνω. Είδαν τους μπάτσους να τρομοκρατούν τους ίδιους και τους αλληλέγγυους για συλλήψεις, είδαν τις διάφορες υπηρεσίες να απομακρύνουν πολλούς δίνοντας τους ψεύτικες υποσχέσεις, είδαν να περικυκλώνονται από στρατό και νέους με περιβολές παρέλασης στις φιέστες των εθνικιστικών επετείων, είδαν τους τοπικούς «παράγοντες» να τους τραμπουκίζουν και να τους διώχνουν, είδαν μικρούς και μεγάλους να λιποθυμούν από την εξάντληση και τα ασθενοφόρα να αρνούνται να τους πάρουν, είδαν «πολιτιστικούς» συλλόγους να τους πετάνε έξω από καταλύματα που τους είχαν προσφερθεί για να προστατευθούν από τις καιρικές συνθήκες. Όμως αυτοί συνεχίζουν να παραμένουν εκεί. Άνδρες και γυναίκες από διαφορετικές χώρες προέλευσης, με τον μικρότερο να είναι μόλις 11 μηνών, σε διαφορετικά στάδια καταγραφής και αιτημάτων ασύλου, αρνούμενοι-ες να υποκύψουν σε οποιοδήποτε διαχωρισμό αντιλαμβανόμενοι την ανάγκη να συνεχίσουν όλοι μαζί.

Στεκόμαστε δίπλα τους αντλώντας καθημερινά μαθήματα θάρρους, συνείδησης και αγώνα. Αλληλέγγυοι-ες στον αγώνα τους όπως και σε κάθε αγώνα που δίνεται. Στέλνοντας σινιάλα αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους μετανάστες της πλ. Συντάγματος, στους 8 διωκόμενους μετανάστες από την Πέτρου Ράλλη, στους 35 διωκόμενους για τα εξεγερσιακά γεγονότα του Ιουλίου στο κέντρο κράτησης της Μόριας.

Αγωνιζόμενοι για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.

Musaferat

Νοέμβριος 2017

 

Πορεία Αλληλεγγύης

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου

στις 17:00

στην Πλ.Σαπφούς

Protestation

Mardi 14/11 à 16:30

Protestation au centre de détention de Moria
pour l’enlèvement de la police
de l’attaquant de la faim
Hesam Shaeri Hesari

republié par: https://enoughisenough14.org/2017/11/12/refugeesgr-lesvos-hunger-striker-in-moria-detention-for-deportation/Hesam Shaeri Hesari

Projection – Bar

Le samedi 11/11 à 20h00 à Mpineio Squat, il y aura une projection du documentaire Amu Khayat en présence de son créateur. Un bar suivra.

Au début, il y aura également une discussion informative sur le cas des 35 migrants accusés pour les incidents survenus lors de la manifestation du centre de détention de Moria, le 18 juillet.

 

Manifestation in solidarity

Μικροφωνική Αλληλεγγύης

στους-ις αγωνιζόμενους-ες μετανάστες-ριες της πλ.Σαπφούς

Πέμπτη 02 Νοεμβρίου στις 17:00

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους-ις αγωνιζόμενους-ες μετανάστες-ριες

#

Manifestation in solidarity

with protesting migrants on Sapfo square

Thursday 02 November at 17:00

Solidarity Assembly to struggling migrants

#