Ενημερωτικό Σημείωμα Οκτωβρίου 2016

1

Ενημερωτικό Σημείωμα Οκτωβρίου 2016

Το καλοκαίρι του 2016

Το φετινό καλοκαίρι εξελίχθηκε αρκετά διαφορετικά σε σχέση με το περσινό. Αφίξεις συνέχιζαν να υπάρχουν καθ’ όλη τη διάρκειά του, οι αριθμοί όμως ήταν κατά πολύ μικρότεροι.  Η συνέχιση της τήρησης της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας -τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με το σφράγισμα των συνόρων από την Τουρκία-, οι διευρυμένες επιχειρήσεις στο Αιγαίο από Ελληνικό Λιμενικό, Frontex και ΝΑΤΟ, αλλά και οι αργές διαδικασίες ολοκλήρωσης των αιτημάτων ασύλου που οδηγούν στον μακρόχρονο εγκλωβισμό των μεταναστών στα νησιά, λειτούργησαν αποτρεπτικά για τις χιλιάδες κόσμου που παραμένει, κατά κύριο λόγο στην Τουρκία με σκοπό να περάσει στην Ευρώπη. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τα στατιστικά του Οργανισμού Μετανάστευσης δεν έχει παρατηρηθεί κάποια σημαντική αλλαγή στην επιλογή διαδρομής. Καθώς η ανάλυση των χωρών προέλευσης για την αύξηση που παρατηρήθηκε στη διαδρομή της κεντρικής μεσογείου αποδεικνύει ότι οι μετανάστες-ριες που την επιλέγουν συνεχίζουν να είναι, όπως και στο παρελθόν, κυρίως από αφρικανικές χώρες και δεν εμφανίζεται ποσοστιαία αύξηση των μεταναστών από τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας που παραδοσιακά ακολουθούσαν τη διαδρομή της Ανατολικής Ευρώπης και του Αιγαίου. Με βάση αυτό οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο μεγάλος αριθμός μεταναστών που παραμένει στην Τουρκία δεν επιλέγει (ή δεν μπορεί να επιλέξει) άλλα περάσματα. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε αλλαγή στην υπάρχουσα συνθήκη μεταξύ Ε.Ε-Τουρκίας θα σημάνει ταυτόχρονα και τις προσπάθειες πλήθους ανθρώπων που, σε δυσμενείς πια καιρικές συνθήκες, θα επιχειρήσουν να διασχίσουν τα νερά του Αιγαίου, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Το κλίμα στο νησί απέναντι σε αυτή την προοπτική, αλλά και απέναντι στους-στις μετανάστες-ριες που έχουν ήδη φτάσει είναι αρκετά αντεστραμμένο σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Αυτό θα μπορούσε να αποδοθεί σε τέσσερις βασικές αιτίες: α) οι «επιπτώσεις» που είχε το μεταναστευτικό ζήτημα απέναντι στον τουρισμό στο νησί, β) ο μακρόχρονος εγκλωβισμός των μεταναστών-ριών και η εξαθλίωσή τους, με ότι αυτή συνεπάγεται γ) αλλαγές που υπήρξαν στην «ανθρωπιστική» διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος και δ) ένας μεγάλος όγκος προβοκατόρικων δημοσιευμάτων σε τοπικά μέσα.

Η ούτως ή άλλως προβληματική τουριστική βιομηχανία του νησιού βρέθηκε μπροστά σε μία αρνητική χρονιά. Ήταν αναμενόμενο ότι με βάση τις σημαντικότατες παθογένειες που φέρει η εν λόγω βιομηχανία του νησιού δεν θα μπορούσε να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα που επέφερε από τη μία η εικόνα του νησιού ως τόπος-κλειδί για την εφαρμογή των αντιμεταναστευτικών πολιτικών και από την άλλη και εξίσου σημαντικά η έκρυθμη κατάσταση στην Τουρκία που αποτελεί σημαντικό παράγοντα ρύθμισης της τουριστικής κίνησης στο νησί[1]. Πολλά κομμάτια της δεξιάς και όχι μόνο, προσπάθησαν να ορίσουν το «μεταναστευτικό» ως το σημαντικότερο -αν όχι το μοναδικό- παράγοντα μείωσης της τουριστικής κίνησης, μεταστρέφοντας τη στάση σημαντικών κομματιών τη κοινωνίας εναντίον των μεταναστών-ριών που συνέχιζαν να φθάνουν. Περιοχές που επηρεάστηκαν περισσότερο (βλ. Μόλυβος), και άλλες που επέλεξαν να συνταχθούν με την κυρίαρχη ρατσιστική αφήγηση (βλ. Ερεσός), εθελοτυφλώντας για τις πραγματικές αιτίες και τις δικές τους ευθύνες, προτίμησαν να δείξουν ως υπεύθυνους τους ίδιους τους μετανάστες, προχωρώντας σε σειρά ρατσιστικών ανακοινώσεων και ενεργειών. Αποτέλεσμα αυτού, να δημιουργηθούν αρνητικές εικόνες  και να ενισχυθούν οι συνθήκες έντασης.

Ο εγκλωβισμός των μεταναστών για διαστήματα που για πολλούς ξεπερνάνε πια και τους 6 μήνες έχει οδηγήσει στην εξαθλίωση ενός μεγάλου κομματιού εξ αυτών. Η οικονομική αλλά και ψυχολογική εξάντληση των περισσοτέρων, έχει συμβάλλει σημαντικά στο ξέσπασμα σοβαρών επεισοδίων μεταξύ τους, την δημιουργία ομάδων εκμετάλλευσης των πιο αδύναμων αλλά και σε σημαντικές πιέσεις σε κατοίκους γειτονικών περιοχών που έχουν βρεθεί να μοιράζονται το βάρος των αντιμεταναστευτικών πολιτικών. Κάτοικοι που όπως στο πρόσφατο παράδειγμα της διαμαρτυρίας των κατοίκων της Μόριας, είναι πρόθυμοι να συνταχθούν με ακροδεξιούς κύκλους για τη προώθηση των συμφερόντων τους.

Η πολιτική που ακολουθήθηκε απέναντι στην «ανθρωπιστική» διαχείριση του ζητήματος, η οποία συνοψίζεται στον αποκλεισμό πλήθους από τον κόσμο που είχε προστρέξει τον προηγούμενο χρόνο σε βοήθεια και τη διατήρηση μόνο των μεγαλύτερων παιχτών εξ αυτών, επέφερε με τη σειρά της σημαντικές αλλαγές στο εύρος των ωφελούμενων από τη βιομηχανία του μεταναστευτικού, αλλά και μία ακόμα μεγαλύτερη αποξένωση των μεταναστών-ριών που έφθαναν από τις τοπικές κοινωνίες. Σημαντική μείωση υπήρξε στον αριθμό των ντόπιων που μπορούσαν πια να εξασφαλίσουν μία θέση εργασίας σε μία από τις πολυάριθμες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνταν το προηγούμενο διάστημα, ενώ οι αγορές των αναλώσιμων για τις εναπομείναντες διενεργούνται κυρίως μέσα από διαγωνισμούς και διαδικασίες που αφορούν κατά κύριο λόγω συγκεκριμένες εταιρίες και επιχειρηματίες του νησιού. Η μείωση έτσι των οικονομικών ωφελειών, για σημαντική μερίδα πληθυσμού του νησιού, επέφερε και την αλλαγή στην –προσχηματικά- θετική στάση που κρατούσε το προηγούμενο διάστημα απέναντι στην παρουσία των μεταναστών-ριών στο νησί. Παράλληλα η καταστολή από μεριάς κράτους αυτοοργανωμένων, και πολλές φορές αυθόρμητων κινήσεων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας από μέρους των τοπικών κοινωνιών προς χάριν της επικράτησης ενός τεχνοκρατικά διαμορφωμένου και πλήρως ελεγχόμενου ανθρωπισμού μέσα από συγκεκριμένες ΜΚΟ, δημιούργησε τις απαραίτητες αποστάσεις ανάμεσα στις τοπικές κοινωνίες και τα υποκείμενα που υφίστανται τις άμεσες συνέπειες των αντιμεταναστευτικών πολιτικών. Αποστάσεις απαραίτητες για τη δημιουργία αισθήματος απομόνωσης για τους αφιχθέντες αλλά και για την καλλιέργεια εδάφους για την ανάπτυξη ξενοφοβικών αισθημάτων για τους ντόπιους.

Ένας επιπλέον σημαντικός παράγοντας δημιουργίας αρνητικού, προς τους μετανάστες, κλίματος στο νησί πρέπει να θεωρηθεί και το πλήθος δημοσιευμάτων σε τοπικά μέσα και blogs που μπορούν να γίνουν αντιληπτά και ως ένα κομμάτι συστηματικής οργάνωσης του «βαθέως κράτους» που υπάρχει στο νησί. Καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού σειρά δημοσιευμάτων καλούσαν σε άμεσες αντιδράσεις απέναντι στους μετανάστες, σε αλληλέγγυους, ακόμα και σε ΜΚΟ που δραστηριοποιούνταν στο νησί. Δημοσιεύματα που παρότρυναν τους κατοίκους να στραφούν ενάντια ακόμα και σε σχεδιαζόμενες (βλ. Πέραμα) ή μη (βλ. Πλωμάρι), δομές φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων! Πατώντας σε διάφορες πραγματικές και μη αφορμές επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί ένα εκρηκτικό κλίμα στο νησί, το οποίο με τη σειρά του έφερε στο προσκήνιο το πιο εκφασισμένο κομμάτι της τοπικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικότερο τέτοιο γεγονός  ήταν η απόφαση του λιμενικού (;) να μην επιτρέψει την τελετή για την καθιερωμένη υποστολή της σημαίας με την ταυτόχρονη διάδοση ψευδούς φήμης ότι την απέτρεψαν οι ίδιοι οι μετανάστες. Φασιστικά μορφώματα όπως αυτό της Πατριωτικής Κίνησης Μυτιλήνης που αποτελεί την συγκαλυμμένη Χρυσή Αυγή βρήκαν χώρο να επαναδραστηριοποιηθούν, ενώ παράλληλα, στελέχη της δεξιάς προχωρούνε σε σύσταση κίνησης «ενάντια στην ισλαμοποίηση του νησιού» συσπειρώνοντας ευρύτερα συντηρητικά κομμάτια. Κινήσεις που φαίνονται να γίνονται με την σιωπηλή υποστήριξη και επιστασία του βουλευτή της ΝΔ Χ.Αθανασίου (που έχει σοβαρές διασυνδέσεις στα σώματα ασφαλείας αλλά και το στο στρατιωτικό σώμα του νησιού). Τοπικά μέσα, με το τοπικό blog lesvosnews.gr του δημοσιογράφου Γ.Συνάνη να πρωτοστατεί, φέρονται να αποτελούν τα βασικά επικοινωνιακά εργαλεία. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στο συγκεκριμένο λαμόγιο-δημοσιογράφο επανειλημμένα δίνουν πανελλήνιο βήμα δημοσιογραφικοί όμιλοι συγκεκριμένων συμφερόντων

Το κέντρο κράτησης της Μόριας

cs4vwfhwcae_yfjΣτα περίπου 11,5 στρέμματα στα οποία εκτείνεται το εν λόγω κέντρο διαβιούν περί τις 3500-4000 μετανάστες σε ένα χώρο που σύμφωνα με τις αρχές προοριζόταν για 1500-2000 άτομα. Ένας πληθυσμός συνεχώς αυξανόμενος αναλόγως με τις νέες αφίξεις μεταναστών στο νησί. Η αναγκαστική κράτηση των μεταναστών για διάστημα 25 ημερών συνεχίζει να ισχύει, για όσους φθάνουν στο νησί. Μετά το πέρας αυτού του διαστήματος, επιτρέπεται η έξοδός από το κέντρο αλλά με περιοριστικό όρο την παραμονή τους στο νησί. Οι περισσότεροι-ες βρίσκονται εγκλωβισμένοι-ες από την έναρξη της συμφωνίας μεταξύ Τουρκίας-ΕΕ στις 20 Μαρτίου, συμπληρώνοντας έτσι περίοδο άνω των 6 μηνών στο νησί. Με τις συνθήκες εγκλωβισμού που τους έχουν επιβληθεί, την αβεβαιότητα για την εξέλιξη των αιτημάτων ασύλου τους, τις συνεχείς φήμες για επαναπροωθήσεις αλλά και την πραγματοποίηση κάποιων εξ αυτών με αυξανόμενους ρυθμούς το τελευταίο διάστημα, οι περισσότεροι από τους μετανάστες έχουν οδηγηθεί στα όρια των αντοχών τους. Μέχρι στιγμής είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις που ολοκληρώθηκαν θετικά οι διαδικασίες για τη χορήγηση ασύλου, δίνοντας τη δυνατότητα στους κατόχους του να αναχωρήσουν νόμιμα από το νησί. Έτσι, ο μοναδικός τρόπος να ξεφύγουν, από την καθήλωση τους στη Λέσβο και από την απειλή των απελάσεων, είναι είτε μέσω των δικτύων διακίνησης πλαστών εγγράφων ή προσπαθώντας να κρυφτούν σε οχήματα που επιβιβάζονται στα καράβια της γραμμής. Κατά τη μακρόχρονη δε παραμονή των μεταναστών-στριών στο νησί και το εν λόγω κέντρο, έχουν δημιουργηθεί άτυπες κοινότητες, κυρίως με γνώμονα την καταγωγή, οι οποίες καταλήγουν πολλές φορές να συγκρούονται μεταξύ τους. Ο ίδιος ο καταμερισμός των καταλυμάτων στο κέντρο κράτησης γίνεται βάσει της καταγωγής, κάτι που όμως οδηγεί με τη σειρά του σε ένα μεγαλύτερο κατακερματισμό και απομόνωση των διαφόρων εθνικοτήτων που βρίσκονται εγκλωβισμένες σε αυτό. Δεν είναι λίγοι-ες αυτοί-ες που μην αντέχοντας την κατάσταση αυτή, καταλήγουν να κοιμούνται σε ελαιώνες και κτήματα γύρω από το χωριό της Μόριας και την πόλη της Μυτιλήνης. Παράλληλα εντός του κέντρου συνεχίζει να λειτουργεί το κέντρο κράτησης ασυνόδευτων ανηλίκων με τον αριθμό των έγκλειστων παιδιών να ξεπερνάει συνήθως τα 100 και πολλά να βρίσκονται εκεί ακόμα και για 8 μήνες. Ένας χώρος που συνεχίζει να θυμίζει παραπάνω φυλακή υψίστης ασφαλείας παρά χώρο προστασίας της ευάλωτης αυτής ομάδας.

Ο στρατός συνεχίζει να επιτελεί τον υπεργολαβικό του ρόλο για την καθαριότητα και τo catering του κέντρου με νέες συμβάσεις να υπογράφονται κάθε μήνα. Συμβάσεις που όμως όσον αφορά τη σίτιση εμφανίζονται να είναι πολύ μικρότερες από τον πραγματικό αριθμό των εγκλωβισμένων μεταναστών. Η διαφορά αυτή που εμφανίζεται εικάζεται ότι καλύπτεται μέσω κάποιας συμπληρωματικής σύμβασης από κάποια από τις εμπλεκόμενες ΜΚΟ. Αυξανόμενες διαμαρτυρίες υπάρχουν για την ποιότητα του φαγητού που μοιράζεται όπως και για τις χρονοβόρες διαδικασίες διανομής του, πολλές φορές με κόσμο να περιμένει για πάνω από 1,5 ώρα στην ουρά. Σημαντικό ρόλο πια στο κέντρο φαίνεται έχει η ΜΚΟ Euro Relief, η οποία αποτελεί μία χριστιανοΜΚΟ, για την οποία έχουν υπάρξει καταγγελίες για προσπάθειες προσηλυτισμού σε μουσουλμάνους του κέντρου από εργαζόμενούς της, εκμεταλλευόμενοι τη σχέση εξουσίας που κατείχαν[2]. Η οργάνωση αυτή, είναι υπεύθυνη για όλο το διαμοιρασμό των μεταναστών σε καταλύματα μέσα στο κέντρο, με ότι αυτό σημαίνει για τον θρησκευτικό προσανατολισμό που έχει και προωθεί. Διάφορες άλλες οργανώσεις συνεχίζουν να έχουν διάφορες αρμοδιότητες μέσα και έξω από το κέντρο κράτησης της Μόριας αλλά και στο δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ[3]. Πρόσφατα σημαντική αύξηση των εργαζόμενων στα κέντρα κράτησης του νησιού ήρθε μέσα από την τοποθέτηση 270 ατόμων που προσλήφθηκαν στα οχτάμηνα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ.

Μπροστά στη συμφόρηση και τις τραγικές συνθήκες διαβίωσης, που αναμένεται να χειροτερέψουν  με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου οι διάφοροι υπεύθυνοι φορείς βρίσκονται σε ένα γαϊτανάκι συσκέψεων, με μία σειρά από φήμες να διαδίδονται για την αντιμετώπιση του ζητήματος. Εργασίες μάλιστα είχαν αρχίσει εκτελούνται στην περιοχή Λεμονού του Καρά Τεπέ Μυτιλήνης, για την δημιουργία νέου κέντρου κράτησης και οι οποίες προς στιγμήν πάγωσαν μετά τις τοπικές αντιδράσεις. Ωστόσο μετά και την τελευταία σύσκεψη που έλαβε μέρος στο Μαξίμου, οι τοπικές αρχές φαίνονται να ήρθαν σε συμφωνία για τη δημιουργία στον εν λόγω οικόπεδο ενός κλειστού τύπου κέντρου κράτησης για τους «παραβατικούς» μετανάστες στα πρότυπα της Χίου. Ένα κέντρο το οποίο μεταξύ άλλων στόχο θα έχει την τιμωρία οποιαδήποτε φωνής διαμαρτυρίας προσπαθήσει να αρθρωθεί από τους ίδιους τους μετανάστες. Μετά την εξέγερση της 19ης Σεπτεμβρίου είχε προκηρυχθεί διαγωνισμός από το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για τη ναύλωση καραβιού το οποίο θα λειτουργούσε ως πλωτό κέντρο κράτησης στο λιμάνι της Μυτιλήνης για να στεγάσει όσους μετανάστες-ριες είχαν καταστραφεί τα καταλύματά τους αρχικά, αλλά και για άλλες περιπτώσεις στη συνέχεια. Μετά και την άμεση αποκατάσταση των ζημιών που είχαν προκληθεί στο κέντρο κράτησης αλλά και τις αντιδράσεις τοπικών φορέων και αρχών για την παρουσία του μέσα στο λιμάνι της πόλης ο διαγωνισμός ματαιώθηκε. Παράλληλα οι ασυνόδευτοι ανήλικοι που απομακρύνθηκαν από το κέντρο κράτησης της Μόριας τη νύχτα της εξέγερσης και βρήκαν προσωρινή φιλοξενία στη δομή των πρώην κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ, επέστρεψαν στις εγκαταστάσεις της Μόριας δύο μέρες αργότερα.

Η εξέγερση της 19ης Σεπτεμβρίου

csx6kiywyaemtpu

Τα γεγονότα που έλαβαν μέρος στις 19 Σεπτέμβρη μέσα στο κέντρο κράτησης της Μόριας αποτελούν μάλλον μία κορύφωση της σειράς διαμαρτυριών των μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί σε αυτό. Όλο το προηγούμενο διάστημα είναι συνεχείς οι διαμαρτυρίες που λαμβάνουν χώρα κυρίως στην πόλη της Μυτιλήνης αλλά και μέσα στο κέντρο, με τους μετανάστες-στριες να διεκδικούν την αναχώρησή τους από το νησί. Τη Δευτέρα 19/09, την ώρα που στη Μυτιλήνη γινόταν πορεία των κατοίκων της Μόριας για την «αποσυμφόρηση του Κέντρου» επενδυμένη με φασίστες του νησιού, υπήρχε συνεχής ένταση στο χώρο του κέντρου αφού οι μετανάστες στρεφόντουσαν εναντίον των αρχών ασύλου για την καθυστέρηση στις διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων τους. Οι διαμαρτυρίες για ακόμα μία φορά κατέληξαν σε αψιμαχίες μεταξύ τους. Όταν τα νέα της διαδήλωσης των κατοίκων της Μόριας έφτασαν εκεί, αλλά και πληροφορίες για κατοίκους που συνεπικουρούμενοι από φασίστες είχαν τραμπουκίσει κόσμο γύρω από το κέντρο, ομάδα μεταναστών προσπάθησε να πραγματοποιήσει πορεία προς την πόλη όπου και εμποδίστηκαν από διμοιρίες ΜΑΤ. Η συνεχιζόμενη ένταση οδήγησε σε νέο γύρο συγκρούσεων με αποτέλεσμα να μπούνε φωτιές σε σκηνές που δεν άργησαν να επεκταθούν σε γύρω καταλύματα καίγοντας μαζί και πολλά από τα υπάρχοντα των μεταναστών που διέμεναν σε αυτά. Αποτέλεσμα ήταν αρχικά η εκκένωση του κέντρου από τους μετανάστες και τους εργαζόμενους και η καταστροφή 50 σκηνών και 3 κοντέινερ. Το κομμάτι αυτό που πρόσκαιρα καταστράφηκε αντιστοιχεί σε ένα πολύ μικρό μέρος του κέντρου συνολικά. Δύο μέρες μετά οι κατεστραμμένες σκηνές είχαν ήδη αντικατασταθεί. Οι πληροφορίες που ανέβαζαν την καταστροφή του κέντρου σε 60% εντάσσονται σε σειρά δημοσιευμάτων που προσπαθούν να ενισχύσουν την ένταση. Σύμφωνα επίσης με πληροφορίες από τα social media από τις συγκρούσεις και την φωτιά που ξέσπασε υπήρξαν τουλάχιστον 16 μετανάστες-ριες που χρειάστηκε να τους παρασχεθεί ιατρική φροντίδα, είτε λόγω τραυμάτων που απέκτησαν από τις συγκρούσεις ή αναπνευστικών προβλημάτων από τις αναθυμιάσεις. Από τα γεγονότα αυτά οι μπάτσοι προχώρησαν σε 9 συλλήψεις, πολλές από αυτές με μοναδικό κριτήριο τα τραύματα που έφεραν οι μετανάστες, χωρίς να έχει γίνει γνωστές οι κατηγορίες τους έχουν απαγγελθεί. Παράλληλα κατά τη διάρκεια των γεγονότων αυτών, στο γειτονικό χωριό της Μόριας, είχαν στηθεί στην είσοδό του κάτοικοι με αστυνομικούς, με πληροφορίες να τους φέρουν οπλισμένους με λοστούς και μαχαίρια, οι οποίοι και δεν επέτρεπαν την είσοδο σε μετανάστες, αλληλέγγυους αλλά και εργαζομένους σε ΜΚΟ[4]. Κάποιοι από αυτούς μάλιστα επιτέθηκαν και έσπασαν ένα αμάξι αλληλέγγυων και ένα βανάκι ΜΚΟ, ενώ κυνήγησαν και χτύπησαν αλληλέγγυες και μετανάστριες που βρέθηκαν στο δρόμο τους καθώς και έναν, μάλλον, δημοσιογράφο όπου του έσπασαν και τη φωτογραφική μηχανή. Οι απειλές κάποιων κατοίκων της Μόριας προς μετανάστες-ριες έχουν συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες αν και σε μεμονωμένα επεισόδια[5].

Απαντήσεις

5

Απέναντι στο κλίμα τρομοκρατίας και κανιβαλισμού που προσπαθεί να εγκαθιδρυθεί, το ανταγωνιστικό κίνημα του νησιού και οι ίδιοι-ες οι μετανάστες-ριες έρχονται να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις. Οι μετανάστες-ριες φαίνονται αποφασισμένοι-ες να μην αποδεχθούν τη μοίρα που τους επιφυλάσσεται με σταυρωμένα χέρια. Ολοένα και συχνότερα, πραγματοποιούν διαμαρτυρίες στο κέντρο της πόλης, οι οποίες υποστηρίζονται και από τα τοπικά κινήματα. Την ίδια στιγμή, σημαντικές απαντήσεις δίνονται από ευρύτερα κομμάτια της κοινωνίας της Λέσβου απέναντι στον ρατσιστικό οχετό που εκδηλώθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα. Με κορύφωση την αντιφασιστική-αντιρατσιστική πορεία που είχε καλεστεί από τον Αντιφασιστικό Συντονισμό Λέσβου στις 30 Σεπτεμβρίου και συγκέντρωσε πάνω από 350 άτομα. Οι δράσεις συνεχίζουν να λαμβάνουν μέρος υπενθυμίζοντας ότι υπάρχει πλήθος κόσμου που, μέσα από αδιαμεσολάβητους, αντιθεσμικούς και αυτοοργανωμένους αγώνες, θα συνεχίζει να αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο απέναντι στην εγκαθίδρυση της κοινωνίας του ρατσισμού, της  εκμετάλλευσης και της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Οκτώβριος 2016

[1] Οι βομβιστικές επιθέσεις που προηγήθηκαν όλο τον προηγούμενο χρόνο σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας και οι διακρατικές αντιπαραθέσεις της Τουρκίας με άλλες χώρες (βλ. Ρωσία πριν την 15η Ιουλίου), φαίνεται να απομάκρυναν σημαντικού τουριστικούς πράκτορες από την δραστηριοποίησή τους στην περιοχή. Έκδηλο ήταν αυτό το φαινόμενο με τα κρουαζιερόπλοια που εκτελούν δρομολόγια στο βορειοανατολικό αιγαίο προσεγγίζοντας λιμάνια και των δύο χωρών να μετατοπίζουν τα δρομολόγιά τους σε άλλες περιοχές του Αιγαίου. Επιπλέον η απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία και το πογκρόμ διώξεων και αναστολής ελευθεριών που επιβλήθηκε από το καθεστώς Ερντογάν, επέφερε με τη σειρά του σημαντική μείωση στις αφίξεις Τούρκων επισκεπτών στο νησί.

[2] https://www.theguardian.com/world/2016/aug/02/aid-workers-accused-of-trying-to-convert-muslim-refugees-greek-camp-detention-centre-lesvos-christianity

[3] Πίνακες με τους διάφορους εμπλεκόμενους φορείς και οργανώσεις στο πλαίσιο διαχείρισης του μεταναστευτικού στο νησί της Λέσβου και αλλού μπορούν να βρεθούν στον παρακάτω σύνδεσμο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ: http://data.unhcr.org/mediterranean/download.php?id=1939

[4] https://noborderkitchenlesvos.noblogs.org/post/2016/09/21/a-rough-night-protests-for-freedom-moria-on-fire-and-fascist-attacks/

[5] http://www.emprosnet.gr/article/87140-84hronos-pire-oplo-toy-kai-apeilise-metanastes-sti-moria

Διαδήλωση προσφύγων και μεταναστών στο λιμάνι της Μυτιλήνης

4

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Το βράδυ της Παρασκευής (9/9) πραγματοποιήθηκαν συγκρούσεις μεταξύ μεταναστών και μπάτσων στο κέντρο κράτησης στη Μόρια. Αυτό συνέβη, αρχικά, επειδή 500 άτομα αφέθηκαν χωρίς φαγητό. Αργότερα, κυκλοφόρησε μια φήμη μεταξύ των ανθρώπων στη Μόρια ότι 8 μετανάστες βρέθηκαν νεκροί σε κοντέϊνερ μέσα στο λιμάνι της Μυτιλήνης, όμως παρά το έντονο ενδιαφέρον από μεγάλη μερίδα του κόσμου οι μπάτσοι αρνήθηκαν επανελλημένως να ανταντήσουν σε οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με το θέμα. Τότε άρχισαν ξανά οι συγκρούσεις στο κέντρο κράτησης. Την επόμενη μέρα, Σάββατο (10/9), μετανάστες διάφορων εθνικοτήτων οργάνωσαν διαδήλωση στο λιμάνι της Μυτιλήνης με την στήριξη της κουζίνας No Border της Λέσβου. Περίπου 200 άνθρωποι φώναξαν συνθήματα και διαδήλωσαν ειρηνικά. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη δήλωση του θυμού τους για τις συνθήκες που επικρατούν στη Μόρια και στο νησί της Λέσβου γενικότερα, με κάποιους μετανάστες να φτάνουν στο σημείο να αποπειρώνται να πηδήσουν το φράχτη του λιμανιού και να πετάξουν πέτρες στους μπάτσους. Ήταν, κυριολεκτικά, μία κραυγή για ελευθερία. Πολλοί τουρίστες παρακολουθούσαν τραβώντας φωτογραφίες και μερικοί απ’ αυτούς συμμετείχαν στη διαδήλωση. Στο τέλος, η κουζίνα No Border διένειμε φαγητό και νερό σε όλους τους παρεβρισκόμενους μετανάστες

Απαιτούμε

ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

 

https://noborderkitchenlesvos.noblogs.org/

 

2

Ανάρτηση πανό αλληλεγγύης στις εκκενωμένες καταλήψεις της Θεσσαλονίκης και τους-ις διωκόμενους-ες συντρόφους

20160808_233653_resized

Σε ένδειξη αλληλεγγύης στις πρόσφατα εκκενωμένες καταλήψεις στέγης μεταναστών-ριών της Θεσσαλονίκης, το βράδυ της Δευτέρας 08 Αυγούστου αναρτήθηκε πανό στην κεντρική πλατεία της πόλης της Μυτιλήνης.

Αλληλεγγύη στους-ις διωκόμενους-ες συντρόφους-ισσες

Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών

Τϊποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται…

Ανθρωπισμός χωρίς σύνορα, αλλά με περιφράξεις (Ιούλιος 2016)

Η μπροσούρα «ανθρωπισμός χωρίς σύνορα αλλά με περιφράξεις» εκδόθηκε στη Μυτιλήνη τον Ιούλιο του 2016 από την ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat (musaferat.espivblogs.net). Μοιράζεται με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά και δεν θέλει να έχει καμία σχέση με ΜΜΕ και εμπορευματικές διαδικασίες. Αντιθέτως, η χρήση της για τους σκοπούς του κοινωνικού/ταξικού ανταγωνισμού είναι παραπάνω από επιθυμητή.

blackorange copy

Από τον πρόλογο της έκδοσης

…Έτσι και στην περίπτωση του μεταναστευτικού ζητήματος, η ακροβασία ανάμεσα στην «ασφάλεια της Ευρώπης που βάλλεται από τους μετανάστες-εισβολείς» και στην αναγωγή τους σε «θύματα μιας ανθρωπιστικής κρίσης» (και συνεπώς ακούσιους αποδέκτες μιας κάποιας προστασίας) γεννά νέα υποκείμενα προς καταστολή ή εκμετάλλευση. Ένα γνώριμο μοτίβο επαναλαμβάνεται κι εδώ: είτε εγκληματίας/τρομοκράτης/εισβολέας, είτε κακόμοιρο θύμα/επαίτης/παθητικός δέκτης φιλανθρωπικών ενεργειών. Ποτέ όμως ίσος με τους γηγενείς.

Η Λέσβος ως ένα από τα σημαντικότερα σημεία υποδοχής των μεταναστών τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχει δει να αναπτύσσονται στα εδάφη της όλοι οι μηχανισμοί υποτίμησης και εξαθλίωσης των πληθυσμών που κατέφθαναν. Από τις εγχώριες και ευρωπαϊκές ένοπλες δυνάμεις και τα ειδικά σώματα ασφαλείας ως τους κυβερνητικούς και μη φορείς και οργανώσεις που έρχονται να καλύψουν με τον ανθρωπιστικό μανδύα τις θανατοπολιτικές που λαμβάνουν μέρος στα εδάφη της.

…Η παρούσα έκδοση αποτελεί για τη συλλογικότητά μας μέρος της προσπάθειας να αποσαφηνιστούν μία σειρά από ερωτήματα σχετικά με το ρόλο αυτών των οργανώσεων στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές. Την ίδια στιγμή επιθυμούμε να κοινοποιήσουμε τόσο τη συλλογική όσο και τις προσωπικές εμπειρίες που αποκομίσαμε σε αυτό το πεδίο όλο το προηγούμενο διάστημα.

Για οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τα περιεχόμενα και τη διανομή της έκδοσης μπορείτε να επικοινωνήσετε στο mail της συλλογικότητας: musaferat@espiv.net

Για να κατεβάσετε ελεύθερα την ηλεκτρονική έκδοση πατήστε εδώ

Αντιμεταναστευτικές δυστοπίες. Το περίφημο παράδειγμα της Μυτιλήνης

Αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας για την Ολική Άρνηση Στράτευσης

Υδάτινα σύνορα με Τουρκία. Ανατολικές ακτές, Εφταλού, Συκαμνιά. Κάτω τρίτος – κάπου ανάμεσα στα χωράφια… Ονόματα ασήμαντα, που εύκολα θα ξεχαστούν, ακόμα κι αν καταγράφηκαν πρόσκαιρα από τις κάμερες των διεθνών μήντια, όταν αυτά, παίρνοντας στο κατόπι αστέρες του χόλιγουντ, προσγειώνονταν στην «καρδιά της προσφυγικής κρίσης»…

Μερικοί τόνοι σωσίβια, δεκάδες ναυαγισμένα δουλεμπορικά καΐκια, άλλα τόσα κορμιά πρόχειρα παραχωμένα στη μέση του πουθενά, μακριά από τα πολλά βλέμματα, βυθισμένα στην εκκωφαντική σιωπή τους.

Ακολουθήσαμε τα χνάρια μιας νοητής διαδρομής από ακτές σε στρατόπεδα κράτησης κι από χωράφια σε «μη τόπους» ταφής, με ένα σφίξιμο στο στομάχι. Και με την απορία για το πόση συμπύκνωση βαρβαρότητας, απαξίωσης και χυδαιότητας απέναντι στην ίδια τη ζωή, πόση εκμετάλλευση και απάθεια μπορεί να αντέξει ένα κομμάτι γης στο βόρειο αιγαίο.

Το περίφημο «παράδειγμα της Μυτιλήνης» – μια μακάβρια διαδρομή ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Θα την έλεγες και ανακύκλωση, ανακύκλωση φτηνών και αναλώσιμων υλικών…

Πληθυσμοί στο στόχαστρο – Διασυλλογική έκδοση (Ιούνιος 2016) (Preface in english)

Η παρούσα διασυλλογική έκδοση «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο», ραδιουργήθηκε σε Λέσβο και Αθήνα, από την ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης «Musaferat» και την Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης. Τυπώθηκε τον Ιούνιο του 2016, σε 2.000 αντίτυπα και διανέμεται χωρίς αντίτιμο σε αυτοοργανωμένους χώρους και καταλήψεις σε διάφορες πόλεις, με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά. Οποιαδήποτε χρήση της για σκοπούς που εξυπηρετούν την κρατική/καπιταλιστική μηχανή, θεσμικούς φορείς και μηχανισμούς διαμεσολάβησης είναι από ανεπιθύμητη έως εχθρική. Η ελεύθερη χρήση και αναπαραγωγή, τμηματική ή ολική, για τον κόσμο των ακηδεμόνευτων αγώνων και της αλληλεγγύης είναι δεδομένη.

Πληθυσμοί-στο-στόχαστρο_Ιούνιος-2016_Page_001

Από τον πρόλογο της έκδοσης:

Η ιστορία της συνάντησης των δρόμων ανάμεσα σε Αθήνα και Μυτιλήνη ξεκινάει αρκετά πίσω, από τότε που και οι δύο πολιτικές ομάδες της παρούσας έκδοσης, έκαναν την επιλογή να στήσουν γέφυρες μεταξύ τους, προκειμένου να διασταυρώσουν τα περιεχόμενα της δράσης και των αρνήσεών τους απέναντι στην εξουσία και τις επιμέρους εκφάνσεις της. Παρά τη φαινομενική «μονοθεματικότητα» των συλλογικοτήτων –αντιμιλιταρισμός για την Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης από την Αθήνα και αγώνας ενάντια στα κέντρα κράτησης για τους/τις Musaferat από τη Λέσβο– η επιθυμία να συγκρουστούμε με το σύστημα που γεννά και θρέφει την καταπίεση και την εκμετάλλευση, μέσα στο πλαίσιο της οικονομικής και πολιτικής οργάνωσης του καπιταλισμού και του αστικού κράτους, είναι κοινή.

Με άξονα το χτίσιμο αυτών των αντιστάσεων, τόσο ενάντια στον μιλιταρισμό όσο και στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, η διασταύρωσή μας ξεκίνησε την άνοιξη του 2015, όταν άρχισε να φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι η επιλογή της κυριαρχίας απέναντι στο «μεταναστευτικό» θα περνούσε από αρκετούς ματωμένους δρόμους. Και θα έδινε ιδιαίτερη έμφαση στην ολοένα και μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της διαχείρισης μεγάλων πληθυσμών, στα πρότυπα των ήδη δρομολογημένων επιλογών για την αντιμετώπιση των κοινωνικών αντιστάσεων και των «εσωτερικών εχθρών» στις δυτικές κοινωνίες, μέσα από τα σύγχρονα δόγματα ασφάλειας, καταστολής και κοινωνικού ελέγχου.

Ως αποτέλεσμα μιας γόνιμης ανταλλαγής περιεχομένων, συναντηθήκαμε μετά την πρωτομαγιά του 2015 στην Κατάληψη στο Μπίνειο στη Λέσβο, θέτοντας προβληματισμούς γύρω από τη στρατιωτικο-αστυνομική διαχείριση πληθυσμών, με παράδειγμα το μεταναστευτικό και ανιχνεύοντας αυτοοργανωμένους, αντιθεσμικούς τρόπους αντίστασης και αγώνα ενάντια στη βαρβαρότητα και τον μιλιταρισμό. Τότε, ήδη η Λέσβος είχε μια μακριά μέσα στο χρόνο και συχνά μακάβρια εμπειρία του πολέμου ενάντια στους μετανάστες, αποτελώντας από παλιά πέρασμα προς την Ευρώπη για όσους/ες η ίδια η δυτική λεηλασία, πολεμική ή όχι, έχει στείλει έξω από τα σύνορα του τόπου τους. Μπορεί τότε να μιλούσαμε για «οργανωμένο θάνατο» και για εκατοντάδες νεκρούς στους υγρούς τάφους της Μεσογείου, μπορεί οι αναλύσεις μας να φώτιζαν το σκοτεινό μέλλον του εγκλεισμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ως επιλογής της κυριαρχίας για τους «περισσευούμενους» μετανάστες, μπορεί οι εκτιμήσεις μας να αναδείκνυαν τον κομβικό ρόλο που αναμενόταν να διαδραματίσουν οι στρατοί στον έλεγχο της μετακίνησης των μεταναστών, όμως μετά από έναν ολόκληρο χρόνο τα βιώματα ήρθαν να αποδείξουν ότι καμιά πρόβλεψη δεν είναι τόσο στυγνή όσο τα ίδια τα γεγονότα, όταν αυτά τα παράγουν τα έθνη-κράτη, οι στρατοί και τα σύνορά τους.

[…]

Η βαρβαρότητα της στρατιωτικο-αστυνομικής διαχείρισης παράγει πια τις δικές της αυθόρμητες εκρήξεις, με δεκάδες μικρές και μεγάλες εξεγέρσεις, διαμαρτυρίες, αποχές συσσιτίου και απεργίες πείνας στις περισσότερες από αυτές τις «υποδομές» (sic). Πέρσι, ανιχνεύαμε σκεπτικά για τους κοινούς αγώνες ενάντια στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές και τον μιλιταρισμό που τις διαποτίζει, τώρα όμως είμαστε ακόμα πιο σίγουροι/ες για τη θέση μας: Στο πλάι των μεταναστών, συνειδητά ξένοι/ες, ενάντια στον πολιτισμό της εξατομίκευσης, της καπιταλιστικής και κρατικής βαρβαρότητας, των εθνών και των εθνικισμών, των συνόρων και των περιφράξεων. Σε κοινούς αγώνες, μέχρι την καταστροφή και του τελευταίου στρατοπέδου.

Για οτιδήποτε αφορά στα περιεχόμενα, τη διανομή ή την παρουσίαση του εντύπου, μπορείτε να επικοινωνήσετε στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των ομάδων:

Musaferat: musaferat@espiv.net
Πρωτοβουλία για την ολική άρνηση στράτευσης: olikiarnisi@espiv.net

 

Η ηλεκτρονική μορφή του εντύπου διατίθεται ελεύθερα στα blog των ομάδων:

 

Για να καταβέσετε ελεύθερα την ηλεκτρονική έκδοση, πατήστε εδώ.


Preface to Populations on target

The story of the points of contact between Athens and Mytilene starts long ago enough, when both political groups of the current publication made the choice to build bridges between them in order to make the contents of their actions and refusals against authority and its individual manifestations, intersect. Although the groups seem to be «single thematic» – antimilitarism for the Initiative for Total Army Objection from Athens and struggle against detention centers for Musaferat from Lesvos – there is a common desire to confront the system that generates and nourishes oppression and exploitation within the context of economic and political organization produced by capitalism and the bourgeois state.

Guided by the process of building this resistance, against both militarism and anti-migration policies, our contact started in spring 2015, when it began to appear more clearly that the choice of the dominant groups concerning «the migration issue» would follow several bloody paths. It would also give particular emphasis to the increasing militarisation of the management of large populations, complying with the standards of the already initiated options for addressing social resistance and «internal enemies» in western societies, through modern security, repression and social control doctrines.

As a result of a fertile exchange of content, we met after May Day 2015 at Bineio Squat in Lesbos, expressing concerns about the military-police management of populations, using the example of migration and tracing self-organized, anti-institutional ways of resistance and struggle against barbarism and militarism. By then, Lesvos had already had an enduring and often macabre experience of the war against migrants and constituted for a long time a passage to Europe for those who have been sent outside the borders of their land due to western plundering itself, by means of war or not. At that period, we were talking about «organized deaths» and hundreds of dead at the water graves of the Mediterranean, our analyses were shedding light to the dark future of incarceration in concentration camps as a choice made by the dominant groups for the «surplus» migrants, our estimates were highlighting the key role that armies were expected to play in controlling migrants’ movement; but a year later, experience came to prove that no foreknowledge is as brutal as the events themselves, when produced by armies, nation-states and their borders.

During this past one year, state barbarism showed its «teeth» a lot of times, determined to stand relentless against border crossing by migrants who, in this way, challenge the core of the bourgeois civilization of the West. Fortress Europe showed once again its murderous arsenal, reconstituted itself without reserves and inflexibilities and entered a state of emergency in order to «preserve» the «democratic» ideals of «european civilization» from the advent of the «barbarians». With the usual tool of diffusion and magnification of fear in western metropolises, aiming at the elicitation of broader social consent against «jihadists/islamists/terrorists», but also with the appropriate background of the last attacks in Paris and Brussels, trench warfare in Near and Middle East and Africa, zones that have been paying for centuries the price of western atrocities on them, has moved to Europe. Armies in the streets of metropolises came once more to prove the obvious: that «peace» is an integral part of the military process.

In the canvas of this «peace», «humanism» was very easily incorporated, in relation to the irrevocably military/repressive management of the mass of migrant populations – in particular, of those segments that do not meet the standards for cheap labour in the service of capitalism. Migrants, having always been the «result» of battlefields, are once again caught in the vortex of international militaristic imperatives for their management, experiencing on their own skin the rawness of the false dilemma «humanism or barbarism», facing hermetically sealed borders, NATO and other military forces placed there for their deterrence.

Since last year, some things may have changed, but the policy of illegalizing migrants and the philosophy of extensive militarisation as a «necessity» to address the «threat from the East» remained the same. The present publication does not attempt another analysis of the famous «refugee crisis», that seemed to fall «from the sky down on our heads» over the past year, transforming not only the main political agenda and the human geography of the map of Greece, but also the map of resistance to this crisis. It pursues to open in public the debate about the results of this military/repressive management, to highlight what militarism really is, not as a deviant ideology of bourgeois civilization but as one of its structural parts, to track its institutional persistence to control and stifle sociopolitical resistance and reveal its ideological and material diffusion at the level of everyday life. To highlight the active role of the greek state in the implementation and dissemination of security ideology and its crucial position-attitude in geopolitical rivalries. To critically evaluate the experience of the example of Lesvos and the NGOation of solidarity on the island – with very few exceptions of self-organised stances – and convey this critique to the fields where solidarity and dignity are being collectively fought for.

Currently, Lesvos is probably in a standby mode, without the experience of «migrant waves» that lasted from summer 2015 to February and March 2016, when Macedonian borders were shut down and the agreement between EU and Turkey was signed. However, the neoliberal recipe of the famous «revolving door», that is the occasional opening and closing of the tap, still makes the island one of the most important passages to Europe, especially if the agreement between EU and Turkey collapses. During summer and autumn 2015, media eyes were turned to the beaches that demarcate the edge of Europe, but it was in the mainland that the sequel was about to unfold when the detention center of the island was to territorialize the philosophy of the state of exception, sometimes as an Authentication Center with «open gates» and sometimes as a Hot Spot incarcerating thousands of migrants.

At the same time, the «refugee crisis» moved from the border areas to the parks and squares of Athens, to be confined later at detention centers-prisons in many areas of the greek territory under the watchful eye of the army personnel. A new normality has emerged into our lives: life in the barracks as a model of population management. Piraeus, Elaionas, Elliniko, Schisto, Malakasa, Skaramagas, Thessaloniki, Larissa, Lamia, Karditsa, Volos. There – and elsewhere – «non-spaces» are set up, fences, internal borders and enclosures are demarcated, carrying humanism of the barracks to everyday life.

The brutality of the military-police management already produces its own spontaneous explosions, with dozens of big and small uprisings, protests, food abstentions and hunger strikes in most of these «infrastructures« (sic). Last year, we were thoughtfully tracing the possibility of common struggles against anti-migrant policies and militarism that pervades them, but now we are even more confident of our stance: Standing by the migrants, consciously foreigners, against the culture of individualisation, of capitalist and state barbarism, nations and nationalism, borders and enclosures. In common struggles, until the destruction of the last military camp.

Initiative for Total Army Objection
Group against Detention Centers, Musaferat

Ενημερωτικό σημείωμα για όσα ακολούθησαν στη Λέσβο μετά τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου μεταξύ Ε.Ε-Τουρκίας

Το σημείωμα σε pdf

Μετά τη συμφωνία της 18ης Μαρτίου μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας, ένα νέο σκηνικό φάνηκε να διαμορφώνεται στη Λέσβο για ακόμα μία φορά. Οι περιπολίες των νατοϊκών, ευρωπαϊκών και τουρκικών σκαφών εντατικοποιήθηκαν ελαχιστοποιώντας τις βάρκες με μετανάστες-ριες που καταφέρναν να περάσουν τα ελληνικά υδάτινα σύνορα, ενώ ένα νέο εσωτερικό «σύνορο» δημιουργήθηκε στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Όσοι πρόλαβαν να περάσουν πριν τη συγκεκριμένη ημερομηνία προωθήθηκαν στην ηπειρώτικη Ελλάδα για να καταλήξουν στα διάφορα «κέντρα φιλοξενίας» και η Λέσβος μετατράπηκε, μαζί με τα υπόλοιπα 4 νησιά που προέβλεπε η συμφωνία, σε μία ιδιότυπη φυλακή για όσους-ες συνεχίζουν να φτάνουν από τις 20 Μαρτίου και μετά, ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής της.

Η νέα συνθήκη Ε.ΕΤουρκίας

Σύμφωνα με τις διατάξεις της νέας συνθήκης για όσους-ες μετανάστες-ριες καταφέρουν να περάσουν στην Ευρώπη, προβλέπεται ο εγκλεισμός τους στα 5 επονομαζόμενα hot spots σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο, μέχρι την εξέταση του αιτήματος ασύλου τους. Η κράτησή τους σε αυτά περιλαμβάνει την καταγραφή και ταυτοποίησή τους από τις ελληνικές αρχές και τον Frontex, και την καταγραφή του αιτήματος ασύλου για όσους-ες το επιθυμούν. Όσοι-ες αρνηθούν την κατάθεση ασύλου οδηγούνται άμεσα προς απέλαση στην τελευταία χώρα-σταθμό του ταξιδιού τους, εν προκειμένω την Τουρκία. Βρίσκονται έτσι εκβιαζόμενοι-ες, υπό την απειλή απέλασης, να καταθέτουν αίτημα ασύλου στην Ελλάδα ανεξαρτήτως της χώρας του πραγματικού τους προορισμού. Για όσους-ες υπάρξει απόρριψη του αιτήματος, δικαιούνται την κατάθεση έφεσης στις δευτεροβάθμιες επιτροπές μετά την οποία είτε τους χορηγείται άσυλο, με μία μικρή πιθανότητα «μετεγκατάστασης» σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα μέσω του ανάλογου προγράμματος που εκπονείται, είτε οδηγούνται προς απέλαση (επανεισδοχή) στην Τουρκία. Ένα παράθυρο παραμένει ανοιχτό προς απέλαση ακόμα και για αυτούς που ενώ, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συνθήκες, συγκεντρώνουν τα κριτήρια χορήγησης ασύλου στην Ευρώπη αλλά μπορεί να κριθεί από τις επιτροπές ως ασφαλής η επιστροφή τους στην Τουρκία. Αυτοί-ες εντάσσονται μάλιστα σε ένα κανιβαλιστικό αλισβερίσι μεταξύ Τουρκίας και Ε.Ε. αφού προβλέπεται η μετεγκατάσταση από την Τουρκία στην Ευρώπη Σύριων μεταναστών σε αναλογία 1:1 για όσους επαναπροωθούνται σε αυτήν. Σύγχυση ωστόσο επικρατεί, γύρω από την εφαρμογή της διάταξης αυτής καθώς υπάρχουν επαναλαμβανόμενες αντιφατικές αποφάσεις των αρμόδιων οργάνων. Για την εφαρμογή της απαιτείται η αναγνώριση της Τουρκίας ως «ασφαλούς τρίτης χώρας» κάτι που έχει απορριφθεί ήδη από μία σειρά δευτεροβάθμιων επιτροπών[1]. Ωστόσο νέες αποφάσεις επιτροπών προέβησαν στην εν λόγο αναγνώριση που συνόδευε τις αποφάσεις απέλασης 2 Σύριων μεταναστών[2].

Οι διατάξεις της νέας συνθήκης μπαίνουν έτσι σε εφαρμογή και οι μετανάστες-ριες που φθάνουν βρίσκονται αντιμέτωποι-ες με το σύστημα διαλογής, παρανομοποίησης και εξαθλίωσης που ετοιμάστηκε για την υποδοχή τους.

Παράλληλα ένα νέο σύστημα συλλήψεων μπήκε σε εφαρμογή για τον κόσμο που επέβαινε σε όσες βάρκες καταφέρναν να περάσουν τα σύνορα, με τις συλλογές τους να γίνονται μεσοπέλαγα από πλοία του Frontex και του Λιμενικού Σώματος, αποτρέποντας έτσι από τη μία την όποια δυνατότητα αποφυγής της σύλληψης και καταγραφής και από την άλλη της επαφής με τις διάφορες εθελοντικές ομάδες ή και ΜΚΟ που παρέμεναν στις παραλίες του νησιού για την υποδοχή τους.

Η εφαρμογή της νέας αυτής συνθήκης έφερε σημαντικές αλλαγές στα νούμερα των αφίξεων που ακολούθησαν, φτάνοντας σχεδόν σε μηδενικά επίπεδα για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο. Ωστόσο ένας σημαντικός αριθμός μεταναστών κατάφερε να περάσει και παραμένει εγκλωβισμένος στο νησί. Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από τον ιστότοπο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ (UNHCR) μετά την εφαρμογή της συμφωνίας στο νησί της Λέσβου περάσαν μέχρι και τις 16 Ιουνίου 4732 άτομα[3].

gettyimages-519035624Μία σημαντική ακόμα πτυχή της εν λόγω συμφωνίας που βρήκε ήδη εφαρμογή στα νησιά του αιγαίου είναι το σύστημα των λεγόμενων «επανεισδοχών». Ένα σύστημα απελάσεων πίσω στην Τουρκία για όσους-ες δεν καταθέσουν αίτημα ασύλου ή αυτό απορριφθεί. Ήδη από το νησί της Λέσβου έχουν πραγματοποιηθεί 6 διαδικασίες απελάσεων. Συνολικά 468 μετανάστες έχουν απελαθεί μετά την έναρξη της συμφωνίας με παραπάνω από τους μισούς να απελαύνονται από τη Λέσβο. Για τις επιχειρήσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν ναυλωμένα καράβια προς τη Σμύρνη και το Δικελί αλλά και μία αεροπορική με πτήση του Frontex προς τα Άδανα Τουρκίας.

Το κέντρο κράτησης (Hot Spot) της Μόριας

Το κέντρο κράτησης της Μόριας, υπό τη νέα του ονομασία ως hot spot, ξανακλείνει τις πύλες του, αποτυπώνοντας τον πραγματικό του χαρακτήρα ως ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Οι προετοιμασίες για αυτή τη μετάβαση ξεκίνησαν καιρό πριν, με τη σταδιακή συντήρηση και επισκευή όλων των περιφράξεων που είχαν καταστραφεί το προηγούμενο διάστημα. Νέοι ψηλότεροι φράχτες στήθηκαν περιμετρικά και τα πολυεθνικά σώματα ασφαλείας πήραν τις θέσεις τους μέσα και έξω από το κέντρο. Είναι απαραίτητο να σημειωθεί, ότι η λειτουργία του κέντρου κράτησης της Μόριας, ως Κέντρο Υποδοχής αλλά και ως Προαναχωρησιακό ταυτόχρονα, έχει την προέλευσή του και στον αρχικό σχεδιασμό του 2013, όταν προβλεπόταν να λειτουργήσει με αυτόν ακριβώς τον τρόπο.

moriaΤο κέντρο κράτησης της Μόριας μετά και τις επεκτάσεις που πραγματοποιήθηκαν υπολογίζεται να έχει χωρητικότητα στέγασης περίπου 2000 ατόμων. Έτσι, με βάση ότι στο νησί κατέφθασαν πολλά περισσότερα άτομα, τα οποία έπρεπε να κρατηθούν στο κέντρο αυτό, σύντομα άρχισε να επικρατεί το αδιαχώρητο δημιουργώντας πρακτικά προβλήματα στην εφαρμογή του εγκλεισμού όσων μεταναστών-ριών κατέφθαναν. Ως πρώτη λύση εφαρμόστηκε η μετακίνηση περί των 1000 ατόμων που τους αναγνωρίστηκε κάποιο καθεστώς ευαλωτότητας (π.χ. ανάπηροι, τραυματίες, οικογένειες, ασυνόδευτες γυναίκες, κ.λπ) στον δημοτικό καταυλισμό του Καρά Τεπέ. Ένας πρόσθετος διαχωρισμός έτσι ήρθε να προστεθεί στους ήδη υπάρχοντες, δημιουργώντας με τη σειρά του εντάσεις μεταξύ των μεταναστών-ριων στους οποίους και εφαρμόζονταν. Οι «φιλοξενούμενοι» του Καρά Τεπέ, επίσης προσφέρονταν για τα επικοινωνιακά παιχνίδια των αρχών όποτε παρουσιαζόταν τέτοια ανάγκη, αφού αποτελούν το δείγμα προς επίδειξη στις διάφορες προσωπικότητες που καταφθάνουν στο νησί[4].

Πολιτικά αρμόδιο για τη λειτουργία του hot spot της Μόριας παραμένει το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής με το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης να διατηρεί μερικές από τις αρμοδιότητες που του είχαν παραχωρηθεί το προηγούμενο διάστημα, από την επίβλεψη κατασκευαστικών έργων μέχρι τη σύναψη των συμβάσεων σίτισης και καθαριότητας. Αρκετές όμως αποφάσεις, για τον τρόπο λειτουργίας του, λαμβάνονταν τυπικώς και ατύπως από τη UNHCR. Η μετάβαση του όμως σε κέντρο κλειστού τύπου προσέθεσε νέες απαιτήσεις ελέγχου και επιτήρησης οι οποίες και περάσαν στην ελληνική αστυνομία αλλά και τα διεθνή ευρωπαϊκά σώματα ασφαλείας που έχουν καταφθάσει στο νησί. Νέα συνθήκη όμως για τα κέντρα κράτησης αποτελεί και η χρήση ιδιωτικών εταιριών ασφάλειας στο εσωτερικό των κέντρων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η πρόσληψη τους έχει γίνει από την EASO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Ασύλου) και αφορά την προστασία των εργαζομένων της (!).Είναι η ίδια υπηρεσία που προσπάθησε να απαγορέψει την πρόσβαση δικηγόρων στο κέντρο της Μόριας που βρίσκονταν εκεί για την ενημέρωση πελατών τους σε σχέση με τις εξεταζόμενες υποθέσεις τους[5]. Να σημειωθεί ότι η πρώτη φορά που είχε διαφανεί η πρόθεση για τη χρήση τέτοιων εταιριών, ήταν το 2014 επί υπουργίας Ν.Δένδια, όταν και είχε προκηρυχθεί διαγωνισμός για τη φύλαξη 3 κέντρων κράτησης (Κόρινθος, Παρανέστι Δράμας, Φυλάκιο Ορεστιάδας) με διαφαινόμενο τότε μειοδότη τη G4S[6].

Για όσους παραμένουν στο κέντρο της Μόριας οι συνθήκες κράτησης τους είναι εξαθλιωτικές. Πολλοί-ες καλούνται να κοιμηθούν στους  προαύλιους χώρους με τις σκηνές camping να έχουν αρχίσει να καλύπτουν πάλι κάθε ανοιχτό χώρο στο κέντρο. Συνεχής καταγγελίες υπάρχουν για την ποιότητα του φαγητού αλλά και για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όσους χρίζουν ανάγκης[7]. Παράλληλα οι αστυνομικές δυνάμεις που επιτηρούν το κέντρο εμφανίζονται πολύ πιο επιθετικές από τη νέα συνθήκη και έπειτα. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η αβεβαιότητα για το τί τους επιφυλάσσει το μέλλον, καθώς όλοι-ες βρίσκονται στην αναμονή της εξέτασης του αιτήματος ασύλου τους, με συνεχείς πληροφορίες να βγαίνουν προς τα έξω για απορριπτικές αποφάσεις και επιχειρήσεις απελάσεων. Οι διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων εμφανίζονται αρκετά χρονοβόρες με αποτέλεσμα πολλοί να είναι αυτοί που έχουν ήδη συμπληρώσει 2,5 μήνες εγκλωβισμένοι στο νησί. Ένα χαρτί που τους παραχωρείται μετά τις 25 μέρες, που τους επιτρέπει την έξοδό τους από το κέντρο αλλά όχι από το νησί, δεν φαίνεται να αποτελεί πραγματική ελάφρυνση στη πίεση που δέχονται. Επιπλέον η συνεχιζόμενη κράτησή τους σε ένα καθεστώς ημιπαρανομίας, έχει δημιουργήσει ένα ψυχολογικό αλλά και οικονομικά ασφυκτικό περιβάλλον, οδηγώντας πολλούς σε κινήσεις απελπισίας.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει και στις συνθήκες κράτησης των ασυνόδευτων ανηλίκων. Λόγω και της έλλειψης διαθέσιμων θέσεων στους υπάρχοντες εξωτερικούς ξενώνες οι ρυθμοί απελευθέρωσής τους είναι τρομερά αργοί. Ως αποτέλεσμά αυτού, πολλοί είναι αυτοί που ανά περιόδους βρίσκονται φυλακισμένοι για διάστημα μεγαλύτερο και από 2 μήνες καθώς βρίσκονται σε ένα ειδικό καθεστώς κράτησης που δεν επιτρέπει την άδεια εξόδου τους μετά την πάροδο των 25 ημερών, όπως στους υπόλοιπους. Στο κέντρο πλέον λειτουργεί μία πτέρυγα χωρητικότητας 156 ατόμων όμως λόγω του σημαντικού αριθμού αφίξεων είναι σχεδόν συνεχώς υπερπλήρης. Για μεγάλο διάστημα λειτούργησε ατύπως και παραβιάζοντας όλες τις ρυθμίσεις προστασίας των ανηλίκων και μία πτέρυγα φάντασμα. Η πτέρυγα αυτή βρισκόταν σε άλλο σημείο του κέντρου κράτησης και κρατούνταν φυλακισμένοι οι ανήλικοι που έφθαναν μέχρι να δημιουργηθεί χώρος στην επίσημη πτέρυγα. Μάλιστα στην πτέρυγα-φάντασμα δεν επιτρεπόταν ούτε η προσέγγισή της από τα μέλη των διαφόρων ΜΚΟ που έχουν αναλάβει το έργο τη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης των ανηλίκων στο κέντρο. Μετά και από μία δυναμική διαμαρτυρία που ξεκίνησε από την πτέρυγα των ασυνόδευτων ανηλίκων και εξαπλώθηκε και στους υπόλοιπους χώρους του κέντρου, περί τους 20 ανήλικους απομακρύνθηκαν σε ξενώνα της ΜΚΟ ‘Ηλιαχτίδα’ και λίγοι παραπάνω από 70 στον καταυλισμό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο χωριό του Μανταμάδου. Η μεταφορά αυτή δεν έγινε τυχαία, αφού τα περισσότερα παιδιά που μετακινήθηκαν, είχαν υποδειχθεί ως τα «ταραχοποιά στοιχεία», που χαλάνε τη «γαλήνη» της πτέρυγας των ασυνόδευτων ανηλίκων. Μετά και από τα γεγονότα αυτά και την αποσυμφόρηση της επίσημης πτέρυγας με τις μετακινήσεις που λάβανε μέρος, δεν υπάρχει νεότερη αναφορά για τη λειτουργία της πτέρυγας-φάντασμα.

ΕξεγέρσειςΣυγκρούσεις

fvtia-metanastes-708

Οι συνθήκες αυτές δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα το οποίο συχνά εκφράζεται σε διαμαρτυρίες αλλά ακόμα συχνότερα σε συγκρούσεις μεταξύ των ίδιων των μεταναστών. Διάφορες διαμαρτυρίες έχουν λάβει μέρος στο κέντρο κράτησης της Μόριας, αλλά τελευταία και στο λιμάνι της Μυτιλήνης, με κύριο αίτημα την απελευθέρωσή τους και την ελεύθερη αναχώρησή τους από το νησί. Κατά κύριο λόγο ο χαρακτήρας που έχουν οι διαμαρτυρίες αυτές είναι φιλειρηνικός, με τους περισσότερους μετανάστες να είναι έτοιμοι να δεχθούν την όποια υπόσχεση δοθεί από κάποιον «αρμόδιο». Ωστόσο δεν έλειψαν και οι εντονότερες διαμαρτυρίες που οδήγησαν και σε συγκρούσεις με τις μονάδες καταστολής του κέντρου. Μάλλον σημαντικότερη όλων, υπήρξε η εξέγερση στα τέλη Απριλίου που ξεκίνησε από την πτέρυγα ανηλίκων και εξαπλώθηκε σε όλο το κέντρο. Οι φωτιές, οι πέτρες και οι φωνές των εξεγερμένων βρέθηκαν αντιμέτωπες αρχικά με τη βία και τα δακρυγόνα των αστυνομικών δυνάμεων και στη συνέχεια με τη διαμεσολαβητική διάθεση των ΜΚΟ[8].

Όλο και συχνότερες είναι όμως οι συγκρούσεις μεταξύ των ίδιων των μεταναστών που κρατούνται στο κέντρο. Μέσα από την κατάσταση εξαθλίωσης και απελπισίας στην οποία έχουν οδηγηθεί, κανιβαλιστικές συμπεριφορές αναδύονται συνεχώς. Συχνά χωρισμένοι με βάση φυλετικά και εθνοτικά χαρακτηριστικά, μικροκαυγάδες καταλήγουν σε γενικευμένες συρράξεις με σοβαρούς τραυματισμούς και τρομοκράτηση των πιο αδύναμων. Πολλοί-ες είναι αυτοί-ες, που εκμεταλλευόμενοι-ες τη δυνατότητα εξόδου που τους χορηγεί το χαρτί των 25 ημερών, έχουν καταλήξει να κοιμούνται στα χωράφια γύρω από το κέντρο υπό το φόβο των συγκρούσεων. Οι αστυνομικές δυνάμεις, συχνά απλοί παρατηρητές των γεγονότων αυτών, έχουν φτάσει στο σημείο μέχρι και να εξαγοράζουν τη δική τους προστασία με αντάλλαγμα ψεύτικες υποσχέσεις περί ειδικής μεταχείρισης.

ΜΚΟ και άλλες δομές

Η συνθήκη του κλειστού κέντρου κράτησης δημιούργησε και νέα δεδομένα για τη δράση των διαφόρων ΜΚΟ ή εθελοντών. Η πρόσβαση στο εσωτερικό του κέντρου έγινε πολύ αυστηρή με λίγες επιλεγμένες ΜΚΟ να διατηρούν αυτή τη δυνατότητα ενώ υπήρξαν και άλλες που θεωρήσαν την εικόνα των έγκλειστων μεταναστών-ριών ως ασύμβατη με την εικόνα τους και αποφάσισαν την ολική ή μερική αποχώρησή τους. Επίσης η μετάβαση στο ολοκληρωτικό μοντέλο ελέγχου των μεταναστών-ριών που κατέφθαναν από τη στιγμή της άφιξής τους μέχρι και την κράτησή τους στα κέντρα, άφησε αρκετές χωρίς αντικείμενο οδηγώντας τες επίσης στην αποχώρησή τους από το νησί.

ngo-popes visitΣτο νησί έχουν παραμείνει ωστόσο οι μεγαλύτερες από τις ΜΚΟ, είτε γιατί εκπληρώνουν συμβόλαια έργων που είχαν συνάψει ή γιατί έχουν την οικονομική δυνατότητα να διατηρήσουν το πόστο τους εν αναμονή των εξελίξεων. Έτσι η επιθυμία των αρχών να ξεφορτωθούν τους μικρούς παίχτες αλλά και όσους-ες δεν συνάδουν με το πολιτικό σχεδιασμό εφαρμογής των αντιμεταναστευτικών τους πολιτικών βρήκε εφαρμογή. Κάτι ανάλογο συνέβη και τις δομές που είχαν στηθεί. Μετά την εκκένωση της δομής του No Border Kitchen στα Τσαμάκια Μυτιλήνης[9], αλλά και την οικειοθελή αποχώρηση της δομής του Πλάτανου από τη Συκαμιά Λέσβου, στο νησί παραμένουν οι καταυλισμοί της International Rescue Committee (IRC) ‘Απάνεμο’ στην περιοχή της Εφταλούς, των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ) στο Μανταμάδο και των πρώην Κατασκηνώσεων του ΠΙΚΠΑ στη Μυτιλήνη. Το ‘ΠΙΚΠΑ’ εξακολουθεί και φιλοξενεί ευάλωτες ομάδες ενώ οι κατασκηνώσεις των ΓΧΣ μετατράπηκαν σε ξενώνα φιλοξενίας ασυνόδευτων ανηλίκων, με τη συνεργασία της ΜΚΟ Praksis μετά και την εξέγερση του Απριλίου. Το Απάνεμο παραμένει ανενεργό, όμως το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν κινήσεις από την οργάνωση ζητώντας από τις αρχές και τους τοπικούς φορείς να μετατραπεί και αυτό σε χώρο «φιλοξενίας» ευάλωτων ομάδων, παίρνοντας δανεικούς (!) μετανάστες από το κέντρο της Μόριας[10]. Δεν δίστασαν μάλιστα να απειλήσουν με κλείσιμο του χώρου με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική εμπλοκή της οργάνωσης στην τοπική οικονομία.

Τοπική Κοινωνία

Οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας είναι μάλλον συντηρητικότερες σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Το κλίμα που καλλιεργείται είναι αρκετά αρνητικό εστιάζοντας από τη μία στην επιρροή που είχαν οι περσινές εικόνες στο τουριστικό προϊόν του νησιού και από την άλλη σε προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από μικροκλοπές που πραγματοποιούνται από μετανάστες που έχουν εγκλωβιστεί στο νησί.

Η περιοχή του Μολύβου (δημοφιλής τουριστικός προορισμός του νησιού) παρουσιάζει σημαντική μείωση στις αφίξεις τουριστών, κάτι που δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξάρτητο από τα γεγονότα του περασμένου καλοκαιριού. Οι ρατσιστικές ανακοινώσεις του τοπικού φορέα τουρισμού ήρθαν να συνδράμουν με τη σειρά τους στην απομόνωση της περιοχής, κάτι που έγινε εμφανέστερο μετά και την αποχώρηση των δεκάδων εθελοντών-αλληλέγυων που παρέμεναν στην περιοχή το προηγούμενο διάστημα.  Η νέα αυτή συνθήκη για το Μόλυβο έχει επηρεάσει και το υπόλοιπο νησί, ένα νησί όμως που παραδοσιακά αδυνατεί να σταθεί στον τουριστικό ανταγωνισμό (σε σύγκριση με άλλα νησιά) μέσα από τις δικές του παθογένειες όπως χρειάστηκε να ομολογήσει και ο πρόεδρος ξενοδόχων Λέσβου[11], αλλά και από παράγοντες που δεν σχετίζονται με το μεταναστευτικό (έκρυθμη κατάσταση Τουρκίας, καθυστέρηση αναστολής της αναγκαιότητας βίζας για τους ολιγοήμερους επισκέπτες από την Τουρκία, κ.λπ.). Ωστόσο τα γεγονότα αυτά εύκολα παραμερίζονται από τους διάφορους θιασώτες μισαλλόδοξων θέσεων επηρεάζοντας σημαντικά και τις στάσεις της υπόλοιπης κοινωνίας.

Επιπλέον διάφορα κρούσματα μικροκλοπών που πραγματοποιούνται από μετανάστες έρχονται να προκαλέσουν με τη σειρά τους δυσφορία στα θύματα και την τοπική κοινωνία. Μέσα από τη συνεχιζόμενη κράτησή τους πολλοί είναι οι μετανάστες-ριες που αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης, με τις οικονομίες τους να έχουν εξαντληθεί. Η συνθήκη παρανομοποίησης στην οποία έχουν οδηγηθεί, χωρίς να τους δίνεται η δυνατότητα εξεύρεσης «νόμιμων» πόρων ή συνέχισης του ταξιδιού τους και οι εξαθλιωτικές συνθήκες κράτησης για αρκετούς-ες, έχουν ως αποτέλεσμα στη στροφή τους προς κανιβαλιστικές συμπεριφορές. Κλοπές που γίνονται αδιάκριτα προς άλλους μετανάστες ή και ντόπιους καλλιεργούν με τη σειρά τους μία συνθήκη έντασης που πριμοδοτείται και από σειρά ρατσιστικών δημοσιευμάτων. Ήδη, στο παρακείμενο χωριό της Μόριας, έχουν πραγματοποιηθεί τοπικές συνελεύσεις με τους κατοίκους να στρέφονται πέραν των εθνικών και τοπικών αρχών και κατά των μεταναστών-ριών.

Παράλληλα σημαντικό χώρο για να αναπτυχθούν έχουν βρει και διάφορα κυκλώματα διακίνησης εγγράφων. Η παραμονή στο νησί φαντάζει αδιέξοδη για τους-τις περισσότερους-ες μετανάστες-ριες και η σοβαρή απειλή απέλασης έχει δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες που έρχονται να εκμεταλλευτούν τα κυκλώματα αυτά. Μία αγορά εγγράφων έχει έτσι αναπτυχθεί ερχόμενη να προσφέρει παράλληλα, διεξόδους στις τοπικές αστυνομικές και πολιτικές αρχές, αφενός λειτουργεί εκτονωτικά για τους μετανάστες που ελπίζουν σε πλάγιες οδούς για την αναχώρησή τους από το νησί, αφετέρου προσφέρει μείωση του αριθμού των μεταναστών που βρίσκονται υπό την επιτήρηση και καταστολή τους. Οι συνθήκες στο νησί έχουν φτάσει όμως σε τέτοιο αδιέξοδο σημείο που το ανταγωνιστικό κίνημα βρίσκεται αντιμέτωπο με διάφορους «χρήσιμους ηλίθιους» της ιστορίας οι οποίοι φτάνουν στο σημείο να προτείνουν τη διακίνηση πλαστών εγγράφων ως λύση, αντί να αντιμετωπίζεται ως ακόμα μία συνθήκη εκμετάλλευσης και αναπαραγωγής της παρανομοποίησης που υφίστανται οι μετανάστες-ριες.

 

Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό

Ανοιχτά σύνορα για όλους-ες

Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης

 

Ιούνιος 2016

[1] http://www.thepressproject.gr/article/95095/I-sumfonia-EE-Tourkias-exei-ousiodi-kena-tonizei-i-elliniki-epitropi-prosfugon

[2] http://www.efsyn.gr/arthro/ekklisi-gia-mi-apelasi-dyo-syron-prosfygon

[3] http://data.unhcr.org/mediterranean/country.php?id=83

[4] Κατά την επίσκεψη του Πάπα και του Ορθόδοξου Οικουμενικού Πατριάρχη υπήρξε μεταφορά πολλών εξ αυτών στο κέντρο κράτησης της Μόριας για να αποτελέσουν τον κόσμο που θα συναντούσαν οι εν λόγω παπάδες, αποκλείοντας παράλληλα, με την βοήθεια των ΜΚΟ, τους έγκλειστους του στρατοπέδου σε τμήματα με τα οποία δεν θα ερχόντουσαν σε επαφή.

[5] https://www.newsdeeply.com/refugees/op-eds/2016/06/15/new-security-on-greek-islands-reduces-access

[6] Η βρετανική G4S αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρία ιδιωτικής ασφάλειας στον κόσμο, και φημίζεται για το ρόλο της στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των φυλακών στα πρότυπα ΗΠΑ και Βρετανίας. Διατηρεί ένα μεγάλο αριθμό από ιδιωτικές φυλακές και κέντρα κράτησης μεταναστών ανά τον κόσμο, ενώ στην Ελλάδα έχει αναλάβει επίσης το πρόγραμμα ηλεκτρονικής σήμανσης και επιτήρησης φυλακισμένων (βραχιολάκι).

[7] http://www.actionaid.gr/enhmerwsou/nea/moria-may-2016/

[8] Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εξέγερση της 26ης Απριλίου δες εδώ:

[9] http://musaferat.espivblogs.net/

[10] http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/politiki/epistoli-k-astyrakaki-stin-irc-diafonei-sto-monimo-kataylismo

[11] http://www.emprosnet.gr/article/84328-anastatoi-oi-xenodohoi-tis-lesvoy

10o Βαλκανικό Αναρχικό Φεστιβάλ Βιβλίου

afisa-BAB2016Την Παρασκευή 24 Ιουνίου θα βρεθούμε στα Γιάννενα συμμετέχοντας στο 10ο Βαλκανικό Αναρχικό Φεστιβάλ Βιβλίου.  Θα παρουσιαστεί η έκδοση «Πληθυσμοί στο Στόχαστρο – μιλιταρισμός/κράτος έκτακτης ανάγκης / πολεμικά δόγματα / ανθρωπισμός / μετανάστες. Το παράδειγμα της Λέσβου» και θα ακολουθήσει συζήτηση πάνω στη νέα έκδοση,  που αποτελεί αποτέλεσμα συν-δημιουργίας των ομάδων Πρωτοβουλία για την Ολική Άρνηση Στράτευσης (Αθήνα) και Musaferat, ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης (Λέσβος), σχετικά με τη μετανάστευση και τη στρατιωτική διαχείρισή της.

Πληροφορίες για το φεστιβάλ εδώ: http://bab2016.espivblogs.net/

4 χρόνια ή 48 μήνες ή 208 βδομάδες ή 1.460 μέρες ή 35.040 ώρες

hambastegi-1

Ο mazhar iqbal, μετανάστης (εργάτης) από το πακιστάν, ένας από τους 65 κατηγορούμενους για την εξέγερση στην αμυγδαλέζα το 2013, βρίσκεται ακόμα κρατούμενος στο κέντρο κράτησης στην κόρινθο.

Συλλαμβάνεται χωρίς χαρτιά τον ιούλιο του 2012 στη λάρισα, όπου έμενε και δούλευε για αρκετά χρόνια.

Από τότε δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα ελεύθερος.

Τον αύγουστο του 2013, στο κέντρο κράτησης της αμυγδαλέζας όπου ήταν έγκλειστος, ξεσπά εξέγερση. Μαζί με άλλους 64 συγκρατούμενούς του διώκεται ποινικά και προφυλακίζεται στον κορυδαλλό. Όλοι αθωώνονται στη δίκη που ακολουθεί το δεκέμβρη του 2014 και αφήνονται ελεύθεροι, εκτός από τον mazhar που οδηγείται πάλι πίσω στον κορυδαλλό για να εκτίσει περαιτέρω ποινή φυλάκισης 1 έτους για παράνομη είσοδο στην χώρα, με βάση καταδικαστική απόφαση που είχε εκδοθεί ερήμην του το 2012.

Συνολικά, ο  mazharέχει κρατηθεί διοικητικά για έναν χρόνο στην αμυγδαλέζα (ιούλιος 2012 – αύγουστος 2013), έχει προφυλακιστεί στον κορυδαλλό περιμένοντας τη δίκη για την εξέγερση για άλλους 17 μήνες (αυγ. 2013 – δεκ. 2014), ακολούθως έχει φυλακιστεί άλλον έναν χρόνο εκεί εκτίωντας παλιότερη ποινή (ιαν. 2015 – δεκ. 2015), και συνεχίζει μέχρι σήμερα να κρατείται, διοικητικά και πάλι,  στο κέντρο κράτησης κορίνθου, αφού έκανε πρώτα ένα μικρό πέρασμα 2 μηνών από την αμυγδαλέζα.

Συμπληρώνει 4 χρόνια συνεχόμενου εγκλεισμού.

Οι αντιρρήσεις στη διοικητική κράτησή του απορρίπτονται από τη διεύθυνση αλλοδαπών κατ’ εξακολούθηση.

Το ελληνικό κράτος και τα όργανά του, μπάτσοι και δικαστές, εξάντλησαν πάνω του όλη τους τη βία, το ρατσισμό και την εκδικητικότητα.

Ο mazhar όμως δεν έχει παραιτηθεί.

Παρά το ότι έχει περάσει τα τέσσερα τελευταία χρόνια έγκλειστος, παρά την απελπισία που τον κατακλύζει τις μέρες και τις νύχτες εκείνες που το κελί του φαντάζει ο μοναδικός του ορίζοντας, συνεχίζει να στέκεται όρθιος και αξιοπρεπής και να παλεύει για τη ζωή και την ελευθερία του.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ MAZHAR IQBAL

αθήνα 14.6.2016

hambastegi

Aλληλεγγύη στη Sanaa Taleb

Η Sanaa Taleb,μετανάστρια από το Μαρόκο και πρώην κρατούμενη στο κέντρο κράτησης γυναικών του Ελληνικού
κέρδισε την ελευθερία της στις 27 απρίλη, μετά από ένα χρόνο αγώνα.
Στις 31/5 δικάζεται γιατί αντιστάθηκε στη βίαιη απέλασή της.
Θα είμαστε εκεί να τη στηρίξουμε και έξω από το κέντρο κράτησης.
Δε ξεχνάμε τις υπόλοιπες γυναίκες μέσα στο Ελληνικό, που παραμένουν έγκλειστες.
Δε ξεχνάμε όλες τις μετανάστριες και όλους τους μετανάστες που βρίσκονται υπό καθεστώς παρανομοποίησης, μέσα και έξω από τα κέντρα κράτησης.

γυναικεία φεμινιστική ομάδα
μπεφλόνα

Διαμαρτυρία Μεταναστών στη Μυτιλήνη

1

Σήμερα Τετάρτη 25/5 στις 12 το πρωί πραγματοποιήθηκε πορεία μετανστών αφγανικής κυρίως καταγωγής όλων των ηλικιών σε κεντρικούς δρόμους της Μυτιλήνης. Αίτημα τους να φύγουν από το νησί που έχουν εγκλωβιστεί. Συνθήματα «Freedom» και αυτσχέδια πλακατ «Moria is jail» διαδήλωναν «φρουρούμενοι» από διας και ασφαλιτομάνι που έτρεξε να δείξει με γκλοπ που είχαν κρυμένα στην πλάτη τις διαθέσεις τους. Στο τέλος της προκυμαίας έξω από το τελωνείο πριν την είσοδο του λιμανιού αλλά και πρωτύτερα στο δρόμο και σε κεντρικό σημείο έκαναν καθιστική διαμαρτυρία, η οποία συνεχίζεται ακόμη με διάθεση να κρατηθεί στη διάρκεια της μέρας. Οι μπάτσοι προσπαθούν να τους μετακινήσουν από το σημείο γιαυτό κρίθηκε αναγκαία και σχετική ενημέρωση -κάλεσμα σε αλληλέγγυο κόσμο να είναι σε επαφή μαζί με τους μετανάστες για ότι συμβεί.

Πατρίδες από Νάυλον

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Βαλένθια, Ισπανία: Περαστικοί σταματούν τη διαδρομή τους στο κέντρο της πόλης, προσπαθώντας να καταλάβουν σε τι αφορούν οι εργασίες που γίνονται στην ιστορική περιοχή. Η νύχτα πέφτει και αποκαλύπτεται ένα ιδιαίτερο art installation, η εξέλιξη του οποίου θα τους ξαφνιάσει.

Εμπνευσμένο από τη φράση του ποιητή Mario Benedetti “Πατρίδες από νάιλον, σιχαίνομαι τους εθνικούς σας ύμνους, όπως και τις σημαίες σας”.

Το σύντομο καλοκαίρι του ανθρωπισμού έφτασε στο τέλος του

Μάιος 2016

Το σύντομο καλοκαίρι του ανθρωπισμού έφτασε στο τέλος του. Έχοντας θάψει κάτω από τόνους πολιτικού ρεαλισμού τις παλιές υποσχέσεις για γκρέμισμα του φράχτη στον Έβρο, η ελληνική κυβέρνηση αφήνει τώρα πίσω της ακόμα και την «ήπια διαχείριση του προσφυγικού». Το νέο δόγμα του ελληνικού κράτους για τους μετανάστες που διαπλέουν κατά χιλιάδες τον υγρό τάφο του Αιγαίου, δεν είναι παρά η πλήρης υιοθέτηση της ξενοφοβικής, ακροδεξιάς και βάρβαρης πολιτικής των κλειστών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τώρα φυλάσσεται από την ενισχυμένη Frontex και το ΝΑΤΟ. Η Ευρώπη φρούριο σας καλωσορίζει.

Η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας αναγνωρίζει στο αυταρχικό καθεστώς της τουρκίας μια χώρα «ασφαλή για μετανάστες» και παίζει ένα κυνικό πινγκ-πονγκ με τις ζωές ανθρώπων, εγκαινιάζοντας τις μαζικές απελάσεις για όσους εκπίπτουν στην κατηγορία του «απλού» μετανάστη. Αυτό παράλληλα μεταφράζεται, για όλους όσους πέρασαν τα σύνορα μετά τις 20 Μαρτίου, σε φυλάκιση άγνωστης διάρκειας μέσα στα κλειδαμπαρωμένα και φυλασσόμενα από ένστολους του στρατού και των ΜΑΤ hot spot. Ταυτόχρονα πολλές φιλάνθρωπες ΜΚΟ παίζουν τα δικά τους παιχνίδια στρατηγικής και αποχωρούν από τα κέντρα-φυλακές και κάπως έτσι χιλιάδες άνθρωποι στη Λέσβο, στη Χίο και στα άλλα νησιά του ανατολικού Αιγαίου ζουν σε καθεστώς ποινικού κρατούμενου έχοντας διαπράξει το έγκλημα της μετανάστευσης. Η Ελλάδα περήφανα παρουσιάζει τις ολοκαίνουργιες Αμυγδαλέζες.

Την ίδια στιγμή, όσοι είχαν την «τύχη» να περάσουν τα ελληνοτουρκικά σύνορα πριν την ισχύ της νέας συμφωνίας παραμένουν μέχρι νεωτέρας διαταγής εγκλωβισμένοι στο απέραντο κέντρο υποδοχής προσφύγων που ονομάζεται Ελληνική Δημοκρατία. Παλιά στρατόπεδα, ανοιχτά γήπεδα, αχρησιμοποίητα camping και δεκάδες άλλες εκτάσεις περνούν στα χέρια του στρατού για να μετατραπούν μέσα σε λίγες ώρες σε αυτό που έλληνες και ευρωπαίοι αξιωματούχοι ονομάζουν «αξιοπρεπείς χώροι υποδοχής μεταναστών». Χώροι σε περιοχές απομακρυσμένες από τους αστικούς ιστούς διατηρώντας της αορατότητά τους που έρχεται να εξασφαλίσει την προκάλυψη από αυτό που πραγματικά είναι. Ένας νέος χώρος εγκλεισμού και υποτίμησης ανοίγει και κοντά σας…

Σε επίπεδο δημόσιου λόγου ο ρατσισμός τρέχει απ΄τα μπατζάκια κάθε είδους εξουσιαστών. Η λέξη «λαθρομετανάστης» έχει επανέλθει στον κυρίαρχο λόγο . Τα μέσα ενημέρωσης σιγοντάρουν κάθε φασισταριό, που θέλει τους μετανάστες απλώς πνιγμένους, βαφτίζοντας τον κανιβαλισμό τους «αναμενόμενες αντιδράσεις κατοίκων». Στην καρδιά της Ευρώπης, οι τυφλές επιθέσεις των τζιχαντιστών δένουν αρμονικά με τα επιχειρήματα περί της «απειλής από τον επιχειρούμενο εξισλαμισμό της Δύσης» και αποτελούν το ιδανικό άλλοθι για τη γενίκευση του καθεστώτος «έκτακτης ανάγκης». Οι σύγχρονες σταυροφορίες ξεκινούν από τις Βρυξέλλες.

Από την πλευρά μας στεκόμαστε απέναντι στις νέες συνθήκες πολεμικής διαχείρισης των μεταναστευτικών ρευμάτων των κρατών της Δύσης, κόντρα στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των κατ’επάγγελμα φιλάνθρωπων ΜΚΟ και κάθε μεγαλόσχημου ανθρωπιστή και ασφαλώς χωρίς καμιά διάθεση συνδιαλλαγής με τις ρατσιστικές αντιλήψεις και τις φασίζουσες πρακτικές κάθε «ανήσυχου πολίτη».

Επιμένουμε ότι οι αγνές προθέσεις και η υπερεπαναστατική συνθηματολογία της κυβερνώσας αριστεράς δεν μπορούν να κάνουν ανθρώπινο τον καπιταλισμό. Όποιος είχε ανάλογες προσδοκίες τις βλέπει τώρα να γκρεμίζονται πάνω στα σώματα των εγκλωβισμένων της Ειδομένης, των απελαθέντων της Λέσβου και των κρατούμενων των Hot Spot.

Ο πόλεμος δεν βρίσκεται μόνο σε κάποια κοντινή γειτονιά της Μέσης Ανατολής, ούτε μόνο στις πρωτεύουσες του «πολιτισμένου κόσμου». Ο πόλεμος είναι εδώ, εντός κι εκτός συνόρων και συνεχίζει να προκαλεί θύματα όσο εμείς συνεχίζουμε να αδιαφορούμε για τη στρατιωτικοποίηση της μαζικότερης μετακίνησης πληθυσμών στην Ευρώπη μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ούτε πλαστοί διαχωρισμοί προσφύγων και μεταναστών, ούτε ποσοστώσεις, ούτε εγκλεισμός σε «ανθρώπινες συνθήκες».

 

Σύνορα ανοιχτά. Για όλους. Για πάντα.

 

MUSAFERAT

Οι καρποί της οργής..

ChDJwtxUoAAfzxB

Την Τρίτη 26 Απριλίου στο κέντρο κράτησης στη Μόρια ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ των μεταναστών/ριων και των δυνάμεων καταστολής. Αφορμή στάθηκε η επίσκεψη του υπουργού μετανάστευσης Μουζάλα και του ολλανδού ομόλογου του. Οι αιτίες όμως πρέπει να αναζητηθούν στις άθλιες συνθήκες κράτησης αλλά και στον ίδιο τον εγκλεισμό που υφίστανται αφότου φτάσουν στο νησί. Παράλληλα η αβεβαιότητα για το μέλλον τους με τα νέα για τις αυθαίρετες απορρίψεις των αιτημάτων ασύλου που έχουν καταθέσει αλλά και τις απελάσεις πίσω στην Τουρκία που έχουν ήδη προηγηθεί να φτάνουν και στα δικά τους αυτιά έχουν  δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κλίμα. Τα γεγονότα αυτά, που φέρουν εικόνες εξέγερσης, πνίγηκαν γρήγορα από την καταστολή με αποτέλεσμα πολλούς τραυματίες από τις τάξεις των μεταναστών/τριων.

Όλα ξεκίνησαν, όταν οι υπουργοί πέρασαν έξω από το χώρο κράτησης των ασυνόδευτων ανηλίκων (ΚΕΠΥ). Οι ανήλικοι άρχισαν να εκτοξεύουν μπουκάλια, να ανοίγουν μάνικες με νερό και στη συνέχεια να καταλαμβάνουν τις δομές όπου βρίσκονται σε συνθήκη εγκλεισμού.

Οι συγκρούσεις γενικεύτηκαν από την στιγμή που οι εξεγερμένοι απέκτησαν πρόσβαση στις μικροφωνικές εγκαταστάσεις και άρχισαν να καλούν από τα μεγάφωνα σε γενικό ξεσηκωμό. Οι μετανάστες/ριες απο όλες τις πτέρυγες του κέντρου κράτησης ξεσηκώθηκαν και σε μικρό χρονικό διάστημα σχεδόν όλο το στρατόπεδο συγκέντρωσης είχε καταληφθεί. Η απάντηση της αστυνομίας ήταν αρχικά η ευρεία χρήση χημικών και κρότου-λάμψης και οι επαναλαμβανόμενες και βίαιες εφορμήσεις. Τα γεγονότα έληξαν μετά από 3-4 ώρες με αρκετό ξύλο από την πλευρά της αστυνομίας, με τραυματίες από την πλευρά των κρατούμενων εκ των οποίων δύο σε αρκετά σοβαρή κατάσταση, σύμφωνα με μαρτυρίες.

Από την πλευρά μας επιμένουμε σε αυτό που υποστηρίζουμε από την πρώτη στιγμή ότι οποιαδήποτε συνθήκη εγκλεισμού είναι εχθρική προς κάθε ον. Οι ανήλικοι ασυνόδευτοι μετάναστες/ριες, βρίσκονται σε συνθήκες κανονικής φυλάκισης, δηλαδή περιορισμένοι σε ένα μικρό κομμάτι εδάφους,περίκλειστο από αλλεπάλληλα συρματοπλέγματα, ύψους 3-4 μέτρων, ώστε να είναι εξασφαλισμένη η μη επαφή τους με οποιονδήποτε άνθρωπο εκτός του στρατοπέδου. Κι ενώ η κράτηση τους υποτίθεται ότι θα περιοριζόταν σύμφωνα με τον νόμο στο όριο των 25 ημερών, οι περισσότεροι από αυτούς/ές κρατούνται για περισσότερες από 40 μέρες και μάλιστα χωρίς να γνωρίζουν το λόγο για τον οποίο βρίσκονται κλεισμένοι, αφού, σε ορισμένους τουλάχιστον, δεν έχουν γίνει ούτε οι προβλεπόμενες νομικές ενημερώσεις. Μάλιστα σε προηγούμενα γεγονότα υπάρχουν αναφορές ότι οι ανήλικοι που πρωτοστάτησαν βρέθηκαν να τους αλλάζουν το καθεστώς μετονομάζοντάς τους σε ενήλικους και αποβάλλοντάς τους από τις πτέρυγες των ανηλίκων. Συνολικά, το δόγμα της επιτήρησης και της τιμωρίας εφαρμόζεται σε όλες τις εκφάνσεις της παραμονής τους στο κέντρο, από τη διαδικασία του συσσιτίου, τον προαυλισμό μέχρι και το χώρο στον οποίο κοιμούνται.

Μετά τα τελευταία γεγονότα, προστέθηκε και η επαπειλούμενη μεταφορά των ανθρώπων σε άλλους χώρους, ώστε να απομονωθούν τα «ταραχοποιά στοιχεία» από τους υπολοίπους.

Η με κάθε τρόπο συγκάλυψη αυτών των γεγονότων, από όσους γνωρίζουν αλλά δεν μιλούν, αποτελεί άλλη μία έκφανση αυτής της συνθήκης που συνοψίζεται στο όνομα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Αυτές οι πρώιμες και σύντομες, προς το παρόν, εικόνες της οργής συνιστούν για εμάς τα προεόρτια μιας κατάστασης που οι ίδιοι οι διαχειριστές της έχουν ορίσει και επιλέξει. Η οργή των καταπιεσμένων δεν θα αργήσει να περάσει από πάνω τους.

Αλληλεγγύη με όλους/ες τους/ις μετανάστες/ριες.


Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

ενάντια στην υποτίμηση των ζωών μας.

ΥΓ: Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αρχές προσανατολίζονται στην άμεση απομάκρυνση των ανηλίκων από το κέντρο κράτησης της μόριας σε camp στο μανταμάδο που διαχειρίζονται οι γιατροί χωρίς σύνορα ώστε να καταφέρουν να κάμψουν τις αντιδράσεις τους.

 

Όταν η Sanaa συνάντησε τον Mohamed…

Αυτή είναι 33 χρονών από το Μαρόκο – Αυτός είναι 16 από το Αφγανιστάν.

Η Sanaa έγκλειστη για πάνω από 1 χρόνο στο κέντρο κράτησης στο Ελληνικό – O Mohamed προχτές συμπλήρωσε 45 μέρες στο κέντρο κράτησης της Μόριας στη Λέσβο.

Αυτή γιατί βρέθηκε χωρίς νόμιμη άδεια παραμονής μετά από 5 χρόνια ζωής στην Ελλάδα – Αυτός γιατί βρέθηκε μόνος του χωρίς γονιό σε μία παραλία του νησιού αφότου έφτασε από την Τουρκία.

Αυτή θέλει να μείνει Ελλάδα και να την αφήσουν να δουλέψει για να ζήσει – Αυτός θέλει να συνεχίσει την πορεία του μέχρι να φτάσει στην Κοπεγχάγη που τον περιμένει ο θείος του που του υποσχέθηκε μία καλύτερη ζωή.

Οι μπάτσοι όταν την συλλάβανε της είπανε ότι αν κάτσει ήσυχη θα την αφήσουν ξανά ελεύθερη μετά από 6 μήνες –  Σε αυτόν είπανε ότι αν κάτσει ήσυχος θα τον πάνε σε έναν ξενώνα με άλλα παιδιά μετά από 25 μέρες.

Κάποιες γυναίκες με γιλέκα μπλε, κόκκινα και κίτρινα της είπανε ότι θα φροντίσουν αυτές για τα προβλήματα που έχει ως κρατούμενη και της δώσανε ένα κουτί σερβιέτες – Κάποιοι άντρες με γιλέκα μπλε, κόκκινα και κίτρινα του είπανε ότι θα φροντίσουν αυτοί για ότι προβλήματα έχει ως κρατούμενος και του δώσανε μία μπάλα.

Της είπανε ότι δεν έχει να κερδίσει τίποτα αν πάψει να είναι ακόμα μία αόρατη υποτακτική γυναίκα – Του είπανε ότι δεν θα κερδίσει τίποτα αν πάψει να είναι ένα σιωπηλό υπάκουο παιδί.

Κάποιοι μπάτσοι της είπανε ότι θα την απομονώσουνε από τις συγκρατούμενές της αν δεν τους υπακούει – Κάποιοι μπάτσοι του είπανε ότι θα τον στείλουνε με τους ενήλικες αν δεν τους υπακούει

Αυτή τρόμαξε όταν κάποιες από αυτές σταμάτησαν να της μιλάνε και άρχισαν την αγριοκοιτάζουν για τα ‘προβλήματα’ που προκαλεί – Αυτός τρόμαξε όταν κάποιοι από τους συνομήλικούς του τον κοίταξαν με την άγρια ματιά που έχει ένα παιδί μόνο όταν είναι μέσα σε κλουβί

Ο διοικητής του κέντρου της είπε ότι αφού δεν υπακούει θα την στείλουν πίσω στο Μαρόκο – Ο διοικητής του κέντρου του είπε ότι αφού δεν κάθεται καλά θα τον στείλουν σε πτέρυγα στην Αμυγδαλέζα

Ο υπουργός είπε ότι δεν αξίζει ιδιαίτερη προστασία γιατί είναι μετανάστρια και όχι πρόσφυγας – Ο υπουργός είπε ότι δεν αξίζει ιδιαίτερη προστασία γιατί είναι μεγάλο παιδί και όχι ανήλικος!

Τους έφτυσε και φώναξε για την ελευθερία της – Τους έφτυσε και πέταξε ένα μπουκάλι νερό

Την έδειραν και την έκλεισαν μέσα σε ένα κλουβί – Τον έδειραν και τον έκλεισαν μέσα σε ένα κλουβί

Τους ξαναέφτυσε και φώναξε ακόμα πιο δυνατά – Τους ξαναέφτυσε και τους πέταξε όποια πέτρα βρήκε μπροστά του

Της ανακοινώσανε ότι θα την αφήσουν ελεύθερη γιατί ξαφνικά έγινε πολύ ορατή – Του ανακοινώσανε ότι θα τον πάνε μαζί με τα άλλα παιδιά μακριά από το κολαστήριο της Μόριας γιατί ξαφνικά έγιναν πολύ βροντεροί

Τώρα χαμογελάνε και οι δύο ταυτόχρονα σκεπτόμενοι τα μούτρα όλων όσων τους είπαν ότι δεν θα κερδίσουν τίποτα

Τώρα σκέφτονται και οι δύο τα επόμενα ‘προβλήματα’ που θα προκαλέσουν….

 

μουσαφίρης

Πέθανε, αυτή είναι η λύση!

Αναδημοσίευση από το blog της Πρωτοβουλίας για την Ολική Άρνηση Στράτευσης


ΥΓ: Για ελληνικούς υπότιτλους πατήστε CC->Ελληνικά.
Το αρχικό βίντεο βρέθηκε εδώ.

Εκκένωση του camp No Border Kitchen στη Μυτιλήνη και τελευταίες πληροφορίες για τη Μόρια

Το πρωί στις 6.30 πραγματοποιήθηκε αστυνομική επιχείρηση για την εκκένωση του camp No Border Kitchen από την παραλία Τσαμάκια Μυτιλήνης. Είχαν προηγηθεί το προηγούμενο διάστημα επανειλημμένες απειλές από το δήμο Μυτιλήνης καθώς ο χώρος θα δημοπρατηθεί για την καλοκαιρινή περίοδο. Οι αλληλέγγυοι-ες είχαν απομακρύνει τον εξοπλισμό μαγειρέματος και στο camp έμεναν κυρίως μετανάστες που είχαν εγκλωβιστεί στο νησί μετά την τελευταία συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας.

Σύμφωνα με τον τοπικό τύπο συνελήφθησαν 348 μετανάστες και οδηγήθηκαν στο κέντρο κράτησης της Μόριας ενώ 19 άτομα από τους-τις αλληλέγγυους-ες που βρίσκονταν στο χώρο, μετά από δίωρη κράτησή τους στην αστυνομική διεύθυνση της πόλης αφέθηκαν ελεύθεροι-ες. Την ίδια ώρα γνωστές ακροδεξιές φυλλάδες και blogs του νησιού προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα, παρουσιάζοντας το σκύλο ενός συντρόφου που πέθανε το προηγούμενο βράδυ ως λεία μεταναστών.

Το κέντρο κράτησης της Μόριας μετά και τον επιδερμικό του καλλωπισμό για τις ανάγκες του τηλεοπτικού σόου των επισκέψεων των αρχιπαπάδων έχει επανέλθει στην προηγούμενη άθλιά του κατάσταση. Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι κρατούνται περίπου 3.000 άτομα τα οποία έχουν καταθέσει αιτήσεις ασύλου για να εμποδίσουν την απέλασή τους στην Τουρκία. Οι διαδικασίες εξέτασης των αιτημάτων τους είναι πολύ αργές και έχουν ήδη αρχίσει να βγαίνουν απορριπτικές αποφάσεις. Πολλές τέτοιες αποφάσεις βασίζονται στην ανυπόστατη αντιμετώπιση της Τουρκίας ως ασφαλούς χώρας. Ζήτημα όμως έχει δημιουργηθεί για τις αρχές, καθώς το διάστημα νόμιμης κράτησης των 25 ημερών έχει ήδη αρχίσει να ξεπερνιέται για πολλούς-ες κρατούμενους-ες με αποτέλεσμα την υποχρέωση απελευθέρωσής τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να απελευθερώνονται από το κέντρο κράτησης της Μόριας τους απαγορεύεται όμως ρητά η έξοδός τους από το νησί, κάτι που διασφαλίζεται με τους εντατικούς ελέγχους του λιμενικού και της Frontex στα πλοία προς αναχώρηση.

Για την αποσυμφόρηση του κέντρου το προηγούμενο διάστημα μεταφέρθηκαν γύρω στα 900 άτομα στον καταυλισμό του δήμου στον Καρά Τεπέ.

Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στην πτέρυγα κράτησης ασυνόδευτων ανηλίκων. Στη συγκεκριμένη ειδική πτέρυγα κρατούνται περίπου 140 ανήλικοι. Βρίσκονται εντελώς απομονωμένοι από το υπόλοιπο κέντρο και πρόσβαση έχουν μόνο ελάχιστες ΜΚΟ που έχουν αναλάβει με συμβάσεις την ιατρική και ψυχοκοινωνική τους υποστήριξη. Οι μπάτσοι που παίζουν το ρόλο του ανθρωποφύλακα, μετά την τελευταία συμφωνία και μετατροπή του Hot Spot σε κλειστό κέντρο κράτησης, έχουν αρχίσει να γίνονται εντελώς επιθετικοί ακόμα και στα παιδιά. Οι ανήλικοι, εκ των οποίων κάποιοι κρατούνται ακόμα και για 40 μέρες, έχουν αρχίσει να εξαντλούνται από αυτή τη συνθήκη και εξεγείρονται καθημερινά. Παράλληλα πάρα πολλοί παρουσιάζουν κρίσεις πανικού. Οι συνθήκες αυτές υποκρύπτονται συστηματικά από τις οργανώσεις, οι οποίες προτιμούν να το διαχειρίζονται «εσωτερικά» προκειμένου «να μην οξυνθούν τα πνεύματα». Επίσης εντός του στρατοπέδου έχει δημιουργηθεί μία ακόμα πτέρυγα ασυνόδευτων ανηλίκων, για εκείνους οι οποίοι δεν έχουν ακόμα καταγραφεί και επομένως βρίσκονται σε καθεστώς πλήρους αορατότητας. Αυτή τη στιγμή στην ειδική πτέρυγα, στην οποία δεν υπάρχει καμία παρουσία ΜΚΟ, κρατούνται  περίπου 50 ανήλικοι που παραμένουν εκεί μέχρι να δημιουργηθούν θέσεις στην «κανονική» πτέρυγα.

Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb

taleb afisa

Η ομάδα έμφυλου μυτιλήνης και η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat καλούν σε μικροφωνική-συγκέντρωση την Πέμπτη 14-04 στις 18:00 στην εθνική τράπεζα (ερμού) στο πλαίσιο της πανελλήνιας βδομάδας δράσεων αλληλεγγύης στη Sanaa Taleb και τις συγκρατούμενές της.

20160414_184102

Τα κείμενα που μοιράστηκαν:

Ομάδα έμφυλου μυτιλήνης

Musaferat


Παράλληλες Δράσεις Αλληλεγγύης:

Διαδήλωση αλληλεγγύης στη φυλακισμένη μετανάστρια Sanaa Taleb από την Αντιφασιστική Συνεννόηση 65 (Πάτρα)

Πορεία στο κέντρο κράτησης μεταναστριών Ελληνικού από Αλληλέγγυες/οι των έγκλειστων μεταναστών/στριών

Παρέμβαση αλληλεγγύης για μετανάστες-ριες & Σαναα Τάλεμπ από την Κατάληψη Apertus (Αγρίνιο)

Ανάρτηση Γιγαντοπανό

Το σάββατο 02/04 η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat με τη βοήθεια συντρόφων-ισσων ανάρτησε γιγαντοπανό (60 τ.μ.) σε εγκαταλελλημένο πρωην βιομηχανικό κτήριο στην βόρεια είσοδο της πόλης.

Τα σύνορα είναι πόλεμος
Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Για τις επανεισδοχές στις 08/04/2016

images6

Σήμερα το πρωί πραγματοποιήθηκε το δεύτερο κύμα επανεισδοχών προς την τουρκία. Πιο συγκεκριμένα το καράβι Lesvos της Turyol πραγματοποίησε δρομολόγιο στις 8 το πρωί μεταφέροντας 45 άτομα συνοδεία αστυνομικών της Frontex. Τρείς ώρες αργότερα υπήρξε και δεύτερο δρομολόγιο με το Nazli Jale της Jale Tours το οποίο μετέφερε 79 άτομα τα οποία είχαν μεταφερθεί από τα νησιά της σάμου (29) και της κω (50) ενώ δημοσίευμα μιλάει και για μία ηλικιωμένη κρατούμενη από το κέντρο κράτησης της μόριας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που φτάνουν και από τα μμε της τουρκίας καθώς το κέντρο κράτησης στην περιοχή του δικελίου δεν έχει ολοκληρωθεί, οι μετανάστες μεταφέρονται σε κέντρο στην περιοχή της θράκης.

To λιμάνι της πόλης ήταν για ακόμα μία φορά κατακλυσμένο από μπάτσους όλων των ειδών και δημοσιογράφους προσφέροντας το απαραίτητο σκηνικό που απαιτείται για τη μετάδοση των μηνυμάτων της νέας συνθήκης. Παραφωνία (ή και όχι) σε αυτό λίγοι-ες αλληλέγγυοι-ες που είχαν μαζευτεί μετά από πληροφορίες που υπήρξαν και παράμειναν στο χώρο μέχρι και την αναχώρηση του πρώτου καραβιού φωνάζοντας συνθήματα. Όταν είχε ολοκληρωθεί η επιβίβαση 3 αλληλέγγυοι βουτήξαν στην θάλασσα προσπαθώντας να εμποδίσουν την αναχώρηση του καραβιού ενώ υπήρξε ένταση με την προσαγωγή ακόμα 2 αλληλέγγυων που προσπέρασαν τα κάγκελα του λιμανιού και προσπάθησαν να προσεγγίσουν το καράβι. Όλοι-ες αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι-ες. Αντεγκλήσεις υπήρξαν και με λίγους ντόπιους που βρέθηκαν στο σημείο και πετάξαν τις ρατσιστικές τους μαλακίες χωρίς να αντιλαμβάνονται το λάθος σημείο που βρισκόντουσαν για κακή τους τύχη.

ΥΓ: Την ίδια ώρα 36χρονος μετανάστης συνεχίζει να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ του νοσοκομείου μυτιλήνης μετά από απόπειρα αυτοκτονίας που πραγματοποίησε στο κέντρο κράτησης της μόριας το περασμένο σάββατο.

Συγκέντρωση ενάντια στις επαναπροωθήσεις

received_237739643245693

Η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης Musaferat και η Ομάδα Έμφυλου Μυτιλήνης καλούν στη συγκέντρωση ενάντια στις προγραμματισμένες επαναπροωθήσεις τη δευτέρα το πρωί στο λιμάνι της Μυτιλήνης.

Συγκέντρωση

Δευτέρα 04/04/2016

στις 08:00 π.μ.

στην είσοδο του λιμανιού απέναντι από το Blue Sea

Αλληλεγγύη στη Sanaa Taleb και στις συγκρατούμενές της (Translated)

Sanaa-black-white

Το κείμενο σε pdf

The note in english

La note en francais

Η 33χρονη Sanaa Taleb από το  Μαρόκο ζει στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια και εργαζόταν σε μαγαζί του κέντρου της Αθήνας μέχρι τις 4 Απριλίου του 2015 όπου συνελλήφθη επειδή δεν είχε χαρτιά. Όπως οι υπόλοιπες κρατούμενες μετανάστριες χωρίς χαρτιά στην Ελλάδα, οδηγήθηκε στο κέντρο κράτησης μεταναστών του Ελληνικού (Αθήνα). Ένα κέντρο κράτησης χωρητικότητας 120 ατόμων, το οποίο επανειλημμένα έχει καταγγελθεί πέραν όλων των άλλων για τις άθλιες συνθήκες κράτησης των κρατουμένων.

Ενώ πλησίαζε η συμπλήρωση των 6 μηνών μετά τους οποίους σύμφωνα με τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης, δεν θα επιτρεπόταν η συνέχιση της διοικητικής κράτησης μεταναστών για τη μη κατοχή των νομιμοποιητικών εγγράφων, η Σανάα ενημερώθηκε για την απόφαση του διευθυντή του τμήματος Αλλοδαπών Αττικής για παράταση της κράτησής της για άλλους 3 μήνες. Μαζί με μία ακόμη συγκρατούμενή της αλλά και με τη στήριξη αλληλέγγυων της περιοχής, αποφασίζουν να ξεκινήσουν αποχή συσσιτίου διαμαρτυρόμενες για την συνέχιση της κράτησής τους και για τις άθλιες συνθήκες στις οποίες κρατούνταν. Άλλες κρατούμενες που είχαν αρχικά συμφωνήσει να συμμετέχουν στην διαμαρτυρία, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά από τις έμμεσες απειλές των δεσμοφυλάκων για τις συνέπειες που αυτό θα είχε, και ενώ είχε ήδη προηγηθεί απόπειρα βίαιης απέλασης για 5 από τις συγκρατούμενές τους.

Στις 5 Νοεμβρίου κι ενώ η βρισκόταν στην πέμπτη μέρα αποχής συσσιτίου της ανακοινώθηκε ότι θα αφεθεί ελεύθερη. Ο ενθουσιασμός  της Σανάα δεν κράτησε για πολύ. Μεταφέρθηκε με χειροπέδες σε περιπολικό και οδηγήθηκε στο υπόγειο πάρκινγκ της Πέτρου Ράλλη και στη συνέχεια στο αεροδρόμιο. Όταν κατάλαβε ότι την προόριζαν για απέλαση αντιστάθηκε. Όπως καταγγέλλει, οι μπάτσοι που τη συνόδευαν την χτύπησαν, την τράβηξαν από τα μαλλιά και της έκλεισαν το στόμα με το χέρι. Κι όλα αυτά ενώ ήταν δεμένη χειροπόδαρα. Η Sanaa κατάφερε να αποτρέψει την απέλασή της, αλλά φορτώθηκε κατηγορίες για απείθεια και καταστροφή ξένης περιουσίας (για φθορές στο περιπολικό). Βρισκόμαστε έτσι μπροστά στην πρώτη φορά που μετανάστρια κατηγορείται για απείθεια επειδή δεν συναίνεσε στην απέλασή της. Παρόλο το επίμονο αίτημα της να καταθέσει παρουσία του δικηγόρου της για τις συνθήκες της παρ’ ολίγον απέλασής της, κάτι τέτοιο δεν της επιτράπηκε και έγινε προσπάθεια να της υφαρπάξουν κατάθεση την επόμενη μέρα χωρίς καμία νομική υποστήριξη.

Στις 6 Νοεμβρίου επέστρεψε στα κελιά του Ελληνικού όπου συνέχισε την αποχή συσσιτίου. Για να της ασκήσουν παραπάνω πίεση οι μπάτσοι αρνούνταν την παράδοση από αλληλέγγυους-ες συσκευασμένων τροφίμων στην ίδια αλλά και τις συγκρατούμενές της, προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να τις στρέψουν εναντίον της και να την απομονώσουν. Παράλληλα αρνούνταν να της παραχωρήσουν τα χάπια που χρειαζόταν για να μπορεί να κοιμηθεί παρά και τις διαγνώσεις των γιατρών ότι η παρατεταμένη κράτησή της, έχει συνέπειες στην υγεία της. Έτσι στα τέλη Νοεμβρίου νοσηλεύτηκε φρουρούμενη σε νοσοκομείο (Δαφνί) και με βάση την ιατρική γνωμάτευση κατατέθηκε αίτημα αποφυλάκισης της το οποίο επίσης απορρίφθηκε. Το ηθικό της Sanaa όμως δεν κάμφθηκε. Πιο συγκεκριμένα, στις 14/12/2015 προχώρησε σε διήμερη απεργία πείνας μαζί με άλλες έγκλειστες καταφέρνοντας να κερδίσουν μέρος των αιτημάτων τους που είχε κυρίως να κάνει με τη βελτίωση των συνθηκών κράτησής τους.

Στις 8 Ιανουαρίου, η Sanaa Taleb «καταδικάστηκε» από τους μπάτσους σε ακόμα 3 μήνες φυλάκιση. Είναι πρώτη γνωστή φορά που μετανάστρια θα πρέπει να συμπληρώσει έναν ολόκληρο χρόνο κράτηση. Το χαρτί της απόφασης λέει ότι η φυλάκιση της παρατείνεται επειδή εκκρεμεί η απέλασή της, ένας ισχυρισμός που αγνοεί επιδεικτικά το γεγονός ότι η αίτηση για το άσυλό της δεν είχε ακόμα εξεταστεί! Η Sanaa αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει συνολικά ένα ποινικό δικαστήριο για της κατηγορίες που της πρόσαψαν κατά την απόπειρα απέλασής της ενώ παράλληλα αναμένει την εξέταση για την παροχή ασύλου. Για το ποινικό μέρος εχει μεταφερθεί τέσσερις φορές στα δικαστήρια, στις 9/11/2015, στις 17/11/2015, στις 26/1/2016 και στη 01/03/2016 αλλά και τις τέσσερις φορές η υπόθεσή της πήρε αναβολή. Το νέο δικαστήριο έχει οριστεί για τις 31 Μαΐου του 2016. Η αίτηση ασύλου που είχε καταθέσει εξετάστηκε στα μέσα Φεβρουαρίου και απορρίφθηκε. Αντίρρηση για την απόφαση αυτή έχει ήδη κατατεθεί από το δικηγόρο της, αλλά η  εξέταση που ήταν προγραμματισμένη για τις 09 Μαρτίου αναβλήθηκε επίσης.

Στο πρόσωπο της δεν βλέπουμε απλώς μία μετανάστρια που ορθώνει το ανάστημά της απέναντι σε ένα ρατσιστικό αντιμεταναστευτικό μηχανισμό που την έχει οδηγήσει έγκλειστη σε ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μπορούμε να διακρίνουμε έναν ταυτόχρονο αγώνα απέναντι σε έναν πατριαρχικό κόσμο που περιμένει από τις κρατούμενες να αποδέχονται παθητικά τη μοίρα τους. Βλέπουμε έναν ταξικό αγώνα απέναντι στην εκμετάλλευση και την αορατότητα στην οποία οδηγούνται τα πλέον υποτιμημένα κομμάτια αυτού του κόσμου. Έναν αγώνα απέναντι σε ένα σύστημα επίπλαστων διαχωρισμών, όπως μεταξύ και προσφύγων και μεταναστών, που από τη μια κλείνει το μάτι στους πρώτους προετοιμάζοντας τους ως το νέο φτηνό εργατικό δυναμικό και από την άλλη επιδεικνύει τα ακονισμένα του δόντια σε όλους-ες τους-ις υπόλοιπους-ες. Γιατί ο εγκλεισμός στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης αποτελεί ακόμα ένα κομμάτι του πολέμου που έχει κηρυχθεί στους-στις μετανάστες-ριες. Ενός πολέμου που εξελίσσεται στα σύνορα που πεθαίνουν ή εγκλωβίζονται, στα μητροπολιτικά γκέτο που καταλήγουν να μένουν και στα εργοστάσια και τα χωράφια που βρίσκονται εκμεταλλευόμενοι-ες από μικρά και μεγάλα αφεντικά!

Στεκόμαστε στο πλευρό της Σανάα και των συγκρατούμενών της για όλους τους λόγους του κόσμου.  Για να φανεί για ακόμα μία φορά ότι ο αγώνας ενάντια στον κόσμος του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης δε γνωρίζει σύνορα. Καλούμε όλους-ες τους-ις συντρόφους-ισσες να οργανώσουν δράσεις αλληλεγγύης στον αγώνα της Σανάα Ταλεμπ και των συγκρατούμενών της διαρρηγνύοντας μία και καλή το τείχος αορατότητας που προσπαθεί να επιβληθεί, αλλά και κάθε μορφή διάκρισης που προσπαθεί να μας διχάσει.

 

Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών που της έχουν αποδοθεί.

 Χαρτιά για όλους και όλες τους μετανάστες και μετανάστριες.

 Ελεύθερη μετακίνηση για όλους-ες

 

Musaferat

Μάρτιος 2016

 

Εκδήλωση-Συζήτηση για το Μεταναστευτικό/Προσφυγικό στο Κερατσίνι

afisa (1)

Θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση για το Μεταναστευτικό/Προσφυγικό ζήτημα στο πολιτιστικό κέντρο «Αντώνης Σαμαράκης» απο την Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Στην εκδήλωση θα συμμετέχουν η κατάληψη στέγης προσφύγων-μεταναστών «Νοτταρα 26» απο τα Εξάρχεια και η ομάδα ενάντια στα κέντρα κράτησης «Musaferat» απο τη Λέσβο.

Δευτέρα 21/3, 6.30μμ

στο Πολιτιστικό Κέντρο «Αντώνης Σαμαράκης»

Μικράς Ασίας 24 & Παπαναστασίου

Η λίστα με τα είδη πρώτης ανάγκης που θα συγκεντρωθούν στην εκδήλωση :

Τρόφιμα : ατομικοί χυμοι,  μικρά νερά,  αποξηραμένα φρούτα, ξηροί καρποί, μπισκότα, κρουασάν, τσάι, ζάχαρη

Είδη καθαριότητας-υγιεινής: σαμπουάν, σαπούνι, σερβιέτες, μωρομάντιλα, πάνες, οδοντόβουρτσες, οδοντόκρεμες, ξυραφάκια

Φάρμακα:  παυσίπονα – αντιπυρετικά, αντιεμετικά, αντιδιαρροΐκά, αντιφθειρικά, κρέμα συγκάματος (sudocream)

            Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

suneleushkeratsiniou.blogspot.gr

Ni guerras, ni fronteras (Βαρκελώνη)

cartel CNT web (1)

Την παρασκεύη 04 Μαρτίου θα βρεθούμε με τη CNT Καταλωνίας και ομάδες αλληλεγγύης της Βαρκελώνης για μία συζήτηση πάνω στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ευρώπης-φρούριο.

Παρεμβάσεις στην Ημερίδα του ΑΠΕ-ΜΠΕ (Μυτιλήνη)

2

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Το λεσβιακό καρναβάλι ξεκίνησε…

Ενώ τα ναυάγια στο αιγαίο συνεχίζονται μετρώντας εκατοντάδες νεκρούς. Ενώ οι νατοϊκές δυνάμεις αναπτύσσονται στην περιοχή αποκαλύπτοντας και στον τελευταίο δύσπιστο τον ολοκληρωτικό πόλεμο που έχει κηρύξει η δύση στους μετανάστες. Ενώ όσοι και όσες καταφέρνουν να περάσουν συνεχίζουν εξαθλιωμένοι-ες μία πορεία προς το άγνωστο, καθώς κανένας και καμία τους δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το που ακριβώς θα καταλήξει, στη μυτιλήνη διοργανώθηκε ημερίδα καρνάβαλος για την «προσφυγική κρίση».

Πιο συγκεκριμένα το Σάββατο 13 φλεβάρη στην ημερίδα που διοργάνωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων στη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής συγκεντρώθηκαν στελέχη αυτού του κόσμου που εφαρμόζει τις θανατοπολιτικές της ευρώπης-ελλάδας φρούριο. Ήρθαν για να μοιραστούν μεταξύ τους αλλά και στο φιλοθεάμων κοινό τους, τα τρομερά επιτεύγματά τους. Αυτά που οδήγησαν τον τελευταίο μόνο χρόνο στο αιγαίο περί τα 1000 άτομα στο θάνατο, εκατοντάδες χιλιάδες στην εξαθλίωση και δεκάδες σημεία στην ελλάδα, μεταξύ των οποίων και η λέσβος, σε τόπους εξαθλίωσης και κανιβαλισμού. Προεξέχων βρέθηκε ο υφυπουργός Μεταναστευτική Πολιτικής Γ. Μουζάλας ως πολιτικός προϊστάμενος για να περιγράψει τις τεράστιες «επιτυχίες» του προηγούμενου αυτού διαστήματος αλλά και για να ρίξει τις ευθύνες για ακόμα μία φορά στην τουρκία και στην ευρώπη για τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές που η ελλάδα εφαρμόζει. Ο υπουργός που στις μέρες του πολλαπλασιάζονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, κλείνουν τα σύνορα και προστίθεται ακόμα ένας επίπλαστος διαχωρισμός μεταξύ μεταναστών και προσφύγων, για να ορίσει το δικαίωμα στο όνειρο για μία αξιοπρεπέστερη ζωή. Αν και δε βρέθηκαν τελικά κοντά μας, τα μηνύματά τους στείλανε επίσης ο Ν. Τόσκας που ως υπουργός Προ.Πο έχει συμβάλει τα μέγιστα στην πλήρη επαναλειτουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες αλλά και στην επανεκκίνηση των βίαιων απελάσεων αλλά και ο Θ. Δρίτσας που ως υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής φρόντισε να υπενθυμίσει στο ντόπιο και στο εφοπλιστικό κεφάλαιο τις χρυσές ευκαιρίες που δημιουργεί η «προσφυγική κρίση». Θεατές και συμμετέχοντες όλοι και όλες που μέσα από τις θέσεις τους στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους διεθνείς οργανισμούς, στα επιτελεία των ΜΜΕ, στη ακαδημαϊκή κοινότητα και τις ΜΚΟ αποτελούν τις ψηφίδες του μωσαϊκού ενός σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Έναν ολοκληρωτισμό που περισσότερο από ποτέ τον βιώνουμε πάνω στο νησί τον τελευταίο χρόνο. Εκεί που τα υπάρχοντα στρατόπεδα συγκέντρωσης φανήκαν ανεπαρκή για τον καλύψουν και έτσι συνεχίζουν να επεκτείνονται. Με πολυάριθμες ελληνικές και ξένες στρατιωτικο-αστυνομικές μονάδες να απλώνονται σε κάθε γωνιά του νησιού για την καταστολή ντόπιων και μεταναστών. Με υπερσύγχρονα πολεμικά καράβια ελληνικών και διεθνών δυνάμεων να περικυκλώνουν το νησί για τον πλήρη έλεγχο του. Με τελευταίας γενιάς συστήματα παρακολούθησης να επιτηρούν και να κατασκοπεύουν τη ζωή αλλά και το θάνατο στο νησί και τις ακτές του. Στον τόπο που ο θάνατος και η εξαθλίωση ανθρώπων παρουσιάστηκε ως ευκαιρία για κερδοσκοπία. Εκεί που η αλληλεγγύη καταδιώκεται για να μην διαταράσσει τη συνέχεια αυτού του κόσμου που εγγυώνται η φιλανθρωπία και ο άκριτος-απολίτικος εθελοντισμός.

Κερασάκι της γιορτής και η βράβευση του αγαπημένου δημοσιογράφου του νησιού Στρ. Μπαλάσκα. Μία βράβευση για την «…έγκαιρη και έγκυρη δημοσιογραφία που παρέχει…» όπως μας ενημερώνουν. Και τι άλλο μπορεί να περιμένει κανείς, για αυτόν τον άνθρωπο που θα τον θυμόμαστε πάντα για τα ρεπορτάζ του από την εποχή των αγώνων για το κλείσιμο του κολαστηρίου της Παγανής που παρομοίαζε τους διαδηλωτές με βάνδαλους που θέλανε να κάψουν την πόλη μέχρι τα πρόσφατα εύστοχα σχόλια του που ταύτιζε τους μετανάστες με τουρίστες.

Αν και δεν μας κάλεσαν δεν μπορούσαμε παρά να είμαστε εκεί. Να αποδώσουμε και εμείς τις τιμές και τα διαπιστευτήριά μας. Έτσι το Σάββατο πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από το κτήριο της γενικής γραμματείας με πανό, τρικάκια και συνθήματα για να υπενθυμίσουμε τις ευθύνες του ελληνικού κράτους για τα πτώματα που ξεβράζονται καθημερινά στις ακτές του αιγαίου. Για να εκδηλώσουμε το άσβεστο ταξικό μας μίσος απέναντι στους φορείς του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης. Παράλληλα στο απογευματινό πανηγύρι της βράβευσης του δημοσιογράφου Στρ. Μπαλάσκα και των εκτελεστών του λιμενικού σώματος ομάδα συντροφισσών-ων βρέθηκε εκεί για να διαταράξει την εορταστική τους διάθεση. Πραγματοποιήθηκε δυναμική παρέμβαση παρά την αρχική προσπάθεια της ασφάλειας μυτιλήνης για την απομάκρυνσή μας από το χώρο. Οι προτροπές του υφ. Γ.Μουζάλα για να ανέβουμε στο βήμα μόνο ως ειρωνικές μπορούν να γίνουν αντιληπτές. Οι αγώνες μας δεν αποτελούν κομμάτι του τηλεοπτικού σας προγράμματος ούτε θα καλουπωθούν στο πλαίσιο ενός «δημοκρατικού» διαλόγου. Οι αγώνες μας θα συνεχίσουν να δίνονται με όλα τα μέσα στους δρόμους, τα πανεπιστήμια και τους χώρους εργασίας μας. Εκεί που οι διαχωρισμοί μεταξύ ντόπιων και μεταναστών δεν έχουν θέση. Για την οργάνωση των δικών μας οριζόντιων, αδιαμεσολλάβητων αγώνων.

Τα πανό που αναρτήθηκαν αντίστοιχα στις δύο παρεμβάσεις ανέγραφαν:

 

Γέμισε το αιγαίο κορμιά μεταναστών

Είναι και οι έλληνες φονιάδες των λαών

 

Κοράκια δεν κλέβουν μόνο μηχανές

Χτίζουνε καριέρες με ανθρώπινες ζωές

Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή και του τελευταίου κέντρου κράτησης… (ενημερωμένο)

Ενώ βρισκόμαστε στη μέση του χειμώνα, με τις ροές να έχουν μειωθεί αλλά όχι σταματήσει, ο αντι-μεταναστευτικός μηχανισμός προετοιμάζεται πυρετωδώς για τη νέα σεζόν. Πάνω από τα πτώματα των μεταναστών-ριών που συνεχίζουν να ξεβράζονται στις ακτές του αιγαίου, οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί και οι αντιμεταναστευτικές πολιτικές εντείνονται. Οι επαναλαμβανόμενες ανακοινώσεις για την πίεση χρόνου που υπάρχει μέχρι τον μάρτιο που αναμένεται να ξεκινήσουν οι μαζικές αφίξεις προετοιμάζουν το έδαφος για την ολοένα και εντεινόμενη στρατιωτικοποίηση της διαχείρισης του μεταναστευτικού ζητήματος. Νέοι φράχτες ορθώνονται στα περάσματα. Υπερσύγχρονοι εξοπλισμοί αναπτύσσονται στις συνοριακές περιοχές για την παρακολούθηση των μεταναστών-ριών που καταφθάνουν και όχι μόνο. Καινούρια στρατιωτικο-αστυνομικά σώματα δημιουργούνται ενώ παράλληλα εκσυγχρονίζονται και στελεχώνονται τα παλιότερα. Και φυσικά τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης παίρνουν για ακόμα μία φορά σάρκα και οστά. Τα γνωστά και ως «Hot Spots» αναπτύσσονται στα νησιά του ανατολικού αιγαίου για να επιτελέσουν το έργο της καταγραφής, φακελοποίησης και διαλογής των μεταναστών και μεταναστριών που καταφθάνουν. Μαζί με αυτά, τα νέα Προαναχωρησιακά Κέντρα έρχονται να κατασκευαστούν για να προστεθούν στον ιστό των προηγούμενων που έχουν ήδη αρχίσει να γεμίζουν.

Το προηγούμενο διάστημα δημοσιεύθηκαν οι συμβάσεις κατασκευής των νέων κέντρων κράτησης (Hot Spots) σε Χίο, Σάμο και Λέρο αλλά και η επέκταση του κέντρου της Μόριας Λέσβου. Οι διαγωνισμοί οι οποίοι διενεργήθηκαν με «…πρόσκληση περιορισμένου αριθμού εργοληπτικών επιχειρήσεων, χωρίς δημοσίευση σχετικής διακήρυξης για λόγους κατεπείγουσας ανάγκης…» ολοκληρώθηκαν και το αρχικό κόστος για το τμήμα κατασκευής των κέντρων αυτών υπολογίζεται στα 4.487.015,43€. Παράλληλα το Ταμείο Εθνικής Άμυνας αποφάσισε την παραχώρηση του Στρατοπέδου «Γεωργάκη Ολυμπίου» στην Ανδρομάχη Πιερίας, έναντι μηνιαίου τιμήματος 3.000€ για τα επόμενα 3 χρόνια στην Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής. Το στρατόπεδο αυτό προορίζεται πιθανότατα για τη δημιουργία του δεύτερου (μετά το κέντρο του Ελαιώνα) «Κέντρου Υποδοχής -Προσωρινής Παραμονής προσφύγων» (Refugees Relocation Camp) και θα αφορά το νεό «άτυπο» καθεστώς κράτησης των μεταναστών-ριών που θα ενταχθούν στα προγράμματα μετεγκατάστασης.

Απέναντι στην επέκταση του σύγχρονου ολοκληρωτισμού απαντήσεις δίνονται μέσα και έξω τα κέντρα κράτησης. Καταλήψεις χώρων για τη στέγαση και φιλοξενία μεταναστών-ριών δημιουργούνται σε διάφορες πόλεις της ελλάδας. Κρατούμενοι-ες εξεγείρονται μέσα στα κέντρα διεκδικώντας την άμεση απελευθέρωσή τους διαρρηγνύοντας το πέπλο αορατότητας το οποίο τους έχει τυλίξει. Αγώνες από κοινού μεταξύ ντόπιων και μεταναστών οργανώνονται με ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα, ενώ το διακύβευμα της σύνδεσης των αγώνων γίνεται πιο ξεκάθαρο και επιτακτικό.

Μέχρι την ολοκληρωτική καταστροφή και του τελευταίου κέντρου κκράτηση και της τελευταίας φυλακής

Αλληλεγγύη στην Sanae Taleb και σε όλους-ες τους-τις κρατούμενους-ες μετανάστες-ριες για τους αγώνες που δίνουν στα κέντρα κρατήσης

Αλληλεγγύη στις καταλήψεις στέγης μεταναστών-ριων

Για ένα κόσμο ελευθερίας, ισότητας, αλληλεγγύης

Ενημέρωση: Την Τετάρτη 24/02 δημοσιεύθηκε και η κατοκύρωση του αποτελέσματος για το διαγωνισμό κατασκευής του κέντρου ταυτοποίησης στην Κω, ύψους 1.981.810,46€ ανεβάζοντας τα συνολικά κατασκευαστικά κόστη για τα 5 περιφερειακά Hot Spot στα 6.468.825,89€!

Η βαρβαρότητα του ανθρωπισμού στα σύνορα

Άφιξη-διαλογή.

Ένα ακόμα βήμα πιο κοντά στο δόγμα της ασφάλειας των θωρακισμένων συνόρων της Ευρώπης, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (που αντί να κλείνουν, ανοίγουν για τις «επικίνδυνες ομάδες» μεταναστών, όπως αποκαλεί το ελληνικό κράτος τους μη «προνομιούχους» μετανάστες, όλους όσοι δηλαδή δεν προέρχονται από τη Συρία, το Ιράκ ή το Αφγανιστάν), στις απελάσεις και στην ακόμα μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής γίνεται και επίσημα σήμερα, 28 Δεκέμβρη, με την έναρξη μιας νέας, ενισχυμένης σε προσωπικό και τεχνικό εξοπλισμό επιχείρησης, της Ταχείας Επέμβασης «Ποσειδών» (Poseidon Rapid Intervention) του Frontex. Μιας επιχείρησης που έρχεται να αντικαταστήσει την τρέχουσα επιχείρηση «Ποσειδών»* και να δώσει ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στους ελέγχους ασφάλειας, όπως ωμά διατυπώνει ο διακρατικός φορέας, που επιθυμεί να «σαρώσει» τα περάσματα του Αιγαίου, να κρατήσει όσο το δυνατό μεγαλύτερους πληθυσμούς μετακινούμενων στις ακτές της Τουρκίας και να τους σπρώξει στα εκεί άθλια κέντρα κράτησης, εξαθλίωσης και κακοποιήσεων, όπως με μελανά χρώματα καταγγέλλεται.

Την ίδια στιγμή που κατά τη διάρκεια των τελευταίων συνόδων του Δεκεμβρίου για το μεταναστευτικό δήθεν «όλα ήταν ανοιχτά και υπό διαπραγμάτευση», στα νησιά κατέφταναν νέες φουρνιές ευρωπαίων μπατσοσυνοριοφυλάκων, ενώ το επιχειρησιακό σχέδιο είχε ήδη συμφωνηθεί μεταξύ του εκτελεστικού διευθυντή της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης για το συντονισμό των Επιχειρήσεων στα Εξωτερικά Σύνορα των Κρατών-Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ή αλλιώς FRONTEX), Φαμπρίτσε Λετζέρι και της Ελλάδας από τις 17 του μήνα: η ανάπτυξη της επιχείρησης θα ανέλθει βαθμιαία σε περίπου 376 στελέχη και διερμηνείς από διάφορα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και της ζώνης Σένγκεν, θα συμπεριλαμβάνονται ειδικοί στη διαλογή, στη σύνταξη αναφορών, τη δακτυλοσκόπηση και τα πλαστά έγγραφα. Τι μας λέει ο ίδιος ο Frontex: «Τα στελέχη της διαλογής παίζουν καθοριστικό ρόλο στη βοήθεια των αρχών για την εξακρίβωση της εθνικότητας των εισερχόμενων μεταναστών, έτσι ώστε να ταυτοποιηθούν και να εγγραφούν. Οι ειδικοί στη σύνταξη αναφορών θα συλλέγουν πληροφορίες για τις δραστηριότητες των δικτύων των παράνομων διακινητών, τις οποίες η Frontex μοιράζεται με τις εθνικές αρχές και τη Europol. Τα επιπλέον στελέχη που θα απασχοληθούν στην Ταχεία Επέμβαση “Ποσειδών” θα βοηθήσουν στην επιτάχυνση της διαδικασίας καταγραφής. [….] Τα στελέχη θα υποστηρίζουν επίσης ελέγχους ασφαλείας μέσω συμβουλών  στις εθνικές και ευρωπαϊκές βάσεις δεδομένων, συνεργαζόμενοι πλάι στους ειδικούς, στη διαλογή, τη σύνταξη αναφορών και τη δακτυλοσκόπηση.»

Με τον επικοινωνιακό «εφιάλτη» της επικείμενης ακόμα μεγαλύτερης κοσμοσυρροής προς την Ευρώπη να καλλιεργείται, με τα μακεδονικά σύνορα σφραγισμένα στην Ειδομένη και τις συμφωνίες επαναπροώθησης στην Τουρκία που αναθερμάνθηκαν με το πακέτο 3 δις που της δόθηκε πρόσφατα για να παίξει το ρόλο του μαντρόσκυλου στο κακό σήριαλ με τίτλο «Τραγωδία στο Αιγαίο», η νέα Ταχεία Επέμβαση του Frontex δεν μεταφράζεται σε τίποτα άλλο από μια καλά μελετημένη επιχείρηση απώθησης-αναχαίτισης αυτών που προσπαθούν να εισέλθουν και θεσμοθετημένου ρατσισμού για τους υπόλοιπους, που μόνο στην κληρονομιά του Άουσβιτς θα μπορούσε να παραπέμπει, επαναλαμβάνοντας την ιστορία της διαλογής ανθρώπων και του εγκλεισμού σε κέντρα κράτησης -όπως αυτό της Κορίνθου- όσων «περισσεύουν» από τους σχεδιασμούς της κυριαρχίας.

Ήδη, ο Φ. Λετζέρι καλεί σε μαζικές απελάσεις και μάλιστα δηλώνει τη διαθεσιμότητα του Frontex να βοηθήσει στο … δύσκολο αυτό έργο. Μέσα στο 2015, ο Frontex οργάνωσε συνολικά 60 πτήσεις επαναπροώθησης ατόμων που διέθεταν τις προϋποθέσεις για άσυλο, ποσοστό 50% υψηλότερο από αυτό της προηγούμενης χρονιάς. Ο Frontex επιθυμεί να συμβάλει με τις ανάλογες συνδρομές σε ανθρώπινο προσωπικό (με βάση τις προβλέψεις, ως το 2020 οι υπάλληλοι του Frontex αναμένεται να φτάσουν τα 1.000 άτομα) αλλά και την τεχνική κάλυψη. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο επικεφαλής του φορέα, που από την πρώτη στιγμή της δραστηριοποίησής του στο ελληνικό κράτος έχει επιδοθεί σε σκληρό dealing προϊόντων επιτήρησης της στρατιωτικής βιομηχανίας νέας γενιάς, ζητάει να θεσπιστούν νέα εργαλεία για την επιτήρηση του εναέριου χώρου και έκανε γνωστό ότι ήδη από το Σεπτέμβριο έχουν θέσει σε λειτουργία δικές τους κάμερες παρακολούθησης στη Βουλγαρία, για να κάνουν τις δικές τους εκτιμήσεις.

migrants  .

Στο πλαίσιο της περαιτέρω αυτόνομης λειτουργίας της, ο Frontex, που έχει ήδη αναλάβει τον έλεγχο των ελληνοαλβανικών συνόρων και αυτών με τη Μακεδονία, ζητά να έχει δικαίωμα επέμβασης ακόμα κι αν το κράτος-μέλος δεν το επιθυμεί. Δόγμα της διεύθυνσης: «Μια χώρα που αποτυγχάνει στη διαδικασία του μηχανισμού αξιολόγησης Σένγκεν, θα υποχρεούται να δεχτεί βοήθεια από τις έκτακτες επιχειρήσεις της Frontex». Κι ενώ με οδηγό το δόγμα της ασφάλειας προδιαγράφονται ακόμα περισσότεροι υγροί τάφοι στο Αιγαίο, ακόμα πιο σκληρή συλλογική τιμωρία για τις ανεπιθύμητες εθνικότητες με βίαιες απωθήσεις, αυτό που φαίνεται να έχει «ενοχλήσει» τα εθνικά κράτη από τις τελευταίες εξελίξεις είναι η αμφισβήτηση της εθνικής τους κυριαρχίας, δηλαδή το ΠΟΙΟΣ θα είναι ο φυσικός φορέας της φυσικής βίας και της βαρβαρότητας στα σύνορα…

Τα σύνορά τους είναι πόλεμος!
Και στον πόλεμο αυτό δεν θα μείνουμε θεατές…

ΟΛΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ

* Η επιχείρηση «Ποσειδών», με τη συμμετοχή 26 κρατών ΕΕ και Σένγκεν, αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινή επιχείρηση χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων, που είχε συντονίσει ποτέ η Frontex, τόσο στα θαλάσσια ελληνοτουρκικά όσο και στα χερσαία, ελληνοτουρκικά, ελληνοαλβανικά και ελληνομακεδονικά σύνορα.

Απόπειρα αυτοκτονίας στο Κέντρα Κράτησης Μόριας (Λέσβος)

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Κατά τη χτεσινή μέρα υπήρξε απόπειρα αυτοκτονίας στο κέντρο κράτησης μόριας. Μετανάστης, αγνώστου εθνικότητας, προσπαθησε να αυτοκτονήσει φτιάχνοντας θηλιά από τα ρούχα του. σώθηκε χάρις στην παρέμβαση του κόσμου τριγύρω. καθώς η αβεβαιότητα για το τι τους επιφυλάσει το μέλλον στην ευρώπη φρουριο κσι μπροστά στα συνεχιζόμενα εμπόδια που τους βάζουν οι τοπικές και ευρωπαϊκές αρχές ολοένα και περισσότεροι-ες μετανάστες-ριες οδηγούνται σε απελπισία.

παράλληλα υπάρχει πληροφορία ότι οι αρχές παρά τις εξαγγελίες ότι θα χορηγούσαν τα υπηρεσιακά σημειώματα των 30 ημερών και στους βορειοαφρικανούς μετανάστες συνεχίζουν να οδηγούν πολλούς στην αστυνομική διεύθυνση μυτιλήνης για να κινήσουν διαδικασίες απέλασεις…

Αποκλεισμός και διαμαρτυρίες αραβόφωνων αφρικανών στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Μόριας Λέσβου

 

Lesbos-illustration-1

Επιβεβαιώνοντας τις πληροφορίες που κοσμούσαν τα πρωτοσέλιδα του τοπικού τύπου της προηγούμενης εβδομάδας και ακολουθώντας τις ξεκάθαρες οδηγίες του υπουργείου, οι αρχές λειτουργίας του κέντρου καταγραφής και ταυτοποίησης της Μόριας άρχισαν τον αποκλεισμό από τις διαδικασίες των αραβόφωνων αφρικανών. Συγκεκριμένα από τα μέσα της προηγούμενης βδομάδας μέχρι και χθες (Τρίτη 22/12) οι αρχές είχαν αποκλείσει τους-τις μετανάστες-ριες που προέρχονται από το Μαρόκο, την Τυνησία, την Αλγερία και τη Λιβύη. Στους συγκεκριμένους δεν προχωρούσαν καν στη διαδικασία σύλληψης που θα τους παραχωρούσε το δικαίωμα της αίτησης ασύλου, ανεξαρτήτως των ανακοινώσεων του υπουργείου, και τους είχαν παρατημένους στους χώρους τριγύρω από το λεγόμενο «Hot Spot» της Μόριας. Οι οδηγίες που τους δίνονταν ήταν να μην απομακρυνθούν από το χώρο μέχρι να ξεκαθαριστεί η τύχη τους. Καθώς χωρίς το χαρτί καταγραφής δεν μπορούσαν να επιβιβαστούν στα καράβια παρέμεναν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς «εγκλεισμού» ενώ πολύ προσπαθούσαν να ψάξουν για χαρτιά από πλάγιες οδούς. Παράλληλα μέσα στο σαββατοκύριακό η αστυνομία προχώρησε σε μερικές πρώτες συλλήψεις οδηγώντας τους στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Μυτιλήνης. Η αύξηση των αφίξεων τις τελευταίες μέρες άρα και των μεταναστών/ριων που είναι αποκλεισμένοι/ες στη Μόρια, σε συνδυασμό με των κίνδυνο όξυνσης των εντάσεων που έχουν δημιουργηθεί με αφορμή αυτή την κατάσταση, οδήγησε τiς αρχές στο να ξεκινήσουν τις καταγραφές όσων προηγουμένως είχαν αποκλειστεί χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν πρόκειται για μια προσωρινή απόφαση ή όχι

Ο νέος αυτός διαχωρισμός και αποκλεισμός έχει οδηγήσει σε αντιδράσεις μερίδας κόσμου με διαμαρτυρίες να λαμβάνουν μέρος σε συχνά διαστήματα στο κέντρο κράτησης. Οι περισσότεροι είναι φανερά εκνευρισμένοι αλλά βρίσκονται κάτω από τη συνεχή επιτήρηση από τις δυνάμεις καταστολής. Πληροφορίες υπήρξαν για έναρξη απεργίας πείνας κάποιων εξ αυτών αλλά δεν μπορέσαμε να το επιβεβαιώσουμε.

Προβλήματα όμως αναμένεται να δημιουργηθούν και για τους υπόλοιπους μετανάστες που καταφθάνουν. Τα γουρούνια της Frontex έχουν αρχίσει να παίρνουν τη χριστουγεννιάτική τους άδεια και έτσι έχει μειωθεί σημαντικά ο ρυθμός ταυτοποίησης και καταγραφής για όλους με αποτέλεσμα να βρίσκονται εγκλωβισμένοι περιμένοντας τα χαρτιά τους στους άθλιους χώρους του κέντρου κράτησης και των γύρω οικοπέδων.

Όσο για όσους-ες ανησύχησαν, μην τρομάζετε. Οι διάφοροι φορείς, ΜΚΟ και καντίνες έχουν φροντίσει να φέρουν το χριστουγεννιάτικο πνεύμα στο σύγχρονο αυτό στρατόπεδο συγκέντρωσης στολίζοντας με φωτάκια δέντρα, καλώδια και περιφράξεις…

ΥΓ: εφαρμόζοντας και μία άλλη πτυχή του δόγματος Μουζάλα για τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος, οι τοπικές αρχές στρέφονται επανειλημμένα εναντίον δομών που έχουν αναπτυχθεί στο νησί τους τελευταίους μήνες. Έχει ξεκινήσει μία εκστρατεία καταγραφής όλων των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στο νησί και όσες δεν ακολουθούν τη συγκεκριμένη οδό απειλούνται με εκκένωση των χώρων δράσης τους και δίωξη των μελών τους. Χαρακτηριστικά η δομή της No Border Kitchen στα τσαμάκια μυτιλήνης αφού οδηγήθηκε καταρχήν σε αλλαγή χώρου συνεχίζει να δέχεται απειλές εκκένωσης, ενώ η Αυτοοργανωμένη Δομή Υποδοχής και Περίθαλψης Προσφύγων στην Σκάλα Συκαμιάς απειλήθηκε σήμερα με εκκένωση από δυνάμεις των ΜΑΤ.


Ελεύθερη μετακίνηση για όλους-ες τους-τις μετανάστες-ριες

Κάτω τα ξερά σας από τους-τις μετανάστες-ριες και τους-τις αλληλέγγυους-ες

Musaferat

Δεκέμβριος 2015

Εκδήλωση – Ενημέρωση: Ειδομένη, Λέσβος, Στρατόπεδα Συγκέντρωσης (Βόλος)

volos

Την πέμπτη 17 Δεκεμβρίου θα υπάρξει τηλεφωνική επικοινωνία με συντρόφους και συντρόφισσες από το Βόλο στο πλαίσιο εκδήλωσης από την Ανοιχτή Συνέλευση Μαγνησίας Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης με θέμα : “Ειδομένη – Λέσβος – Στρατόπεδα Συγκέντρωσης”.

Ενημερωτικό σημείωμα για τη λειτουργία του Στρατοπέδου Συγκέντρωσης στη Μόρια Λέσβου (Translated)

Το σημείωμα σε pdf

The note in english

Οι εγκαταστάσεις του Hot Spot

1Από τον σεπτέμβριο και μετά, ακολουθώντας τις αποφάσεις που προέκυψαν από τις συνόδους κορυφής της Ε.Ε, υπήρξε σχεδιασμός για την τελική μετατροπή του στρατοπέδου συγκέντρωσης της μόριας σε ένα από τα λεγόμενα Hot Spot που πρόκειται να αναπτυχθούν στον ελλαδικό χώρο[1]. Λόγω των υπαρχόντων δομών από την κατασκευή και λειτουργία των κέντρων καταγραφής στο συγκεκριμένο χώρο, το στρατόπεδο της Μόριας, προωθήθηκε ως το πρώτο κέντρο που θα εγκαινιαζόταν στην ελλάδα. Ήδη άλλωστε λόγω των μεγάλων μεταναστευτικών ροών της καλοκαιρινής περιόδου που καθιστούσαν τη λέσβο ως το βασικό σημείο εισόδου στην ευρωπαϊκή επικράτεια, συγκεκριμένες λειτουργίες και δομές που προβλέπονται για τα κέντρα αυτά είχαν ήδη εγκατασταθεί στο χώρο του στρατοπέδου.

Τα εγκαίνια του χώρου ως Hot Spot πραγματοποιήθηκαν με την παρουσία υψηλόβαθμων στελεχών ευρωπαϊκών οργανισμών κλπ στις 16 Οκτωβρίου. Στην πραγματικότητα αυτό που όμως είχε συμβεί εκείνη την ημέρα ήταν η βίαιη απομάκρυνση των περισσότερων μεταναστών από τους χώρους που θα επισκέπτονταν οι αξιωματούχοι και ο παράλληλος καθαρισμός τους. Έτσι όλο το σκηνικό ήταν στημένο όπως έπρεπε για την εμφάνισή του στις τηλεοπτικές συσκευές, και επέστρεψε άμεσα στην πρότερη κατάσταση αθλιότητας που βρισκόταν με την αποχώρησή τους από το νησί. Για τη σημασία και το συμβολισμό των χώρων αυτών για την εφαρμογή των αντιμεταναστευτικών πολιτικών από την Ε.Ε και τα κράτη μέλη της, χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Ιταλού βουλευτή και εισηγητή της Επιτροπής Μετανάστευσης της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, Αντρέα Ριγγόνι «…Η εντύπωσή μας είναι ότι εδώ είναι το καινούργιο σύνορο της Ευρώπης, μέσα σε αυτό το κέντρο. Έξω από το κέντρο είναι εκτός Ευρώπης. Μέσα στο κέντρο μπαίνεις στην Ευρώπη…»!

14Στο χώρο εντός αλλά και στον περιβάλλοντα κατακλύζοντας τα γειτονικά ελαιοκτήματα, υπολογίζονταν από το Σεπτέμβριο μέχρι και τα μέσα Νοεμβρίου που ήταν και η περίοδος με τις περισσότερες αφίξεις, περί τις 5-10.000 ανθρώπους καθημερινά. Αναλόγως της εθνικότητάς τους και τους ρυθμούς καταγραφής οι περισσότεροι-ες παραμένανε στο χώρο από 3 μέχρι 15 μέρες. Οι πτέρυγες με τα λυόμενα που προορίζονταν αρχικά για το προαναχωρησιακό κέντρο παραμένουν επί των πλείστων ερμητικά κλειστές για τη στέγαση των ανθρώπων που φτάνουν οδηγώντας του περισσότερους σε πρόχειρες λύσεις με σκηνές που αγοράζουν από τους εμπόρους τριγύρω ή σε πρόχειρες κατασκευές με λιόπανα που βρήκαν στα γύρω χωράφια. Εντός του χώρου, έχουν επίσης αναπτυχθεί μερικά 62 μικρά λυόμενα  αλλά και μία μεγάλη σκηνή από την Ύπατη Αρμοστεία που χρησιμοποιούνται κυρίως για τη στέγαση οικογενειών και ευάλωτων ομάδων. Οι χώροι υγιεινής είναι σχεδόν ανύπαρκτοι, ειδικότερα αν αναλογιστεί κανείς τον αριθμό ανθρώπων που χρειάζεται να εξυπηρετηθούν με αποτέλεσμα οι μετανάστες-ριες να χρησιμοποιούν τις παλιές τουαλέτες του στρατοπέδου που δεν είναι σε λειτουργία. [2]

Το τελευταίο διάστημα στο χώρο εσωτερικά του στρατοπέδου λαμβάνουν μέρος συστηματικές χωματουργικές εργασίες, κάποιες και από μηχανήματα του στρατού, που αναμένεται να είναι για τις επεκτάσεις που προβλέπονται στις εγκαταστάσεις στο άμεσο μέλλον.

Καταγραφές – Ταυτοποιήσεις

katagrafh 2Οι καταγραφές στο χώρο μετά από διάφορους πειραματισμούς έχουν χωριστεί σε 2 σημεία. Το ένα σημείο χρησιμοποιείται για την καταγραφή και ταυτοποίηση κυρίως σύρων μεταναστών που αποτελούν και την πλειοψηφία των αφιχθέντων αλλά και παλαιστίνιων και αφρικανών που φτάνουν σε πολύ μικρότερα νούμερα[3]. Στο δεύτερο σημείο που εμφανίζονται και οι περισσότερες δυσκολίες και εντάσεις οδηγούνται όλες οι υπόλοιπες εθνικότητες. Ωστόσο οι αλλεπάλληλες αλλαγές που πραγματοποιούνται στο σύστημα καταγραφής και ταυτοποίησης αποτελούν βασικό λόγο δημιουργίας σύγχυσης και ως αποτέλεσμα αυτού εντάσεων στο χώρο. Ο ρόλος της επίλυσης έχει ανατεθεί στις δυνάμεις των ΜΑΤ που έχουν εγκατασταθεί στο νησί με τα γεγονότα ξυλοδαρμών και χρήσεις χημικών να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας του κέντρου.

minors 1Στο χώρο έχει επίσης διαμορφωθεί και λειτουργεί πτέρυγα «υποδοχής και φιλοξενίας» ασυνόδευτων ανηλίκων χωρητικότητας 160 ατόμων. Ο χώρος αποτελείται από μία ομάδα λυόμενων οικίσκων στη νότια είσοδο του στρατοπέδου περιφραγμένους με διπλή περίφραξη καλυμμένη με αγκαθωτό συρματόπλεγμα. Η πρόσβαση στο χώρο είναι πολύ αυστηρή σε συγκεκριμένούς φορείς και οργανώσεις δημιουργώντας έναν τοίχο αορατότητας ως προς την εσωτερική του λειτουργία. Αναλόγως των αφίξεων και των θέσεων που ανοίγουν σε χώρους φιλοξενίας εκτός νησιού στο χώρο βρίσκονται έγκλειστοι περί τους/τις 50 ανήλικους/ες. Σημαντικό πρόβλημα δημιουργείται από τη μεικτή κράτηση των ανηλίκων που έχει οδηγήσει σε αρκετούς καβγάδες μεταξύ τους. Κατά τη τελευταία παρέμβαση της συνέλευσης Musaferat στο χώρο του στρατοπέδου, μας έγιναν συγκεκριμένες καταγγελίες ότι τις προηγούμενες μέρες ως αποτέλεσμα ενός τέτοιου καβγά υπήρξε βίαιη εισβολή αστυνομικών με πλήρη εξάρτηση. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η τρομοκράτηση των κρατούμενων ανηλίκων της πτέρυγας αυτής.

ΜΚΟ

mdmgreece-enishisi-kiniton-monadon-330x135

Βασικό ρόλο στη λειτουργία του χώρου έχουν οι διάφορες εθελοντικές και επαγγελματικές ΜΚΟ που έχουν εγκατασταθεί. Πέρα από πολλές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο περιβάλλοντα χώρο του στρατοπέδου με κύριο έργο την παροχή υλικής βοήθειας στους αφιχθέντες μετανάστες-ριες πολλές έχουν αναλάβει διάφορα κομμάτια έργου στη λειτουργία του κέντρου. Το έργο αυτό μπορεί να περιλαμβάνει από την παροχή βοήθειας στην κατασκευή οικίσκων και την καθαριότητα μέχρι και την ιατρο-ψυχοκοινωνική υποστήριξη ευάλωτων ομάδων. Ο σημαντικός ρόλος των οργανώσεων αυτών στην παροχή βοήθειας ιδιαίτερα προς τους–τις μετανάστε-ριες που φτάνουν συνήθως εξαντλημένοι και χρίζουν άμεσης ανάγκης είναι κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί., όπως και οι προθέσεις πολλών εκ των εργαζόμενων σε αυτές. Ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι η ουσιαστική συνεισφορά των οργανώσεων αυτών βρίσκεται στην ωραιοποίηση μίας κατάστασης υποτίμησης, εξαθλίωσης και εγκλεισμού των ίδιων υποκειμένων των οποίων επικαλούνται ότι βρίσκονται προς βοήθεια. Παράλληλα η στάση απόλυτης σιωπής που έχει κρατήσει η τραγική πλειοψηφία, αν όχι το σύνολο αυτών, στα συνεχιζόμενα περιστατικά βίας αλλά και εξαθλίωσης μέσα και στον περιβάλλοντα χώρο του στρατοπέδου, κάνει ξεκάθαρο ότι ο ρόλος τους στο χώρο, τις συνιστά θεσμικούς συνδιαχειριστές και συλλειτουργούς, έτσι όπως αυτός προβλέπεται σε ευρύτερους σχεδιασμούς ΜΚΟποίησης και ιδιωτικής διαχείρισης της βιομηχανίας φύλαξης και κράτησης παγκοσμίως.[4]

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο σε σχέση με την παρουσία των επαγγελματικών οργανώσεων στο νησί είναι η παροχή θέσεων εργασίας για πολλούς κατοίκους του νησιού και όχι μόνο. Η σημαντική με αυτό τον τρόπο εμπλοκή τους στην οικονομία του νησιού, αλλά και διαμέσου των αρκετά υψηλών εξόδων που έχουν, αποτελεί βασικό σημείο άντλησης της αποδοχής τους από την τοπική κοινωνία. Ωστόσο ζητήματα με υπόνοιες σκανδάλων, έχουν ανοίξει το τελευταίο διάστημα, με κομμάτια της δημοτικής αντιπολίτευσης και του τύπου να απευθύνουν επανειλημμένα ερωτήματα προς το δήμο για τις οικονομικές του συναλλαγές με πλήθος εκ των οργανώσεων αυτών αλλά και για το κεντρικό ρόλο που παίζουν στη διαχείριση των ροών στο νησί αντικαθιστώντας πλήρως τις τοπικές αρχές.

 

 Επιχειρήσεις

viomhxania 6Η βιομηχανία εκμετάλλευσης παραμένει ακμαία και στο χώρο του κέντρου κράτησης της Μόριας. Πέρα εκ των συμβαλλόμενων εργολάβων που συνεχίζουν να αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τη λειτουργία του κέντρου, αλλά και να ελπίζουν σε ακόμα περισσότερα με την προβλεπόμενη επέκτασή του, οι «μικροέμποροι» εξακολουθούν να συσσωρεύονται στους γύρω δρόμους προβλέποντας σε ένα κομμάτι από την πίτα κέρδους της βιομηχανίας αυτής. Για μεγάλο διάστημα μάλιστα η διοίκηση του κέντρου τους επέτρεπε τη λειτουργία τους εντός του χώρου του στρατοπέδου, κάτι που έχει αλλάξει μόνο κατά τις 2 τελευταίες εβδομάδες. Πιο χαρακτηριστικά κατά την τελευταία επίσκεψή στον χώρο βρήκαμε 8 καντίνες φαγητού, ένα αγροτικό με φρούτα, ένα βανάκι με σκηνές camping και sleeping bags αλλά και 2 stand της Vodafone που διεκδικώντας εδώ και καιρό το βραβείο προσαρμοστικότητας στις ανάγκες της αγοράς, «προσφέρει» sim cards με προγράμματα με χρόνο ομιλίας προς τις χώρες της μέσης ανατολής. Κάποιοι πωλητές ανταγωνιστικών εταιριών τηλεπικοινωνίας που βρίσκονταν στο χώρο φάνταζαν οι μεγάλο χαμένοι της μάχης αυτής. Βασικοί επωφελημένοι από την κατάσταση αυτή εμφανίζονται επίσης και οι ταξιτζήδες που έχουν μεταφέρεις τις πιάτσες τους έξω από τη μόρια και τον καταυλισμό του καρά τεπέ, με τη χρέωση να γίνεται κατά κύριο λόγο με το κεφάλι.

Προβλεπόμενες αλλαγές

Ο περιορισμός των αφίξεων των τελευταίων ημερών έχει οδηγήσει σε αποσυμφόρηση του κέντρου της μόριας δίνοντας και τη δυνατότητα σε πολλούς-ες μετανάστες-ριες να ολοκληρώσουν τις διαδικασίες καταγραφής και ταυτοποίησής τους σε συντομότερα διαστήματα. Η ολοκλήρωση και των εργασιών που λαμβάνουν μέρος που θα αυξήσουν τη χωρητικότητά του κέντρου, σε συνδυασμό με τις πιέσεις που υπάρχουν για την ύπαρξη του καταυλισμού στα γύρω χωράφια από τους κατοίκους του γειτονικού χωριού, αναμένεται να οδηγήσουν στην στέγαση των μεταναστών-ριων εντός του στρατοπέδου. Με την ολοκλήρωση αυτής της μεταφοράς θα υπάρξει και το ολοκληρωτικό σφράγισμα του κέντρου με την πρόσβαση στο εσωτερικό να επιτρέπεται μόνο σε καταγεγραμμένους φορείς και οργανώσεις.[5]. Ερωτηματικό συνεχίζει να παραμένει η εφαρμογή του σχεδιασμού που προβλέπει την κράτηση των μεταναστών που δεν θα τους προβλέπετε η χορήγηση ασύλου μέχρι την απέλαση τους.

Musaferat

Νοέμβριος 2015

[1] Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες προβλέπεται η κατασκευή 5 νησιωτικών Hot Spots (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως και Λέρος) που τα οποία θα έχουν έναν περιφερειακό χαρακτήρα σε σχέση με ένα κεντρικό τέρας που προβλέπεται να λειτουργήσει σε περιοχή της Αττικής (εξακολουθεί να παραμένει άγνωστη η τελική τοποθεσία).

[2] Η κατάσταση στην οποία βρίσκονται φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες που συνοδεύουν το σημείωμα.

[3] Οι οικογένειες σύρων οδηγούνται για καταγραφή και διαμονή στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ αποσυμφορίζοντας σημαντικά την ανάλογη μονάδα καταγραφής και ταυτοποίησης στη Μόρια

[4] Η σημασία της εξέτασης του ρόλου των διαφόρων οργανώσεων γύρω από τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος είναι πολύ σημαντική. Ως τέτοια, ο ρόλος τους με την πολυπλοκότητα που αυτός παρουσιάζει δεν γίνεται να περιγραφεί εντός του ενημερωτικού σημειώματος και θα επανέλθουμε συγκεκριμένα επί αυτού.

[5] Μέχρι τώρα η ανάγκη των μεταναστών-ριων να μπαινοβγαίνουν στο κέντρο καταγραφής για την ολοκλήρωση των διαδικασιών έχει οδηγήσει σε μία τεχνητή ανοιχτότητα. Κομμάτια της περίφραξης είναι κατεστραμένα και αποτελούν ουσιαστικά παράλληλες πύλες εισόδου στο κέντρο. Την τελευταία εβδομάδα προσπαθείται η σταδιακή εφαρμογή της ελεγχόμενης εισόδου σε όλους πλυν των μεταναστών-ριών.

Antifa Cafe στο στέκι Ανατόπια Πάτρας

antifa-cafe-29-11-15-page-001

Από τις 19.00 μέχρι τις 21.00 θα γίνουν τηλεφωνικές επικοινωνίες με συντρόφους και συντρόφισσες από άλλες πόλεις (Μυτιλήνη, Βόλος, Αθήνα) και στις 21.00 ακριβώς θα ξεκινήσει η προβολή του ντοκιμαντέρ «το μακρύ χέρι του παρακράτους».

Συζήτηση – Εκδήλωση για το μεταναστευτικό ζήτημα (Σύρος)

anoixto trito

Το Σάββατο 28 Νοεμβρίου θα υπάρξει τηλεφωνική επικοινωνία με to εγχείρημα του Aνοιχτού Tρίτου από τη Σύρο στο πλαίσιο εκδήλωσης που διοργανώνεται με τίτλο: Το μεταναστευτικό ζήτημα – οι μετανάστες ως εργατικό δυναμικό για τη συμπλήρωση ενός χρόνου της κατάληψης.

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ: Ανοιχτό Τρίτο

Ο πόλεμος είναι εδώ…

polemos


Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

…. και τον βιώνουμε καθημερινά, με τα ασθενοφόρα σε συνεχή κίνηση, με τα ελικόπτερα που πετάνε σε χαμηλά ύψη και όλων των ειδών τα στρατιωτικο-αστυνομικά σώματα να ενισχύουν τον ελεγκτικό και κατασταλτικό τους ρόλο. Οι ανακοινώσεις για τα καθημερινά πλέον ναυάγια έγιναν ρουτίνα όπως και η εικόνα του “εξαθλιωμένου μετανάστη” η οποία τρέφεται τόσο από πολιτικάντηδες όσο και από φιλάνθρωπους που δείχνουν πότε προς ανατολή και πότε προς δύση, αλλά ποτέ εδώ, για το ποιος φταίει για την κατάσταση αυτή.

Προτιμούν τα κροκοδείλια δάκρυα και βολεύονται σε μια εικόνα που λειτουργεί για την προβολή ολόκληρων πληθυσμών ως θύματα. Στη βουή των ΜΜΕ που σπεύδουν να απαθανατίσουν το ταξίδι, πιο σιωπηλοί αλλά ταυτόχρονα και πιο θορυβώδης από όλους, είναι τα νεκρά σώματα, που κείτονται σε όλο και περισσότερες παραλίες του νησιού. Εικόνες πολέμου! Ενός πολέμου που μαίνεται με μεγαλύτερη ένταση, όχι κάπου μακριά από εδώ, αλλά στις παραλίες, στα χωριά, στο λιμάνι, στα κέντρα κράτησης του νησιού. Ένας πόλεμος που διεξάγεται με υπερσύγχρονα μέσα και τη συναίνεση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Οι 3450 νεκροί και αγνοούμενοι μέχρι στιγμής στα νερά της μεσογείου, έρχονται να προστεθούν στις 25.000 που είχαν ήδη εξοντωθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Ενώ στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανεξάρτητα από την ταμπέλα που φέρουν (hot spot, κέντρα ταυτοποίησης, κέντρα καταγραφής), όσοι και όσες μετανάστες και μετανάστριες φτάνουν, συνεχίζουν να δέχονται την υποτίμηση και επισφαλοποίηση με την καταγραφή και το φακέλωμα, με τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης, με ξύλο και εκφοβισμό από τους μπάτσους και με ντελικάτη μεταχείριση θεσμικής κατανάλωσης που βουλώνει συστημικές τρύπες (ΜΚΟ εγχώριες και διεθνής). Με αυτή τη διαδικασία όσοι και όσες συνεχίσουν το ταξίδι τους αλλά και όσοι και όσες θέλουν να παραμείνουν, προσφέρουν ένα άμεσα εκμεταλλεύσιμο εργατικό δυναμικό έτοιμο να διατεθεί σε κάθε ντόπιο και ξένο αφεντικό. Ο δρόμος του ταξιδιού άλλωστε, προσφέρει απλόχερα σφαίρες, απελάσεις και μαύρη εργασία .

Στον πόλεμο αυτό, οικονομικό και κοινωνικό, είμαστε απέναντι στους οποιοδήποτε επίπλαστους διαχωρισμούς (ντόπιοι, ξένοι, πρόσφυγες ή μετανάστες) και σε αυτούς που μιλάνε για τις ευθύνες κάποιων άλλων (σε ευρώπη ή τουρκία) προσφέροντας κάλυψη στις ευθύνες της ντόπιας κυριαρχίας. Χτίζουμε κοινότητες αγώνα μέχρι την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και της υποτίμησης. Του κόσμου των κρατών, των εθνών και των συνόρων. Για έναν κόσμο ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.

 

ΔΕΝ ΘΑ ANEXTOYME ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΘΑ ΕΘΙΣΤΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ

Musaferat

Νοέμβριος 2015

Δεύτερη Ανακοίνωση Ομάδας Προσφύγων και Μεταναστών Μυτιλήνης

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Με όλη την εκτίμηση και το σεβασμό στους ιστορικούς αγώνες του ΚΚΕ, στην αντίσταση που δεν μπορεί κανείς να μην στέκεται με σεβασμό, που καταφέρνουν οι ίδιοι να τους προσβάλουν και να μην τους σέβονται.

Σήμερα, είναι πολύ λυπηρό να έχεις να κάνεις με ένα κόμμα που επενδύει πολιτικά στο ψέμα και στη δυσφήμιση σε βάρος των ίδιων των μεταναστών και των προσφύγων, που ισχυρίζεται ότι είναι αλληλέγγυος και τους προσφέρει τσάι στο λιμάνι, διαχωρίζοντάς τους σε κανονικούς μετανάστες και μη.

Για εμάς, δεν ταιριάζει το ψέμα, η δυσφήμιση και η προδοσία με κανέναν αγώνα. Δεν ταιριάζει ο τραμπουκισμός ειδικά στο ποιο αδύναμο κομμάτι της κοινωνίας όπως είναι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, με κανένα γράμμα από την λέξη ΑΓΩΝΑΣ.

Δεν μπορούμε να ασχοληθούμε σε καμία περίπτωση με τέτοιου τύπου ανθρώπους, γιατί έχουμε πολύ πιο σοβαρά πράγματα να κάνουμε σε τέτοιες δύσκολες συγκυρίες, πέρα από τα ψέματα και τα τσάγια. Δεν μας ενδιαφέρει ούτε να απαντήσουμε, ούτε να σχολιάσουμε γιατί πρόκειται για γελοία πράγματα παρόλο που μας προβληματίζει το γεγονός της φασιστικής επίθεσης γιατί περί αυτού πρόκειται. Ένα ερώτημα αφήνουμε, σε όλο το κίνημα και σε όλη την κοινωνία. Εάν το έκανε αυτό η Χρυσή Αυγή, τι αντιδράσεις θα είχαμε από κάτω;
Για εμάς η φασιστική συμπεριφορά είναι φασιστική συμπεριφορά. Το ψέμα είναι ψέμα. Η δυσφήμιση είναι δυσφήμιση. Δεν μπορούμε να πάρουμε στα σοβαρά τέτοιες ηλιθιότητες. Μας ενδιαφέρει, να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Μακάρι αυτό που ισχυρίστηκαν να το κάνουν, να είναι αυτό το κτήριο ανοιχτό για όλους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που έχουν ανάγκη. Αν δεσμευτούν, και αυτό είναι για εμάς μια νίκη να ανοιχτεί το πρώην Εργατικό Κέντρο για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Δεν έχουμε κανέναν σκοπό ιδιοκτησίας και εξουσίας σε κανέναν χώρο. Ο σκοπός μας είναι ξεκάθαρα να ανοιχτούν και άλλοι χώροι και άλλοι και άλλοι! Να μην μείνει κανένας μετανάστης και πρόσφυγας στην βροχή και στο κρύο. Να μπορεί να εξασφαλίσει ένα πιάτο και μια στέγη οπουδήποτε μακριά από την εκμετάλλευση και τις διακρίσεις σε όλα τα επίπεδα.
Εμπρός στον αγώνα για την διεκδίκηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και την αξιοπρέπεια. Μακριά από την μιζέρια και το ψέμα. Δεν έχουμε τον χρόνο ούτε για αντιπαράθεση, ούτε για κόντρες με κανέναν χώρο. Ο μετανάστης και ο πρόσφυγας για τις λίγες μέρες που μένει στο νησί, χρειάζεται υποστήριξη και ο χρόνος δεν χωράει.

Ο αγώνας συνεχίζεται για άλλους χώρους ανοιχτούς, για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες,

Ανοιχτά σύνορα για όλους τους διωγμένους μετανάστες και πρόσφυγες. Μακριά από την εκμετάλλευση της μαφίας, του στρατού και της αστυνομίας

– Ανοιχτοί χώροι για όλους όσους έχουν ανάγκη χωρίς διακρίσεις χρώματος, χώρας, φύλου

– Μακριά από την εκμετάλλευση του εμπορίου

– Διαμονή με αξιοπρέπεια χωρίς κανένα οικονομικό κόστος

– Ελεύθερη και δωρεάν μετακίνηση για όλους μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους

 

ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

«Απο δω και πέρα κουμάντο κάνει το ΚΚΕ, γκε γκε;

CTeFi4UWcAAhY9l.jpg large

Το Σάββατο τα ξημερώματα μια ομάδα μεταναστών κατέλαβε το εγκαταλελειμμένο κτήριο του πρώην εργατικού κέντρου που βρίσκεται στην ιδιοκτησία του ΟΑΕΔ. Από τις πρώτες κιόλας ώρες κόσμος που δείχνει καθημερινά την αλληλεγγύη του στους μετανάστες βρέθηκε εκεί για να στηρίξει την προσπάθεια. Μέλη του ΚΚΕ ήρθαν στο χώρο αναγνωριστικά πήραν ότι πράγματα είχε μέσα το κτήριο (μέχρι και κουζινικά) και αποχώρησαν.

Για τέσσερις μέρες λειτούργησε στη Μυτιλήνη ένας ελεύθερος κατειλημμένος χώρος που διαχειριζόταν από μετανάστες, κάλυπτε το στεγαστικό πρόβλημα εκατοντάδων ανθρώπων και ήταν προσβάσιμος στον οποιονδήποτε ήθελε να εκφράσει τη στήριξη του (έκτος των ΜΚΟ). Το απόγευμα της Τρίτης 10/11 λίγες ώρες πριν βγει η πρώτη ανακοίνωση των καταληψιών κάποιοι αποφάσισαν ότι αυτό έπρεπε να σταματήσει.

Ομάδα στελεχών του ΚΚΕ με τη συνοδεία των κρανοφόρων μπράβων τους μπήκαν στο κτήριο στοχοποίησαν συγκεκριμένο μέλος της συνέλευσης μεταναστών και τον πέταξαν έξω με τη βία απαγορεύοντας του την είσοδο. Κουμάντο στο κτήριο από τότε και στο εξής θα έκαναν αυτοί και πρόσβαση στο χώρο θα είχε μόνο όποιος τηρούσε τα κριτήρια τους. Όποιος δηλαδή είναι τυφλός οπαδός τους κόμματος και όποιος/α μετανάστης/ρια δεν επιδιώκει να αποφασίζει ο/η ίδιος/α για τον εαυτό του/της.

Αποκαλύπτεται λοιπόν πως ένα (ακόμα) κόμμα που εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να υπονομεύσει και να καταστείλει όποιον αγώνα δεν μπορεί να καθοδηγήσει, δεν προτίθεται να κάνει καμιά εξαίρεση. Οι μετανάστες/ριες για άλλη μια φορά πρέπει να παραμείνουν με το χέρι απλωμένο περιμένοντας αυτή τη φορά τα ΚΝΑΤ να τους ταΐσουν. Ή στην καλύτερη περίπτωση να τους χρησιμοποιήσουν ως πλήθος για τη λήψη φωτογραφιών εξυπηρετώντας τις ανάγκες του κομματικού μάρκετινγκ. Οποιαδήποτε προσπάθεια χειραφέτησης των ίδιων των μεταναστών θα παρουσιάζεται σαν αποτέλεσμα σκοτεινών σχεδίων κάποιου κύκλου συνωμοσίας που θέλει να πλήξει άλλοτε το έθνος και άλλοτε το κόμμα.

Είναι η άλλη όψη του νομίσματος της υποτίμησης. Οι μετανάστες/στριες που μπορούν και κρατάνε το κεφάλι ψηλά μετά τον πόλεμο, το κυνήγι στα σύνορα, στην παρανομία και την κρατική καταστολή θα πρέπει επιπλέον να έρθουν αντιμέτωποι/ες με το ξεπέρασμα της διαρκούς υποτιμημένης θέσης του θύματος στα χέρια μιας ΜΚΟ, μιας μαφίας ή ενός κόμματος. Είναι η ώρα που στεκόμαστε δίπλα τους με όλα τα μέσα, όταν τα ίδια τα υποκείμενα προσπαθούν να βρουν τα όπλα για να αντιπαρατεθούν, να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους και να ορίσουν οι ίδιοι/ες τους όρους με τους οποίους θα ζουν.

 

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΚΡΑΤΟΣ, ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ

ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ

Musaferat

Νοέμβριος 2015

Ανακοίνωση Μεταναστών και Προσφύγων της Κατάληψης στο Πρώην Εργατικό Κέντρο

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ΚΚΕ υποστήριζε και υποστηρίζει το καθεστώς Ασάντ, ούτε τυχαίο ότι όποτε κάναμε πορεία στην Αθήνα κατά του στρατιωτικοφασιστικού καθεστώτος της Συρίας μας κατηγόρησαν ως προβοκάτορες της Μοσάντ και της CIA. Ούτε τυχαίο ήταν ότι η εμφάνιση των τραμπούκων του λεγόμενου εργατικού κέντρου μας θύμισε στους περισσότερους τις οικογένειες των Σαμπίχα του Ασάντ.

Το γεγονός ότι με δόλιο τρόπο μας ζήτησαν κάποιοι του εργατικού κέντρου, ισχυριζόμενοι ότι θέλουν να μοιράσουν τσάι, οι ίδιοι που μάζεψαν την τελευταία σταγόνα αλατιού και το μικρό γκαζάκι όταν πήραν τα πράγματά τους από το κτήριο του εργατικού κέντρου λέγοντας ότι δεν σας βγάζουμε έξω και θα σας βοηθήσουμε. Κακώς πιστέψαμε το λόγο που δώσανε και μας πρόδωσαν τόσο σύντομα.

Από την άλλη πήραν την τελευταία σταγόνα αλατιού δειλά και δειλά και σχεδιασμένα με τραμπούκικο και φασιστικό τρόπο φώναζαν ότι «τώρα τέλειωσαν όλα. εμείς σαν εργατικό κέντρο θα διαχειριστούμε το χώρο. με τους μετανάστες μέσα χωρίς την ομάδα των προσφύγων και μεταναστών που οργάνωσε την κατάληψη». δηλαδή σύμφωνα με τα κοινωνικά φρονήματα του καθενός και της καθεμίας.

Και όπως πάντα δεν επιτρέπεται ο μετανάστης και ο πρόσφυγας να αυτοοργανωθεί. κάθε αγώνας που δεν το ελέγχουν είναι ανεπιθύμητος και θα κάνουν ότι περνάει από τα χέρια τους να τον καπελώσουν ή να τον σταματήσουν. Είχαμε τη βία και την απάνθρωπη συμπεριφορά της αστυνομίας. Είχαμε τις δολοφονίες των χρυσαυγιτών. Σήμερα έχουμε τον τραμπουκισμό του ΚΚΕ που προσπαθεί με πολύ φασιστικό και εξευτελιστικό τρόπο να προσπαθεί να μας επιβάλει τη γραμμή ή να μας εμποδίσει τον αγώνα που ξεκινήσαμε τις προηγούμενες 5 μέρες για διεκδίκηση του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια και ενάντια στην εκμετάλλευση.

σήμερα έχουμε τους κκεέδες να θέλουν να μας εξουσιάζουν και να καπελώσουν αυτή την πρωτόγνωρη προσπάθεια αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την αδικία. να μην σέβονται το δικαίωμα των προσφύγων και των μεταναστών στην αυτοοργάνωση βγάζοντας αλλεργία σε κάθε αγώνα που δεν τον ελέγχουν.

με τραμπουκισμούς και άγριες φωνές την ώρα που κοιμόντουσαν οικογένειες και τα παιδιά τους έδειξαν την αλληλεγγύη τους με αποτέλεσμα να πανικοβάλλονται άνθρωποι που έφυγαν από τις χώρες τους ξεφεύγοντας από τον πόλεμο. έκλεισαν τους διαδρόμους με καδρόνια τους διαδρόμους εμποδίζοντας τις οικογένειες να φύγουν από το κτήριο με το πιο φασιστικό τρόπο που μας θυμίζει μόνο το φασισμό των Σαμπιχά του Ασάντ. Με αποτέλεσμα όταν κατάφεραν οι τελευταίες οικογένειες να βγούνε από μέσα, να παρατήσουν όλα τους τα πράγματα και να τρέχουν τρομαγμένοι σε διάφορες κατευθύνσεις και να μας παίρνουν τηλέφωνο ότι έχασαν κάποια μέλη της οικογένειάς τους.

μία προσπάθεια τέτοια που εμποδίζει τον αγώνα μας, εμποδίζει να δεχτούμε την έμπρακτη αλληλεγγύη από τους αλληλέγγυους-ες από διάφορους χώρους, συλλόγους, σωματεία.

προχθές μας υποσχέθηκαν ότι θα είναι κοντά μας και θα δείξουν την αλληλεγγύη τους με τα τσάγια τους. τους πιστέψαμε και πιστέψαμε και τα τσάγια τους όπως ισχυρίστηκαν ότι τα μοίρασαν στο λιμάνι.

δεν σκέφτηκαν να προσφέρουν το κτήριο τις μέρες που πλημμύρισε το καρά τεπέ και η μόρια, τις μέρες που πλημμύρισαν τα στενάκια της μυτιλήνης και το λιμάνι που ήταν γεμάτα με μετανάστες και πρόσφυγες που βρεχόντουσαν όλη τη νύχτα. σήμερα το θυμήθηκαν που καταφέραμε να μπούμε στο κτήριο που ήταν γεμάτο με σκουπίδια, παλιά γραφεία και σάπιους τοίχους. τώρα που το καθαρίσαμε και το οργανώσαμε τόσο ώστε να προσφέρει μία μέρα ασφάλειας. φαγητό και στέγη στις οικογένειες από ανθρώπους της ομάδας και του συλλόγου που δημιούργησαν σταθμούς ανθρώπινους και μία αγκαλιά από δικούς τους ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες σαν αυτούς. από αφγανιστάν, ιράν, ιράκ, συρία και αφρική.

η κατάληψη ήταν μία απαλλαγή από τους λυσσασμένους λύκους των μαγαζιών, των ξενοδοχείων, των καντινών και των ταβερνών που τους επέτρεπαν να πιούν και να μην κατουράν, να φάν και στις τουαλέτες να μην παν.

τέτοια αλληλεγγύη δεν τη θέλουμε. η αλληλεγγύη που θα μπορείς να μείνεις και να μην σκέφτεσαι και να μιλάς μας έδιωξε από τη Συρία και από το Ιράκ. την αλληλεγγύη του τραμπούκου που μας θυμίζει τους φασίστες δεν τη θέλουμε.

– θα διεκδικούμε την αυτοοργάνωση των αγώνων μας όσο και να σας φέρνει αλλεργία η ανεξαρτησία του στην πολιτική σας ηλιθιότητα.

– καταγγέλλουμε κάθε είδους τραμπουκισμό από όπου και αν προέρχεται, μπάτσοι, νεοναζί και σταλινικοί.

– καταγγέλλουμε τη βία που ασκήθηκε στα μέλη της ομάδας που οργάνωσε την κατάληψη, εμποδίζοντας τους την είσοδο στο κτήριο για να ηρεμήσουν τις οικογένειες και τα γυναικόπαιδα για να μην τρομάζουν από τα ουρλιαχτά των τραμπούκων, λέγοντας τους ότι δεν είναι κανονικοί μετανάστες.

 

Ζήτω η αλληλεγγύη

 Κάτω ο φασισμός και το καπέλωμα και η χειραγώγηση των μεταναστών.

Ο αγώνας των προσφύγων δεν καπελώνεται, δεν πρόκειται να σταματήσει

 

Ομάδα Μεταναστών και Προσφύγων

από την Κατάληψη του πρώην Εργατικού Κέντρου

 

 

Η προσφυγιά δεν είναι επιλογή, είναι εξαναγκασμός

η παρακάτω ανακοίνωση θα αποτελούσε την πρώτη ανακοίνωση των ομάδων των μεταναστών που είχαν προβεί στην κατάληψη του πρώην παλεσβιακού εργατικού κέντρου. Δημοσιεύθηκε σήμερα κατόπιν της καταστολής που δέχθηκε η κατάληψη από μέλη του Παλεσβιακού Εργατικού Κέντρου.

Είναι αποτέλεσμα του οικονομικού εμπάργκο που επιβάλλεται από τις χώρες και τα κράτη του “πολιτισμένου κόσμου”. Είναι αποτέλεσμα των πολέμων και των εμφυλίων που σχεδιάζονται και εφαρμόζονται από τις χώρες του “πολιτισμένου κόσμου”. Των πολέμων που εξυπηρετούν τις μεγάλες βιομηχανίες όπλων του “καλού” και “πολιτισμένου” κόσμου.

Αυτός ο “πολιτισμένος” κόσμος έχει καταφέρει για πάνω από μια δεκαετία να δημιουργεί απάνθρωπες καταστάσεις εις βάρος των λαών του “μη πολιτισμένου κόσμου” που πληρώνουν το κόστος της απανθρωπιάς και των συμφερόντων με ανθρώπινες καταστροφές.

Το αποτέλεσμα των επεμβάσεων και των πολέμων είναι η μετακίνηση ολόκληρων πληθυσμών και η μετατροπή τους σε φθηνά εργατικά χέρια στην Ευρώπη, την Αμερική, τις Σκανδιναβικές χώρες, ανάλογα με τις παραγγελίες και τις ανάγκες της βιομηχανίας και των αγορών τους. Οι πρόσφυγες πολέμου Σύροι, Ιρακινοί, Αφγανοί και άλλοι λαοί που αναγκάζονται να ξεριζωθούν από τις χώρες που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν οδηγούνται σε ένα σκλαβοπάζαρο το οποίο διαχειρίζονται ένα σωρό καθάρματα: μαφίες, στρατοί, μπάτσοι. Οι μεν εμπορεύονται και πλουτίζουν πάνω στις ψυχές των προσφύγων και οι δε, γίνονται θεατές και διαχειριστές του πόνου του κάθε πρόσφυγα που μέχρι να φτάσει στον ψεύτικο παράδεισό του ή θα έχει σκοτωθεί, ή θα έχει πνιγεί ή θα έχει χάσει κάποιο δικό του άνθρωπο. Και μόλις φτάσει στη στεριά θα αντιμετωπίσει τους μαυραγορίτες από ξενοδοχεία, μανάβικα, καντίνες, καφενεία, καφετέριες, εστιατόρια, ταξί, καράβια… Όλα με ειδικές τιμές (προς τα πάνω) για τους “λαθρομετανάστες”, με την μπατσονομία να εκφράζεται κανονικά όπως ξέρει, με την κυβέρνηση και το κράτος να μην παρέχουν τίποτα. Με την προσφορά από οργανώσεις με τεράστια κονδύλια να είναι εν μέρει χρήσιμη αλλά πολύ λίγη για τον όγκο του προβλήματος. Πάρα πολλοί πρόσφυγες αφήνονται έξω στο κρύο και τη βροχή, στα πεζοδρόμια, στο λιμάνι και έξω από τις σκηνές στους καταυλισμούς της Μόριας και του Καρά Τεπέ, χωρίς συχνά να προλαβαίνει μια οικογένεια 10 ατόμων να πάρει μια κουβέρτα και τρία πιάτα φαγητό.

Και βέβαια δεν ξεχνάμε ότι σ’ αυτόν τον πόλεμο και σ’ αυτή την κατάσταση υπάρχουν οι άνθρωποι που υποφέρουν δέκα φορές περισσότερο αντιμετωπίζοντας όλες τις μορφές βίας, τις απαγορεύσεις, τις απαγωγές, την εκμετάλλευση και τον εξευτελισμό περισσότερο από οποιονδήποτε. Δεν ξεχνάμε το πιο ευάλωτο κομμάτι: Τις γυναίκες και τα παιδιά.

Ενάντια σ’ όλα αυτά, ενάντια στην εκμετάλλευση και τον εξευτελισμό, ενάντια στην εξάρτηση από “φιλανθρωπικούς” διεθνείς οργανισμούς, για τη διεκδίκηση των ελάχιστων δικαιωμάτων μας (στέγη και τροφή) αποφασίσαμε να καταλάβουμε τον χώρο του εργατικού κέντρου έτσι ώστε να φιλοξενηθεί όποιος πρόσφυγας το χρειαστεί, από όποια χώρα και αν προέρχεται.

 

ΟΧΙ στον στημένο πόλεμο της Δύσης και των συστημάτων-ρουφιάνων της στη Μέση Ανατολή και τις γύρω περιοχές που σκοπό έχουν τη διάλυση, τον εξευτελισμό και την κυριαρχία.

ΟΧΙ στην εκμετάλλευση του πιο αδύναμου κομματιού της πατριαρχικής κοινωνίας: τις γυναίκες και τα παιδιά.

ΟΧΙ στους θρησκευτικούς, εθνικούς, φυλετικούς και έμφυλους διαχωρισμούς.

ΟΧΙ στη μαυραγορίτικη συμπεριφορά από την τοπική κοινωνία.

ΟΧΙ στην πολιτική “θεατή-συνενόχου” της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΗΕ.

ΝΑΙ στην ειρήνη και την ασφάλεια των λαών.

ΖΗΤΩ η αλληλεγγύη και η δύναμη των λαών.

Ομάδα μεταναστών και προσφύγων Μυτιλήνης,

Σύλλογος Σύρων μεταναστών και προσφύγων,

Περαστικοί πρόσφυγες από τη Συρία.

 Μυτιλήνη Νοέμβριος 2015

ΤΙ ΚΝΑΤ ΤΙ ΜΑΤ, Ενημέρωση για τα τελευταία γεγονότα στη Μυτιλήνη

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Τα ξημερώματα του Σαββάτου 7/11 το παλιο Εργατικό Κέντρο Λέσβου καταλήφθηκε απο πρωτοβουλία προσφύγων-ας σημειώθει οτι το συγκεκριμένο κτίριο ιδιοκτησίας του ΟΑΕΔ,χρησιμοποιείται απο το ΚΚΕ για να φυλάει τις μικροφωνικές του και άλλα ευτελή πράγματα,δεν έχει καν ρεύμα και ειναι σε κατάσταση εγκατάληψης-.Αλληλέγγυος κόσμος που ενημερώθηκε απο επικοινωνία με την πρωτοβουλία προσφύγων και μεταναστών για την κατάληψη, έσπευσε σε βοήθεια.

Ομάδα τεσσάρων ατόμων του ΚΚΕ με απειλητικές διαθέσεις που ειδοποιήθηκαν απο παρατρεχάμενους τους, εφτασαν λίγο αργότερα στο εργατικό κέντρο και άρχισαν να τραμπουκίζουν κόσμο.Ζήτησαν “έναν έλληνα για να συννενοηθούν” -μιας και προφανώς στο μυαλό τους οι πρόσφυγες είναι άβουλα υποκείμενα- , και κράτησαν υβριστική στάση προς τους αλληλέγγυους αρνούμενοι να εκλάβουν την κατάληψη ως δράση των προσφύγων.

Κατά τα λεγόμενα τους,οι ίδιοι σκέφτονταν να ανοίξουν το κτίριο προς στέγαση προσφύγων. Επικαλέστηκαν την διανομή φαγητού που έκαναν στο λιμάνι και την επαφή με πρόσφυγες για να καταλήξουν στο οτι δε καταλαβαίναν “γιατι οι πρόσφυγες έπρεπε να προχωρήσουν σε κατάληψη” όταν θα “μπορούσαν να ζητήσουν να τους παραχωρηθεί ο χώρος”.Το αυτονόητο δικαίωμα του πρόσφυγα στη στέγαση και η διεκδίκηση του δηλαδή θα πρέπει να τεθεί μόνο υπο μορφή παράκλησης για να είναι αποδεκτό και μονο κάτω απο την προυπόθεση διαχείρησης του κτίριου απο το ΚΚΕ.

Στη συνέχεια της “κουβέντας έδειξαν να υποχωρούν και ζήτησαν να εισέλθουν στο κτίριο για να πάρουν μόνο αντικείμενα αξίας (μικροφωνική και ηχεία συγκεκριμένα) ενώ παραχώρησαν τα αναλώσιμα πράγματα που βρίσκονταν στο κυλικείο για να καταναλωθουν απο τους πρόσφυγες.Αφου αποχώρησαν ,μισή ωρα περίπου μετα ,ήρθε ένας “μεθυσμένος” μεσήλικας ο οποίος επιτέθηκε πιάνοντας απ΄το λαιμο έναν πρόσφυγα και φωνάζοντας του “τι ηρθατε να κάνετε εδω ,φύγετε” δέρνοντας τον ,αλλα τελικά απωθήθηκε απο αλληλέγγυους.(Τις επόμενες μέρες όταν ρωτήθηκαν μέλη του ΚΚΕ αν είχε σχέση μαζί τους,απάντησαν πως “όχι, δεν τον ξέρουμε”.)

Ισως σε μια αναλαμπή καλής θέλησης πριν φύγουν,άφησαν το ίδιο βράδυ μια κούτα με κρουασάν,μόνο και μόνο για να έρθουν το επόμενο πρωί και να πάρουν ό,τι αναλώσιμο και πόσιμο υπήρχε στο χώρο,μαζί με καρέκλες,σόμπες,γκαζάκια και μάτια κουζίνας,όλα σε ένδειξη αμέριστης αλληλεγύης.

Ολη η παραπάνω στάση των ΚΚΕ ψευτοαλληλέγγυων προοικονομούν αυτό που συνέβει σήμερα,ούτε τέσσερις μέρες μετά την έναρξη της κατάληψης.Λίγο πρίν τις πέντε, συνταξιούχος και μέλος του εργατικού κέντρου,οπως αυτοσυστήθηκε,εισήλθε στο κτίριο,συνομίλησε με μετανάστες και αλληλέγυο κόσμο,θέλωντας να μάθει “τι είστε εσείς” και “τι κάνετε εδώ” απ ‘ότι φάνηκε αργότερα όμως,οχι με ιδιαίτερα αγνές προθέσεις.Καθόλου τυχαία λίγο αργότερα ομάδα τεσσάρων ατόμων απο το ΚΚΕ μπήκε στην κατάληψη με πρόσχημα να φτιάξουν τσάι για τους πρόσφυγες.H κορύφωση αυτών των φαινομενικά ασύνδετων και αθώων μικρών κινήσεων ολοκληρώθηκε με την εμφάνιση ομάδας αρχικά δέκα ατόμων του ΚΚΕ, εκ των οποίων αρκετοί εξοπλισμένοι με κράνη και παλούκια,ξεκαθαρίζοντας έτσι τις προθέσεις τους.Οι πρώτες τους κινήσεις ηταν να σταθούν στην πόρτα μπλοκάροντας την είσοδο στους αλληλέγυους και σε όσους πρόσφυγες έκριναν ανεπιθύμητους.Αφου εξασφάλησαν τον έλεγχο της εισόδου,στη συνέχεια κατέβασαν το πανό της πρωτοβουλίας κατάληψης προσφύγων και μεταναστών.

Ας σημειωθεί εδώ,οτι η κατάληψη τους είχε επιτρέψει να παρευρίσκονται και να εισέρχονται στο χώρο ελεύθερα,όποτε ήθελαν.Καταχραζόμενοι αυτη την ευχέρεια που τους δόθηκε,κλείστηκαν μέσα στο κτίριο και πέταξαν έξω τρία άτομα απο την πρωτοβουλία,ανάμεσα σε αυτούς και το μόνο άτομο που ήξερε ελληνικά.Κατα λέξη,και μάλλον επειδή το κόμμα του λαού αγαπάει να βλέπει παντού ιεραρχίες,ανακοίνωσαν στον ελληνόφωνο πρόσφυγα “Εσυ τέλος,τώρα αναλαμβάνουμε εμείς”.Και για να μην μέινουν μόνο στη θεωρία,επιτέθηκαν σωματικά στον ίδιο άνθρωπο,τραβώντας τον κυριολεκτικά απο τα μαλλιά εκτός του χώρου.Η εμπροσθοφυλακή των κνατ,δήλωσαν στους μετανάστες και στους αλληλέγγυους την πρόθεση τους να αναλάβουν την διαχειρίση του κτιρίου και να συνεχίσουν να στεγάζονται εντός πρόσφυγες , αλλά υπό τον έλεγχο τους.Εντελώς τυχαία επίσης,μέσα στις γραμμές των ΚΝΑΤ,αναγνωρίστηκε ο προαναφερόμενος μεθυσμένος “που δεν ήξεραν”.

Στη συνέχεια όμως οι υπολοιποι/ες μεταναστες/ριες άρχισαν να εγκαταλείπουν το κτίριο,καθώς δεν ένιωθαν οι ίδιοι/ες ασφαλείς,-και όχι επειδή , όπως λένε κάποιοι παπαγάλοι,τους καλούσαν έξω οι αλληλέγγυοι-.Είναι λογικό εξάλλου να νιώθουν το περιβάλλον αφιλόξενο μετά τη βίαιη προπηλάκηση των συντρόφων τους .

Στο σημείο έσπευσαν σε σύντομο χρονικό διάστημα αλληλέγγυοι/ες απο διαφορετικούς πολιτικούς χώρους για να υποστηρίξουν το εγχείρημα των προσφύγων.

Στη συνέχεια υπήρξαν εντάσεις και οχι λίγες φορές οι Κκεδες ήταν έτοιμοι να επιτεθούν στον κόσμο φορώντας κράνη και κρατώντας παλούκια.Χαρακτηριστική ήταν και η εκτόνωση της αντρίλας τους όταν Κνατ απο το εσωτερικό του κτιρίου έσπασαν μια τζαμαρία προς εκφοβισμό μας.Εδω να τονιστεί και η απάντηση του αλληλέγγυου κόσμου,που πέταξε αυγά,σκουπίδια και φώναξε συνθήματα ενάντια στην ρατσιστική και μισάνθρωπη στάση του ΚΚΕ.Έπειτα απο την αποχώρηση και των τελευταίων μεταναστών/ριων και την κατευθυνσή τους σε ασφαλή σημεία για διανυκτέρευση,ο κόσμος αποχώρησε απο το σημείο.

Τα μέλη του ΚΚΕ πλέον έχουν την δυνατότητα να διαχειριστούν το κτίριο και να παίξουν με τα παλούκια και τα κράνη τους,
Ο ρόλος του ΚΚΕ διαχρονικά είναι να πατρονάρει και να καταστέλει όποιες δράσεις και κινήσεις ενέχουν χαρακτηριστικά αυτοοργάνωσης και ελευθερίας.Έτσι και σε αυτή την περίπτωση στο δικό τους νοητικό πεδίο,δεν μπορούν οι μετανάστες/ριες να αυτενεργούν,να σκέφτονται και να διαχειρίζονται την ζωή τους.Εμείς απο την πλευρά μας,διασαφηνίζουμε προς πάσα κατεύθυνση,οτι με τους/τις μετανάστες/ριες είμαστε και θα είμαστε δίπλα σε κάθε προσπάθεια αυτοοργανωσής τους.

Αλληλέγγυες/οι..

 

Αλληλεγγύη στον αγώνα των μεταναστριών στο κέντρο κράτησης Ελληνικού

Από το Σάββατο 31/ 10 η Sanaa Taleb κρατούμενη στο κέντρο κράτησης μεταναστριών στο Ελληνικό απέχει από το συσσίτιο, διαμαρτυρόμενη για την αδικαιολόγητη παράταση του εγκλεισμού της (οι 6 μήνες γίνανε 9) καθώς επίσης για τις άθλιες συνθήκες κράτησης. Αποχή συσσιτίου ξεκίνησε τη Δευτέρα 2/11 και η συγκρατούμενη της από την Αιθιοπία Τζεμίλλα W.G.

Τους τελευταίους μήνες ο λόγος της κυριαρχίας προσπαθεί να παρουσιάσει τους χιλιάδες νεκρούς/ες και έγκλειστους/ες μετανάστες/ριες, σαν θύματα μιας φυσικής καταστροφής που ονομάζεται προσφυγική κρίση, της οποίας τα αποτελέσματα αποτελούν μια εκτροπή των ηθών της «φιλόξενης Ευρώπης». Η κρατική διαχείριση όμως ήταν πάντα αντιμεταναστευτική. Τα πογκρόμ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι απελάσεις και το μόνιμο καθεστώς παρανομοποίησης είναι τα δομικά στοιχεία ενός μηχανισμού διαρκούς υποτίμησης της ζωής των μεταναστών/ριων, από τα κράτη και τα αφεντικά.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη ξεπροβάλουν στιγμιότυπα αγώνα από μετανάστριες που σπάνε το ρόλο του θύματος, επιλέγοντας τη στάση του αγώνα και της αξιοπρέπειας ενω δεκάδες σύντροφοι στέκονται αλληλέγγυοι/ες μέσα απο την φυσική τους παρουσία και τη διαρκή επικοινωνία

Ας είναι αυτή η βάση πάνω στην οποία οικοδομούμε σχέσεις αλληλεγγύης με τους μετανάστες/ριες ακομη και μέσα στον πόλεμο που συμβαίνει στα σύνορα.

ΥΓ: Σήμερα 07-11 υπήρξε ενημέρωση για προσπάθεια βίαιης απέλασης της Sanaa Taleb. Για λεπτομέρειες εδώ: Απόπειρα για απέλαση αγωνιζόμενης μετανάστριας

Τα κείμενα των μεταναστριών:

«To ονομα μου είναι Sanaa Taleb και είμαι από το Μαρόκο. Είμαι στα κρατητήρια Ελληνικού για 7 μήνες και θέλω την ελευθερία μου.

Βρίσκομαι εδώ γιατί δεν έχω ένα χαρτί

Θέλω να ξέρω γιατί με κρατάνε εδώ για τόσο πολύ καιρό

Αν θέλω να πάω στο νοσοκομείο είναι πολύ δύσκολο και δεν με πηγαίνουν αν δεν δημιουργήσω πρόβλημα.και αν με πάνε στο νοσοκομείο και ο γιατρός μου γράψει φάρμακα δεν μου τα αγοράζουν αν δεν έχω χρήματα.

Το φαγητό που φέρνουν δεν είναι καλό και το ψωρί πολύ σκληρό κανείς δεν μπορεί να το φαει. Αν στο επισκεπτήριο σου φέρουν φαγητό δεν αφήνουν να περάσει μέσα

Θέλω να ξέρω αν βρίσκομαι στην ευρώπη η την Αφρική.»

Sanaa Taleb

Είμαι η Τζεμίλλα W.G. από την Αιθιοπία. Βρίσκομαι φυλακισμένη στα κρατητήρια ελληνικού. Είμαι άρρωστη και ζήτησα να με πάνε στο νοσοκομείο. Στη διαδρομή προς το νοσοκομείο και στην εξέταση από το γιατρό ήταν δεμένα τα χέρια μου. Δε μπορούσα να σηκώσω τα ρούχα μου για να με εξετάσει ο γιατρός. Με βοήθησαν οι νοσοκόμες για να σηκώσουν και να κατεβάσουν τα ρούχα μου. Μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα και για πάνω από μια ώρα οι αστυνομικοί διαλέγανε από ποιο restaurant ή φαγάδικο θα αγοράσουν φαγητό κι αφού πήραν αυτό που ήθελαν, σταμάτησαν σε μια πλατεία και έφαγαν μέσα στο αυτοκίνητο. Για μένα δε ρώτησαν ούτε αν ήθελα νερό. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Είμαι άνθρωπος. Δεν είμαι δολοφόνος, απλά δεν είχα τα απαραίτητα χαρτιά. Ενημέρωσα έναν προϊστάμενό τους για τα παράπονά μου. Μου είπε πως κάποια στιγμή θα μου απαντήσουν.Και γύρισα.

Εγώ έχω πατρίδα και η πατρίδα μου έχει βοηθήσει την Ελλάδα όταν είχε πρόβλημα πείνας. Μήπως το έχουν ξεχάσει;

Τζεμίλλα W.G.

Ενημέρωση από πορεία (Μυτιλήνη)

12063870_903880176334576_1075935413212326838_n

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Το σάββατο 31/10, με αφορμή το κάλεσμα για πορεία -συγκέντρωση στην πόλη απο το “χωριό όλοι μαζί”, την κινητοποιήση σε πολλές περιοχές των βαλκανίων αλλά και τα συνεχόμενα πολύνεκρα ναυάγια, βγήκαμε δυναμικά στον δρόμο. Καλέστηκε συγκέντρωση απο την λεσβιακή πρωτοβουλία αλληλεγγύης στις/ους μετανάστριες/ες στην πλατεία Σαπφούς στις 19:00. Επειδή και σε αυτή την περίπτωση, όπως και στην πορεία για τον φράχτη του έβρου, υπήρχε περίπτωση να συμμετέχει ο συριζα με μπλογκ ή μέσω της νεολαίας του, η δικιά μας απόφαση ήταν πως προφανώς και θα μπλοκαριστούν αν εμφανιστούν ως μπλογκ.
Απο νωρίς η πλατεία άρχιζε να γεμίζει κόσμο.Η πορεία ξεκίνησε απο την πλατεία σαπφούς και προχώρησε στο λιμάνι, μέσα στο οποίο κοιμούνται εκατοντάδες μετανάστες/ριες. Στην πορεία μέχρι το λιμάνι συμμετείχαν γύρω στα 550-600 άτομα.Οι δυνατές εικόνες του λιμανιού σίγουρα θα μείνουν αξέχαστες,καθώς η πορεία πρίν ακόμα φτάσει στο λιμάνι πλαισίωθηκε απο αρκετούς μετανάστες/ριες, απο την στιγμή που μπήκαμε στο μέρος του λιμανιού, γίναμε ένα σώμα, εκατοντάδες μετανάστες/ριες και διαδηλωτές/ριες είμασταν μαζί, φωνάζαμε μαζί, αγκαλιαζόμασταν όλοι μαζί. Δείχνωντας ότι μόνο οι κοινοί μας αγώνες θα σπάσουν τα σύνορα αυτού του κόσμου.
Στην συνέχεια έγινε εικαστική παρέμβαση με μπογιές στο κτήριο που στεγάζεται το λιμενικό και πραγματοποιήθηκε πορεία μέσα στις γειτονιές της μυτιλήνης απο την πρωτοβουλία..

Για έναν κόσμο Αλληλεγγύης-Ισότητας-Ελευθερίας.

Λεσβιακή πρωτοβουλία αλληλεγγύης στις/ους μετανάστριες/ες..