(Ελληνικά) Η επιχείρηση «ASPIDA» και ο πόλεμος στα σύνορα

Leider ist der Eintrag nur auf Griechisch verfügbar. Der Inhalt wird unten in einer verfügbaren Sprache angezeigt. Klicken Sie auf den Link, um die aktuelle Sprache zu ändern.

 

αναδημοσίευση από Athens Indymedia

Τέλος Αυγούστου αρχίζουν να εμφανίζονται διάφορα δημοσιεύματα περί εξάρθρωσης εγκληματικής οργάνωσης που χρησιμοποιούσε ως βιτρίνα Μη Κυβερνητική Οργάνωση. Χωρίς να είναι ξεκάθαρο από πού προέρχονται οι πληροφορίες, καθώς δεν υπήρχε ακόμα κάποιο δελτίο τύπου της αστυνομίας, ακούγονται αρχικά συλλήψεις μέχρι και 30 (!) ατόμων που συμμετείχαν στο λεγόμενο κύκλωμα, με μόνο 3 συλλήψεις εν τέλει να επιβεβαιώνονται. Μέσα από τα συμφραζόμενα γίνεται αντιληπτό ότι η ΜΚΟ που βρίσκεται στο στόχαστρο είναι η Emergency Respond Centre International (ERCI)  με τις έρευνες για τη δράση της να έχουν ξεκινήσει από το περασμένο Φεβρουάριο όταν σε αμάξι της οργάνωση βρέθηκαν καλυμμένες στρατιωτικές πινακίδες!

Ποια είναι η ERCI

Ποια είναι όμως η ERCI και ποιος ήταν ο ρόλος της στο νησί; H ERCI ήταν ακόμα μία από τις οργανώσεις που ξεφύτρωσαν ως επακόλουθο της «μεταναστευτική κρίσης» και των τεράστιων αφίξεων του 2015. Σύμφωνα με τον Πάνο Μωραΐτη όλα ξεκίνησαν όταν ο ίδιος κατασυγκινήθηκε (sic) από τις εικόνες των χιλιάδων μεταναστών που προσπαθούσαν να περάσουν το αιγαίο και αποφάσισε να αναλάβει δράση[1]. Ποιος είναι τώρα αυτός ο μέγας φιλάνθρωπος; Δεν είναι άλλος από το μεγάλο αφεντικό του ομίλου ASPIDA. Ένας όμιλος που μεταξύ άλλων ειδικεύεται στη μισθοφορική συνοδεία καραβιών στις θάλασσες της ανατολικής Αφρικής και της νότιας Ασίας. Εκεί δηλαδή που τα όπλα των καραβανάδων του, πρώην αξιωματικών των ειδικών δυνάμεων ελλάδας, αγγλίας και γαλλίας όπως περηφανεύεται, στρέφονται εναντίον των ίδιων προσώπων που τον συγκίνησαν όταν τους είδε να πνίγονται στο Αιγαίο. Ένας όμιλος που προφανώς δραστηριοποιείται στο χώρο της ναυτιλίας έχοντας εξασφαλίσει τις ανάλογες πολιτικές και οικονομικές πλάτες. Η βράβευση του άλλωστε το 2017, δια χειρός αρχηγού ΓΕΕΘΑ, ήρθε να επισημοποιήσει τις διαπλεκόμενες σχέσεις της οργάνωσης, με το εφοπλιστικό κεφάλαιο και το κράτος[2].

Ο φιλάνθρωπος κ. Μωραΐτης λοιπόν, μετά από συνεννόηση που είχε με τις λιμενικές αρχές στη Λέσβο, αποφασίζει να προσφέρει την τεχνογνωσία που κατέχει στο «Sea and Rescue» όπως διατείνεται, στις υπηρεσίες του κράτους. Για να μην υπάρξει βέβαια και καμία αμφισβήτηση στις σχέσεις που έχει με τα σώματα ασφαλείας, επικεφαλής του τομέα ορίζεται πρώην αξιωματικός του λιμενικού. Αποστολή του τομέα είναι ο εντοπισμός βαρκών που προσπαθούν να περάσουν στα παράλια του νησιού και η ασφαλής μετεπιβίβασή τους στα σκάφη Frontex και λιμενικού ή η αποβίβασή τους στις παραλίες Για το σκοπό αυτό αγοράζεται ο κατάλληλος εξοπλισμός (βάρκες, αυτοκίνητα, συστήματα εντοπισμού και επικοινωνίας) και προσλαμβάνεται το απαραίτητο προσωπικό. Σύντομα η δράση της οργάνωσης επεκτείνεται και μέσα στα κέντρα κράτησης του νησιού, συμμετέχοντας σε ιατρικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες! Για τη λειτουργία και προώθηση της οργάνωσης φυσικά δημιουργείται και το τμήμα εθελοντών[3]. Εθελοντ(ρι)ές από όλο τον κόσμο, καταφθάνουν για να προσφέρουν την εργασία τους στους αγαθούς σκοπούς της οργάνωσης. Κάποιοι από αυτούς είναι που βρίσκουνε τώρα τα ονόματα τους μέσα σε μία δικογραφία για συμμετοχή σε κύκλωμα διακίνησης μεταναστών και άλλων ευαγών δραστηριοτήτων.

Για το ρόλο και τους σκοπούς της οργάνωσης μπορούν να γίνουν διάφορες εικασίες. Κάποιοι θα μπορούσαν να πουν ότι αποτελούν απλώς το “whitewashing” του ομίλου για τις υπόλοιπες δραστηριότητές του. Άλλοι θα έλεγαν ότι είναι πλυντήριο μαύρου χρήματος, κάτι που φυσικά δεν είναι ξένο μεταξύ του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Οι πιο καχύποπτοι, μακριά από εμάς, θα έλεγαν ότι η ύπαρξη οργανώσεων με φιλανθρωπικό προφίλ αποτελεί τεράστια ευκαιρία και κερκόπορτα για την επέκταση του ελέγχου και της συλλογής πληροφοριών από τις υπηρεσίες του κράτους στις ακτές και τα κέντρα κράτησης. Οι ακόμα πιο καχύποπτοι θα έλεγαν ότι μπορεί να συμβαίνουν ταυτόχρονα και όλα τα παραπάνω.

Γιατί όμως να βρεθεί η οργάνωση στο στόχαστρο των αρχών και ξαφνικά να δέχεται τέτοια επίθεση ένας τόσο μεγάλος φιλάνθρωπος. Οι θεωρίες που συζητιούνται στα καφενεία, τους πλέον κατάλληλους χώρους για την επίλυση τέτοιων μυστηρίων είναι δύο. Από τη μία πιστεύεται ότι ο Μωραΐτης έχει σχέσεις με συγκεκριμένη πολιτική φατρία, οπότε και οι διώξεις θα χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο για ένα ακόμα πολιτικό ξεκατίνιασμα μεταξύ ξαδέλφων και κουμπάρων. Οι θέσεις μάλιστα που παίρνουν γνωστά κατευθυνόμενα έντυπα και ψηφιακά ΜΜΕ στο πλευρό ή απέναντι στον κ. Μωραΐτη, έρχονται να ενισχύσουν τη θεωρία αυτή. Η δεύτερη θεωρία που συζητιέται έχει να κάνει με το συνεχιζόμενο πόλεμο που διεξάγεται στα σύνορα της ευρώπης με θύματα πάντα τους ίδιους τους μετανάστες.

Ο πόλεμος στα σύνορα και το οριστικό «κλείσιμό» τους.

Μετά τη συμφωνία Ε.Ε- Τουρκίας πολλά έχουν γραφτεί για τις φυσικές της απολήξεις. Μία συμφωνία που προέβλεπε την εντατικοποίηση των ελέγχων στα ανατολικά σύνορα της ευρώπης, τον εγκλωβισμό των μεταναστ(ρι)ών στα νησιά και τη διαχείριση τους ως ανταλλάξιμο προϊόν μεταξύ της ΕΕ και των δύο εμπλεκόμενων χωρών, ελλάδας και τουρκίας. Σύμφωνα με τα τσακάλια των επιτροπών που συνέταξαν τη συμφωνία, αυτή θα οδηγούσε αρχικά στη μείωση των αφίξεων προς της ελλάδα και την οριστική τους παύση από ένα σημείο και μετά. Φυσικά και οι από εδώ τσάκαλοι, έκαναν με τη σειρά τους ότι μπορούσαν για να αποτρέψουν την συνέχιση των αφίξεων. Οι μετανάστ(ρι)ες που καταφθάνουν πρέπει να περνάνε μέσα από μία συνεχόμενη συνθήκη υποτίμησης και εξευτελισμού μέσα στα κέντρα κράτησης, σε καθεστώς πλήρους αβεβαιότητας για το τι τους επιφυλάσσεται για το μέλλον. Μία συνθήκη που διατηρείται επί τούτου σε αυτή την κατάσταση ως μέσο αποτροπής της επιλογής της ελλάδας ως σημείο εισόδου. Μία συνθήκη που φυσικά μπορεί να έχει αποτρέψει μερικούς από το να έρθουν, αλλά ουσιαστικά αυτό που μετέτρεψε ήταν η τιμή των ναύλων για τους απελπισμένους που είναι διατεθειμένοι να διασχίσουν τα σύνορα υπό οποιοδήποτε κίνδυνο και συνθήκη πρόκειται να αντιμετωπίσουν. Τα νούμερα των αφίξεων άλλωστε έρχονται από μόνα τους να αποδείξουν την πραγματικότητα αυτή[4].

Φυσικά αυτό αφορά μόνο όσους-ες μετανάστ(ρι)ες καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν το πέρασμα. Κάθε τόσο ακούμε για τα ναυάγια που συνεχίζονται με δεκάδες νεκρούς στα νερά του αιγαίου. Αυτό που δεν ακούμε όμως είναι για τις καθημερινές αποστολές αποτροπής και επαναπροωθήσεων (push backs) από τα σκάφη των ελληνικών, τουρκικών και διεθνών δυνάμεων ασφαλείας. Επιχειρήσεις που μπορεί μετά τις δολοφονίες του Φαρμακονησίου τον Ιανουάριο του 2014 και τη διεθνή προσοχή που προκάλεσαν να χρειάστηκε να μειωθούν, αλλά που ποτέ δεν σταμάτησαν. Μεγάλο εμπόδιο για τη συνέχισή τους όμως αποτέλεσαν και όλοι αυτοί οι ανεξάρτητοι ή μη εθελοντές που πάνε και ξημεροβραδιάζονται στις παραλίες, προσπαθώντας να εντοπίσουν τις βάρκες που προσπαθούν να περάσουν και να τις βοηθήσουν να φτάσουν ασφαλείς στις ακτές. Δεκάδες ζευγάρια ματιών που ταυτόχρονα παρακολουθούν τις κινήσεις λιμενικού και frontex και δύνανται να αποτελέσουν αυτόπτες μάρτυρες των δολοφονικών επιχειρήσεων που διεξάγονται στα σύνορα. Και είναι κόσμος από αυτούς και αυτές που ξαφνικά βρίσκονται μέσα στη δικογραφία που σχηματίζεται στην επιχείρηση «ASPIDA». Γιατί οι διώξεις μέχρι στιγμής δεν αφορούν μόνο, στελέχη της ERCI, αλλά συνολικότερα κόσμο που καμία σχέση δεν έχει με τις «φημολογούμενες» παράλληλες δραστηριότητες της οργάνωσης. Κόσμος που είτε μέσω άλλων οργανώσεων είτε και ανεξάρτητα βρέθηκε να δραστηριοποιείται στις ακτές, και πλέον μπροστά στο κίνδυνο πολύμηνης προφυλάκισης, καλείται να σιωπήσει και να αφήσει τις θέσεις του.

Η επιχείρηση λοιπόν «ASPIDA», πάντα σύμφωνα με τους κακεντρεχείς, δεν έχει σκοπό την εξάρθρωση κάποιας εγκληματικής οργάνωσης, αλλά στόχος της είναι η απομάκρυνση όλου αυτού του κόσμου από τις ακτές για την απρόσκοπτη εντατικοποίηση των επαναπροωθήσεων. Όπως φαίνεται η αναποτελεσματικότητα της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, η δημοσιότητα που λαμβάνει το τελευταίο διάστημα η αθλιότητα των hot spots στα νησιά με κυρίαρχο αυτό της Μόριας, αλλά και ο φόβος ότι αναμενόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις διεθνών δυνάμεων στα εδάφη της Συρίας θα οδηγήσουν σε νέο μεγάλο αριθμό μετακινήσεων προς τα ευρωπαϊκά εδάφη, επιβάλουν την ενεργοποίηση «παροπλισμένων» εργαλείων από τη φαρέτρα των συνοριακών δυνάμεων.

Άλλωστε την προσπάθεια απομάκρυνσης των αυτόπτων μαρτύρων από τις επιχειρήσεις των ευρωπαϊκών και των γειτονικών τους κρατών δυνάμεων ασφαλείας την παρακολουθούμε εδώ και μεγάλο διάστημα, να εξελίσσεται κυρίως στα νερά της κεντρικής μεσογείου, με μπροστάρη το ιταλικό κράτος και την σιωπηλή συναίνεση από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη. Δικογραφίες εναντίων προσώπων και κατασχέσεις διασωστικών σκαφών έχουν οδηγήσει στην απομάκρυνση πολλών εξ αυτών και τον επανακαθορισμό της δράσης τους.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκή Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για το σχεδιασμό να αναπτυχθούν μέχρι το 2020, 10.000 ευρωπαίοι συνοριοφύλακες από τους 3.000 που βρίσκονται τώρα, με ιδιόκτητα εναέρια, ναυτικά και χερσαία μέσα για τις επιχειρήσεις τους, μας προκαταβάλει για την πλήρη στρατιωτικοποίηση των συνοριακών ζωνών και τον αποκλεισμό του οποιοδήποτε άλλου από την εποπτεία και δραστηριοποίηση εντός τους[5].

Η επιχείρηση «ASPIDA» λοιπόν, πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες που μπορεί να κρύβει από πίσω, φέρει μία ειδική σημασία για τα κινήματα. Αποτελεί βασική πτυχή του πολέμου που διεξάγετε στα σύνορα εναντίον των μεταναστών αλλά και των αλληλέγγυων. Ενός πολέμου με χιλιάδες νεκρούς στα περάσματα αλλά και μέσα στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης[6].

Pioquinto Manterola

[1] http://www.kathimerini.gr/985009/article/epikairothta/ellada/to-kyklwma-toy-whatsapp-oi-metanastes-kai-h-mko

[2] https://www.naftikachronika.gr/2016/11/07/vravefsi-tou-panou-moraiti-gia-tin-drasi-tou-erci-emergency-response-centre-international/

[3] https://ercintl.org/placements/

[4]http://mindigital.gr/index.php/%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b6%ce%ae%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1-refugee-crisis

[5] http://www.kathimerini.gr/984399/article/epikairothta/kosmos/gioynker-10000-eyrwpaioi-synoriofylakes-mexri-to-2020

[6] http://missingmigrants.iom.int/

(Ελληνικά) 2o Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου

Leider ist der Eintrag nur auf Griechisch und Amerikanisches Englisch verfügbar. Der Inhalt wird in der Standard-Sprache dieser Website angezeigt. Sie können einen Link anklicken, um zu einer anderen verfügbaren Sprache zu wechseln.

Τοποθετημένη σε ένα γεωγραφικό σημείο-αιχμή, λόγω της παραμεθοριακής και διασυνοριακής ταυτότητας που την χαρακτηρίζει, η Λέσβος βρίσκεται πάντοτε ανάμεσα στα πιο φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών, ένα μέρος των κατοίκων αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως “φρουρό” των εθνικών συνόρων, συνθήκη η οποία κατασκευάζεται κι ενισχύεται από τον κρατικό μηχανισμό. Το γεγονός αυτό, προκύπτει ως φυσικό επακόλουθο των μακροχρόνιων διακρατικών ανταγωνισμών, οι οποίοι τρέφουν κι αναπτύσσουν εθνικιστικές ρητορικές και πρακτικές. Δεδομένης και  της ιστορικής ιδιαιτερότητας του νησιού, αξίζει να σημειωθεί η ύπαρξη και συνέχεια ενός ακροδεξιού (παρα)κρατικού μηχανισμού, ο οποίος εκμεταλλεύεται/δημιουργεί γεγονότα προκειμένου να καθορίζει τις κοινωνικές δράσεις και αντιδράσεις, λειτουργώντας με τον ανάλογο τρόπο στην εκάστοτε συγκυρία. Επομένως, με βάση όλα τα παραπάνω, η ακροδεξιά σε όλες τις εκφάνσεις της, χρησιμοποιεί πότε τοπικά και πότε κεντρικότερα ζητήματα με σκοπό να εδραιωθεί στο δημόσιο χώρο και λόγο. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το οποίο χρησιμοποιεί εργαλειακά η ακροδεξιά στο νησί της Λέσβου, είναι το μεταναστευτικό.

Η μετανάστευση δεν είναι κάτι καινούριο, υπήρχε πάντα στις ανθρώπινες κοινωνίες και ιδιαίτερα στο νησί της Λέσβου που ήταν και είναι ένα πέρασμα για τους μετανάστες κάθε εποχής. Τα κέντρα κράτησης μεταναστ(ρι)ών δεν άργησαν να εμφανιστούν, μαζί τους και οι αγώνες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών ενάντια στην εξαθλίωση. Τέσσερα χρόνια μετά το κλείσιμο του πρώτου κέντρου κράτησης στο νησί, αυτό της  Παγανής, το 2013 αναγγέλλεται από τον Δένδια η κατασκευή του κολαστηρίου της Μόριας. Το κλείσιμο των συνόρων και η υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, έχουν ως επακόλουθο την αλλαγή όσον αφορά τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών αλλά και την ανάδυση του ρατσιστικού οχετού.

Ως αποτέλεσμα της συμφωνίας, το “προφίλ” των μεταναστ(ρι)ών μετατρέπεται από την φιγούρα των περαστικών σε μόνιμα εγκατεστημένο “βάρος” και οι άνθρωποι αυτοί εγκλωβίζονται στη Λέσβο. Από εκείνο τα σημείο κι έπειτα, η πραγματικότητα αλλάζει δραματικά, με “νέους” πρωταγωνιστές να εισέρχονται στο κοινωνικοπολιτικό πεδίο. Από τον Μάιο του 2016 μέχρι τον Σεπτέμβρη του ίδιου έτους, η Πατριωτική Κίνηση Μυτιλήνης (φασίζουσα οργάνωση) και η ακροδεξιά στο νησί, προσπαθούσαν να εδραιωθούν και να σηκώσουν κεφάλι στο δημόσιο χώρο. Μία από τις πρώτες οργανωμένες και μαζικές εμφανίσεις τους, ήταν την ημέρα της επετείου της δολοφονίας του Π. Φύσσα (2016), όπου γίνεται το κάλεσμα για την υποστολή σημαίας. Τους μήνες που ακολούθησαν, δημοσιεύματα μαύρης προπαγάνδας για καψίματα σημαίας, βιασμούς από μετανάστες και βεβηλώσεις ορθόδοξων εκκλησιών, έδιναν και έπαιρναν στον τοπικό ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο. Όσο η πολιτική Ευρώπης και Σύριζα-ΑΝΕΛ εξαθλίωνε συνεχώς τους εγκλωβισμένους ανθρώπους στο νησί, η προπαγάνδα και οι προσπάθειες της ακροδεξιάς εντείνονταν όλο και περισσότερο. Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί, πως μετά από αγώνες του κινήματος, σε συνδυασμό με την αδυναμία των ίδιων να εδραιωθούν, τα γραφεία της Χρυσής Αυγής είχαν σταματήσει να λειτουργούν από το 2016, μέχρι και το οριστικό τους λουκέτο τον Φλεβάρη του 2017. Τις εκδηλώσεις βίας και τη ρητορεία μίσους αναλαμβάνουν πλέον «αγανακτισμένοι πολίτες», καταστηματάρχες της πόλης αλλά και επαγγελματικοί/επιστημονικοί φορείς του νησιού, προσφέροντας το απαραίτητο προκάλυμμα στην προσπάθεια να αποποιηθούν το φασιστικό προφίλ και την οποιαδήποτε σύνδεση με την Χ.Α.. Η οποιαδήποτε προσπάθεια δημόσιας εμφάνισης αγωνιζόμενων μεταναστ(ρι)ών αντιμετωπίζεται με διωγμούς και συλλήψεις, πάντα με την αρωγή και την ανοχή του δημάρχου και της τοπικής Νέας Δημοκρατίας,  με αποκορύφωμα το πρωτοφανές πογκρόμ στις 22/4/2018. Εκείνη την ημέρα η βία, οι πέτρες και οι φωτοβολίδες εναντίον αλληλέγγυων και μεταναστ(ρι)ών βρέθηκαν να μην είναι απλώς ανεκτές από τις αστυνομικές αρχές, αλλά, όπως και σε κάθε προηγούμενη εκδήλωση μίσους, να αποκτούν κοινωνική νομιμοποίηση από μία ευρεία μάζα που παρακολουθούσε και επικροτούσε τις επιθέσεις.

Έχοντας, λοιπόν, βιώσει στο πετσί μας το φασισμό με ή χωρίς σβάστικα τα τελευταία χρόνια και θέλοντας παράλληλα να δώσουμε μια μαζική απάντηση στα γεγονότα της πλατείας Σαπφούς στις 22/4, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε το 2ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ Λέσβου. Σκοπός αυτού του φεστιβάλ είναι να ανταλλάξουμε σκέψεις και θέσεις με κομμάτια της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο, γύρω από τα γεγονότα που εκτυλίσσονται τόσο εδώ, όσο και σε άλλες περιοχές. Κεντρικό θέμα της πολιτικής εκδήλωσης θα είναι “Οι όψεις του φασισμού με ή χωρίς σβάστικα στον ελλαδικό χώρο”. Αντιλαμβανόμαστε πως είναι ένα ζήτημα που κληθήκαμε και θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε οι περισσότεροι/-ες από εμάς στο άμεσο μέλλον, όπως για παράδειγμα στη Δ.Ε.Θ., σε πορείες για το μακεδονικό, σε αγώνες μεταναστ(ρι)ών και στην παρουσία τους στον δημόσιο χώρο, στις επερχόμενες εκλογές με υποψηφίους δημάρχους και βουλευτές που θα προσέρχονται με “πατριωτικό” προφίλ. Όπως, αντίστοιχα, αντιλαμβανόμαστε πως δεν πρόκειται για “κεραυνό εν αιθρία”, αλλά για ένα κοινωνικό φαινόμενο με ρίζες στο χώρο και στον χρόνο, στο όποιο οφείλουμε να διαμορφώσουμε τις δικές μας συλλογικές απαντήσεις με τα ανάλογα “ριζώματα” κι αιχμές.

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στην Μυτιλήνη, στις 28 & 29 Σεπτεμβρίου. Την Παρασκευή 28 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί πορεία στο κέντρο της πόλης και το βράδυ θα ακολουθήσει συναυλία hip-hop στο χώρο του Πανεπιστήμιου Αιγαίου. Η δεύτερη μέρα θα ξεκινήσει με την πολιτική εκδήλωση και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση. Τέλος, το ίδιο βράδυ θα ακολουθήσει punk-rock συναυλία

Αυτοοργανωμένα & συλλογικά εγχειρήματα Μυτιλήνης

 

Συλλογικότητες που στηρίζουν:

Αντιφασιστικός Συντονισμός Λέσβου

Αυτόνομο Στέκι

Musaferat, Ομάδα Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

Anormin@, Φεμινιστική/αντισεξιστική ομάδα Μυτιλήνης

Ομάδα Βιβλιοθήκης της Κατάληψης στο Μπίνειο

Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

Αυτοδιαχειριζόμένο Στούντιο στο Χατζηγιάννειο

Αυτοοργανωμένο Ραδιόφωνο  Μυτιλήνης 105 FM